Профилактика постринопластических обструкций клапанов носа методом открытой ринопластики с использованием хрящевых аутотрансплантатов

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է աշխատաշուկայի զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը և դրանց փոխկապակցվածությանը բնակչության կենսամակարդակի փոփոխությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են զբաղվածության, գործազրկության, աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի, աշխատավարձերի, աշխատանքի արտադրողականության և աշխատաշուկայի կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ հարցերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե տնտեսական զարգացման և աշխատաշուկայի վերափոխումների արդյունքում ինչպես են փոխվում բնակչության եկամուտները, սպառման հնարավորությունները, սոցիալական ապահովվածությունը և ընդհանուր բարեկեցությունը։ Աշխատանքը փորձում է բացահայտել աշխատաշուկայի տարբեր ցուցանիշների և կենսամակարդակի միջև առկա փոխառնչությունները՝ հաշվի առնելով ինչպես մակրոտնտեսական գործընթացները, այնպես էլ սոցիալական գործոնները։ Քննարկվում են աշխատատեղերի ստեղծման և կրճատման միտումները, աշխատավարձերի մակարդակի ու գնաճի ազդեցությունը իրական եկամուտների վրա, զբաղվածության որակի փոփոխությունները և աշխատաշուկայում տարբեր սոցիալական խմբերի մասնակցության առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև մարդկային կապիտալի, կրթության և մասնագիտական որակավորման դերը՝ որպես աշխատանքի շուկայում մրցունակության և բարձր եկամուտների ձևավորման կարևոր պայմաններ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածքային և ժողովրդագրական տարբերություններին՝ ցույց տալով, որ աշխատաշուկայի հնարավորություններն ու բնակչության կենսամակարդակը կարող են էապես տարբերվել տարբեր տարածաշրջաններում և բնակչության խմբերի շրջանում։ Աշխատանքի ընդհանուր տրամաբանությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, որ աշխատաշուկայի դրական զարգացումները կարող են նպաստել բնակչության եկամուտների և կենսամակարդակի բարձրացմանը, մինչդեռ գործազրկության աճը, ցածր աշխատավարձերը, ոչ կայուն զբաղվածությունը և աշխատաշուկայի անհավասարակշռությունները կարող են խորացնել սոցիալական խնդիրները։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության մշակման համար, քանի որ աշխատաշուկայի արդյունավետության բարձրացումը և արժանապատիվ զբաղվածության ապահովումը դիտարկվում են որպես բնակչության բարեկեցության և տնտեսական կայուն զարգացման առանցքային նախապայմաններ։

Մանկավարժություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական հիմնարկներում կրթության կազմակերպման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթությունը դիտարկելով որպես անձի վերասոցիալականացման, զարգացման և հասարակություն վերաինտեգրվելու կարևոր միջոց։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ազատությունից զրկված անձանց կրթական կարիքները, քրեակատարողական միջավայրում ուսուցման կազմակերպման առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել կրթական ծրագրերի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ կրթության իրավունքի իրացումը չի կորցնում իր նշանակությունը ազատազրկման պայմաններում, իսկ կրթական գործընթացը կարող է կարևոր դեր ունենալ անձի գիտելիքների, հմտությունների, ինքնագնահատականի և հասարակական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել քրեակատարողական հիմնարկներում հանրակրթական, մասնագիտական և այլ կրթական ծրագրերի կազմակերպման ձևերը, դրանց բովանդակությունը, հասանելիությունը և համապատասխանությունը սովորողների անհատական կարիքներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության կազմակերպման այնպիսի պայմաններին, ինչպիսիք են ուսումնական տարածքների և նյութատեխնիկական միջոցների առկայությունը, դասավանդողների պատրաստվածությունը, ուսուցման մեթոդների ընտրությունը, կրթական ռեսուրսների հասանելիությունը և ուսումնական գործընթացի շարունակականության ապահովումը։ Քրեակատարողական միջավայրի առանձնահատկությունները կարող են ստեղծել լրացուցիչ կազմակերպչական և մանկավարժական դժվարություններ, քանի որ կրթական գործընթացը պետք է համատեղվի անվտանգության պահանջների, հաստատության ներքին կանոնակարգի և ազատազրկված անձանց տարբեր սոցիալական ու կրթական կարիքների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև կրթության և վերասոցիալականացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Կրթական գործընթացը կարող է նպաստել հաղորդակցական և մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը, օրինական կենսակերպի ձևավորմանը, աշխատանքի շուկա հետագայում ինտեգրվելու հնարավորությունների ընդլայնմանը և կրկնահանցագործության ռիսկի նվազեցմանը։ Այդ տեսանկյունից կարևոր է ոչ միայն կրթական ծրագրերի առկայությունը, այլև դրանց շարունակականությունը և կապը ազատ արձակվելուց հետո անձին անհրաժեշտ սոցիալական ու մասնագիտական աջակցության համակարգերի հետ։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կրթական մոտիվացիայի խնդիրները, քանի որ ազատազրկված անձանց կրթական նախապատմությունը, տարիքը, սոցիալական վիճակը և նախկին փորձը կարող են տարբեր կերպ ազդել ուսուցման նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի վրա։ Անհատականացված և ներառական մոտեցումների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ առավել արդյունավետ արձագանքելու այդ տարբերություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քրեակատարողական հիմնարկների և կրթական հաստատությունների, սոցիալական ծառայությունների, հասարակական կազմակերպությունների ու այլ կառույցների համագործակցության անհրաժեշտությանը։ Նման բազմակողմանի համագործակցությունը կարող է նպաստել կրթական ծրագրերի բովանդակության բարելավմանը, մասնագիտական կրթության հնարավորությունների ընդլայնմանը և ազատազրկված անձանց հետագա սոցիալական ինտեգրմանը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել քրեակատարողական կրթության քաղաքականության և ծրագրերի կատարելագործման, ուսուցման կազմակերպման մեխանիզմների բարելավման և վերասոցիալականացման արդյունավետ միջոցների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, սոցիալական աշխատողներին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, կրթության կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին և վերականգնողական ծրագրերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կրթությունը ներկայացնում է որպես քրեակատարողական միջավայրում մարդու զարգացման և հասարակական վերաինտեգրման կարևոր գործիք՝ բացահայտելով դրա կազմակերպման առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան մշակութային աշխարհի և Հայաստանի փոխհարաբերությունների, պատմական ընդհանրությունների ու մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում Հայաստանը դիտարկվում է Կովկասի բազմաշերտ մշակութային տարածքի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև ձևավորված պատմական կապերին, մշակութային փոխներթափանցումներին և փոխադարձ ազդեցություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել Կովկասի ժողովուրդների նյութական և հոգևոր մշակույթի հիմնական դրսևորումները՝ ճարտարապետությունը, արվեստը, գրականությունը, երաժշտությունը, ժողովրդական ավանդույթները, կրոնական պատկերացումները, կենցաղային մշակույթը և բանահյուսությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակույթի առանձնահատկություններին և այն պատմական պայմաններին, որոնց ներքո այն ձևավորվել ու զարգացել է տարածաշրջանային մշակութային միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական մշակույթի ինչպես ինքնատիպ, այնպես էլ փոխազդեցության արդյունքում ձևավորված տարրերը՝ համադրելով դրանք Կովկասի մյուս մշակութային ավանդույթների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շփումների, առևտրական և քաղաքական կապերի, բնակչության տեղաշարժերի և հարևան ժողովուրդների միջև հաղորդակցության ազդեցությանը մշակութային գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում Հայաստանի և Կովկասի այլ տարածաշրջանների միջև ստեղծված մշակութային կապերը, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունները արվեստի և ճարտարապետության մեջ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ եկեղեցական և հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ քրիստոնեական ավանդույթները կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի մշակութային պատմության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական մշակույթի ընդհանրություններին՝ ծիսակարգերին, ավանդական արհեստներին, կենցաղային սովորույթներին և բանահյուսական մոտիվներին՝ բացահայտելով դրանց տարածման ու փոխակերպման գործընթացները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային ինքնության պահպանման և տարածաշրջանային փոխազդեցության հարաբերակցության խնդիրը․ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ժողովուրդը պահպանել իր մշակութային ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ գտնվելով բազմազան և փոխկապակցված մշակութային միջավայրում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն Կովկասը ներկայացնում է որպես պատմականորեն փոխկապակցված մշակութային տարածք, որտեղ տարբեր ժողովուրդների ժառանգությունները ձևավորվել են ինչպես ինքնուրույն զարգացման, այնպես էլ երկարատև շփումների արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, Կովկասի ժողովուրդների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ուսանողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2011 թվականներին Մերձավոր Արևելքում միջարաբական համագործակցության ձևավորման, զարգացման և հիմնական հակասությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են արաբական պետությունների միջև քաղաքական, տնտեսական, անվտանգային և դիվանագիտական համագործակցության գործընթացները՝ հաշվի առնելով տարածաշրջանի բարդ աշխարհաքաղաքական միջավայրը։ Այս ժամանակահատվածը բնորոշվում է մի շարք նշանակալի իրադարձություններով, որոնք էապես ազդել են արաբական երկրների փոխհարաբերությունների և ընդհանուր դիրքորոշումների ձևավորման վրա, այդ թվում՝ Ծոցի պատերազմը, Իրաքի նկատմամբ միջազգային պատժամիջոցները, իսրայելա-արաբական հակամարտության զարգացումները, պաղեստինյան հիմնախնդրի շուրջ գործընթացները և տարածաշրջանում արտաքին ուժերի ազդեցության փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է նաև Արաբական պետությունների լիգայի դերը՝ որպես միջարաբական համագործակցության հիմնական ինստիտուցիոնալ հարթակ, և գնահատվում են կազմակերպության հնարավորություններն ու սահմանափակումները տարածաշրջանային խնդիրների կարգավորման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ արաբական երկրների ընդհանուր մշակութային և պատմական հիմքերը միշտ չէ, որ հանգեցնում էին միասնական քաղաքական դիրքորոշումների։ Տարբեր պետությունների ազգային շահերը, արտաքին քաղաքական կողմնորոշումները, տնտեսական հնարավորությունների անհավասարությունը և տարածաշրջանային մրցակցությունները հաճախ խոչընդոտում էին համատեղ քաղաքականության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև Իրաքի, Պաղեստինի, Լիբանանի և տարածաշրջանային անվտանգության հետ կապված խնդիրների ազդեցությունը միջարաբական հարաբերությունների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տարածաշրջանային ճգնաժամերը և միջազգային քաղաքականության փոփոխությունները վերափոխում արաբական պետությունների համագործակցության մեխանիզմները և առաջնահերթությունները։ 2000-ականների ընթացքում համագործակցությանն ու միասնական դիրքորոշումների ձևավորմանը զուգահեռ պահպանվում էին նաև խորքային տարաձայնություններ, որոնք հատկապես նկատելի դարձան տարածաշրջանում քաղաքական վերափոխումների նախաշեմին և 2011 թվականի իրադարձությունների ընթացքում։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Մերձավոր Արևելքի ժամանակակից քաղաքական գործընթացների, արաբական աշխարհի ներքին հարաբերությունների և տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրների ավելի խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, արաբագիտության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մասնագետներին, հետազոտողներին ու ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական և հումանիտար գիտությունների տարբեր բնագավառներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և ուսանողներին տրամադրել արդիական տեղեկատվություն նոր հրատարակությունների մասին։ Ցանկում ընդգրկված են հասարակական գիտություններին, բանասիրական գիտություններին, լեզվաբանությանը, գրականագիտությանը, պատմական գիտություններին, պատմությանը, աշխարհագրությանը, հնագիտությանը և ազգագրությանը վերաբերող աշխատություններ, որոնք արտացոլում են տվյալ ոլորտներում իրականացվող ժամանակակից հետազոտությունները, գիտական քննարկումները և տեսական զարգացումները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ գիտահետազոտական, ուսումնական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն կարևոր տեղեկատվական ռեսուրս է, որը նպաստում է գիտելիքների տարածմանը, միջգիտակարգային համագործակցության զարգացմանը և հասարակագիտական ու հումանիտար գիտությունների ոլորտներում արդի գրականության հասանելիության ապահովմանը։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում լիզինգային գործունեության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական վերազինման և ֆինանսավորման կարևոր գործիք։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է լիզինգի տնտեսական էությունը, դրա կազմակերպման մեխանիզմները և գյուղատնտեսական տնտեսությունների համար ունեցած նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենասարքավորումների և արտադրական այլ հիմնական միջոցների ձեռքբերման ֆինանսավորման հնարավորություններին, քանի որ գյուղատնտեսական տնտեսությունների համար տեխնիկական միջոցների բարձր արժեքը հաճախ սահմանափակում է դրանց սեփական միջոցներով նորացումը։ Լիզինգային մեխանիզմը հնարավորություն է տալիս արտադրողներին օգտագործել անհրաժեշտ տեխնիկան՝ դրա արժեքը վճարելով սահմանված ժամանակահատվածում, ինչը կարող է նվազեցնել միանվագ ֆինանսական բեռը և նպաստել արտադրական ներուժի ընդլայնմանը։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել լիզինգային պայմանագրերի առանձնահատկությունները, վճարումների կառուցվածքը, տոկոսադրույքների և ժամկետների ազդեցությունը, լիզինգի արժեքը և գյուղատնտեսական տնտեսությունների համար դրա տնտեսական արդյունավետությունը։ Կարևոր ուղղություն է նաև լիզինգի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների բացահայտումը՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիություն, գյուղատնտեսական արտադրության սեզոնայնություն, եկամուտների անկայունություն, տեխնիկայի բարձր արժեք և հնարավոր վարկային կամ ապահովագրական ռիսկեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ պետական աջակցության, արտոնյալ ֆինանսավորման և այլ տնտեսական մեխանիզմների դերին՝ գյուղատնտեսությունում լիզինգի հասանելիությունն ու արդյունավետությունը բարձրացնելու գործում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել գյուղատնտեսական արտադրողների տեխնիկական զինվածության բարելավմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և հիմնական միջոցների թարմացման գործընթացի արագացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, ֆինանսական մասնագետների, գյուղատնտեսական կազմակերպությունների ղեկավարների, լիզինգային և վարկային ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների ու տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։