Փոխանցողով պայմանավորված հիվանդությունները «Մեկ առողջություն» համատեքստում

Գրականություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է անգլիական երգիծական գրականության ավանդների ուսումնասիրությանը Իվլին Վոյի ստեղծագործության օրինակով՝ ընդգծելով երգիծանքի զարգացման պատմական, գեղարվեստական և գաղափարական հիմքերը 20-րդ դարի անգլիական գրականության մեջ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես է Իվլին Վոն իր վեպերում և արձակում շարունակել և վերաիմաստավորել անգլիական երգիծական գրականության դասական ավանդները՝ սկսած Ջոնաթան Սվիֆթի և Հենրի Ֆիլդինգի ստեղծագործություններից մինչև վիկտորիանական և մոդեռնիստական երգիծանքի ձևերը։ Ուսումնասիրվում են երգիծանքի հիմնական մեխանիզմները՝ հիպերբոլա, իռոնիա, պարոդիա և սոցիալական քննադատություն, որոնք Վոյի մոտ դառնում են ժամանակակից հասարակության բարքերի, արիստոկրատիայի անկման, եկեղեցական և կրթական համակարգերի հակասությունների բացահայտման միջոց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Վոյի գեղարվեստական ոճին, որը համադրում է սառը, երբեմն ցինիկ հումորը և ճշգրիտ սոցիալական դիտարկումը՝ ստեղծելով երգիծական աշխարհի յուրահատուկ մոդել, որտեղ ընդգծվում են մարդկային թուլությունները և հասարակական ինստիտուտների անկատարությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պատմական համատեքստը՝ երկու համաշխարհային պատերազմների ազդեցությունը անգլիական հասարակության և գրականության վրա, ինչը խորացնում է երգիծանքի քննադատական ուղղվածությունը։ Միաժամանակ վերլուծվում է, թե ինչպես է Իվլին Վոն վերափոխում ավանդական երգիծանքը՝ այն դարձնելով ավելի հոգեբանական և երբեմն մռայլ, սակայն նույնքան արդյունավետ սոցիալական քննադատության գործիք։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի գրականագիտության համար՝ բացահայտելով անգլիական երգիծական ավանդների շարունակականությունը և դրանց նոր որակավորումները Իվլին Վոյի ստեղծագործության մեջ։

Պատմություն

Աշխատության առանցքում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես ենք մենք իմանում անցյալի մասին։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է պատմական աղբյուրների տեսակները՝ գրավոր, նյութական, բանավոր և այլ, և բացատրում է, թե ինչպիսի դեր ունի յուրաքանչյուրն հայոց պատմության վերականգնման գործում։ Գրավոր աղբյուրների շարքում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում միջնադարյան պատմիչների աշխատությունները, տարեգրությունները, վավերագրերը և պաշտոնական փաստաթղթերը, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և մշակութային պատկերը։ Մելիք-Բախշյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև աղբյուրների քննադատությանը՝ ցույց տալով, որ պատմաբանը չի կարող պարզապես ընդունել աղբյուրները որպես անվիճելի ճշմարտություն։ Նա ներկայացնում է, թե ինչպես պետք է վերլուծել աղբյուրի ծագումը, հեղինակությունը, նպատակները և հնարավոր կողմնակալությունները։ Այս մոտեցումը կապվում է պատմագիտության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ պատմական քննադատություն-ի հետ, որը թույլ է տալիս ավելի հավաստի պատկեր կազմել անցյալի մասին։ Գրքում առանձին բաժիններ են նվիրված հնագիտական նյութերին, արձանագրություններին, դրամագիտությանը և այլ օժանդակ գիտություններին, որոնք լրացնում են գրավոր աղբյուրների տվյալները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հայոց պատմության ուսումնասիրությունը պահանջում է բազմակողմանի մոտեցում, որտեղ տարբեր աղբյուրներ փոխլրացնում են միմյանց։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նաև նրա մեթոդաբանական ուղղվածությունը։ Այն օգնում է ընթերցողին հասկանալ ոչ միայն «ինչ է տեղի ունեցել», այլ նաև «ինչպես է պետք ուսումնասիրել, վերլուծել և մեկնաբանել պատմությունը»։ Այս պատճառով գիրքը հատկապես օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ զբաղվել պատմագիտությամբ որպես գիտություն։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է ժամանակակից անգլերենում միջանձնյա հակամարտության խոսքային դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով լեզվաբանության, պրագմատիկայի և սոցիալլեզվաբանության փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն լեզվական միջոցները, ռազմավարությունները և խոսքային վարքագծի ձևերը, որոնց միջոցով արտահայտվում են կոնֆլիկտային իրավիճակներ միջանձնյա հաղորդակցության ընթացքում՝ ինչպես առօրյա խոսքում, այնպես էլ մեդիա և պաշտոնական հաղորդակցական միջավայրերում։ Ուսումնասիրվում են հակամարտության արտահայտման հիմնական լեզվական ձևերը՝ ուղղակի և անուղղակի խոսքային ակտեր, հեգնանք, սարկազմ, մեղադրական և պաշտպանողական կառուցվածքներ, ինչպես նաև գնահատողական բառապաշարի կիրառումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքային ռազմավարություններին՝ դեմքի պահպանման (face-saving) և դեմքի սպառնալիքի (face-threatening) ակտերի տեսության շրջանակում, որոնք բացատրում են հաղորդակցության մեջ լարվածության և հակադրության դրսևորումները։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է մշակութային և սոցիալական գործոնների ազդեցությունը կոնֆլիկտային խոսքի ձևավորման վրա՝ ներառյալ իշխանական հարաբերությունները, սոցիալական հեռավորությունը և հաղորդակցական համատեքստը։ Միաժամանակ վերլուծվում են տարբեր խոսքային ժանրերում հակամարտության դրսևորման առանձնահատկությունները՝ զրույց, բանավեճ, սոցիալական ցանցեր և լրատվական դիսկուրս։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ժամանակակից լեզվաբանության և հաղորդակցական տեսության ոլորտում՝ նպաստելով միջանձնյա հակամարտության լեզվական մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Տնտեսագիտություն

Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպությունը միջազգային տնտեսական կազմակերպություն է, որի նպատակն է խթանել անդամ երկրների տնտեսական աճը, ֆինանսական կայունությունը, առևտրի զարգացումը և սոցիալական բարեկեցությունը։ Այն հայտնի է որպես Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպություն (OECD) և միավորում է զարգացած և զարգացող մի շարք երկրներ, որոնք համագործակցում են տնտեսական քաղաքականությունների համադրության և փորձի փոխանակման միջոցով։ Կազմակերպությունը զբաղվում է մակրոտնտեսական վերլուծություններով, հարկային քաղաքականության ուսումնասիրությամբ, կրթության, աշխատանքի շուկայի և շրջակա միջավայրի քաղաքականությունների գնահատմամբ։ OECD-ի հիմնական դերը միջազգային չափանիշների ձևավորումն է և անդամ երկրների միջև լավագույն փորձի տարածումը՝ նպաստելով արդյունավետ կառավարմանը և կայուն զարգացմանը։ Այն նաև հրապարակում է վիճակագրական տվյալներ, տնտեսական կանխատեսումներ և զեկույցներ, որոնք լայնորեն օգտագործվում են պետական քաղաքականության մշակման և գիտական հետազոտությունների մեջ։ OECD-ի գործունեությունը նպաստում է գլոբալ տնտեսության համագործակցության խորացմանը և տնտեսական քաղաքականությունների համահունչ զարգացմանը տարբեր երկրներում։

Անգլերեն

Անգլերեն լեզվի ուսումնական ձեռնարկ ( ագրոնոմիական մասնագիտությունների համար ) 2013 թ․

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է արտաքին շուկաների ընտրության գործընթացը և միջազգային շուկաներ ներթափանցելու ռազմավարությունները՝ ներկայացնելով գլոբալ բիզնեսի և միջազգային մարքեթինգի հիմնական մոտեցումները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են շուկաների գնահատման չափանիշները՝ տնտեսական միջավայր, քաղաքական կայունություն, մրցակցային կառուցվածք, սպառողական վարքագիծ և իրավական կարգավորումներ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է շուկայի ընտրության մեթոդներին՝ բազմաչափ վերլուծություն, ռիսկերի գնահատում և շուկայի գրավչության ինդեքսների կիրառություն։ Գրքում քննարկվում են նաև միջազգային շուկա մուտք գործելու ռազմավարությունները՝ ուղղակի արտահանում, համատեղ ձեռնարկություններ, լիցենզավորում, ֆրանչայզինգ և ուղղակի ներդրումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընկերությունների գլոբալ դիրքավորման, բրենդավորման, մարքեթինգային հարմարեցման և տեղայնացման ռազմավարություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում արտաքին շուկաների ընտրության և միջազգային շուկա ներթափանցման ռազմավարությունների վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, մարքեթինգի մասնագետների, բիզնեսի կառավարման ոլորտի աշխատողների և ուսանողների համար։