Բժշկության պատմություն

Այլ առարկաներ

Գյուղատնտեսական և մատենագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում խաղողագործության զարգացման, գիտական ուսումնասիրության և արտադրական փորձի վերաբերյալ հրատարակված գրականության համակարգմանը և մատենագիտական ներկայացմանը։ Ցանկի հիմնական նպատակն է ապահովել խաղողագործության ոլորտին առնչվող գիտական, ուսումնական և մասնագիտական աղբյուրների որոնման ու ուսումնասիրության հնարավորությունը՝ նպաստելով Հայաստանի խաղողագործական ժառանգության և գիտատեխնիկական փորձի պահպանմանը։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ընդգրկված լինել խաղողի մշակության պատմությանը, Հայաստանի հողակլիմայական պայմաններին, խաղողի տեղական և ներմուծված սորտերին, սելեկցիային ու ամպելոգրաֆիային վերաբերող աշխատություններ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն խաղողի այգիների հիմնադրման, հողի մշակության, ոռոգման, պարարտացման, վազերի էտի և ձևավորման, ինչպես նաև հիվանդությունների ու վնասատուների ուսումնասիրությանը նվիրված հրապարակումները։ Դիտարկվում են խաղողագործության արտադրողականության բարձրացման, բերքի որակի բարելավման և տարբեր բնակլիմայական գոտիներում մշակության առանձնահատկությունների վերաբերյալ մասնագիտական աղբյուրների թեմատիկ խմբավորման հնարավորությունները։ Մատենագիտական նկարագրությունները կարող են ներառել հեղինակների անունները, աշխատությունների վերնագրերը, հրատարակության վայրն ու տարեթիվը և աղբյուրների նույնականացման համար անհրաժեշտ այլ տեղեկություններ։ Ցանկը կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է Հայաստանի խաղողագործության պատմության, գիտական մտքի զարգացման և գյուղատնտեսական հետազոտությունների հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության մասնագետներին, խաղողագործներին, ագրոնոմներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին, գրադարանավարներին և գյուղատնտեսական գրականության մատենագիտական ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Լեզվաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է «ընտանիք» գերհասկացույթի ուսումնասիրությանը անգլիական, հայկական և իսպանական լեզվամշակույթներում՝ բացահայտելով, թե ինչպես է ընտանիքի գաղափարը արտացոլվում տարբեր ժողովուրդների լեզվի, մշակույթի, մտածողության և արժեքային համակարգի մեջ։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ լեզուն ոչ միայն հաղորդակցության միջոց է, այլև տվյալ հասարակության մշակութային փորձի և աշխարհընկալման արտահայտություն։ Այդ պատճառով նույն համամարդկային հասկացությունը տարբեր լեզվամշակույթներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստային շեշտադրումներ, ասոցիացիաներ և պատկերային դրսևորումներ։ Աշխատանքի շրջանակում «ընտանիք» գերհասկացույթը կարող է դիտարկվել որպես փոխկապակցված իմաստային բաղադրիչների լայն համակարգ, որի մեջ ներառվում են ազգակցությունը, ծնող-երեխա հարաբերությունները, ամուսնությունը, սերը, հոգատարությունը, տունը, հարազատությունը, պատկանելությունը, ընտանեկան պարտականությունները և սերունդների միջև կապը։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե այս բաղադրիչներից որոնք են առավել ընդգծված յուրաքանչյուր լեզվամշակույթում և ինչ լեզվական միջոցներով են դրանք արտահայտվում։ Անգլիական լեզվամշակույթի ուսումնասիրության ժամանակ կարող են վերլուծվել family հասկացության հետ կապված բառային միավորները, դարձվածքները, առածները, ասույթները և այլ լեզվական արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են ընտանիքի, ազգակցության և անձնական հարաբերությունների վերաբերյալ մշակութային պատկերացումները։ Հայկական լեզվամշակույթում «ընտանիք» հասկացությունը կարող է ուսումնասիրվել ազգակցական լայն բառապաշարի, ընտանեկան ավանդույթների, առածների, դարձվածքների և խոսքային վարքագծի միջոցով՝ հաշվի առնելով ընտանիքի և ընդարձակ ազգակցական կապերի կարևորությունը հայկական մշակութային պատկերացումներում։ Իսպանական լեզվամշակույթի դեպքում նույնպես հնարավոր է ուսումնասիրել familia հասկացության շուրջ ձևավորված բառապաշարը, դարձվածքները, ժողովրդական արտահայտությունները և մշակութային ասոցիացիաները՝ ուշադրություն դարձնելով ընտանեկան կապերի, հարազատության և սոցիալական փոխհարաբերությունների արտահայտմանը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է գերհասկացույթի կառուցվածքի համեմատական վերլուծությունը։ Այդ նպատակով կարող են առանձնացվել դրա միջուկային և ծայրամասային բաղադրիչները, ուսումնասիրվել դրանց հաճախականությունը, փոխկապակցվածությունը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս պարզել, թե որ հատկանիշներն են երեք լեզվամշակույթներում համընդհանուր, իսկ որոնք են պայմանավորված տվյալ ժողովրդի պատմությամբ, ավանդույթներով, սոցիալական կառուցվածքով և ազգային արժեքներով։ Հետազոտության մեջ կարևոր դեր կարող է ունենալ նաև դարձվածաբանական և առածաբանական նյութը, քանի որ ժողովրդական իմաստությունն առավել հստակորեն արտացոլում է հասարակության վերաբերմունքը ընտանիքի, ծնողների, երեխաների, ամուսնության և ազգակցական հարաբերությունների նկատմամբ։ Միաժամանակ ժամանակակից հասարակության փոփոխությունները կարող են հանգեցնել «ընտանիք» հասկացույթի որոշ իմաստային բաղադրիչների վերաիմաստավորմանը։ Գլոբալացումը, միգրացիան, միջմշակութային հաղորդակցությունը և սոցիալական փոփոխությունները նպաստում են ընտանիքի ավանդական պատկերացումների ընդլայնմանը և նոր ընտանեկան մոդելների լեզվական արտացոլմանը։ Այս հանգամանքը համեմատական ուսումնասիրությանը հաղորդում է նաև արդիական բնույթ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու «ընտանիք» գերհասկացույթի ազգային-մշակութային յուրահատկությունները երեք լեզվամշակույթներում և ցույց տալու, թե ինչպես են համընդհանուր մարդկային արժեքները տարբեր լեզուներում ստանում յուրահատուկ իմաստային և լեզվական արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել լեզվաբանների, թարգմանիչների, մշակութաբանների, օտար լեզուների մասնագետների և միջմշակութային հաղորդակցությամբ զբաղվող հետազոտողների համար, քանի որ տարբեր լեզվամշակույթների ընտանեկան պատկերացումների համադրությունը նպաստում է ոչ միայն լեզվական տարբերությունների, այլև ժողովուրդների աշխարհընկալման առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։

Ինֆորմատիկա

Սա Արթուր Լևոնի Բալագեզյանի 2003 թվականին Երևանում պատրաստված տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի համար նախատեսված ատենախոսության սեղմագիրն է, որը կատարվել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների գիտահետազոտական ինստիտուտում։ Մատենագիտական աղբյուրների համաձայն՝ աշխատանքը վերաբերում է ծրագրերի մեկնաբանմանը, կարգաբերմանը և բաշխված հաշվողական միջավայրերում ընթացող գործընթացների վերլուծությանը, իսկ սեղմագիրը կազմում է 14 էջ և պարունակում է նկարներ։ Աշխատանքի հիմնական գաղափարը օբյեկտակողմնորոշված մոտեցման հիման վրա այնպիսի ծրագրային միջավայրի ստեղծումն է, որը հնարավորություն է տալիս աշխատել բաշխված համակարգերում իրականացվող գործընթացների հետ ոչ միայն դրանց կատարման, այլև դրանց ընթացքի ուսումնասիրման, վերահսկման և սխալների հայտնաբերման տեսանկյունից։ Այսպիսի միջավայրի անհրաժեշտությունը պայմանավորված է բաշխված համակարգերի բարդությամբ, քանի որ հաշվարկային գործողությունները կարող են իրականացվել տարբեր հանգույցներում, գործընթացները կարող են փոխազդել միմյանց հետ, իսկ համակարգի վարքագիծը կախված է հաղորդակցությունից, համաժամացումից և առանձին բաղադրիչների վիճակից։ Օբյեկտակողմնորոշված մոտեցումը այստեղ կարևոր է նրանով, որ թույլ է տալիս համակարգը ներկայացնել որպես փոխկապակցված օբյեկտների և գործընթացների ամբողջություն՝ յուրաքանչյուր բաղադրիչի հատկությունները, գործողությունները և փոխազդեցությունները հնարավորինս հստակ առանձնացնելով։ Աշխատանքի շրջանակում հատկապես կարևոր են ինտերպրետացիայի և դեբագինգի խնդիրները։ Ինտերպրետատորի միջոցով հնարավոր է ծրագրային հրահանգների կամ գործընթացների փուլային մշակում և կատարում, իսկ կարգաբերման գործիքները նախատեսված են սխալների հայտնաբերման, ծրագրի կատարման ընթացքի դիտարկման և խնդրահարույց հատվածների ուսումնասիրության համար։ Բաշխված միջավայրի դեպքում այս խնդիրները ավելի բարդ են, քան սովորական տեղային ծրագրերում, քանի որ անհրաժեշտ է հետևել միաժամանակ ընթացող գործընթացներին, դրանց միջև հաղորդակցությանը և տարբեր հանգույցներում կատարվող գործողություններին։ Աշխատանքի կարևոր կողմերից մեկը գործընթացների վերլուծությունն է, որը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել, որ համակարգում տեղի է ունեցել որևէ գործողություն կամ սխալ, այլև ուսումնասիրել գործընթացների դինամիկան և դրանց փոխկապակցվածությունը։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է օգտակար լինել բաշխված ծրագրային համակարգերի մշակման, փորձարկման և օպտիմալացման ժամանակ, քանի որ մշակողին հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ համակարգի իրական վարքը և հայտնաբերել այնպիսի խնդիրներ, որոնք սովորական կարգաբերման միջոցներով դժվար է նկատել։ Աշխատանքը նաև տեղավորվում է օբյեկտակողմնորոշված ծրագրավորման և բաշխված հաշվողական համակարգերի զարգացման ավելի լայն գիտական ուղղության մեջ։ Օբյեկտակողմնորոշված մոդելը թույլ է տալիս համակարգի տրամաբանական կառուցվածքը նկարագրել օբյեկտների և դասերի միջոցով, իսկ դինամիկ վարքը՝ դրանց փոխազդեցությունների և հաղորդագրությունների փոխանակման միջոցով։ Այս մոտեցումը հատկապես համապատասխան է բաշխված համակարգերին, որտեղ տարբեր ծրագրային բաղադրիչներ կարող են դիտարկվել որպես փոխազդող ինքնուրույն միավորներ։ Հետևաբար, աշխատանքը կարելի է գնահատել որպես ծրագրային ինժեներիայի այն խնդիրների ուսումնասիրություն, որտեղ միավորվում են օբյեկտակողմնորոշված ծրագրավորումը, ինտերպրետացիան, ծրագրերի կարգաբերումը, գործընթացների մոնիթորինգը և բաշխված հաշվողական միջավայրերի վերլուծությունը։ Այն առավել հետաքրքիր է համակարգային ծրագրավորմամբ, բաշխված համակարգերով, ծրագրային գործիքների մշակմամբ և բարդ ծրագրային գործընթացների վերլուծությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Մաթեմատիկա

Գիտական աշխատությունը նվիրված է մակերևութային պլազմոնների սպեկտրային հատկությունների, էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների ուշացման և ճառագայթային մարման երևույթների տեսական ու ֆիզիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում մետաղական և դիէլեկտրական միջավայրերի սահմանային մակերևույթներում առաջացող կոլեկտիվ էլեկտրոնային տատանումների բնույթը, դրանց փոխազդեցությունը էլեկտրամագնիսական դաշտի հետ, ինչպես նաև պլազմոնային գրգռումների հաճախականային և դիսպերսիոն բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերևութային պլազմոնների առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմներին, էլեկտրոնային գազի կոլեկտիվ շարժման առանձնահատկություններին, մակերևույթի երկրաչափական կառուցվածքի ազդեցությանը և էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են պլազմոնային համակարգերում ուշացման երևույթները, որոնք կապված են էլեկտրամագնիսական փոխազդեցության տարածման վերջավոր արագության և դաշտի ժամանակային փոփոխությունների հաշվառման անհրաժեշտության հետ։ Քննության են առնվում էլեկտրաստատիկ մոտավորության կիրառելիության սահմանները, էլեկտրադինամիկական նկարագրության առանձնահատկությունները և ուշացման ազդեցությունը մակերևութային պլազմոնների դիսպերսիոն հարաբերությունների, ռեզոնանսային հաճախականությունների և սպեկտրային կառուցվածքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ճառագայթային մարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ պլազմոնային տատանումների էներգիայի էլեկտրամագնիսական ճառագայթման միջոցով փոխանցման հնարավորությունները և դրանց ազդեցությունը պլազմոնային գրգռումների կյանքի տևողության ու ռեզոնանսային գծերի լայնության վրա։ Դիտարկվում են ճառագայթային և ոչ ճառագայթային կորուստների ֆիզիկական տարբերությունները, դրանց փոխկապակցվածությունը և պլազմոնային համակարգերի օպտիկական արձագանքի ձևավորման մեջ ունեցած նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մետաղների դիէլեկտրական թափանցելիության հաճախականային կախվածությանը, էլեկտրոնների ազատ և կապված շարժման ներդրմանը, ինչպես նաև նյութերի օպտիկական հատկությունների ազդեցությանը մակերևութային պլազմոնների սպեկտրի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում Մաքսվելի հավասարումների հիման վրա պլազմոնային երևույթների նկարագրման հնարավորություններին, սահմանային պայմանների կիրառմանը և էլեկտրամագնիսական դաշտի տարածական բաշխման առանձնահատկությունների վերլուծությանը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարող են դիտարկվել հարթ մակերևույթների, բարակ մետաղական թաղանթների և սահմանափակ չափեր ունեցող կառուցվածքների պլազմոնային հատկությունները՝ հաշվի առնելով երկրաչափական չափերի, նյութական պարամետրերի և շրջապատող միջավայրի ազդեցությունը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ պլազմոնային համակարգերի չափերի և էլեկտրամագնիսական ճառագայթման ալիքի երկարության հարաբերակցությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ուշացման երևույթների և ճառագայթային կորուստների դրսևորման համար։ Ուսումնասիրվում են պլազմոնային ռեզոնանսների հաճախականային տեղաշարժերի, սպեկտրային գծերի լայնացման, տատանումների մարման և դաշտի տեղայնացման միջև հնարավոր կապերը։ Քննարկվում են նաև մակերևութային պլազմոնների գրգռման և գրանցման ֆիզիկական սկզբունքները, օպտիկական չափումների նշանակությունը և տեսական հաշվարկների ու փորձարարական տվյալների համադրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում պլազմոնային գրգռումների և լույսի փոխազդեցության ուժգնության, էներգիայի փոխանցման արդյունավետության և ռեզոնանսային երևույթների կառավարման հիմնախնդիրները։ Աշխատության շրջանակներում կարևորվում են դասական էլեկտրադինամիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, օպտիկայի և նանոֆիզիկայի տեսական մոտեցումների համադրումը, ինչպես նաև պլազմոնային համակարգերի սպեկտրային բնութագրերի մաթեմատիկական մոդելավորման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել մակերևութային պլազմոնների ֆիզիկական հատկությունների առավել խոր ըմբռնմանը, էլեկտրամագնիսական դաշտի և նյութի փոխազդեցության օրինաչափությունների բացահայտմանը և պլազմոնային ռեզոնանսների կառավարման տեսական հիմքերի զարգացմանը։ Ստացված գիտելիքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ նանոօպտիկայի, պլազմոնիկայի, օպտիկական սենսորների, ֆոտոնային կառուցվածքների, մակերևութային սպեկտրոսկոպիայի և լույսի տեղայնացման վրա հիմնված տեխնոլոգիաների հետագա զարգացման համար։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել տեսական ֆիզիկայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, օպտիկայի, նանոֆիզիկայի և նյութագիտության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ֆիզիկամաթեմատիկական ու տեխնիկական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը նվիրված է փոխակերպվող հասարակության ուսումնասիրմանը՝ որպես սոցիոմշակութային այլընտրանքների բազմաշերտ համակարգի, որտեղ հասարակական, մշակութային, քաղաքական և տնտեսական փոփոխությունները ձևավորում են նոր արժեքներ, վարքագծային մոդելներ և սոցիալական հարաբերություններ։ Նյութում վերլուծվում են հասարակական անցումային գործընթացների ազդեցությունը անհատի, համայնքի և սոցիալական ինստիտուտների վրա՝ բացահայտելով, թե ինչպես են ավանդական և ժամանակակից արժեքային համակարգերը փոխազդում և ձևավորում հասարակության զարգացման տարբեր սցենարներ։ Քննարկվում են գլոբալացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, ժողովրդավարացման, սոցիալական շարժունակության և մշակութային բազմազանության ազդեցությունները հասարակական վերափոխումների վրա՝ ընդգծելով դրանց դերը ինքնության, սոցիալական համախմբվածության և հանրային մասնակցության վերաիմաստավորման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիոմշակութային այլընտրանքների ձևավորմանը՝ որպես հասարակության հարմարվողականության, նորարարության և զարգացման ներուժի արտահայտություն, ինչպես նաև տարբեր սոցիալական խմբերի արժեքային ընտրությունների և փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը համադրում է սոցիոլոգիական տեսությունները, մշակութաբանական մոտեցումները և ժամանակակից հասարակական գործընթացների վերլուծությունը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել փոխակերպվող հասարակության զարգացման օրինաչափությունները և սոցիոմշակութային փոփոխությունների հիմնական ուղղությունները։

Իրավաբանություն

Հրատարակությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության պետական կառավարման և իրավական համակարգի հիմնարար սկզբունքներին։ Վերնագիրը, ինչպես նաև հրատարակության տարեթիվը, հուշում են, որ այն կարող է առնչվել 1876 թվականին ընդունված օսմանյան առաջին սահմանադրությանը՝ «Կանուն-ի էսասիին» (Kanun-i Esasi), որը կարևոր իրադարձություն էր կայսրության քաղաքական և իրավական պատմության մեջ։ Սահմանադրության ընդունումը կապված էր պետական կառավարման համակարգը վերափոխելու, կենտրոնական իշխանության գործունեությունը կանոնակարգելու և կայսրության քաղաքական կառույցներում նոր ինստիտուտներ ձևավորելու փորձերի հետ։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Օսմանյան կայսրությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առջև, և պետական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը դարձել էր քաղաքական օրակարգի կարևոր հարցերից մեկը։ Այդ ժամանակաշրջանի սահմանադրական նախաձեռնությունները նպատակ ունեին սահմանել պետական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, կարգավորել սուլթանի լիազորությունները, նախատեսել խորհրդարանական կառույցի գործունեությունը և որոշակի իրավական դրույթներով ամրագրել կայսրության հպատակների կարգավիճակը։ 1876 թվականի սահմանադրությունը նախատեսում էր երկպալատ խորհրդարան՝ պատգամավորների պալատով և սենատով, ինչպես նաև սահմանում էր պետական կառավարման տարբեր մարմինների գործառույթները։ Այնուամենայնիվ, սահմանադրական կարգի գործնական կիրառումը սահմանափակվեց, իսկ խորհրդարանական գործունեությունը կարճ ժամանակ անց ընդհատվեց։ Այս իրադարձությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում Օսմանյան կայսրության արդիականացման, սահմանադրականության և պետական իշխանության վերակազմավորման պատմության մեջ։ Կոստանդնուպոլիսը՝ կայսրության մայրաքաղաքը, պետական որոշումների ընդունման, օրենսդրական գործունեության և քաղաքական գաղափարների տարածման հիմնական կենտրոնն էր։ Այս քաղաքում հրատարակված փոքրածավալ գրքույկը կարող էր նպատակ ունենալ ընթերցողներին ծանոթացնել պետական կառավարման հիմնարար կանոններին կամ ներկայացնել սահմանադրական բնույթի փաստաթուղթ։ Այն կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, սահմանադրական իրավունքի ձևավորմամբ, պետական կառավարման համակարգերով և 19-րդ դարի քաղաքական բարեփոխումներով զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Հայերեն վերնագիրը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու օսմանյան պետական և իրավական հասկացությունների փոխանցումը հայերեն գրավոր միջավայր։ Սակայն առանց տիտղոսաթերթի և ամբողջական տեքստի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել, որ այս հրատարակությունն ամբողջությամբ կամ ուղղակիորեն ներկայացնում է 1876 թվականի սահմանադրությունը, ուստի այդ կապը պետք է դիտարկել որպես հավանական, ոչ թե հաստատված։