Հայաստանի Հանրապետության հարաբերությունները Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հետ 1991-2008 թթ.

Մանկավարժություն

Методическое пособие посвящено использованию игровых методов обучения на уроках русского языка в начальных классах армянской школы и направлено на повышение эффективности усвоения языка у младших школьников; в работе рассматриваются теоретические основы игрового обучения, его психолого-педагогическое значение, а также практические приемы и виды дидактических игр, способствующих развитию речевых навыков, расширению словарного запаса, формированию грамматических умений и навыков устной и письменной речи; особое внимание уделяется адаптации игровых технологий к билингвальной образовательной среде, мотивации учащихся и созданию благоприятной языковой среды на уроках, а также приведены конкретные примеры упражнений и сценариев учебных игр.

Մշակույթ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայաստանի ազգային գրադարանի 2023 թվականի գործունեության հիմնական ծրագիրը՝ անդրադառնալով տարվա ընթացքում նախատեսված առաջնահերթություններին, աշխատանքային ուղղություններին և գրադարանի առաքելության իրականացմանն ուղղված միջոցառումներին։ Ծրագիրը մշակված է գրադարանի՝ որպես ազգային գրավոր և մշակութային ժառանգության պահպանման, տեղեկատվության տարածման, գիտակրթական և մշակութային գործունեության կարևորագույն հաստատության դերի համատեքստում։ Փաստաթղթում առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում գրադարանային հավաքածուների պահպանությանը, ստուգմանը, համալրմանն ու համակարգմանը, այդ թվում՝ առկա ֆոնդերի վերահաշվառման, պահպանության վիճակի գնահատման և գրադարանային նյութերի պատշաճ հաշվառման աշխատանքներին։ Կարևոր ուղղություններից է նաև ազգային մատենագիտական տեղեկատվության ձևավորումն ու տարածումը, Հայաստանի գրավոր ժառանգության հանրահռչակումը և տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիության ընդլայնումը։ Ծրագիրը ներառում է ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման, թվայնացման և էլեկտրոնային շտեմարանների զարգացման հետ կապված խնդիրներ, որոնք նպատակ ունեն ազգային գրադարանային հավաքածուները դարձնել առավել հասանելի և օգտագործելի հետազոտողների, մասնագետների, ուսանողների և հասարակության տարբեր խմբերի համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում հայագիտական և ազգային մշակութային արժեքների պահպանությանը, հնատիպ ու հազվագյուտ հրատարակությունների նկատմամբ հոգածությանը, ինչպես նաև գրադարանի ֆոնդերում առկա արժեքավոր նյութերի ուսումնասիրմանն ու գիտական շրջանառության մեջ ներգրավմանը։ Ծրագրում արտացոլվում է նաև գրադարանի գիտամեթոդական և հրատարակչական գործունեության շարունակականությունը, մասնագիտական տեղեկատվության տարածումը, գրադարանային ոլորտի զարգացմանը նպաստող աշխատանքների իրականացումը և մասնագիտական համագործակցության ընդլայնումը։ Կարևորվում է ընթերցողների և օգտվողների սպասարկման որակի բարձրացումը, տեղեկատվական ծառայությունների կատարելագործումը և գրադարանի՝ որպես բաց, հանրամատչելի գիտելիքի ու մշակույթի կենտրոնի դերի ամրապնդումը։ Ընդհանուր առմամբ, ծրագիրը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել 2023 թվականին գրադարանի գործունեության ռազմավարական առաջնահերթությունների մասին՝ միավորելով ազգային ժառանգության պահպանման ավանդական գործառույթները թվայնացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և ժամանակակից գրադարանային ծառայությունների զարգացման ուղղությունների հետ։ Փաստաթուղթը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, արխիվագիտության և մշակութային ժառանգության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի գրավոր և տեղեկատվական ժառանգության պահպանմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետության թռչնաշխարհի համակարգված ուսումնասիրությանը և ներկայացնում է տարածաշրջանի օրնիտոֆաունայի մասին համապարփակ տվյալների ժողովածու, որտեղ ամփոփված են երկարամյա դաշտային հետազոտությունների, դիտարկումների և հավաքած նյութերի արդյունքները։ Աշխատությունը ընդգրկում է Հայաստանի տարածքում հանդիպող թռչունների տեսակային կազմը, դրանց տարածվածությունը տարբեր էկոլոգիական գոտիներում՝ սկսած ցածրադիր կիսաանապատներից մինչև բարձր լեռնային էկոհամակարգեր, ինչպես նաև անդրադառնում է միգրացիոն ուղիներին, բազմացման առանձնահատկություններին և սեզոնային տեղաշարժերին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինչպես տարածված, այնպես էլ հազվագյուտ և սահմանափակ տարածում ունեցող տեսակներին՝ ներկայացնելով նրանց կենսակերպը, բնադրման պայմանները և սննդային վարքագիծը։ Այն նաև կարևորում է Հայաստանի աշխարհագրական դիրքի դերը որպես թռչունների միգրացիոն կարևոր հանգույց, որտեղ հատվում են Եվրոպա-Ասիա ուղղության տարբեր թռիչքային ուղիներ, ինչը նպաստում է օրնիտոֆաունայի բազմազանությանը։ Աշխատությունը գիտական արժեք ունի նաև կենսաերկրաբանական տեսանկյունից, քանի որ թույլ է տալիս հասկանալ տարածաշրջանի կենդանական աշխարհի ձևավորման պատմական գործընթացները և համեմատել այն հարակից Կովկասյան տարածքների ֆաունայի հետ։ Բացի այդ, այն կարևոր աղբյուր է ժամանակակից բնապահպանական և պահպանական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ տրամադրում է պատմական բազային տվյալներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել տեսակների թվաքանակի փոփոխությունները և էկոլոգիական իրավիճակի զարգացումը ժամանակի ընթացքում։

Այլ առարկաներ

Պատմաճարտարապետական ուսումնասիրությունը նվիրված է Էջմիածնի Մայր տաճարի հնագույն ճարտարապետական ձևերի, սկզբնական կառուցվածքի և պատմական զարգացման առանձնահատկությունների հետազոտությանը՝ հայկական վաղքրիստոնեական ճարտարապետության ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում քննության են առնվում հայկական եկեղեցաշինության սկզբնական շրջանի ճարտարապետական ավանդույթները, քրիստոնեության ընդունումից հետո պաշտամունքային կառույցների ձևավորման պատմական նախադրյալները և Էջմիածնի տաճարի նշանակությունը հայ ժողովրդի կրոնական, մշակութային ու ճարտարապետական ժառանգության մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տաճարի նախնական հատակագծային հորինվածքի վերակազմության խնդիրներին, կառուցվածքային տարրերի առանձնահատկություններին, տարածական կազմակերպման սկզբունքներին և շինարարական տարբեր ժամանակաշրջաններում իրականացված փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են տաճարի հնագույն ճարտարապետական ձևերի վերաբերյալ պատմական տեղեկությունները, միջնադարյան մատենագրական վկայությունները, շինարարական ավանդույթները և դրանց համադրման հնարավորությունները պահպանված ճարտարապետական կառույցի առանձնահատկությունների հետ։ Կարևորվում են տաճարի սկզբնական կառուցվածքի վերաբերյալ գիտական տեսակետների համեմատական քննությունը, վաղքրիստոնեական եկեղեցական շինությունների հատակագծային տիպերի ուսումնասիրությունը և հայկական կենտրոնագմբեթ ճարտարապետության զարգացման պատմական օրինաչափությունների բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում շինության կառուցվածքային համակարգին, կրող պատերի և հենարանների կազմակերպմանը, ներքին տարածության բաժանմանը, գմբեթային հորինվածքի ձևավորման խնդիրներին և ճարտարապետական առանձին տարրերի ժամանակագրական պատկանելության որոշման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են հայկական եկեղեցական ճարտարապետության և հարակից տարածաշրջանների վաղքրիստոնեական շինարարական ավանդույթների միջև առկա տիպաբանական ընդհանրություններն ու տարբերությունները՝ հաշվի առնելով պատմամշակութային փոխազդեցությունները և տեղական ճարտարապետական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված վերակառուցումների, նորոգումների և հավելումների ազդեցության գնահատումը տաճարի նախնական ճարտարապետական կերպարի վրա։ Քննության են առնվում հնագույն կառուցվածքային շերտերի տարբերակման, շինարարական փուլերի հաջորդականության պարզաբանման և սկզբնական հորինվածքի գիտական վերականգնման մեթոդաբանական հարցերը։ Աշխատությունը կարևորում է ճարտարապետական հուշարձանի ուսումնասիրությունը ոչ միայն որպես կրոնական նշանակություն ունեցող կառույցի, այլև որպես հայկական շինարարական արվեստի, գեղագիտական պատկերացումների և պատմական հիշողության բացառիկ վկայության։ Հատուկ նշանակություն է տրվում Էջմիածնի Մայր տաճարի տեղին հայկական միջնադարյան ճարտարապետության զարգացման պատմության մեջ, նրա կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությանը հետագա եկեղեցաշինության վրա և հայկական ճարտարապետական ինքնատիպության ձևավորման գործընթացներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հայկական վաղքրիստոնեական ճարտարապետության պատմության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը, պատմական հուշարձանների կառուցվածքային զարգացման օրինաչափությունների բացահայտմանը և մշակութային ժառանգության պահպանության ու վերականգնման գիտական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների, հայագետների, պատմաբանների, մշակութային ժառանգության պահպանության մասնագետների, գիտաշխատողների և ուսանողների, ինչպես նաև հայկական եկեղեցական ճարտարապետության, վաղքրիստոնեական արվեստի և Էջմիածնի Մայր տաճարի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է համեմատական առավելության տեսության կիրառմամբ Հայաստանի Հանրապետության արտահանման կառուցվածքի ուսումնասիրությանը և դրա բարելավման ու դիվերսիֆիկացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ երկրի արտաքին առևտրային մրցունակությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրության բացարձակ արդյունավետությամբ, այլև այն հարաբերական առավելություններով, որոնք ձևավորվում են տարբեր ապրանքների արտադրության այլընտրանքային ծախսերի, ռեսուրսների առկայության, մասնագիտացման, տեխնոլոգիական կարողությունների և միջազգային շուկաների պահանջարկի համադրությամբ։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել ՀՀ արտահանման ապրանքային և աշխարհագրական կառուցվածքը, դրա փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում և առանձին ապրանքախմբերի մասնագիտացման մակարդակը։ Համեմատական առավելության գնահատման համար կարող են կիրառվել արտահայտված համեմատական առավելության տարբեր ցուցանիշներ, որոնց միջոցով պարզվում է, թե որ ապրանքների արտահանման մեջ է Հայաստանը տվյալ ապրանքի համաշխարհային կամ համադրելի երկրների արտահանման համեմատությամբ առավել մասնագիտացված։ Հայաստանի վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ համեմատական առավելություններ արձանագրվել են մի շարք ապրանքախմբերում, այդ թվում՝ թանկարժեք մետաղների, հանքաքարերի, ծխախոտի, ալկոհոլային խմիչքների, տրիկոտաժի, կենդանի կենդանիների, բանջարեղենի և դրանց վերամշակված արտադրանքի ոլորտներում։ Միաժամանակ վերջին տարիներին որոշ ուղղություններով այդ առավելությունների չափը և ընդգրկումը նվազել են, ինչը մատնանշում է արտահանման կառուցվածքի հետագա դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել ՀՀ արտահանման կառուցվածքի ուժեղ և թույլ կողմերը։ Մի կողմից՝ որոշ ավանդական ճյուղերում առկա են ձևավորված արտադրական փորձ, հումքային ռեսուրսներ, մասնագիտական կարողություններ և միջազգային շուկաներում ճանաչելի արտադրանք, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ արտահանման ընդլայնման համար։ Մյուս կողմից՝ արտահանման չափազանց մեծ կենտրոնացումը սահմանափակ թվով ապրանքների կամ շուկաների վրա կարող է տնտեսությունը դարձնել արտաքին պահանջարկի, միջազգային գների, փոխարժեքների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների նկատմամբ ավելի խոցելի։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև արտահանվող արտադրանքի տեխնոլոգիական բարդության և ավելացված արժեքի խնդիրը։ Ժամանակակից ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ Հայաստանի արտահանումը մեծապես կենտրոնացած է համեմատաբար պարզ և ցածր բարդության ապրանքների վրա, մինչդեռ ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների արտահանման ներուժը լիարժեքորեն չի օգտագործվում։ Այդ պատճառով արտահանման կառուցվածքի բարելավման կարևոր ուղղություն կարող է լինել հումքային և քիչ մշակված արտադրանքից դեպի ավելի վերամշակված, տեխնոլոգիապես ավելի բարդ և բարձր ավելացված արժեք ունեցող ապրանքների աստիճանական անցումը։ Այս համատեքստում ուսումնասիրությունը կարող է դիտարկել տեքստիլի, քիմիական արտադրանքի, մետաղական պատրաստի արտադրանքի, սննդի վերամշակման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և այլ ոլորտների զարգացման հնարավորությունները։ Նպատակն այն չէ, որ առկա համեմատական առավելությունները պարզապես փոխարինվեն նոր ճյուղերով, այլ այն, որ գործող արտադրական կարողությունների հիման վրա ստեղծվեն փոխկապակցված նոր արտադրություններ և ավելի բարձր արժեքային շղթաներ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս արտահանման ընդլայնումը կապել արտադրության կառուցվածքային վերափոխման և տնտեսական բարդության բարձրացման հետ։ Աշխատության մեջ կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև արտահանման աշխարհագրական դիվերսիֆիկացումը։ Հայաստանի փոքր ներքին շուկան և որոշ արտահանման ուղղությունների բարձր կենտրոնացվածությունը մեծացնում են արտաքին ցնցումների նկատմամբ խոցելիությունը։ Միջազգային կառույցների գնահատականները նույնպես ընդգծում են արտահանման շուկաների և ապրանքային կառուցվածքի դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև լոգիստիկայի, միջազգային չափանիշներին համապատասխանության և կարգավորող միջավայրի բարելավման կարևորությունը։ Հետևաբար աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նոր շուկաներ մուտք գործելու հնարավորությունները, առևտրային համաձայնագրերի օգտագործումը, միջազգային սերտիֆիկացման խնդիրները, տրանսպորտային ծախսերը և արտահանող ընկերությունների մրցունակության բարձրացման մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել համեմատական առավելության ցուցանիշների և արտահանման հեռանկարների միջև կապին։ Այն ապրանքները, որոնցում երկիրն արդեն ունի համեմատական առավելություն, կարող են դիտարկվել որպես զարգացման անմիջական հիմք, իսկ այն ապրանքները, որոնց արտադրության համար առկա են անհրաժեշտ կարողություններ և հարակից գիտելիքներ, կարող են դիտարկվել որպես ապագա մասնագիտացման ուղղություններ։ Այս մոտեցումը համահունչ է «արտադրական հնարավորությունների» զարգացման գաղափարին, ըստ որի նոր ապրանքների յուրացումը սովորաբար ավելի իրատեսական է այն դեպքում, երբ դրանք տեխնոլոգիական և գիտելիքային առումով մոտ են արդեն գոյություն ունեցող արտադրություններին։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել ՀՀ արտահանման խթանման և արդյունաբերական քաղաքականության մշակման ժամանակ՝ առանձնացնելով այն ապրանքներն ու ոլորտները, որոնց զարգացման համար կան առավել բարենպաստ նախադրյալներ։ Կարող են առաջարկվել արտահանման խթանման, արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացման, նոր շուկաների որոնման, ներդրումների ներգրավման, միջազգային ստանդարտների ներդրման և բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի ստեղծման ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համեմատական առավելության սկզբունքը դիտարկում է որպես Հայաստանի արտահանման կառուցվածքի գնահատման և դրա հետագա կատարելագործման գործիք՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկրի առկա մասնագիտացման ուժեղ կողմերը, նվազեցնել արտահանման կենտրոնացվածությունն ու խոցելիությունը, բարձրացնել արտադրանքի տեխնոլոգիական և արժեքային մակարդակը և ձևավորել ավելի բազմազան, մրցունակ ու կայուն արտահանման կառուցվածք։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է դիմեթիլսուլֆօքսիդի և դիէթիլսուլֆօքսիդի հիմքով լուծույթների ֆիզիկաքիմիական հատկությունների համակարգված ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նիտրիլային խմբեր պարունակող միացություններին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են այդ միացությունների կառուցվածքը, լուծիչի բնույթը, բաղադրությունը և փոխազդեցությունները ազդում լուծույթների ֆիզիկական ու քիմիական վարքագծի վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են մոլեկուլների միջև միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների, լուծման գործընթացների, ասոցիացիայի երևույթների և լուծույթների կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Դիմեթիլսուլֆօքսիդը և դիէթիլսուլֆօքսիդը բևեռային օրգանական լուծիչներ են, որոնք կարող են էապես փոխել լուծված նյութերի հատկությունները՝ պայմանավորված իրենց բևեռայնությամբ, էլեկտրոնադոնոր հատկություններով և տարբեր բնույթի մասնիկների հետ փոխազդելու ունակությամբ։ Նիտրիլային խմբեր պարունակող միացությունների ուսումնասիրությունը հատկապես հետաքրքիր է, քանի որ այդ խմբերի էլեկտրոնային կառուցվածքը և բևեռայնությունը կարող են պայմանավորել լուծիչի հետ արտահայտված փոխազդեցություններ և ազդեցություն ունենալ համակարգի հավասարակշռային ու թերմոդինամիկական բնութագրերի վրա։ Աշխատանքը կարող է ընդգրկել լուծույթների խտության, մածուցիկության, էլեկտրահաղորդականության, ջերմային կամ այլ ֆիզիկաքիմիական պարամետրերի ուսումնասիրություն և դրանց կախվածությունը բաղադրությունից ու ջերմաստիճանից՝ կախված հետազոտության կիրառված մեթոդաբանությունից։ Ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու լուծիչ–լուծված նյութ և լուծված նյութ–լուծված նյութ փոխազդեցությունների բնույթը, բացահայտելու լուծույթներում ընթացող կառուցվածքային փոփոխությունները և տեսականորեն մեկնաբանելու դիտարկվող օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունն ունի ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն, քանի որ նման տվյալները կարող են օգտակար լինել օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի խնդիրների, նոր լուծույթային համակարգերի ուսումնասիրման, քիմիական սինթեզների պայմանների ընտրության և նիտրիլային միացությունների վարքագծի կանխատեսման համար։