Պտղահատապտղային բույսերի ուղեցույց. հայերեն-լատիներեն-անգլերեն-ֆրանսերեն-ռուսերեն

Գրականություն

Սա մեդիա-վերլուծական և քաղաքագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է մամուլի տեղեկատվական արդյունավետ միջոցների կիրառմանը ղարաբաղյան հիմնահարցի լուսաբանման համատեքստում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են զանգվածային լրատվության միջոցների դերը հանրային կարծիքի ձևավորման, տեղեկատվության տարածման և քաղաքական գործընթացների ընկալման վրա ազդելու գործում՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով հակամարտային իրավիճակներում տեղեկատվական քաղաքականության առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են մամուլի տարբեր ժանրերի և ձևաչափերի՝ լրատվական նյութերի, մեկնաբանությունների, հարցազրույցների և վերլուծական հոդվածների ազդեցությունը տեղեկատվության արդյունավետ փոխանցման և հանրային ընկալման վրա։ Քննարկվում են նաև տեղեկատվական ճշգրտության, օբյեկտիվության, քարոզչական բաղադրիչների և մեդիա էթիկայի խնդիրները, ինչպես նաև տեղեկատվական պատերազմների և հակամարտությունների պայմաններում լրատվամիջոցների գործառույթների փոխակերպումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի լրագրագիտության, մեդիա ուսումնասիրությունների և քաղաքագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով հակամարտային թեմաների լուսաբանման տեղեկատվական արդյունավետության և պատասխանատու լրագրության սկզբունքների խորքային վերլուծությանը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է 1998-2008 թվականների արդի հայ մամուլում ժուռնալիստական էթիկայի հիմնախնդիրների և զարգացման միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում լրագրողական գործունեության մասնագիտական, բարոյական և հասարակական պատասխանատվության հարցերն են, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունեցել հայկական մամուլի ոլորտում տվյալ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են լրագրողի մասնագիտական վարքագծի հիմնական սկզբունքները՝ տեղեկատվության ճշգրտություն և հավաստիություն, աղբյուրների նկատմամբ պատասխանատվություն, հասարակական շահի և անձնական կյանքի պաշտպանության հավասարակշռություն, անաչառություն, բազմակարծություն, խոսքի ազատության և մասնագիտական պատասխանատվության փոխհարաբերություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մամուլի ազատության ընդլայնման պայմաններում առաջացող էթիկական խնդիրներին և լրագրողական աշխատանքի նկատմամբ հասարակական վստահության ձևավորման հարցերին։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել հայ մամուլի հրապարակումների բովանդակությունը՝ բացահայտելու համար այն դեպքերը, երբ լրագրողական նյութերում առաջանում են փաստերի ստուգման, միակողմանի ներկայացման, կողմնակալության, ապատեղեկատվության, անձնական կյանքի միջամտության կամ տեղեկատվական աղբյուրների օգտագործման հետ կապված խնդիրներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև լրագրողական ժանրերի առանձնահատկություններին և դրանցում էթիկական նորմերի կիրառմանը, քանի որ լրատվական, վերլուծական, հրապարակախոսական և այլ նյութերի պատրաստման ժամանակ մասնագիտական պատասխանատվության դրսևորումները կարող են տարբեր լինել։ Հետազոտությունը դիտարկում է նաև հայ մամուլի զարգացման սոցիալ-քաղաքական և տեխնոլոգիական միջավայրը, որը 1998-2008 թվականներին զգալի փոփոխությունների էր ենթարկվում։ Մասնավորապես, մամուլի բազմազանության աճը, տեղեկատվական դաշտի ընդլայնումը և նոր մեդիա միջավայրի ձևավորման նախադրյալները նոր պահանջներ էին առաջադրում լրագրողների և խմբագրությունների մասնագիտական աշխատանքի նկատմամբ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հայ մամուլում գործող կամ ձևավորվող ինքնակարգավորման մեխանիզմների, մասնագիտական չափանիշների և լրագրողական կազմակերպությունների դերի գնահատումը։ Քննարկվում է այն հարցը, թե որքանով կարող են էթիկական սկզբունքները գործնականում ապահովել լրագրողական նյութերի որակը և կանխել մասնագիտական չարաշահումները՝ առանց սահմանափակելու խոսքի և մամուլի ազատությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նշված ժամանակաշրջանում հայկական մամուլի էթիկական մշակույթի զարգացման հիմնական միտումները, առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Այն կարող է արժեքավոր լինել նաև ժամանակակից հայկական մեդիայի մասնագիտական չափանիշների ձևավորման պատմությունը հասկանալու համար, քանի որ ուսումնասիրվող ժամանակահատվածը կարևոր փուլ է մամուլի ազատության, բազմակարծության և մեդիա դաշտի վերափոխման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, խմբագիրներին, մեդիա հետազոտողներին, հաղորդակցության մասնագետներին, մամուլի պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, ուսանողներին և լրագրողական էթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հանդուրժողականության՝ որպես ժամանակակից սոցիոմշակութային տարածության ձևավորման և կառուցարկման կարևոր մեխանիզմի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բազմազան հասարակության պայմաններում տարբեր աշխարհայացքների, արժեքային համակարգերի, մշակութային ավանդույթների, կենսակերպերի և սոցիալական խմբերի համակեցությունը պահանջում է փոխադարձ ընդունման և հարգանքի որոշակի սկզբունքներ։ Հանդուրժողականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատի բարոյական հատկանիշ կամ այլոց տարբերությունների նկատմամբ համբերատար վերաբերմունք, այլև որպես սոցիալական հարաբերությունների կազմակերպման և հասարակական միջավայրի կայունության ապահովման կարևոր գործիք։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է հանդուրժողականության հասկացության ձևավորումն ու զարգացումը փիլիսոփայական, սոցիալական և մշակութաբանական մտքի շրջանակում՝ ուշադրություն դարձնելով դրա տարբեր մեկնաբանություններին և պատմական փոփոխություններին։ Քննարկվում է հանդուրժողականության կապը մարդու իրավունքների, ազատության, հավասարության, բազմակարծության և սոցիալական արդարության սկզբունքների հետ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հանդուրժողականությունը չի ենթադրում բոլոր տեսակետների կամ վարքագծերի անվերապահ ընդունում, այլ վերաբերում է տարբերությունների պայմաններում խաղաղ և կառուցողական համակեցության հնարավորությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից սոցիոմշակութային տարածքի բազմազանությանը, որտեղ գլոբալացման, միգրացիայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և մշակույթների փոխազդեցության հետևանքով տարբեր սոցիալական ու մշակութային խմբերի շփումն ավելի ինտենսիվ է դարձել։ Այս պայմաններում հանդուրժողականությունը կարող է նպաստել սոցիալական լարվածության նվազեցմանը, փոխադարձ վստահության ձևավորմանը և հասարակության ներսում երկխոսության մշակույթի զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև անհանդուրժողականության դրսևորումներին՝ կարծրատիպերին, նախապաշարմունքներին, խտրականությանը, սոցիալական օտարմանը և «ուրիշի» նկատմամբ բացասական վերաբերմունքին՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը սոցիալական համերաշխության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության, մշակույթի, զանգվածային հաղորդակցության և հանրային երկխոսության դերին հանդուրժողական արժեքների ձևավորման գործում։ Կրթական միջավայրը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն կարող է նպաստել տարբերությունների ճանաչմանը, քննադատական մտածողության զարգացմանը և այլ տեսակետների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հանդուրժողականությունը դիտարկել որպես հասարակության ինքնակազմակերպման գործընթացի բաղադրիչ, որի միջոցով հնարավոր է ստեղծել համագործակցության և փոխըմբռնման վրա հիմնված սոցիալական հարաբերություններ։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է քննարկվել հանդուրժողականության սահմանների հարցը՝ այն իրավիճակները, երբ հանդուրժողականության գաղափարը բախվում է մարդու իրավունքների, արժանապատվության կամ հասարակական անվտանգության պաշտպանության անհրաժեշտությանը։ Այս տեսանկյունից հանդուրժողականությունը ներկայացվում է որպես հավասարակշռված սոցիոմշակութային սկզբունք, որը պահանջում է ոչ միայն տարբերությունների ընդունում, այլև պատասխանատու վերաբերմունք հասարակական ընդհանուր արժեքների նկատմամբ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սոցիոլոգներին, մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, մանկավարժներին, հոգեբաններին, հասարակական կազմակերպությունների մասնագետներին և ժամանակակից հասարակության սոցիոմշակութային գործընթացներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հանդուրժողականությունը ներկայացնում է որպես բազմազան հասարակության կայունության, սոցիալական երկխոսության և փոխադարձ հարգանքի վրա հիմնված սոցիոմշակութային միջավայրի ձևավորման կարևոր մեխանիզմ։

Մաթեմատիկա

Գիրքը նվիրված է բաղադրյալ ֆեռոմագնիսական մարմիններում առաջացող մագնիսաուղղաձիգ (մագնիսաէլաստիկ) լարվածությունների տեսական ուսումնասիրությանը և դրանց բաշխման օրինաչափությունների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են մագնիսական և մեխանիկական դաշտերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, մագնիսականացման ազդեցությամբ առաջացող դեֆորմացիաները և լարվածությունների ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմները բազմաշերտ ու բազմաբաղադրիչ ֆեռոմագնիսական համակարգերում։ Հեղինակը մշակում և կիրառում է մաթեմատիկական մոդելներ՝ գնահատելու նյութերի երկրաչափական կառուցվածքի, մեխանիկական հատկությունների և արտաքին մագնիսական դաշտի ազդեցությունը ներքին լարվածությունների բաշխման վրա։ Գրքում ներկայացված են տեսական հաշվարկների արդյունքներ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն մագնիսական նյութերի ամրության, հուսալիության և շահագործման պայմանների գնահատման, ինչպես նաև էլեկտրատեխնիկական, չափիչ և մագնիսամեխանիկական սարքերի նախագծման ու կատարելագործման համար։ Աշխատությունը նախատեսված է ֆիզիկոսների, մեխանիկայի և նյութագիտության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների, ինժեներների և մագնիսական նյութերի տեսությամբ ու կիրառությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում լիզինգային գործունեության կազմակերպման, կառավարման և դրա տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է լիզինգի՝ որպես ներդրումային ֆինանսավորման գործիքի տնտեսական նշանակության, դրա կառավարման մեխանիզմների և կազմակերպությունների հիմնական միջոցների նորացման գործընթացում ունեցած դերի վրա։ Քննության են առնվում լիզինգային հարաբերությունների տեսական հիմքերը, դրանց ձևավորման սկզբունքները, ֆինանսական և գործառնական լիզինգի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև լիզինգային գործարքների մասնակիցների՝ լիզինգատուի, լիզինգառուի, մատակարարի և ֆինանսավորող կառույցների փոխհարաբերությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի ֆինանսական և գործարար միջավայրում լիզինգային ծառայությունների զարգացման առանձնահատկություններին, շուկայի ընդլայնմանը նպաստող և այն սահմանափակող տնտեսական, ֆինանսական, իրավական ու կազմակերպական գործոններին։ Ուսումնասիրվում են լիզինգային գործարքների ֆինանսավորման աղբյուրները, տոկոսադրույքների և վճարումների ձևավորման մեխանիզմները, պայմանագրային հարաբերությունները, ռիսկերի գնահատման ու կառավարման մոտեցումները և գործարքների տնտեսական նպատակահարմարության որոշման չափանիշները։ Կարևորվում է լիզինգի դերը հատկապես այն կազմակերպությունների համար, որոնք հիմնական միջոցների ձեռքբերման համար չունեն բավարար սեփական ֆինանսական ռեսուրսներ կամ նպատակահարմար չեն համարում մեծածավալ միանվագ ներդրումներ կատարել։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են լիզինգային կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները, ֆինանսական կայունությունը, շահութաբերությունը, լիզինգային պորտֆելի կառուցվածքը, հաճախորդների վճարունակությունը և գործարքների հետ կապված հնարավոր ռիսկերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լիզինգային ծառայությունների կիրառմանը տնտեսության տարբեր ոլորտներում, այդ թվում՝ արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի, շինարարության և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության զարգացման գործընթացներում։ Առանձին նշանակություն է տրվում լիզինգային գործունեության պետական կարգավորմանը, հարկային և իրավական միջավայրի ազդեցությանը, ֆինանսական շուկայի զարգացման մակարդակին և ներդրումային քաղաքականության հետ փոխկապակցվածությանը։ Դիտարկվում են կառավարման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները՝ կապված ֆինանսավորման աղբյուրների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման, գործարքների կառավարման թվայնացման, ծառայությունների շրջանակի ընդլայնման և հաճախորդների պահանջներին համապատասխան նոր ֆինանսական լուծումների ներդրման հետ։ Կարևորվում է նաև միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա կիրառելիության գնահատումը Հայաստանի տնտեսական պայմաններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել լիզինգային շուկայի զարգացման հիմնական խոչընդոտները, գնահատել գործող կառավարման մեխանիզմների արդյունավետությունը և հիմնավորել այնպիսի մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել լիզինգային ծառայությունների հասանելիության, մրցունակության և տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների, բանկային գործի, ներդրումային կառավարման, ձեռնարկատիրության և լիզինգային գործունեության ոլորտներում աշխատող մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է 1988–1994 թվականների Արցախյան գոյապայքարի ընթացքում կանանց մասնակցության, դերակատարության և ներդրման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են կանանց մասնակցության տարբեր դրսևորումները՝ հասարակական, քաղաքական, կազմակերպչական, բժշկական, թիկունքային և ռազմական ոլորտներում։ Վերլուծվում է նրանց ազդեցությունը ազգային-հասարակական շարժումների, համայնքային կյանքի կազմակերպման, պատերազմի տարիների սոցիալական խնդիրների լուծման և դիմակայության գործընթացների վրա։ Քննարկվում են կանանց անձնական պատմությունները, կենսագրական դրվագները, նրանց կատարած աշխատանքը և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվել է նրանց ակտիվ մասնակցությունը պատմական իրադարձություններին։ Գիրքը կարևորում է կանանց դերը որպես հասարակական կայունության, փոխօգնության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործոն՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի սոցիալական ու պատմական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հասարակագետների, գենդերային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և Արցախյան շարժման ու պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։