Ժուռնալիստական էթիկա. հիմնախնդիրները և զարգացման միտումները արդի հայ մամուլում (1998-2008թթ.)

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքային տեխնածին միջավայրում աճող ծառատեսակների էկոլոգիական և կենսաքիմիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Երևանի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ծառատեսակների արձագանքն է մարդածին ազդեցությունների համալիրին, որը կարող է ներառել տրանսպորտային և արդյունաբերական արտանետումները, օդում ու հողում տարբեր աղտոտիչների կուտակումը, քաղաքային փոշին, հողի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների փոփոխությունները, ջրային ռեժիմի խախտումները և քաղաքային միկրոկլիմայի առանձնահատկությունները։ Ծառաբույսերը դիտարկվում են միաժամանակ որպես քաղաքային էկոհամակարգի կարևոր բաղադրիչներ և շրջակա միջավայրի վիճակի հնարավոր կենսացուցիչներ, քանի որ դրանց ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական փոփոխությունները կարող են արտացոլել տեխնածին ծանրաբեռնվածության աստիճանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր տեսակների դիմադրողականության համեմատական գնահատմանը և այն կենսաքիմիական ցուցանիշների ուսումնասիրմանը, որոնք կապված են շրջակա միջավայրի անբարենպաստ գործոններին բույսերի հարմարվողական արձագանքի հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել տերևների պիգմենտային համակարգի, հակաօքսիդանտային պաշտպանության, նյութափոխանակության որոշ բաղադրիչների և բույսերի ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխությունները՝ տեխնածին ազդեցության տարբեր մակարդակներում։ Կարևորվում է նաև ծառատեսակների կողմից որոշ աղտոտիչների կուտակման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ինչպես դրանց կենսացուցչային նշանակությունը, այնպես էլ քաղաքային կանաչապատման համար համապատասխան տեսակների ընտրության հնարավորությունները։ Տարբեր տարածքներում աճող բույսերի համեմատությունը կարող է նպաստել քաղաքի տեխնածին ծանրաբեռնվածության տարածական տարբերությունների բացահայտմանը և շրջակա միջավայրի վիճակի համալիր գնահատմանը։ Ուսումնասիրության կիրառական նշանակությունը կապված է Երևանի կանաչ տարածքների կառավարման, քաղաքային միջավայրին առավել դիմացկուն ծառատեսակների ընտրության և կանաչապատման համակարգի էկոլոգիական արդյունավետության բարձրացման հետ։ Միաժամանակ ծառային բուսականության վիճակի ուսումնասիրությունը կարևոր է քաղաքային կենսաբազմազանության պահպանման և բնակավայրերի էկոլոգիական պայմանների բարելավման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բույսերի էկոլոգիայի, կենսաքիմիայի, քաղաքային էկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի կենսամոնիթորինգի մոտեցումները՝ բացահայտելով տեխնածին միջավայրի նկատմամբ տարբեր ծառատեսակների արձագանքման և հարմարվողականության հիմնական առանձնահատկությունները։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը համառոտ պատմատեղեկատվական և գրադարանագիտական ակնարկ է, որը ներկայացնում է խորհրդային Հայաստանի գլխավոր հանրապետական գրադարանային հաստատություններից մեկի ձևավորման, գործունեության և մշակութային նշանակության ընդհանուր պատկերը։ Նյութում կարող են լուսաբանվել հաստատության պատմական զարգացման հիմնական փուլերը, գրքային ֆոնդերի համալրման սկզբունքները, ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումը, մատենագիտական և տեղեկատվական գործունեությունը, ինչպես նաև հանրապետության գրադարանային համակարգում նրա ունեցած կենտրոնական դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել գրադարանային հավաքածուների կառուցվածքին՝ հայերեն և օտարալեզու գրականության, պարբերական մամուլի, տեղեկատու հրատարակությունների և այլ տպագիր նյութերի պահպանման ու օգտագործման տեսանկյունից։ Ակնարկը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե խորհրդային ժամանակաշրջանում պետական հանրապետական գրադարանը ինչպես էր համատեղում ազգային տպագիր ժառանգության հավաքագրման և պահպանման գործառույթները հասարակության տեղեկատվական ու կրթական պահանջների սպասարկման հետ։ Կարևոր ուղղություն է մատենագիտական աշխատանքի ներկայացումը, քանի որ նման հաստատությունները մասնակցում էին գրականության հաշվառմանը, տեղեկատու-մատենագիտական միջոցների կազմմանը և ընթերցողներին անհրաժեշտ տեղեկատվության տրամադրմանը։ Նյութում կարող են ներկայացվել նաև ընթերցասրահների, գրապահոցների և մասնագիտացված բաժինների աշխատանքը, գրքերի մշակման ու դասակարգման կազմակերպումը, ինչպես նաև այլ գրադարաններին ցուցաբերվող մեթոդական աջակցությունը։ Հրատարակությունն արժեքավոր է Հայաստանի գրադարանային գործի պատմության ուսումնասիրման համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային կառավարման սկզբունքները, մշակութային քաղաքականությունը և ընթերցանության կազմակերպման ձևերը։ Միաժամանակ այն կարող է դիտարկվել որպես հաստատության ինքնաներկայացման պատմական աղբյուր, ուստի ներկայացվող գնահատականները նպատակահարմար է դիտարկել խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական մշակութային և գաղափարական միջավայրի համատեքստում։ Պատմական հեռանկարից ակնարկը հնարավորություն է տալիս հետևելու այն հաստատության զարգացման փուլերից մեկին, որն այսօր գործում է որպես Հայաստանի ազգային գրադարան։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է գրադարանագիտության, ազգային գրքային ժառանգության պահպանության, Հայաստանի մշակութային հաստատությունների և խորհրդային շրջանի գրադարանային համակարգի պատմության ուսումնասիրության համար։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է կենսաբանության դպրոցական դասընթացի համակարգված ուսուցման տեսական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաբանական գիտելիքների այնպիսի կազմակերպման և մատուցման խնդիրն է, որը հնարավորություն է տալիս աշակերտներին առանձին փաստերի ու հասկացությունների փոխարեն ձևավորել փոխկապակցված, ամբողջական և տրամաբանորեն կառուցված գիտելիքների համակարգ։ Համակարգված ուսուցման մոտեցումը ենթադրում է, որ կենսաբանության տարբեր բաժինները, թեմաները և հասկացությունները պետք է ներկայացվեն ոչ թե մեկուսացված, այլ դրանց միջև առկա պատճառահետևանքային, կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ կապերի բացահայտմամբ։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է կենսաբանության համար, քանի որ առարկան ներառում է կենդանի համակարգերի կազմակերպման տարբեր մակարդակներ՝ բջջից և օրգանիզմից մինչև պոպուլյացիա, էկոհամակարգ և կենսոլորտ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել կենսաբանական գիտելիքների համակարգման սկզբունքները, ուսումնական նյութի ընտրության և հաջորդականության հարցերը, ինչպես նաև տարրական հասկացություններից ավելի բարդ գիտական ընդհանրացումների անցման մեթոդական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կենսաբանական հիմնական հասկացությունների ձևավորմանը և դրանց միջև կապերի հաստատմանը։ Աշակերտի համար կարևոր է ոչ միայն իմանալ առանձին օրգանների, գործընթացների կամ օրգանիզմների առանձնահատկությունները, այլև հասկանալ դրանց փոխկապակցվածությունը, օրինակ՝ կառուցվածքի և գործառույթի, ժառանգականության և փոփոխականության, օրգանիզմի և միջավայրի, էվոլյուցիայի և բնական ընտրության միջև։ Հետազոտության գործնական բաղադրիչը կարող է ներառել դասի կազմակերպման տարբեր ձևերի, ուսուցման մեթոդների և միջոցների վերլուծություն։ Համակարգված ուսուցմանը կարող են նպաստել թեմատիկ և ընդհանրացնող դասերը, համեմատական աղյուսակները, սխեմաները, հասկացությունների քարտեզները, դիտարկումները, լաբորատոր և գործնական աշխատանքները, փորձարարական առաջադրանքները և խնդրային ուսուցման մեթոդները։ Նման միջոցները հնարավորություն են տալիս աշակերտներին ոչ միայն յուրացնել տեղեկատվությունը, այլև ինքնուրույն բացահայտել գիտելիքների միջև կապերը և կիրառել դրանք նոր իրավիճակներում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև միջառարկայական կապերի դերը։ Կենսաբանության ուսուցումը սերտորեն կապված է քիմիայի, ֆիզիկայի, աշխարհագրության, մաթեմատիկայի և էկոլոգիայի հետ, ուստի այդ կապերի նպատակային օգտագործումը կարող է նպաստել կենսաբանական երևույթների ավելի խոր ընկալմանը։ Օրինակ՝ նյութափոխանակության, էներգիայի փոխակերպումների, գենետիկական օրինաչափությունների կամ էկոհամակարգերի ուսումնասիրությունը կարող է պահանջել այլ առարկաներից ստացած գիտելիքների կիրառություն։ Համակարգված ուսուցման կարևոր խնդիր է նաև գիտելիքների հաջորդականությունն ու շարունակականությունը տարբեր դասարանների միջև։ Նոր նյութը պետք է հիմնվի նախկինում ձևավորված գիտելիքների և կարողությունների վրա՝ միաժամանակ ընդլայնելով ու խորացնելով դրանք։ Այս մոտեցումը կարող է կանխել գիտելիքների մասնատված յուրացումը և նպաստել երկարաժամկետ հիշողության մեջ ավելի կայուն գիտելիքային կառուցվածքների ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին։ Կենսաբանական հասկացությունների բարդությունը պահանջում է ուսուցման մեթոդների համապատասխանեցում աշակերտների ճանաչողական զարգացման մակարդակին։ Դպրոցական տարբեր փուլերում նույն կենսաբանական երևույթները կարող են ներկայացվել տարբեր խորությամբ՝ աստիճանաբար անցնելով նկարագրական պատկերացումներից դեպի պատճառահետևանքային և տեսական բացատրություններ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սովորողների ճանաչողական ակտիվության զարգացումը։ Համակարգված ուսուցումը արդյունավետ է այն դեպքում, երբ աշակերտը ոչ միայն ստանում է պատրաստի գիտելիք, այլև մասնակցում է դրա կառուցմանը՝ հարցադրումների, դիտարկումների, վարկածների առաջադրման, փորձերի և արդյունքների վերլուծության միջոցով։ Այդպիսի մոտեցումը նպաստում է գիտական մտածողության, տրամաբանական դատողության, խնդիրների լուծման և ինքնուրույն աշխատանքի կարողությունների զարգացմանը։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են մշակվել նաև սովորողների գիտելիքների գնահատման չափանիշներ և մեթոդներ։ Համակարգված գիտելիքը պետք է գնահատվի ոչ միայն փաստերի վերարտադրման, այլև հասկացությունների միջև կապերի բացահայտման, գիտելիքների կիրառման, վերլուծության, համեմատության և ընդհանրացման կարողությունների հիման վրա։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուսուցման իրական արդյունքը և բացահայտել այն թեմաները, որտեղ սովորողների գիտելիքները դեռևս մասնատված են։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կապված է կենսաբանության ուսուցիչների համար ուսուցման արդյունավետ մեթոդական մոտեցումների մշակման և դասընթացի կառուցվածքի կատարելագործման հետ։ Համակարգված ուսուցման սկզբունքների կիրառումը կարող է նպաստել կենսաբանական գիտելիքների ավելի խոր և գիտակցված յուրացմանը, սովորողների հետաքրքրության բարձրացմանը և բնագիտական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կենսաբանության դպրոցական ուսուցումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գիտելիքների, կարողությունների և գիտական մտածողության ձևավորման գործընթաց՝ տեսական դրույթները կապելով դասավանդման իրական պրակտիկայի հետ և ընդգծելով ուսումնական նյութի համակարգվածության, հաջորդականության, միջառարկայական կապերի ու սովորողների ակտիվ ներգրավվածության նշանակությունը։

Պատմություն

Ռուս-պարսկական պատերազմ (1826–1828) կարևոր շրջադարձային իրադարձություն էր Հարավային Կովկասի պատմության մեջ, որի արդյունքում զգալի փոփոխություններ տեղի ունեցան տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզում և հատկապես Հայ ժողովրդի պատմության մեջ։ Պատերազմը սկսվեց այն պատճառով, որ Պարսկաստանը փորձեց վերականգնել իր ազդեցությունը Կովկասում և վերադարձնել նախկինում Ռուսաստանին անցած տարածքները։ Սակայն ռազմական գործողությունների ընթացքում ռուսական բանակը հաջողություններ գրանցեց և աստիճանաբար առաջացավ դեպի Արևելյան Հայաստանի տարածքներ։ Պատերազմի ավարտը ամրագրվեց Թուրքմենչայի պայմանագիր (1828)-ով, որով Պարսկաստանը ստիպված եղավ զիջել Ռուսաստանին Արևելյան Հայաստանի հիմնական հատվածները՝ ներառյալ Երևանի և Նախիջևանի խանությունները։ Այս գործընթացը հանգեցրեց Արևելյան Հայաստանի միացմանը Ռուսական կայսրությանը, ինչը դարձավ հայ ժողովրդի պատմության կարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը։ Ռուսական իշխանության հաստատումը տարածաշրջանում բերեց վարչական, տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունների, ինչպես նաև ազդեց հայ բնակչության անվտանգության և տեղաշարժերի վրա։ Միաժամանակ սկսվեց հայերի վերաբնակեցման գործընթաց Պարսկաստանից դեպի նոր միացված տարածքներ, ինչը նպաստեց տարածաշրջանում հայ բնակչության թվի աճին։ Այս իրադարձությունները երկարաժամկետ ազդեցություն ունեցան հայկական պետականության վերականգնման գաղափարների ձևավորման վրա և կարևոր դեր ունեցան ազգային ինքնագիտակցության զարգացման մեջ։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հարավային Կովկասի էթնոքաղաքական հակամարտությունների համեմատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով տարածաշրջանի քաղաքական կայունության վրա ազդող պատմական, սոցիալ-մշակութային և միջազգային գործոնների փոխազդեցությունը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հիմնական հակամարտությունները՝ Լեռնային Ղարաբաղի, Աբխազիայի և Հարավային Օսիայի օրինակներով՝ վերլուծելով դրանց ծագման պատմական նախադրյալները, էթնիկ ինքնության ձևավորման գործընթացները և պետականության կառուցման խնդիրները։ Գրքում դիտարկվում են հակամարտությունների զարգացման փուլերը՝ ներքին քաղաքական ճգնաժամերից մինչև զինված բախումներ և հետագա սառեցված հակամարտությունների ձևավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային դերակատարների՝ Ռուսաստանի, արևմտյան պետությունների և տարածաշրջանային ուժերի ազդեցությանը հակամարտությունների կարգավորման գործընթացների վրա։ Հեղինակը համեմատում է հակամարտությունների կառավարման տարբեր մոդելներ, խաղաղության բանակցային ձևաչափեր և միջնորդական նախաձեռնություններ՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը և սահմանափակումները։ Աշխատությունը ընդգծում է, որ Հարավային Կովկասի հակամարտությունները ունեն բազմաշերտ բնույթ և պահանջում են համալիր մոտեցում՝ համադրելով քաղաքական, իրավական և անվտանգության բաղադրիչները։ Այն օգտակար է քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և տարածաշրջանային հետազոտողների համար։

Գրականություն

Այս աշխատությունը նվիրված է մանկության թեմայի ուսումնասիրությանը Վիլյամ Սարոյանի ստեղծագործություններում՝ բացահայտելով մանկական աշխարհի գեղարվեստական պատկերման առանձնահատկությունները, երեխայի ներաշխարհը և մանկության նկատմամբ հեղինակի յուրահատուկ վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն կերպարներն ու իրավիճակներն են, որոնց միջոցով Սարոյանը ներկայացնում է մանկության անմիջականությունը, երևակայությունը, հետաքրքրասիրությունը, ազատության ձգտումը և կյանքի նկատմամբ անկեղծ վերաբերմունքը։ Մանկությունը նրա ստեղծագործություններում հաճախ հանդես է ոչ միայն որպես կենսագրական կամ տարիքային փուլ, այլև որպես մարդու գոյության այն վիճակը, որտեղ առավել ուժեղ են մաքրությունը, բարությունը, զարմանալու կարողությունը և աշխարհի նկատմամբ վստահությունը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նաև երեխաների և մեծահասակների աշխարհների հակադրությանը, ընտանիքի, ընկերության, աղքատության, միայնության, սիրո և մարդկային հարաբերությունների ազդեցությանը երեխայի ձևավորման վրա։ Սարոյանի հերոսների մանկական հայացքը հաճախ հնարավորություն է տալիս այլ կերպ ընկալելու առօրյա իրականությունը և բացահայտելու մեծահասակների աշխարհի հակասություններն ու անհեթեթությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ինքնակենսագրական տարրերին և հեղինակի հիշողությունների ազդեցությանը նրա մանկական կերպարների ու իրավիճակների ստեղծման վրա։ Մանկության պատկերումը սերտորեն կապված է նրա ստեղծագործություններին բնորոշ մարդասիրության, կյանքի նկատմամբ լավատեսության և նույնիսկ դժվարին պայմաններում մարդկային արժանապատվությունը պահպանելու գաղափարի հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ մանկական կերպարների լեզվական ու հոգեբանական բնութագրմանը, պատմողական եղանակներին, հումորի և քնարականության կիրառմանը, ինչպես նաև այն գեղարվեստական միջոցներին, որոնց շնորհիվ մանկության աշխարհը ստանում է կենդանի և համոզիչ արտահայտություն։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է Սարոյանի ստեղծագործական աշխարհը, նրա մարդասիրական փիլիսոփայությունը և մանկության գեղարվեստական ընկալումը ավելի ամբողջական հասկանալու համար։