Решения неклассических статических динамических задач анизотропных полос и пластин

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է տետրահիդրոպիրանային օղակ պարունակող նոր ացետամիդների և պրոպիոնամիդների սինթեզին, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը և կենսաբանական ակտիվության գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են օրգանական միացությունների ստացման և քիմիական ձևափոխման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ստանալ նոր կառուցվածքով միացություններ և բացահայտել դրանց կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տետրահիդրոպիրանային օղակի դերին մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական և կենսաբանական հատկությունների ձևավորման գործում, ինչպես նաև ամիդային խմբի կառուցվածքային փոփոխությունների ազդեցությանը ստացվող միացությունների ակտիվության վրա։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են սինթեզված միացությունների ստացման պայմանները, կառուցվածքի հաստատման մեթոդները և դրանց հիմնական բնութագրերը։ Ուսումնասիրվում են ստացված նյութերի կենսաբանական ազդեցությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել տարբեր կառուցվածքային հատվածների նշանակությունը կենսաբանական ակտիվության դրսևորման տեսանկյունից։ Համեմատական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են մոլեկուլային կառուցվածքի և կենսաբանական հատկությունների միջև առկա օրինաչափությունները, որոնք կարող են կարևոր լինել նոր կենսաակտիվ միացությունների նպատակային նախագծման համար։ Հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, կառուցվածքային վերլուծության և կենսաբանական փորձարկումների մոտեցումները՝ ձևավորելով նոր միացությունների ուսումնասիրման համալիր մեթոդաբանություն։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական քիմիայի բնագավառներում՝ հատկապես նոր պոտենցիալ կենսաակտիվ նյութերի որոնման և կառուցվածքային օպտիմալացման խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել օրգանական և դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, կենսաքիմիկոսներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է հայ արձակագրության ինքնատիպ ներկայացուցիչներից մեկի փոքրածավալ արձակ ստեղծագործությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց թեմատիկ, գաղափարական, ժանրային և գեղարվեստական առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում պատմվածքները, նորավեպային բնույթի գործերը, մանրապատումները և փոքր արձակի այլ ձևերը՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց կառուցվածքին, կերպարային համակարգին, պատմողական եղանակներին և լեզվաոճական առանձնահատկություններին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական անցյալի և ժամանակակից իրականության գեղարվեստական վերաիմաստավորմանը, ազգային հիշողության, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, բարոյական արժեքների ու անհատի ներաշխարհի արտացոլմանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես է սահմանափակ ծավալի պայմաններում ձևավորվում ամբողջական գեղարվեստական միջավայր, զարգանում գործողությունը և բացահայտվում կերպարների հոգեբանությունն ու աշխարհընկալումը։ Ուսումնասիրվում են հեղինակային խոսքի և կերպարների խոսքի հարաբերակցությունը, երկխոսությունների կառուցումը, նկարագրությունների գործառույթը, ենթատեքստի կիրառումը, պատկերավորման միջոցները և պատմողական ռիթմը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընտրությանը, պատմական ու ժողովրդական լեզվաշերտերի օգտագործմանը և դրանց միջոցով ստեղծվող ազգային ու ժամանակային միջավայրին։ Քննության են առնվում նաև իրականության և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությունները, պատմական նյութի գրական մշակման սկզբունքները և անցյալի իրադարձությունները ժամանակակից ընթերցողի համար իմաստավորելու հեղինակային մոտեցումները։ Փոքր արձակի ժանրային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սեղմ շարադրանքի, արտահայտչական մանրամասների, խորհրդանշական պատկերների և հակիրճ բնութագրումների նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ամբողջականության ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում կերպարակերտման եղանակներին, գործողությունների զարգացման տրամաբանությանը և գեղարվեստական տարածության ու ժամանակի կազմակերպմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել արձակագրի փոքր ժանրերի գեղարվեստական համակարգի մասին, գնահատել դրանց տեղը հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մեջ և բացահայտել դրանց նշանակությունը 20-րդ դարի հայ արձակի զարգացման համատեքստում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման արդյունքում ստացվող մնացորդների՝ կլինկերագոյացման գործընթացի և ստացվող ցեմենտի հատկությունների վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի գիտական հետազոտություն և 2012 թվականին պաշտպանված թեկնածուական աշխատանքի համառոտ նկարագրություն է՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հիմքով։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն ունի 22 էջ և վերաբերում է Ե.17.01՝ անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիա մասնագիտությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը տեղական հանքային հումքի վերամշակումից առաջացող մնացորդների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունների բացահայտումն է՝ դրանք ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացում կիրառելու միջոցով։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների քիմիական և հանքաբանական կազմը, դրանց ակտիվությունը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և փոխազդեցությունը կլինկերի հիմնական հումքային բաղադրիչների հետ բարձր ջերմաստիճանային մշակման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կլինկերագոյացման գործընթացի վրա մնացորդների ազդեցությանը, մասնավորապես՝ հումքային խառնուրդի հանքաբանական փոխակերպումներին, կլինկերային նորագոյացությունների առաջացման պայմաններին և թրծման գործընթացի արդյունավետությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել տարբեր բաղադրություններով հումքային խառնուրդների փորձարկում, ջերմային մշակման ռեժիմների ուսումնասիրություն և ստացված կլինկերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի համեմատություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև մնացորդների ազդեցության գնահատումը պատրաստված ցեմենտի հիմնական տեխնիկական հատկությունների վրա՝ ամրության, կարծրացման ընթացքի, ծավալային կայունության, մանրացման և այլ ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է արդյունաբերական թափոնների և երկրորդային հումքային ռեսուրսների օգտագործման ընդլայնման հետ, քանի որ դրանց ներառումը ցեմենտի արտադրության մեջ կարող է միաժամանակ լուծել հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և թափոնների նվազեցման խնդիրները։ Այս մոտեցումը կարևոր է նաև տեղական հանքային հումքի կիրառման, արտադրության նյութական արդյունավետության բարձրացման և ցեմենտի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Ջաջուռի թերթաքարերի կիսակոքսացման մնացորդների նպատակային օգտագործման տեխնոլոգիական պայմանների որոշման և դրանց կիրառմամբ համապատասխան հատկություններով ցեմենտային նյութերի ստացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ցեմենտի արտադրության տեխնոլոգներին, նյութագետներին, քիմիկոսներին, շինարարական նյութերի մասնագետներին, հանքային հումքի վերամշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին և անօրգանական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտի ուսանողներին։

Կրոն

Հրատարակության վերնագիրը գրված է օսմաներենով՝ հայատառ գրությամբ, և ըստ իր իմաստի՝ վերաբերում է 1892 թվականի համար նախատեսված կիրակնօրյա դպրոցի դասերին։ Գիրքը, ամենայն հավանականությամբ, կազմվել է որպես կրոնական և բարոյական դաստիարակության ուսումնական ձեռնարկ, որը կարող էր օգտագործվել կիրակնօրյա դպրոցներում՝ քրիստոնեական ուսմունքը սովորեցնելու, կրոնական գիտելիքները զարգացնելու և երեխաների կամ այլ սովորողների հոգևոր կրթությունը կազմակերպելու նպատակով։ Նմանատիպ հրատարակություններում կարող էին ընդգրկվել աստվածաշնչյան պատմություններ, քրիստոնեական հավատի հիմնական դրույթներ, բարոյական խրատներ, աղոթքներ և ուսուցողական ընթերցանության նյութեր՝ դասավորված ըստ տարվա կիրակիների կամ ուսումնական հերթականության։ Հրատարակության տարեկան բնույթը հուշում է, որ այն կարող էր ծառայել որպես դասերի պլանավորման և կանոնավոր ուսուցման նյութ՝ ուսուցիչներին օգնելով կազմակերպել դասերը տարվա ընթացքում։ Այն նաև կարող է կարևոր աղբյուր լինել Օսմանյան կայսրության հայ համայնքներում գործող կիրակնօրյա դպրոցների, կրոնական կրթության կազմակերպման և հայատառ օսմաներենով հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատել գրքի ճշգրիտ բովանդակությունը, դասերի կառուցվածքը, նախատեսված սովորողների տարիքը կամ այն եկեղեցական համայնքը, որի համար այն կազմվել է։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բլեյզերներից (blazars) բազմալիքային (multiwavelength) ճառագայթման և նեյտրինոների արտանետման համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ակտիվ գալակտիկական միջուկներում ընթացող բարձր էներգիաների ֆիզիկական գործընթացները։ Վերլուծվում են սինքրոտրոնային և ինվերս կոմպտոնյան ճառագայթման մեխանիզմները, ինչպես նաև ռելյատիվիստական շիթերում մասնիկների արագացման գործընթացները, որոնք հանգեցնում են ռադիոից մինչև գամմա տիրույթում դիտվող սպեկտրալ արտանետումների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բլեյզերների՝ որպես բարձր էներգիայի նեյտրինոների հնարավոր աղբյուրների մոդելավորմանը, ներառյալ հադրոնային փոխազդեցությունները և պիոնների քայքայման շղթաները։ Ուսումնասիրությունը համադրում է դիտողական տվյալներ և տեսական մոդելներ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել էլեկտրամագնիսական և նեյտրինո ազդանշանների միջև կապերը մուլտիմեսենջեր աստղագիտության շրջանակներում։ Աշխատությունը նաև քննարկում է ժամանակակից դիտակետերի (գամմա-ճառագայթային, ռենտգենյան և նեյտրինո դետեկտորներ) տվյալների համադրման մեթոդները՝ բլեյզերների ֆիզիկական բնույթի ավելի ամբողջական պատկեր ստանալու համար։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային Հայաստանի շրջանում կառուցված և գործող թատերական շենքերի ճարտարապետության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց ձևավորման պատմական, գեղարվեստական, գործառական և քաղաքաշինական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես են խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարական, մշակութային և սոցիալական գործընթացներն արտահայտվել թատրոնների ճարտարապետական կերպարում և ինչպես են թատերական շենքերը դարձել քաղաքային միջավայրի ու մշակութային կյանքի կարևոր բաղադրիչներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում թատրոնի՝ որպես հասարակական շենքի առանձնահատուկ գործառույթին, քանի որ այն միավորում է ներկայացումների համար նախատեսված բեմական տարածքը, հանդիսատեսի դահլիճը, նախասրահները, սպասարկման և վարչական հատվածները, դերասանական ու տեխնիկական օժանդակ տարածքները։ Այս բազմազան գործառույթների համադրումը պահանջում է հատուկ ծավալատարածական լուծումներ, որոնք անմիջականորեն ազդում են շենքի արտաքին կերպարի և ներքին կազմակերպման վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել խորհրդահայ թատրոնների նախագծման սկզբունքները, հատակագծային կառուցվածքը, բեմի և հանդիսասրահի փոխհարաբերությունը, մուտքային և հանրային տարածքների կազմակերպումը, ինչպես նաև շենքերի կապը հարակից հրապարակների, փողոցների և քաղաքային կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ճարտարապետական ոճերի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների ուսումնասիրությունը։ Խորհրդային Հայաստանի տարբեր ժամանակաշրջաններում թատերական շենքերի արտաքին տեսքի վրա ազդեցություն են ունեցել դասական ճարտարապետության ավանդույթները, խորհրդային մոդեռնիզմը, ազգային ճարտարապետական ժառանգության վերաիմաստավորումը և ժամանակի նորարարական շինարարական մոտեցումները։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային ձևերի և խորհրդային ճարտարապետական գաղափարախոսության փոխազդեցությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև տեղական շինանյութերի, դեկորատիվ տարրերի, քանդակային հարդարանքի, ճակատների կոմպոզիցիայի և շենքերի մասշտաբային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Թատերական շենքերի ճարտարապետական կերպարը հաճախ պայմանավորված է եղել ոչ միայն դրանց ֆունկցիոնալ պահանջներով, այլև տվյալ քաղաքի մշակութային նշանակությամբ և հասարակական տարածքում շենքին հատկացված դերով։ Այդ պատճառով թատրոնները շատ դեպքերում ձևավորել են քաղաքային կարևոր տեսողական և կոմպոզիցիոն առանցքներ՝ հանդես գալով որպես հանրային կյանքի կենտրոններ և քաղաքային ինքնության արտահայտման միջոցներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարբեր քաղաքներում կառուցված թատերական շենքերի համեմատական վերլուծությանը՝ բացահայտելով դրանց ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Այդպիսի համադրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու խորհրդահայ թատերական ճարտարապետության զարգացման փուլերին, նախագծային մտածողության փոփոխություններին և նոր տեխնոլոգիական ու ֆունկցիոնալ պահանջների ազդեցությանը։ Առանձին կարևորություն ունի շենքերի պահպանության և մշակութային ժառանգության տեսանկյունը, քանի որ խորհրդային շրջանի բազմաթիվ թատերական կառույցներ այսօր էլ շարունակում են կատարել իրենց մշակութային գործառույթը և հանդիսանում են տվյալ ժամանակաշրջանի ճարտարապետական ժառանգության արժեքավոր օրինակներ։ Դրանց վերականգնումը, արդիականացումը և սկզբնական ճարտարապետական կերպարի պահպանումը պահանջում են պատմական արժեքի և ժամանակակից տեխնիկական պահանջների հավասարակշռված համադրում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը խորհրդահայ թատերական շենքերը դիտարկում է ոչ միայն որպես ներկայացումների համար նախատեսված կառույցներ, այլև որպես ճարտարապետական, մշակութային և քաղաքաշինական նշանակություն ունեցող համալիրներ, որոնց միջոցով արտահայտվել են տվյալ ժամանակաշրջանի գեղագիտական պատկերացումները, հասարակական պահանջները և ազգային մշակութային ինքնության դրսևորումները։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, թատրոնի ճարտարապետությամբ, քաղաքաշինությամբ, մշակութային ժառանգության պահպանությամբ և խորհրդային շրջանի Հայաստանի մշակութային պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։