Վիգեն Խեչումյանի փոքր արձակը

История

Նախիջևանի հայկական հուշարձանները գիրքը նվիրված է հայկական պատմամշակութային ժառանգության կարևորագույն հատվածներից մեկին՝ Նախիջևան տարածքում գտնվող հայկական եկեղեցիների, վանքերի, խաչքարերի, գերեզմանատների և այլ հուշարձանների պատմությանն ու նշանակությանը։ Ստեղծագործությունը ներկայացնում է դարերի ընթացքում ձևավորված հայկական մշակութային ներկայությունը Նախիջևանում՝ բացահայտելով այդ տարածքի հոգևոր, ճարտարապետական և ազգային արժեքները։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում են բազմաթիվ հուշարձանների կառուցման պատմությունները, ճարտարապետական առանձնահատկությունները, արձանագրությունները և դրանց ունեցած դերը հայ ժողովրդի մշակութային ու կրոնական կյանքում։ Հեղինակները կարևոր ուշադրություն են դարձնում նաև հայկական ժառանգության պահպանման խնդրին՝ ներկայացնելով պատմական փաստեր և վկայություններ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում որոշ հուշարձաններ ավերվել, վնասվել կամ անհետացել։ Գիրքը ոչ միայն գիտական ուսումնասիրություն է, այլ նաև մշակութային հիշողության պահպանման կարևոր փորձ, որը նպատակ ունի փաստագրել և փոխանցել ապագա սերունդներին հայկական ներկայության հետքերը Նախիջևանում։ Ստեղծագործությունը հարուստ է պատմական տվյալներով, լուսանկարներով, քարտեզներով և վերլուծություններով, ինչի շնորհիվ այն արժեքավոր աղբյուր է ինչպես պատմաբանների, արվեստաբանների և մշակութային հետազոտողների, այնպես էլ յուրաքանչյուր ընթերցողի համար, ով հետաքրքրված է հայկական պատմությամբ և մշակութային ժառանգությամբ։ «Նախիջևանի հայկական հուշարձանները» ընթերցողին հիշեցնում է մշակույթի պահպանման կարևորության, ազգային հիշողության արժեքի և պատմական ժառանգության նկատմամբ պատասխանատվության մասին՝ ներկայացնելով հայկական քաղաքակրթության հարուստ հետքը տարածաշրջանում։

Другие предметы

Սա տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը ներկայացնում է 1948 թվականի ընթացքում հիշատակման ենթակա կարևոր տարեթվերի և հոբելյանների համակարգված ցանկը, որտեղ ըստ օրացուցային կառուցվածքի ընդգրկված են պատմական, մշակութային, գիտական և հասարակական նշանակություն ունեցող իրադարձություններ, ինչպես նաև նշանավոր անձանց ծննդյան և մահվան տարելիցներ, աշխատանքը նախատեսված է որպես տեղեկատվական և կրթական ուղեցույց ուսուցիչների, ուսանողների, գրադարանավարների և լայն ընթերցողական շրջանակի համար՝ նպաստելով պատմական հիշողության պահպանմանը, գիտելիքների տարածմանը և մշակութային իրազեկության բարձրացմանը, միաժամանակ ապահովելով տվյալների մատչելի և համակարգված ներկայացում՝ տարբեր ոլորտների կարևոր իրադարձությունների վերաբերյալ։

Литература

Գրականագիտական, համեմատական և փիլիսոփայագեղագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անհատի ողբերգության հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը Յոհան Վոլֆգանգ Գյոթեի ստեղծագործության մեջ և դրա գաղափարական ու գեղարվեստական արտացոլմանը XX դարի գերմանալեզու հեղինակների երկերում։ Քննության են առնվում Գյոթեի գրական ժառանգության մեջ մարդու ներաշխարհի, անհատական ազատության, հասարակության հետ հակասությունների և գոյության իմաստի որոնման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «Երիտասարդ Վերթերի տառապանքները» և «Ֆաուստ» ստեղծագործություններում անհատի հոգևոր ճգնաժամի, բարոյական ընտրության, ձգտումների ու իրականության անհամապատասխանության գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են ողբերգական հերոսի կերպարի ձևավորման սկզբունքները, ներքին հակասությունների դրսևորումները և անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական հիմքերը։ Քննարկվում են Գյոթեի ստեղծագործական ավանդույթների շարունակականությունն ու վերաիմաստավորումը XX դարի գերմանալեզու գրականության մեջ՝ պատմական, հասարակական և մշակութային փոփոխությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Ֆրանց Կաֆկայի, Թոմաս Մանի, Հերման Հեսսեի և այլ հեղինակների ստեղծագործություններում մարդու օտարման, ինքնության ճգնաժամի, միայնության և հոգևոր որոնումների թեմատիկ ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում անհատի ողբերգության ներկայացման գեղարվեստական միջոցներին, հոգեբանական կերպավորման առանձնահատկություններին, խորհրդանշական պատկերներին և փիլիսոփայական գաղափարների զարգացմանը տարբեր գրական ուղղություններում։ Կարևորվում է գերմանական դասական գրականության և XX դարի գերմանալեզու արձակի միջև գաղափարական ու գեղագիտական կապերի բացահայտումը, ինչպես նաև անհատի գոյաբանական խնդիրների գրական արտահայտության պատմական զարգացումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գերմանական գրականության պատմության, համեմատական գրականագիտության, գրականության տեսության, փիլիսոփայության և մշակութաբանության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Право

Այս աշխատությունը նվիրված է ազգային անվտանգության համակարգային կառուցվածքում պետության տեղի, դերի և նշանակության տեսաիրավական ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետության էությունը որպես ազգային անվտանգության ապահովման առանցքային ինստիտուտ, դրա հիմնական գործառույթները և իրավական միջոցները, որոնց միջոցով իրականացվում է հասարակության, պետականության և ազգային շահերի պաշտպանությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային անվտանգության հասկացությանը, դրա բաղադրիչներին, սպառնալիքների բնույթին և պետական իշխանության տարբեր օղակների միջև գործառույթների ու լիազորությունների բաշխմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է պետության և ազգային անվտանգության փոխկապակցվածությունը, պետական ինքնիշխանության, տարածքային ամբողջականության, սահմանադրական կարգի, հանրային անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության փոխհարաբերությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում ազգային անվտանգության ապահովման իրավական հիմքերին, պետական կառավարման և իրավապահ մարմինների դերակատարությանը, ինչպես նաև անվտանգության ոլորտում իրավական և կազմակերպական մեխանիզմների նշանակությանը։ Քննության են առնվում ազգային անվտանգության համակարգի կառուցվածքային տարրերը, դրանց փոխգործակցությունը և միասնական պետական քաղաքականության ձևավորման խնդիրները։ Կարևորվում է անվտանգության ապահովման և մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության միջև պատշաճ հավասարակշռության պահպանման անհրաժեշտությունը, քանի որ անվտանգության միջոցառումները պետք է իրականացվեն իրավական պետության սկզբունքներին համապատասխան։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է ազգային անվտանգության սպառնալիքների փոփոխվող բնույթին, պետության գործառույթների զարգացմանը և նոր մարտահրավերներին իրավական ու ինստիտուցիոնալ արձագանքման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս տեսաիրավական տեսանկյունից գնահատել պետության դերը ազգային անվտանգության համակարգում, բացահայտել դրա կառուցվածքային և իրավական հիմնախնդիրները և դիտարկել անվտանգության կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի և ազգային անվտանգության ոլորտների մասնագետների, իրավաբանների, պետական ծառայողների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ազգային անվտանգության իրավական հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է հայկական էպոսի ձևավորման հնագույն ակունքների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով հնդեվրոպական առասպելաբանական ժառանգության և պատմական հիշողության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում էպիկական պատումների մեջ պահպանված հնագույն մոտիվների, առասպելական կերպարների, սյուժետային կառույցների և խորհրդանշական պատկերացումների բացահայտումն է։ Համեմատական դիցաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հայկական էպիկական ավանդույթը զուգադրել հնդեվրոպական ժողովուրդների առասպելների ու հերոսապատումների հետ՝ որոնելով ընդհանուր պատկերացումներ, պատմողական ընդհանրություններ և մշակութային ժառանգության հնարավոր կապեր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի առասպելական և պատմական շերտերի փոխհարաբերության քննությունը, որի միջոցով փորձ է արվում բացահայտելու, թե ինչպես են հնագույն հավատալիքները, հասարակական հիշողությունը և պատմական իրադարձությունների արձագանքները ներթափանցել էպիկական պատումների մեջ։ Աշխատությունը նպաստում է հայկական էպոսի ծագման, զարգացման և գաղափարական բովանդակության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Այն կարևոր նյութ է հայկական բանավոր ժառանգության, հնդեվրոպական առասպելաբանության, համեմատական բանագիտության և հին Հայաստանի մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, պատմաբաններին, դիցաբաններին, գրականագետներին, հայագետներին և էպոսագիտությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Педагогика

Այս ուսումնական նյութը ներկայացնում է կրթական գործընթացի կազմակերպման, ուսուցման արդյունավետության բարձրացման և սովորողների համակողմանի զարգացման հետ կապված հիմնարար գաղափարներ ու մոտեցումներ։ Այն ընդգրկում է մանկավարժական տեսության և պրակտիկայի կարևոր հարցեր՝ անդրադառնալով ուսուցչի դերին, կրթության նպատակներին, ուսուցման մեթոդներին, հաղորդակցման առանձնահատկություններին և կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Նյութը նպաստում է մասնագիտական գիտելիքների խորացմանը, մանկավարժական կարողությունների զարգացմանը և կրթական գործունեության ընթացքում առաջացող խնդիրների առավել արդյունավետ լուծմանը։ Բովանդակությունը ներկայացված է հասկանալի և համակարգված ձևով՝ համադրելով տեսական գիտելիքներն ու գործնական կիրառությունները, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ոչ միայն ծանոթանալ հիմնական հասկացություններին, այլև կիրառել դրանք իրական կրթական գործընթացում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ուսանողների, մանկավարժների, հետազոտողների և կրթության ոլորտով հետաքրքրվող բոլոր անձանց համար՝ ծառայելով որպես գիտելիքների համալրման և մասնագիտական զարգացման արժեքավոր աղբյուր։