Ռուսաց լեզվի շտեմարան 2

Այլ առարկաներ

Գոթական արվեստը միջնադարյան եվրոպական մշակույթի ամենանշանակալի և ազդեցիկ ուղղություններից մեկն է, որը ձևավորվել է XII դարի կեսերին Ֆրանսիայում և աստիճանաբար տարածվել Եվրոպայի տարբեր երկրներում՝ դառնալով ճարտարապետության, քանդակագործության, գեղանկարչության և կիրառական արվեստի կարևորագույն ոճերից մեկը։ Այն առաջացել է ռոմանական արվեստի հիմքի վրա, սակայն իր գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններով զգալիորեն տարբերվել է նախորդ ուղղությունից։ Գոթական արվեստի հիմնական նպատակը մարդու հոգևոր աշխարհի բարձրացումն ու աստվածայինի հանդեպ ակնածանքի արտահայտումն էր, ինչն առավել հստակ արտացոլվել է տաճարների ճարտարապետության մեջ։ Այս ոճին բնորոշ էին բարձր և սրածայր կամարները, բարդ վիտրաժները, նրբագեղ քանդակազարդումները, թռչող հենակամարները և ուղղահայաց կառուցվածքները, որոնք ստեղծում էին թեթևության ու երկինք ձգտելու տպավորություն։ Գոթական տաճարները ոչ միայն կրոնական կառույցներ էին, այլև միջնադարյան քաղաքի մշակութային և հասարակական կենտրոնները, որտեղ տեղի էին ունենում կարևոր արարողություններ, հավաքներ և կրթական գործընթացներ։ Գոթական արվեստում մեծ դեր ուներ լույսը, քանի որ այն համարվում էր աստվածային ներկայության խորհրդանիշ, և այդ պատճառով եկեղեցիների պատուհանները զարդարվում էին բազմագույն վիտրաժներով, որոնք ներսում ստեղծում էին խորհրդավոր ու հոգևոր մթնոլորտ։ Քանդակագործությունը նույնպես զարգացել էր բարձր մակարդակով․ տաճարների ճակատամասերում և սյուների վրա պատկերվում էին սրբեր, մարգարեներ, թագավորներ և աստվածաշնչյան տեսարաններ, որոնք ոչ միայն գեղարվեստական նշանակություն ունեին, այլև ծառայում էին որպես կրոնական կրթության միջոց անգրագետ հասարակության համար։ Գեղանկարչության մեջ տարածված էին մանրանկարները, եկեղեցական պատկերները և ձեռագիր գրքերի զարդարումները, որոնցում կիրառվում էին վառ գույներ և մանրակրկիտ ձևավորումներ։ Գոթական արվեստը կարևոր դեր ունեցավ եվրոպական մշակույթի զարգացման մեջ, քանի որ այն արտահայտում էր միջնադարյան մարդու աշխարհայացքը, կրոնական հավատը և գեղեցկության ընկալումը։ Այս ուղղությունը հետագայում ազդեց Վերածննդի արվեստի ձևավորման վրա և մինչև այսօր շարունակում է համարվել համաշխարհային մշակութային ժառանգության կարևոր մաս։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի դիրքին և դերին Բյուզանդական կայսրության դավանական քաղաքականության և Սասանյան Պարսկաստանի կրոնական քաղաքականության ազդեցության ոլորտում 395-642 թվականների ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով տարածաշրջանի կրոնաքաղաքական բարդությունները և հայկական պետական-եկեղեցական կառույցների դիմակայունությունը երկու խոշոր կայսրությունների միջև։ Դիտարկվում է, թե ինչպես Հայաստանի աշխարհագրական և ռազմավարական դիրքը այն դարձնում էր մշտական մրցակցության գոտի Բյուզանդիայի և Սասանյան Իրանի միջև, որտեղ կրոնական հարցերը հաճախ սերտորեն միահյուսված էին քաղաքական վերահսկողության խնդիրներին։ Աշխատանքում վերլուծվում է Բյուզանդիայի դավանական քաղաքականությունը՝ ուղղափառության ամրապնդման և եկեղեցական միասնության պահպանման նպատակով, ինչպես նաև դրա ազդեցությունը հայկական եկեղեցու ինքնուրույնության և դավանական ինքնության ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում է Սասանյան Պարսկաստանի կրոնական քաղաքականությունը՝ զրադաշտականության պետական դիրքի ամրապնդման և քրիստոնեական համայնքների վերահսկման համատեքստում, որտեղ Հայաստանը հաճախ հայտնվում էր քաղաքական և կրոնական ճնշումների միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում 4-7-րդ դարերի ընթացքում տեղի ունեցած եկեղեցական և քաղաքական գործընթացներին, այդ թվում՝ հայ եկեղեցու ինքնուրույնության ամրապնդմանը, ազգային-եկեղեցական ինքնության պահպանմանը և արտաքին ազդեցությունների հավասարակշռման փորձերին։ Ընդգծվում է, որ այս ժամանակաշրջանում Հայաստանը հանդես է եկել որպես յուրահատուկ միջնորդային տարածք, որտեղ ձևավորվել է ազգային ինքնության և կրոնական անկախության պահպանման բարդ մեխանիզմ՝ երկու կայսրությունների հակասությունների պայմաններում։

Գրականություն

Հերակլեսը հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի հերոսներից է, որի ծնունդն ու դաստիարակությունը կապված են ինչպես աստվածային, այնպես էլ մարդկային աշխարհների հետ։ Ըստ առասպելների՝ նա Զևսի և մահկանացու կնոջ՝ Ալկմենեի որդին էր, ինչի պատճառով էլ ուներ արտասովոր ուժ և աստվածային ծագում։ Սակայն նրա ծնունդը բարդ և վտանգավոր էր, քանի որ Զևսի կինը՝ Հերան, խանդից փորձում էր վնասել նրան դեռ մանկուց։ Հերան ուղարկում էր օձեր, որպեսզի սպանեն մանուկ Հերակլեսին, սակայն նա արդեն այդ տարիքում ցուցաբերում է իր արտասովոր ուժը՝ խեղդելով օձերին իր ձեռքերով։ Նրա դաստիարակությունը իրականացվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից, ովքեր նրան սովորեցրել են երաժշտություն, մարտարվեստ, ձիավարություն և ռազմավարություն։ Սակայն Հերակլեսի բնավորությունը հաճախ եղել է դժվար կառավարելի, և նրա ուժը երբեմն հանգեցրել է ողբերգական հետևանքների։ Այս դաստիարակության փուլը կարևոր դեր է ունեցել նրա հետագա հերոսական կյանքի ձևավորման մեջ, քանի որ հենց այստեղ են ձևավորվել նրա ֆիզիկական ուժը, քաջությունը և մարտական հմտությունները, որոնք նրան դարձրել են դիցաբանական մեծագույն հերոսներից մեկը։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2 (14)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը միավորում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և գիտական դպրոցների դիրքորոշումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հասարակ ընկերակցությունների (պարզ գործընկերությունների և ոչ կորպորատիվ միավորումների) դերին և մասնակցությանը գործարարական հարաբերություններում ժամանակակից տնտեսական միջավայրում։ Գրքում ներկայացվում է հասարակ ընկերակցության իրավական էությունը՝ որպես երկու կամ ավելի անձանց միջև կնքված համաձայնություն, որի նպատակն է համատեղ տնտեսական գործունեության իրականացումը՝ շահույթի ստացման կամ այլ տնտեսական նպատակների հասնելու համար։ Հեղինակը անդրադառնում է նման կառույցների ստեղծման, գործունեության և դադարեցման իրավական հիմքերին, ինչպես նաև մասնակիցների իրավունքներին և պարտականություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատասխանատվության բաշխմանը, ներդրումների ձևերին, կառավարման կազմակերպմանը և շահույթի ու վնասների բաժանման սկզբունքներին։ Գրքում քննարկվում է նաև հասարակ ընկերակցությունների կիրառումը գործարարական հարաբերություններում՝ որպես ճկուն և համեմատաբար պարզ կազմակերպական ձև, որը հաճախ օգտագործվում է փոքր և միջին բիզնեսում, համատեղ նախագծերում և ժամանակավոր համագործակցություններում։ Վերլուծվում են դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները այլ կազմակերպաիրավական ձևերի համեմատությամբ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական իրավական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, տնտեսագետների և բիզնեսի կառավարման ոլորտով հետաքրքրվողների համար։

Պատմություն

Սա պատմագիտական և հայագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է տարբեր միսիոներական առաքելությունների գործունեությունը Հայաստանում՝ ընդգրկելով նրանց կրոնական, կրթական, մշակութային և սոցիալական ազդեցությունների վերլուծությունը տեղական հասարակության վրա, որտեղ դիտարկվում են արևմտյան միսիոներական կազմակերպությունների աշխատանքի հիմնական ուղղությունները, դպրոցների և կրթական հաստատությունների ստեղծումը, ինչպես նաև տպագրական և թարգմանական գործունեությունը, աշխատանքը նաև անդրադառնում է հայ հասարակության հետ փոխազդեցություններին, եկեղեցական կառույցների արձագանքին և այդ գործընթացների ազդեցությանը հասարակական կյանքի ու մշակութային փոփոխությունների վրա, միաժամանակ ներկայացնելով պատմական աղբյուրների և ճանապարհորդական գրառումների ուսումնասիրություն՝ որպես տարածաշրջանի սոցիալական և մշակութային պատմության կարևոր վկայություններ։