Շահույթի պլանավորումը

Պատմություն

«Ֆլորենցիայի պատմությունը» (Նիկոլո Մակiavելլի) պատմական-քաղաքական գործ է, որը նկարագրում է Ֆլորենցիայի քաղաքային հանրապետության զարգացումը և իրադարձությունները։ Մակiavելլին գրել է այս աշխատանքը՝ որպես պատմական վերլուծություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվել իշխանական համակարգերը և քաղաքական ուժերը։ Գիրքը պատմում է Ֆլորենցիայի մեծ տառապանքների, պատերազմների, դաշինքների և ներքին հակասությունների մասին՝ այն շրջանի կարևորագույն փաստերի միջոցով։ Մակiavելլին առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում քաղաքական առաջնորդների քայլերին, նրանց ոճին և ուժի կիրառմանը։ Գիրքը ներկայացնում է նաև հասարակական ու տնտեսական պայմանները, որոնք ազդել են քաղաքի զարգացման վրա։ Մակiavելլին, լինելով նաև քաղաքական տեսաբան, փորձել է ցույց տալ, թե ինչու են որոշ ռեժիմներ երկարատև լինում, իսկ որոշները տապալվում։ Նա հաճախ օգտագործում է պատմական օրինակներ՝ ցույց տալու համար, թե ինչու են որոշ առաջնորդներ հաջողվում, իսկ մյուսները ձախողվում։ Գիրքը կարևոր է պատմության և քաղաքական մտածողության համար, քանի որ այն թույլ է տալիս հասկանալ պետության կառավարման տրամաբանությունը։ «Ֆլորենցիայի պատմությունը» նաև արժեքավոր է որպես մշակութային աշխատություն՝ ներկայացնելով ռենեսանսի դարաշրջանի Իտալիայի կյանքը։ Այս գործը օգտակար է ուսանողների, պատմաբանների և քաղաքական տեսաբանների համար՝ որպես քաղաքական ուժի և պետական կառուցվածքի վերլուծության օրինակ։ Հրատարակիչ - Азбука Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-389-09476-5

Քիմիա

Պլաստմասները սինթետիկ կամ կիսասինթետիկ պոլիմերային նյութեր են, որոնք ստացվում են բնական գազի, նավթի կամ այլ օրգանական միացությունների քիմիական մշակման արդյունքում և լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության, կենցաղի, բժշկության և տեխնիկայի տարբեր ոլորտներում։ Պլաստմասների հիմնական առանձնահատկություններից են թեթևությունը, բարձր ամրությունը, հեշտ մշակելիությունը, կոռոզիայի և խոնավության նկատմամբ դիմադրությունը, ինչպես նաև համեմատաբար ցածր արտադրական արժեքը։ Դրանք կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական հատկություններ՝ կախված իրենց կառուցվածքից և բաղադրությունից՝ լինելով կամ կոշտ, կամ ճկուն, կամ թափանցիկ, կամ անթափանց։ Պլաստմասները հիմնականում բաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ թերմոպլաստիկ և թերմոռեակտիվ պլաստմասներ։ Թերմոպլաստիկ պլաստմասները ջերմության ազդեցությամբ փափկում են և կարող են բազմիցս ձևափոխվել՝ առանց իրենց հիմնական կառուցվածքը կորցնելու, ինչի օրինակ են պոլիէթիլենը և պոլիպրոպիլենը։ Դրանք լայնորեն օգտագործվում են փաթեթավորման նյութերի, տարաների և կենցաղային իրերի արտադրության մեջ։ Թերմոռեակտիվ պլաստմասները, հակառակը, ջերմության ազդեցությամբ կարծրանում են և այլևս չեն կարող կրկին փափկել, քանի որ դրանց կառուցվածքում առաջանում են կայուն քիմիական կապեր։ Այս խմբին են պատկանում օրինակ բակելիտը և որոշ էպօքսիդային խեժեր, որոնք օգտագործվում են էլեկտրատեխնիկայում և շինարարությունում։ Պլաստմասների մյուս կարևոր դասակարգումը հիմնված է նրանց կիրառման ոլորտների վրա՝ կառուցվածքային, փաթեթավորման, էլեկտրամեկուսիչ և բժշկական պլաստմասներ։ Պլաստմասները ժամանակակից աշխարհում ունեն մեծ նշանակություն, քանի որ դրանք փոխարինում են ավելի ծանր և թանկարժեք նյութերին, սակայն դրանց լայն կիրառությունը նաև առաջացնում է բնապահպանական խնդիրներ՝ կապված դժվար քայքայման և շրջակա միջավայրի աղտոտման հետ։ Այդ պատճառով այսօր մեծ ուշադրություն է դարձվում վերամշակվող և էկոլոգիապես անվտանգ պլաստմասների մշակմանը։ Այսպիսով, պլաստմասները կարևոր տեխնիկական նյութեր են, որոնք իրենց բազմազան հատկությունների շնորհիվ դարձել են ժամանակակից արդյունաբերության և կենցաղի անբաժանելի մաս։

Պատմություն

Ստեղծման պատմական հանգամանքները այն հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և մշակութային պայմաններն են, որոնց ազդեցության տակ ձևավորվում է գրական կամ գեղարվեստական ստեղծագործությունը։ Յուրաքանչյուր ստեղծագործություն ծնվում է որոշակի ժամանակաշրջանում, և այդ ժամանակի իրականությունը անմիջականորեն անդրադառնում է հեղինակի աշխարհընկալման, թեմաների ընտրության և կերպարների կառուցման վրա։ Պատմական հանգամանքները ներառում են պատերազմները, հեղափոխությունները, սոցիալական փոփոխությունները, տնտեսական ճգնաժամերը, ինչպես նաև գաղափարական շարժումները և մշակութային զարգացումները։ Այս գործոնները հաճախ դառնում են ստեղծագործության գաղափարական հիմքը և ազդում են նրա բովանդակության, թեմատիկ ուղղվածության և գեղարվեստական ձևի վրա։ Օրինակ՝ պատերազմական ժամանակաշրջաններում ստեղծված գործերում հաճախ արտահայտվում են ցավի, կորստի, հերոսության և մարդկային տոկունության թեմաները, մինչդեռ խաղաղ և զարգացող հասարակություններում գերիշխում են սիրո, բարոյականության և անհատի ինքնազարգացման խնդիրները։ Ստեղծման պատմական պայմանները նաև բացահայտում են հեղինակի դիրքորոշումը հասարակության նկատմամբ՝ ցույց տալով նրա քննադատական, ընդունող կամ փոփոխական վերաբերմունքը ժամանակի իրականության հանդեպ։ Գրական ստեղծագործության ճիշտ ըմբռնումը անհնար է առանց պատմական համատեքստի ուսումնասիրության, քանի որ միայն այդ դեպքում կարելի է լիարժեք հասկանալ նրա գաղափարական խորությունը և գեղարվեստական արժեքը։ Այսպիսով, ստեղծման պատմական հանգամանքները կարևոր դեր ունեն ոչ միայն ստեղծագործության ձևավորման, այլ նաև դրա ճիշտ ընկալման և մեկնաբանության գործում՝ դարձնելով այն ժամանակի հասարակական կյանքի հայելին։

Փիլիսոփայություն

Այս գիրքը ներկայացնում է հռետորիկայի հիմունքները՝ պարզ և մատչելի ձևով, որպեսզի այն հասկանալի լինի ոչ միայն մասնագետների, այլև ընդհանուր ընթերցողին։ Ատոմ Վարդումյանը խորը վերլուծություն է կատարում խոսքի արվեստի վերաբերյալ՝ սկսած պարբերական բանավեճերից մինչև հանրային ելույթներ և համոզիչ ներկայացումներ։ Գիրքը մանրամասնում է հռետորիկայի երեք հիմնական բաղադրիչները՝ **էթոս** (հեղինակության հարց), **պատոս** (հույզերի կառավարում) և **լոգոս** (լոգիկական ապացույցներ), որոնք օգնում են յուրաքանչյուրին մշակել իր խոսքը և ճիշտ կերպով ներկայանալ հանդիսատեսին։ Վարդումյանն առանձնացնում է նաև այն մեթոդները, որոնք անհրաժեշտ են յուրաքանչյուր հռետորին՝ ինչպես կառուցել կարծիքները, բարեհաջող խոսել մարդաշատ լսարանի առջև, ինչպես օգտագործել լեզվաբառարանը ու խոսքի մոդուլները, որպեսզի հաղորդումը հասնի առավելագույն արդյունավետության։ Այս գրքի նպատակն է ոչ միայն պարբերական կամ պաշտոնական ելույթների համար հմտություններ զարգացնել, այլ նաև մարդկանց մեջ ինքնուրույն խոսելու վստահություն ներմուծել։ **«Հռետորիկա․ Շատերի և յուրաքանչյուրի համար»**-ը իդեալական աշխատություն է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են զարգացնել իրենց խոսելու հմտությունները, ձևակերպել իրենց մտքերն ու համոզմունքները՝ հասկանալի և ազդեցիկ ձևով։ Հրատարակիչ - Անհատական հրատարակչություն Հրատ. տարեթիվ - 2019

Գրականություն

Այս վեպը Րաֆֆու ամենահայտնի պատմավեպերից է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարական ու հոգեբանական զարգացումը՝ ընդգրկելով ինչպես անհատական ճակատագրեր, այնպես էլ պատմական լայն համատեքստ։ Ստեղծագործության կենտրոնում են այն կերպարները, որոնք տարբեր ճանապարհներով գալիս են դեպի ազգային ինքնագիտակցության և պայքարի գաղափարը՝ ձևավորելով «կայծերի» խորհրդանշական պատկեր, որոնք աստիճանաբար վերածվում են հավաքական շարժման կրակի։ Րաֆֆին վեպում համադրում է պատմական իրականությունը, գաղափարական հռետորաբանությունը և գեղարվեստական դրամատիզմը՝ ստեղծելով ուժեղ հայրենասիրական շնչով լցված երկ, որտեղ ընդգծվում են ազատության, արդարության և ազգային արժանապատվության գաղափարները։ Կերպարները հաճախ կանգնած են բարոյական ու քաղաքական բարդ ընտրությունների առաջ, իսկ նրանց ներքին պայքարը արտացոլում է ամբողջ ժողովրդի հոգեբանական վիճակը օտար տիրապետության պայմաններում։ Լեզուն հարուստ է պատկերավորությամբ, հուզական լարվածությամբ և հրապարակախոսական ուժեղ շեշտադրումներով, ինչը վեպին տալիս է և՛ գեղարվեստական, և՛ գաղափարական ազդեցություն։

Գրականություն

Նար-Դոս-ի «Նոր մարդը» ստեղծագործությունը սոցիալ-հոգեբանական բնույթի պատմություն է, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է նոր ժամանակների ազդեցությունը մարդու մտածողության, արժեքների և վարքագծի վրա։ Գլխավոր գաղափարն այն է, թե ինչպես է «նոր մարդը» ձևավորվում հասարակական փոփոխությունների պայմաններում՝ հաճախ կանգնելով հին բարոյական պատկերացումների և նոր, ավելի պրագմատիկ ու շահադիտական մոտեցումների միջև։ Ստեղծագործությունում Նար-Դոսը ցույց է տալիս, որ այս փոփոխությունները ոչ միշտ են միանշանակ դրական․ նոր միջավայրը կարող է մարդուն տալ ավելի լայն հնարավորություններ, բայց միաժամանակ նաև հեռացնել նրան ավանդական մարդկային արժեքներից՝ ստեղծելով ներքին հակասություններ և հոգեբանական բախումներ։ «Նոր մարդը» կերպարի միջոցով հեղինակը վերլուծում է ժամանակի հասարակական անցումային վիճակը և մարդու ինքնության փոփոխությունը այդ գործընթացում։