Սովորողի ինքնուրույնության և մասնագիտական ինքնորոշման հոգեբանական գնահատում

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է գյուղական դպրոցում ավագ դպրոցական տարիքի աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետության բարձրացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն կրթադաստիարակչական պայմանները, մեթոդները և կազմակերպական ձևերը, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել սովորողների գեղագիտական հետաքրքրությունների, ճաշակի, արժեքային կողմնորոշումների և մշակութային ակտիվության զարգացմանը։ Գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես անձի համակողմանի զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որը չի սահմանափակվում արվեստի մասին գիտելիքների փոխանցմամբ, այլ ներառում է գեղեցիկը նկատելու, ընկալելու, գնահատելու, ստեղծագործաբար վերարտադրելու և առօրյա կյանքում գեղագիտական արժեքներ դրսևորելու կարողությունների ձևավորումը։ ՀՀ հանրակրթական համակարգում նույնպես գեղագիտական դաստիարակությունը դիտարկվում է դաստիարակության կարևոր ուղղություններից մեկը, իսկ դպրոցական դաստիարակչական աշխատանքների շրջանակում նախատեսվում են մշակութային այցելություններ, գրական ունկնդրումներ, ստեղծագործական և այլ գործունեություններ։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունը պայմանավորված է գյուղական դպրոցի միջավայրով, որն ունի կրթադաստիարակչական աշխատանքի կազմակերպման իր յուրահատկությունները։ Գյուղական համայնքում դպրոցը հաճախ ոչ միայն կրթական հաստատություն է, այլև մշակութային և հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոն, ուստի նրա արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է անմիջականորեն կապված լինել համայնքի մշակութային միջավայրի հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել աշակերտների գեղագիտական պահանջմունքների մակարդակը, նրանց հետաքրքրությունները արվեստի տարբեր տեսակների նկատմամբ, մշակութային միջոցառումներին մասնակցության ակտիվությունը, ստեղծագործական հակումները և գեղագիտական արժեքների ընկալման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ավագ դպրոցական տարիքին, քանի որ այս փուլում զարգանում է սովորողների ինքնուրույն մտածողությունը, արժեքային համակարգը, սեփական դիրքորոշումները ձևավորելու կարողությունը և մշակութային նախասիրությունների գիտակցված ընտրությունը։ Այդ պատճառով գեղագիտական դաստիարակությունը կարող է ավելի արդյունավետ լինել այն դեպքում, երբ աշակերտներին առաջարկվում է ոչ միայն պատրաստի մշակութային բովանդակություն, այլև ինքնուրույն ընտրության, քննարկման, ստեղծագործելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հնարավորություն։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեության տարբեր ձևերի ուսումնասիրությունը։ Դրանց շարքում կարող են ընդգրկվել արվեստի և գրականության խմբակներ, երաժշտական և թատերական միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ, ստեղծագործական մրցույթներ, գրական քննարկումներ, մշակութային հաստատություններ այցելություններ, էքսկուրսիաներ, ժողովրդական արվեստին և ազգային մշակութային ժառանգությանը նվիրված միջոցառումներ։ ՀՀ գործող կրթական կարգավորումներում ևս դասղեկի գործունեության շրջանակում առանձնացվում են բանավեճերը, դերային խաղերը, ցերեկույթները, մրցույթները, արշավները, պատմամշակութային հաստատություններ այցելությունները և գրական ունկնդրումները՝ որպես սովորողների, այդ թվում՝ գեղագիտական դաստիարակությանը նպաստող միջոցներ։ Գյուղական դպրոցում առանձնահատուկ հնարավորություն կարող է ընձեռել տեղական մշակութային միջավայրի օգտագործումը։ Համայնքի պատմությունը, ժողովրդական ավանդույթները, երգը, պարը, ձեռարվեստը, ճարտարապետական և բնապատմական միջավայրը կարող են վերածվել գեղագիտական դաստիարակության բնական կրթական ռեսուրսների։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գեղագիտական արժեքները կապել աշակերտի սեփական կենսափորձի և համայնքի մշակութային ժառանգության հետ, ինչի շնորհիվ դրանք կարող են դառնալ ավելի հասկանալի և անձնապես նշանակալի։ Հետազոտության մեջ կարող են առանձնացվել նաև մանկավարժական այն պայմանները, որոնք ապահովում են գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման արդյունավետությունը։ Դրանցից կարևոր են աշակերտների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, նրանց հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը, ստեղծագործական նախաձեռնության խրախուսումը, գործունեության բազմազանությունը, ուսուցիչների և ծնողների համագործակցությունը, ինչպես նաև դպրոցի և համայնքի մշակութային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը։ Ժամանակակից կրթական մոտեցումներում ևս ընդգծվում է սովորողի անհատական և տարիքային առանձնահատկությունների հաշվառման, ընտանիքի հետ համագործակցության և բազմազան դաստիարակչական գործունեության կազմակերպման նշանակությունը։ Կարևոր խնդիր է նաև գեղագիտական դաստիարակության մեթոդների ընտրությունը։ Միայն տեղեկատվական կամ բացատրական մեթոդների կիրառումը կարող է բավարար չլինել գեղագիտական պահանջմունքների իրական ձևավորման համար։ Առավել արդյունավետ կարող են լինել ակտիվ և ստեղծագործական մեթոդները՝ քննարկումները, բանավեճերը, նախագծային աշխատանքները, արվեստի ստեղծագործությունների վերլուծությունը, դերային խաղերը, ստեղծագործական առաջադրանքները և աշակերտների ինքնուրույն նախաձեռնությունները։ Նման գործունեությունը սովորողին դարձնում է ոչ միայն գեղագիտական արժեքների ընկալող, այլև դրանց ստեղծման և գնահատման գործընթացի ակտիվ մասնակից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի դերը։ Մանկավարժը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես գեղագիտական միջավայրի կազմակերպիչ և անձնական օրինակ։ Նրա մշակութային հետաքրքրությունները, հաղորդակցման ոճը, արվեստի նկատմամբ վերաբերմունքը և աշակերտների ստեղծագործական նախաձեռնությունների նկատմամբ աջակցությունը կարող են էապես ազդել դաստիարակության արդյունքների վրա։ Գործնական կարևորություն ունի նաև ծնողների ներգրավումը, քանի որ ընտանիքը նույնպես մասնակցում է երեխայի գեղագիտական ճաշակի և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Աշխատության փորձարարական մասը կարող է ներառել աշակերտների հարցումներ, դիտարկումներ, զրույցներ, ստեղծագործական առաջադրանքների արդյունքների վերլուծություն և տարբեր խմբերի համեմատական ուսումնասիրություն։ Այդ մեթոդների միջոցով հնարավոր է գնահատել սովորողների գեղագիտական պահանջմունքների նախնական մակարդակը, իրականացնել նպատակային մանկավարժական միջամտություն և հետագայում պարզել դրա արդյունավետությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել գյուղական դպրոցների համար արտադասարանական և արտադպրոցական գեղագիտական դաստիարակության ծրագրերի, միջոցառումների համակարգի և մեթոդական առաջարկությունների մշակմամբ։ Դրանք կարող են նպաստել դպրոցական միջավայրի մշակութային հարստացմանը, աշակերտների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանը և համայնքի մշակութային կյանքում նրանց ակտիվ մասնակցությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, դասղեկներին, գեղագիտական դաստիարակության մասնագետներին, դպրոցների կազմակերպիչներին, կրթության կառավարման մասնագետներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու այնպիսի մանկավարժական պայմանների համակարգ, որի միջոցով գյուղական դպրոցի արտադասարանական և արտադպրոցական գործունեությունը կարող է վերածվել ավագ դպրոցականների գեղագիտական պահանջմունքների, ստեղծագործական կարողությունների և մշակութային արժեքների նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորման արդյունավետ միջավայրի։

Պատմություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է եվրոպական քաղաքական և փիլիսոփայական մտքի ազդեցությանը Օսմանյան կայսրության «Միություն և առաջադիմություն» կոմիտեի գաղափարախոսության ձևավորման վրա և այդ գաղափարական զարգացումների ու Հայոց ցեղասպանության միջև առնչությունների քննությանը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի եվրոպական մտքի այն հոսանքները, որոնք տարբեր ուղիներով ներթափանցեցին օսմանյան քաղաքական և մտավոր միջավայր։ Քննարկվում են սահմանադրականության, ազգայնականության, կենտրոնացված պետականության, սոցիալական դարվինիզմի և քաղաքական արդիականացման գաղափարները, դրանց ընկալումը երիտասարդ թուրքերի շրջանում և հետագա վերափոխումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր գաղափարական ուղղություններ Օսմանյան կայսրությունում հաճախ ենթարկվում էին տեղական քաղաքական պայմանների ազդեցությանը և ստանում նոր բովանդակություն՝ կապված կայսրության պահպանման, տարածքային ամբողջականության և իշխանության կենտրոնացման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է «Միություն և առաջադիմություն» կոմիտեի գաղափարական ու քաղաքական վերափոխման գործընթացի վերլուծությունը՝ սկզբնական սահմանադրական և բարեփոխական պատկերացումներից դեպի ավելի ընդգծված թուրքական ազգայնականության և կենտրոնաձիգ կառավարման մոտեցումներ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև հայերի և մյուս ոչ թուրք ժողովուրդների նկատմամբ քաղաքականության փոփոխությունները, պետական կառավարման կենտրոնացման գործընթացը և ազգային քաղաքականության արմատականացման նախադրյալները։ Հայոց ցեղասպանության համատեքստում ուսումնասիրվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի պայմանները, հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնաճնշումների համակարգային բնույթը, տեղահանությունները, զանգվածային սպանությունները և պետական կառույցների ներգրավվածության հարցերը։ Միաժամանակ փորձ է արվում տարբերակել գաղափարական ազդեցությունը և պատմական պատասխանատվությունը՝ խուսափելով այն պարզեցված մոտեցումից, թե եվրոպական գաղափարների առկայությունն ինքնին հանգեցրել է ցեղասպանությանը։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ անհրաժեշտ է դիտարկել եվրոպական մտքի ազդեցությունը Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքական, սոցիալական, ազգային և աշխարհաքաղաքական պայմանների հետ փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հայոց ցեղասպանության գաղափարական և քաղաքական նախադրյալների, երիտասարդ թուրքերի շարժման զարգացման և ուշ օսմանյան շրջանի քաղաքական մտքի առավել ամբողջական ընկալմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, օսմանագետներին, ցեղասպանագիտության մասնագետներին, քաղաքագետներին, քաղաքական գաղափարների պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև հայոց պատմության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը ներկայացնում է 2015 թվականին հրատարակված կամ գրադարանային հավաքածուում ընդգրկված նոր գրականության համակարգված տեղեկատվական ցանկ՝ նպատակ ունենալով ընթերցողներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և մասնագետներին տեղեկացնել տվյալ ժամանակահատվածում հասանելի դարձած նոր գրքերի մասին։ Նման տեղեկատվական-մատենագիտական հրատարակությունները սովորաբար ծառայում են որպես կողմնորոշիչ աղբյուր՝ տարբեր բնագավառների գրականության արագ հայտնաբերման և ընտրության համար՝ ընդգրկելով գիտական, ուսումնական, մասնագիտական, հասարակական-քաղաքական, մշակութային և գեղարվեստական բնույթի հրատարակություններ։ Ցանկում գրքերի համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս տեղեկանալ նոր հրատարակությունների մատենագիտական տվյալներին, թեմատիկ ուղղություններին և համապատասխան գրականության առկայությանը՝ դյուրացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու հետագա օգտագործումը։ Այսպիսի հրատարակությունների կարևոր գործառույթներից է նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրման և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման գործընթացի կազմակերպումը։ 2015 թվականի գրականության ամփոփ ներկայացումը արժեքավոր է նաև ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտամշակութային միջավայրի ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ տարվա ընթացքում շրջանառության մեջ մտած գրականության թեմատիկ բազմազանության և տեղեկատվական պահանջարկի ուղղությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, հետազոտողների, ուսանողների, դասախոսների և գրականություն որոնող բոլոր ընթերցողների համար՝ որպես նոր հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկություն ստանալու և անհրաժեշտ աղբյուրների ընտրությունը հեշտացնելու գործնական տեղեկատու։

Տեխնոլոգիա

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է լեռնային և նախալեռնային բնակավայրերի ջրամատակարարման համակարգերի հաշվարկային մեթոդների կատարելագործման և շահագործման առանձնահատկությունների վերլուծությանը՝ Աշտարակ քաղաքի օրինակով։ Աշխատությունում դիտարկվում են ջրամատակարարման ցանցերի հիդրավլիկական հաշվարկների արդի մոտեցումները, ջրի հոսքերի մոդելավորումը, ճնշման կորուստների գնահատումը և համակարգի օպտիմալ նախագծման սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռելիեֆային բարդ պայմաններում համակարգերի կայուն աշխատանքի ապահովմանը, ջրի մատակարարման անընդհատության խնդիրներին և էներգախնայող պոմպակայանների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են նաև շահագործման ընթացքում առաջացող տեխնիկական խնդիրները՝ խողովակաշարերի մաշվածություն, արտահոսքեր, ճնշման տատանումներ, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և վերացման մեթոդները։ Աշխատությունը ընդգծում է ինժեներական հաշվարկների ճշգրտության բարձրացման և ջրամատակարարման համակարգերի հուսալիության ապահովման կարևորությունը ժամանակակից քաղաքային ենթակառուցվածքներում։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է բիոէթիկայի հիմնախնդիրների փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ մարդու կյանքի, առողջության, արժանապատվության, ազատության և պատասխանատվության հետ կապված ժամանակակից բարոյափիլիսոփայական հարցերի համակողմանի ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գիտության, բժշկության և կենսատեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով առաջացող էթիկական խնդիրներն են, որոնք պահանջում են ոչ միայն մասնագիտական, այլև խորքային փիլիսոփայական գնահատական։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կյանքի արժեքի, մարդու իրավունքների, անձի ինքնավարության, բարոյական ընտրության, պատասխանատվության և արդարության վերաբերյալ հիմնարար մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական միջամտությունների, հիվանդի ինքնորոշման, տեղեկացված համաձայնության, բժշկական գաղտնիության և առողջապահական ռեսուրսների արդար բաշխման խնդիրներին։ Քննարկվում են նաև կյանքի սկզբի և ավարտի հետ կապված բարոյական հարցերը, վերարտադրողական տեխնոլոգիաների, աբորտի, էվթանազիայի, օրգանների փոխպատվաստման և գենետիկական միջամտությունների վերաբերյալ տարբեր դիրքորոշումները։ Աշխատությունը բիոէթիկական խնդիրները դիտարկում է տարբեր փիլիսոփայական ավանդույթների և էթիկական տեսությունների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով համադրել պարտքի, հետևանքի, առաքինության, իրավունքների և արդարության վրա հիմնված մոտեցումները։ Առանձին կարևորություն է տրվում գիտատեխնիկական առաջընթացի և մարդու բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրվում է այն հարցը, թե ինչ սահմաններում կարող է գիտական և տեխնոլոգիական առաջընթացը համատեղվել մարդու արժանապատվության, ազատության և հիմնարար իրավունքների պահպանման հետ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև շրջակա միջավայրի, կենդանիների նկատմամբ վերաբերմունքի և ապագա սերունդների հանդեպ պատասխանատվության խնդիրները՝ ընդլայնելով բիոէթիկայի շրջանակը անհատական բժշկական հարաբերություններից մինչև հասարակական և համամարդկային մակարդակ։ Հետազոտությունը կարևորում է բարդ բարոյական իրավիճակներում հիմնավորված որոշումների ընդունման անհրաժեշտությունը և բիոէթիկական երկխոսության դերը՝ տարբեր արժեքների ու շահերի հավասարակշռման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, բժիշկների, կենսաբանների, իրավաբանների, առողջապահության կառավարման մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և բիոէթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ժամանակակից բժշկության և կենսագիտությունների զարգացման պայմաններում մարդու կյանքի ու արժանապատվության պաշտպանության, բարոյական պատասխանատվության և գիտության հասարակական նշանակության վերաբերյալ փիլիսոփայական պատկերացումների խորացմանը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի գրադարանային համակարգի վիճակագրական վերլուծությանը 2016 թվականին՝ ընդգծելով գրադարանների գործունեության քանակական ցուցանիշները, ընթերցողական ակտիվությունը և ոլորտի կազմակերպչական կառուցվածքը։ Հետազոտության մեջ ներկայացվում է, որ 2016 թվականին Հայաստանի Հանրապետությունում գործել են հարյուրավոր հանրային, համայնքային, դպրոցական և գիտական գրադարաններ, որոնք միասին ձևավորել են երկրի գրադարանային ծառայությունների հիմնական ենթակառուցվածքը։ Վիճակագրական տվյալների համաձայն՝ այդ տարի գրադարանային համակարգը ունեցել է միլիոնավոր գրքային միավորներից բաղկացած ընդհանուր ֆոնդ, ինչը վկայում է գրադարանային հավաքածուների զգալի ծավալի և բազմազանության մասին, ներառելով ինչպես դասական գրականություն, այնպես էլ գիտական, ուսումնական և պարբերական հրատարակություններ։ Աշխատությունը վերլուծում է նաև ընթերցողների թվաքանակը և նրանց սոցիալ-դեմոգրաֆիկ կազմը՝ ընդգծելով, որ գրադարաններից օգտվողների մեջ զգալի տոկոս են կազմել դպրոցականներն ու երիտասարդները, ինչպես նաև տարբեր կրթական մակարդակ ունեցող քաղաքացիները։ Միաժամանակ քննարկվում է գրադարանային հաճախումների ընդհանուր դինամիկան, որը ցույց է տալիս գրադարանների շարունակական, սակայն որոշ հատվածներում նվազող ակտիվություն՝ պայմանավորված տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային աղբյուրների աճով։ Հետազոտությունը անդրադառնում է նաև գրադարանների անձնակազմին, կառավարման համակարգին և թվայնացման գործընթացներին, որոնք 2016 թվականին արդեն սկսել էին ավելի ակտիվ զարգանալ՝ նպաստելով գրադարանային ծառայությունների արդիականացմանը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը եզրակացնում է, որ 2016 թվականի Հայաստանի գրադարանային համակարգը բնութագրվում էր լայնածավալ ցանցով և նշանակալի ֆոնդային ռեսուրսներով, սակայն միևնույն ժամանակ կանգնած էր արդիականացման, թվայնացման և ընթերցողական վարքագծի փոփոխությունների մարտահրավերների առաջ։