Education Preparedness Index in COVID-19 (EPIC)

Փիլիսոփայություն

Մակավելիի ամենահայտնի քաղաքական-փիլիսոփայական գործն է, որը համարվում է ժամանակակից քաղաքական մտածողության հիմնարար տեքստերից մեկը։ Գիրքը գրվել է որպես իշխանական ուղեցույց՝ այն ղեկավարների համար, ովքեր ցանկանում են պահպանել և ամրացնել իրենց իշխանությունը։ Մակավելիի մոտեցումը իրականում շատ ռեալիստական է՝ առանց իդեալականացման, և նա քաղաքականությունը դիտարկում է որպես անհատական շահերի, ուժի և հաշվարկի դաշտ։ Գրքում Մակավելիի կողմից ներկայացվում են տիրապետության տարբեր ձևեր՝ ժառանգական, նոր, համակցված, և քննարկվում է, թե ինչպես պետք է կառավարել յուրաքանչյուր տեսակի պետություն։ Նա բացատրում է, որ տիրակալը պետք է լինի խելացի, խիզախ, բայց նաև՝ երբ անհրաժեշտ է՝ բարդ ու առանց զգացմունքների որոշումներ ընդունող։ Մակավելիի հիմնական միտքն այն է, որ իշխանության համար կարևոր է ոչ թե «ինչպես պետք է լինի», այլ՝ **ինչպես իրականում կա**։ Նա ասում է, որ տիրակալը պետք է օգտագործի թե՛ պախարակումը, թե՛ գովասանքը, և պետք է իմանա, թե երբ պետք է կիրառել ուժ, և երբ՝ խաբեություն։ Գիրքը հաճախ քննադատվել է որպես «ամերիկյան դաժանության» կամ «հարցը արդարացնելու» փիլիսոփայություն, սակայն շատերը նաև այն տեսնում են որպես քաղաքական ռեալիզմի անփոխարինելի աղբյուր։ **«Գոսուդարը»** կարևոր է քաղաքական գիտության, դիվանագիտության և ղեկավարության ուսումնասիրության համար, քանի որ տալիս է խորը պատկեր այն մասին, թե ինչպիսին է իշխանության տրամաբանությունը և ինչ մարտահրավերներ են առաջանում պետության կառավարման մեջ։ Հրատարակիչ - Азбука Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-389-12898-9

Մշակույթ

Հերակլես-ի ծնունդը հին հունական դիցաբանության մեջ ներկայացվում է որպես աստվածային և մարդկային աշխարհների բախման արդյունք, որտեղ գլխավոր դերակատարներն են Զևսը և մահկանացու կին Ալկմենեն։ Ըստ առասպելի՝ Զևսը սիրահարվում է Ալկմենեին և նրա ամուսնու՝ Ամֆիտրիոնի կերպարանքով մոտենում նրան, ինչի հետևանքով ծնվում է Հերակլեսը՝ օժտված արտասովոր ուժով և ճակատագրական նշանակությամբ։ Սակայն Զևսի կինը՝ Հերան, նախանձից փորձում է խոչընդոտել երեխայի ծնունդը՝ երկարացնելով ծննդաբերության ցավերը, որպեսզի մեկ այլ երեխա՝ ավելի շուտ ծնված, ստանա իշխանության իրավունք։ Չնայած այդ խոչընդոտներին, Հերակլեսը վերջապես ծնվում է և ի սկզբանե դրսևորում է իր արտակարգ ուժը, ինչը վկայում է նրա ապագա հերոսական ճակատագրի մասին։ Նրա ծնունդը դառնում է խորհրդանիշ այն գաղափարի, որ մեծ ուժն ու հերոսական առաքելությունը հաճախ ուղեկցվում են դժվարություններով և աստվածների միջամտությամբ դեռևս կյանքի սկզբից։

Ինֆորմատիկա

Лекции по теории алгоритмов աշխատությունը տեսական ինֆորմատիկայի և համակարգչային գիտության ուսումնական դասախոսությունների հավաքածու է, որը ներկայացնում է ալգորիթմների տեսության հիմնարար գաղափարներն ու վերլուծական մոտեցումները, այն բացատրում է ալգորիթմի հասկացությունը, բարդության գնահատման հիմնական չափանիշները՝ ժամանակային և տարածական բարդություն, ինչպես նաև P, NP և NP-լրիվության խնդիրների հիմունքները, գիրքը անդրադառնում է տվյալների կառուցվածքներին, որոնման և դասակարգման ալգորիթմներին, գրաֆերի տեսության կիրառություններին և օպտիմալացման խնդիրներին, միաժամանակ ընդգրկելով ալգորիթմների ճիշտության ապացուցման և արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանությունը, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր համակարգչային գիտության, ծրագրավորման և տեսական ինֆորմատիկայի ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Բրահմանը հինդուիզմի մեջ համարվում է ամենաբարձր և բացարձակ իրականությունը՝ այն անսահման, անփոփոխ և համատարած սկզբունքը, որից ծագում է ողջ տիեզերքը և որի մեջ այն կրկին լուծվում է։ Այն չի ընկալվում որպես անձնական աստված, այլ որպես գոյության հիմք, գիտակցության և տիեզերքի միասնական էություն, որը գերազանցում է մարդու զգայարանները և մտավոր պատկերացումները։ Հինդու փիլիսոփայական դպրոցներում, հատկապես Ուպանիշադներում, Բրահմանը ներկայացվում է որպես «Սատ-Չիտ-Անանդա»՝ գոյություն, գիտակցություն և երանություն, ինչը նշանակում է, որ այն միաժամանակ իրականության հիմքն է, գիտակցության աղբյուրը և բարձրագույն երջանկության վիճակը։ Բրահմանը հաճախ հակադրվում է անհատական հոգուն՝ ատմանին, սակայն Ադվայտա Վեդանտա ուսմունքում ընդգծվում է, որ ատմանը և Բրահմանը իրականում նույնն են, և մարդու ազատագրումը (մոկշա) կայանում է այդ միասնության գիտակցման մեջ։ Այս գաղափարը ձևավորում է հինդուիզմի մետաֆիզիկական հիմքը՝ ընդգծելով, որ տեսանելի աշխարհը փոփոխական և ժամանակավոր է, մինչդեռ Բրահմանը անփոփոխ և հավերժական իրականություն է։ Այն չի կարելի ամբողջությամբ նկարագրել բառերով կամ հասկացություններով, ուստի հաճախ բնութագրվում է որպես «նետի նետի»՝ «ոչ սա, ոչ նա», ինչը ցույց է տալիս նրա անսահման և անհասանելի բնույթը մարդկային տրամաբանական սահմանումների համար։

Գրականություն

«Գրականության պատմության դրվագներ»-ը ներկայացնում է գրականության պատմական գործընթացները՝ մատնանշելով նշանակալից հեղինակների, ստեղծագործությունների և շարժումների ներդրումը։ Գիրքը միավորում է պատմական, մշակութային և քննադատական մոտեցումներ՝ ընթերցողին առաջարկելով պատկերացում գրականության էվոլյուցիայի մասին և շեշտը դնելով հայ գրականության առանձնահատկությունների վրա։ Հիմնական թեմաները․ Գրականության պատմական զարգացում և շրջաններ Հնագույնից մինչև արդի գրականություն Հայ գրականության ազդեցությունը և փոխհարաբերությունը համաշխարհային գրականության հետ Գրական քննադատության և վերլուծության մեթոդներ Հեղինակների և ստեղծագործությունների պատմական ու մշակութային նշանակություն Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի ու պատմական-վերլուծական մոտեցում Հարմար է ուսանողների, հետազոտողների և գրականագետների համար Ներկայացնում է տարբեր գրական շրջանների հիմնական դրվագները՝ հակիրճ ու հասկանալի ձևով Միավորում է հայ և համաշխարհային գրականության համեմատական վերլուծություններ

Գրականություն

XX դ. արտասահմանյան դրամատուրգիա. Հատոր 1 աշխատությունը գրական ընտրանի է, որը ներկայացնում է 20-րդ դարի արտասահմանյան դրամատուրգիայի կարևորագույն նմուշների համակարգված հավաքածու՝ ընդգրկելով տարբեր ազգային թատրոնների զարգացումները և նորարարական միտումները, այն ցույց է տալիս, թե ինչպես են փոխվել դրամատուրգիական ձևերը դասական կառուցվածքներից դեպի մոդեռնիստական և էքսպերիմենտալ թատերական լեզու, որտեղ ավելի մեծ դեր են ստանում հոգեբանական խորությունը, սոցիալական խնդիրների արտացոլումը և բեմական արտահայտչական նոր միջոցները, գիրքը ընդգրկում է տարբեր հեղինակների պիեսներ, որոնք ներկայացնում են ժամանակի գաղափարական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները՝ պատերազմների, սոցիալական ճգնաժամերի և նոր փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցությամբ, միաժամանակ այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս հետևելու դրամատուրգիայի զարգացման ընդհանուր ուղուն և տարբեր երկրների թատերական ավանդույթների փոխազդեցությանը։