ԴԱՍՏԻԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է պետական պարտատոմսերի եկամտաբերության ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և դրանց գնահատման ու կանխատեսման տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների մշակմանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական շուկայի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում պետական պարտատոմսերը դիտարկվում են որպես պետական պարտքի կառավարման և ֆինանսական շուկայի կարևոր գործիքներ, որոնց եկամտաբերությունը ձևավորվում է փոխկապակցված մակրոտնտեսական, դրամավարկային և շուկայական գործոնների ազդեցությամբ։ Քննության են առնվում պարտատոմսերի գնի, մարման ժամկետի և եկամտաբերության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամկետայնությամբ արժեթղթերի եկամտաբերությունների կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տոկոսադրույքների ժամկետային կառուցվածքի և եկամտաբերության կորի մոդելավորմանը՝ որպես ֆինանսական շուկայի վիճակի և սպասումների վերլուծության կարևոր ուղղության։ Ուսումնասիրվում են գնաճի, դրամավարկային պայմանների, պետական պարտքի ցուցանիշների, ֆինանսական շուկայի իրացվելիության և ընդհանուր մակրոտնտեսական միջավայրի հնարավոր կապերը պետական արժեթղթերի եկամտաբերության փոփոխությունների հետ։ Տնտեսագիտամաթեմատիկական վերլուծության շրջանակում կարող են կիրառվել վիճակագրական և էկոնոմետրիկ մոտեցումներ՝ համապատասխան գործոնների ազդեցությունը գնահատելու, փոփոխականների միջև կապերը բացահայտելու և կանխատեսողական մոդելներ կառուցելու նպատակով։ Կարևորվում է մոդելների վիճակագրական հուսալիության, կանխատեսման ճշգրտության և տարբեր տնտեսական պայմաններում դրանց կայունության գնահատումը։ Հայաստանի ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել պետական պարտատոմսերի շուկայի զարգացումը փոքր և բաց տնտեսությանը բնորոշ պայմաններում՝ հաշվի առնելով ներքին ֆինանսական միջավայրի կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է պետական պարտքի կառավարման, ֆինանսական շուկայի վերլուծության և տոկոսադրույքային ռիսկերի գնահատման համար քանակական գործիքների կատարելագործման հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական տնտեսագիտության, պետական ֆինանսների, էկոնոմետրիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպաստելով պետական պարտատոմսերի եկամտաբերության ձևավորման մեխանիզմների և դրանց քանակական գնահատման մեթոդների առավել ամբողջական ըմբռնմանը։

Քաղաքագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է քաղաքական ընդդիմության մոդելների տեսա-մեթոդաբանական վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով, որտեղ ընդդիմության դերը դիտարկվում է որպես քաղաքական համակարգի հավասարակշռության և ժողովրդավարական գործընթացների կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են ընդդիմության ձևավորման և գործունեության հիմնական տեսական մոտեցումները, ներառյալ ինստիտուցիոնալ, պլյուրալիստական և կոնֆլիկտաբանական մոդելները, որոնք բացատրում են ընդդիմության վարքագիծը, նպատակները և ազդեցության մեխանիզմները քաղաքական համակարգում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ քաղաքական իրականությանը՝ վերլուծելով ընդդիմադիր ուժերի կազմակերպական կառուցվածքը, քաղաքական ռազմավարությունները, հանրային ներգրավվածության ձևերը և իշխանության հետ փոխազդեցության դինամիկան։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ընդդիմության արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները, որոնք ներառում են որակական և քանակական վերլուծության գործիքներ՝ քաղաքական ազդեցության, հանրային աջակցության և ինստիտուցիոնալ ներգրավվածության չափման համար։ Միաժամանակ ներկայացվում են այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են ընդդիմության ինստիտուցիոնալ զարգացումը՝ ներառյալ քաղաքական բևեռացումը, ընտրական համակարգի առանձնահատկությունները և կուսակցական համակարգի թույլ ինստիտուցիոնալացումը։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ արդյունավետ ընդդիմությունը կարևոր նախապայման է քաղաքական բազմակարծության, ժողովրդավարական վերահսկողության և պետական կառավարման որակի բարձրացման համար։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է համակարգ-բյուրեղի վրա (System-on-Chip, SoC) բարդ ինտեգրալ համակարգերի մոդուլային նախագծման ընթացքում համակարգային մակարդակի թեստային տեղեկատվության ստեղծման, մշակման և մեկնաբանման ծրագրային միջավայրի մշակման ու հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում նախագծվող համակարգի առանձին ֆունկցիոնալ մոդուլների և դրանց փոխազդեցության ստուգման համար անհրաժեշտ թեստային տվյալների ավտոմատ ձևավորումն է, ինչպես նաև ստացված արդյունքների վերլուծությունը՝ հնարավոր նախագծային սխալների հայտնաբերման նպատակով։ Մոդուլային մոտեցման դեպքում համակարգը կառուցվում է նախապես մշակված կամ վերօգտագործվող բաղադրիչների հիման վրա, ինչը կարող է զգալիորեն արագացնել նախագծման գործընթացը, սակայն միաժամանակ մեծացնում է տարբեր մոդուլների համատեղ աշխատանքի և միջմոդուլային կապերի ստուգման նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել թեստային հաջորդականությունների ձևավորման սկզբունքները, մոդուլների մուտքային և ելքային ազդանշանների ներկայացումը, համակարգային մակարդակում ֆունկցիոնալ վարքի մոդելավորումը և թեստավորման արդյունքների ավտոմատ մեկնաբանման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այնպիսի ծրագրային միջավայրի կառուցվածքին, որը հնարավորություն է տալիս միավորել թեստերի գեներացումը, մոդելավորման գործընթացը, ստացված տվյալների հավաքագրումը և արդյունքների վերլուծությունը մեկ ընդհանուր նախագծային հոսքի մեջ։ Կարևոր խնդիր է թեստավորման ծավալի և հաշվարկային բարդության կառավարումը, քանի որ ժամանակակից ինտեգրալ համակարգերը կարող են ներառել մեծ թվով փոխկապակցված ֆունկցիոնալ հանգույցներ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է առանձնացնել համակարգի առավել նշանակալի վիճակներն ու փոխազդեցությունները և ապահովել դրանց նպատակային ստուգումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թեստային տեղեկատվության ձևաչափերի միասնականացմանը և տարբեր նախագծային մոդուլների միջև տվյալների փոխանակման կազմակերպմանը, ինչը կարևոր է վերօգտագործվող բաղադրիչների վրա հիմնված նախագծման համար։ Ստացված արդյունքների մեկնաբանման միջոցները կարող են հնարավորություն տալ համեմատելու սպասվող և փաստացի վարքը, հայտնաբերելու անհամապատասխանությունները և տեղայնացնելու դրանց հնարավոր աղբյուրը համակարգի համապատասխան հատվածներում։ Նման միջավայրերի զարգացումը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի համար՝ նպաստելով նախագծման վաղ փուլերում սխալների հայտնաբերմանը և վերջնական համակարգի ֆունկցիոնալ հուսալիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, համակարգային մոդելավորման, ֆունկցիոնալ ստուգման և թեստային տեղեկատվության մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մոդուլային սկզբունքով կառուցվող համակարգ-բյուրեղների նախագծման և ստուգման գործընթացները։

Մշակույթ

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի մասնագիտական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների ու հրապարակումների վերաբերյալ տեղեկատվությունը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, գիտական և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և համապատասխան թեմաներով գրականություն որոնող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական նյութը կարող է ընդգրկել գրքեր, գրքույկներ, ժողովածուներ, պարբերական մամուլում հրապարակված հոդվածներ և այլ տպագիր նյութեր՝ դասակարգված ըստ մշակույթի և արվեստի առանձին ոլորտների։ Թեմատիկ բաժիններում կարող են ներկայացվել կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային հաստատությունների գործունեությանը, հուշարձանների պահպանությանը և մշակութային կյանքի այլ ուղղություններին վերաբերող աղբյուրներ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս նույնականացնելու համապատասխան հրատարակությունները և ստանալու դրանց որոնման համար անհրաժեշտ հիմնական տվյալները՝ հեղինակ, անվանում, հրատարակության աղբյուր, թվական և այլ նկարագրական տեղեկություններ։ Նյութերի պարբերական հավաքագրումն ու համակարգումը տեղեկատուին տալիս են նաև փաստագրական նշանակություն, քանի որ տարբեր թողարկումների հաջորդականությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությանը, հետազոտական հետաքրքրությունների փոփոխություններին և առանձին թեմաների զարգացման ընթացքին։ Այն կարևոր գործիք է թեմատիկ մատենագիտական որոնման համար՝ օգնելով արագ կողմնորոշվել տվյալ ժամանակահատվածի նոր գրականության մեջ և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները հետագա ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նման հրատարակությունները նպաստում են գրադարանային հավաքածուների համալրմանը, տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը և մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը։ Պատմական տեսանկյունից տեղեկատուն արժեքավոր է նաև խորհրդային Հայաստանի մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար, քանի որ մատենագիտական տվյալների միջոցով արտացոլում է ժամանակաշրջանի հրատարակչական և գիտական գործունեության թեմատիկ պատկերը։ Տարբեր տարիների համար կազմված թողարկումների համադրումը կարող է հիմք հանդիսանալ մշակույթի առանձին ոլորտների վերաբերյալ գրականության քանակական և բովանդակային զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է տեղեկատվական, որոնողական, հաշվառման և փաստագրական գործառույթները՝ ապահովելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ ընթացիկ գրականության համակարգված ներկայացումն ու մասնագիտական օգտագործումը։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարում նոր կոմպոզիցիոն տեխնոլոգիաների կիրառմամբ ստեղծված հայկական դաշնամուրային երաժշտության կատարողական առանձնահատկությունների և խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ստեղծագործություններն են, որոնց երաժշտական լեզուն տարբերվում է ավանդական դասական և ռոմանտիկական մտածողությունից և ներառում է նոր հնչյունային, ռիթմական, կառուցվածքային ու արտահայտչական սկզբունքներ։ Աշխատությունը դիտարկում է, թե ինչպես են ժամանակակից կոմպոզիցիոն միջոցները փոխում դաշնակահարի կատարողական մոտեցումները, երաժշտական տեքստի մեկնաբանությունը և ստեղծագործության գեղարվեստական բովանդակության բացահայտման եղանակները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել ռիթմական բարդություններին, ոչ ավանդական մետրառիթմիկ կառուցվածքներին, դիսոնանսային հնչյունային լեզվին, պոլիֆոնիկ և բազմաշերտ հյուսվածքին, դինամիկ ու տեմբրային հակադրություններին, ինչպես նաև դաշնամուրային գործիքի հնչերանգային հնարավորությունների նորովի օգտագործմանը։ Կատարողական խնդիրների ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև կոմպոզիտորի նշագրության ճշգրիտ ընթերցումը, ժամանակային հարաբերությունների պահպանումը, արտահայտչական շեշտադրումների ճիշտ մեկնաբանումը և տեխնիկական բարդությունների հաղթահարումը՝ առանց երաժշտական ամբողջականությունը կորցնելու։ Հայկական դաշնամուրային երաժշտության համատեքստում այս խնդիրները կապվում են նաև ազգային երաժշտական մտածողության և 20-րդ դարի համաշխարհային կոմպոզիցիոն ուղղությունների փոխազդեցության հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հայկական կոմպոզիտորները յուրացրել նորարարական տեխնիկաները և ինչպես պետք է դրանք մեկնաբանվեն կատարողական արվեստում՝ հաշվի առնելով ստեղծագործության ազգային, ոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել դաշնակահարների, մանկավարժների, կոմպոզիտորների, երաժշտագետների և կատարողական արվեստի ուսանողների համար՝ որպես ժամանակակից հայկական դաշնամուրային երկացանկի տեխնիկական և գեղարվեստական խնդիրների ուսումնասիրման նյութ։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայ գրական աշխարհաբարի ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայ նոր գրական լեզվի պատմության կարևորագույն փուլերից մեկին։ Հեղինակը լեզվաբանական և գրականագիտական տեսանկյունից վերլուծում է աշխարհաբարի կառուցվածքային, բառապաշարային, քերականական և ոճական առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով հայ գրական լեզվի զարգացման ընդհանուր համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ քննության են առնվում լեզվական տարբեր շերտերը, արտահայտչամիջոցները, ժողովրդախոսակցական տարրերի կիրառությունը, ինչպես նաև լեզվի դերը ազգային ինքնագիտակցության, մշակույթի և գրական ավանդույթի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը ներկայացնում է արժեքավոր դիտարկումներ հայ գրական լեզվի պատմության, լեզվական փոփոխությունների և գրական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, գրականագետների, բանասերների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայոց լեզվի պատմությամբ, գրական աշխարհաբարի զարգացման ընթացքով և հայ դասական գրականության լեզվաոճական առանձնահատկություններով։