Նորամուծական գործունեության պետական կարգավորումը Հայաստանի Հանրապետությունում

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հասարակ ընկերակցությունների (պարզ գործընկերությունների և ոչ կորպորատիվ միավորումների) դերին և մասնակցությանը գործարարական հարաբերություններում ժամանակակից տնտեսական միջավայրում։ Գրքում ներկայացվում է հասարակ ընկերակցության իրավական էությունը՝ որպես երկու կամ ավելի անձանց միջև կնքված համաձայնություն, որի նպատակն է համատեղ տնտեսական գործունեության իրականացումը՝ շահույթի ստացման կամ այլ տնտեսական նպատակների հասնելու համար։ Հեղինակը անդրադառնում է նման կառույցների ստեղծման, գործունեության և դադարեցման իրավական հիմքերին, ինչպես նաև մասնակիցների իրավունքներին և պարտականություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատասխանատվության բաշխմանը, ներդրումների ձևերին, կառավարման կազմակերպմանը և շահույթի ու վնասների բաժանման սկզբունքներին։ Գրքում քննարկվում է նաև հասարակ ընկերակցությունների կիրառումը գործարարական հարաբերություններում՝ որպես ճկուն և համեմատաբար պարզ կազմակերպական ձև, որը հաճախ օգտագործվում է փոքր և միջին բիզնեսում, համատեղ նախագծերում և ժամանակավոր համագործակցություններում։ Վերլուծվում են դրանց առավելություններն ու սահմանափակումները այլ կազմակերպաիրավական ձևերի համեմատությամբ։ Աշխատությունը համադրում է տեսական իրավական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, տնտեսագետների և բիզնեսի կառավարման ոլորտով հետաքրքրվողների համար։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է գիտության փիլիսոփայության առանցքային խնդիրներից մեկի՝ դեմարկացիայի հիմնախնդրի ժամանակակից հայեցակարգերի իմացաբանական վերլուծությանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է գիտական և ոչ գիտական գիտելիքների սահմանազատման չափանիշները, դրանց ձևավորման պատմական նախադրյալները և արդի տեսական մոտեցումները՝ անդրադառնալով գիտական ճանաչողության բնույթին, մեթոդաբանությանը և զարգացման օրինաչափություններին։ Քննարկվում են գիտականության չափանիշների վերաբերյալ տարբեր փիլիսոփայական դպրոցների տեսակետները, վերլուծվում են ստուգելիության, հերքելիության, հիմնավորվածության, ռացիոնալության և գիտական բացատրության սկզբունքները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը գիտելիքի արժևորման և դասակարգման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից գիտության զարգացման պայմաններում դեմարկացիայի խնդրի նոր մեկնաբանություններին, միջգիտակարգային հետազոտությունների ազդեցությանը և գիտական ճանաչողության սահմանների վերաիմաստավորմանը։ Հետազոտությունը համադրում է դասական և ժամանակակից տեսությունները՝ բացահայտելով դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը գիտական հետազոտությունների գնահատման և գիտության մեթոդաբանական հիմքերի ձևավորման տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է փիլիսոփաների, գիտության մեթոդաբանությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և գիտական ճանաչողության տեսական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Ն. Զաբոլոցկու ստեղծագործության մեջ ձևավորված բանաստեղծական աշխարհի ամբողջական պատկերի, դրա գաղափարական, փիլիսոփայական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանաստեղծի կողմից մարդու, բնության, ժամանակի, կյանքի, մահվան և իրականության փոխհարաբերությունների յուրահատուկ ընկալումն է, որը նրա ստեղծագործություններում վերածվում է ինքնատիպ աշխարհայացքային համակարգի։ Զաբոլոցկու պոեզիան առանձնանում է բնության և մարդու փոխկապակցվածության խոր ընկալմամբ․ բնությունը նրա համար պարզապես արտաքին միջավայր չէ, այլ կենդանի և փոխկապակցված ամբողջություն, որի մեջ մարդը զբաղեցնում է առանձնահատուկ, բայց ոչ մեկուսացված դիրք։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են քննվել բնության պատկերները, կենդանական աշխարհի կերպարները, մարդու մարմնի և հոգու, բանականության և զգացմունքի, նյութականի և հոգևորի հակադրություններն ու փոխազդեցությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանաստեղծի փիլիսոփայական մտածողությանը, քանի որ նրա ստեղծագործություններում հաճախ բարձրացվում են գոյության իմաստի, մարդկային գիտակցության, բարոյական պատասխանատվության և աշխարհում մարդու տեղի վերաբերյալ հարցեր։ Կարևոր թեմա է նաև բնության և քաղաքակրթության հարաբերությունը․ տեխնիկական առաջընթացի և մարդու հոգևոր զարգացման խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գիտական կամ սոցիալական հարց, այլև որպես բարոյական պատասխանատվության խնդիր։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել Զաբոլոցկու պոեզիայի զարգացման տարբեր փուլերը՝ բացահայտելով նրա գեղարվեստական մտածողության փոփոխությունները և միաժամանակ պահպանվող հիմնական գաղափարական առանցքները։ Նրա վաղ ստեղծագործություններին բնորոշ պայմանականությունը, սուր հակադրությունները, երբեմն՝ գրոտեսկային պատկերները հետագայում աստիճանաբար զուգորդվում են ավելի հանգիստ, փիլիսոփայական և բնության նկատմամբ խորապես խոհական վերաբերմունքով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, հակադրությունների, պատկերային համակարգերի և հնչերանգային լուծումների միջոցով, որոնց շնորհիվ ստեղծվում է հեղինակի յուրահատուկ աշխարհը։ Զաբոլոցկու պոետիկայում իրականության առանձին երևույթները հաճախ ստանում են ավելի լայն փիլիսոփայական իմաստ՝ բնության մի փոքրիկ դրվագից կամ առօրյա առարկայից վերածվելով մարդու և տիեզերքի փոխհարաբերության մասին խորհրդածության։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև գեղեցկության և ներդաշնակության գաղափարներին, որոնք ներկայացվում են որպես մարդու և բնության փոխհարաբերության կարևոր չափանիշներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Ն. Զաբոլոցկու բանաստեղծական աշխարհը որպես մարդու, բնության և տիեզերական ամբողջության փոխկապակցված ընկալման համակարգ, որտեղ փիլիսոփայական խոհը, բնապատկերը, մարդկային հոգեբանությունը և գեղարվեստական պատկերավորությունը միավորվում են՝ ձևավորելով ինքնատիպ և բազմաշերտ պոետիկա։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է իմպրեսիոնիզմի գեղարվեստական ժառանգության ազդեցությանը հայ գեղանկարչության զարգացման վրա XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի առաջին կեսը՝ ընդգծելով եվրոպական արվեստի նորարարական ուղղությունների ներթափանցումը և դրանց տեղայնացման առանձնահատկությունները հայկական մշակութային միջավայրում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է իմպրեսիոնիզմի հիմնական գեղարվեստական սկզբունքների վրա՝ լույսի և գույնի փոփոխական ընկալում, ակնթարթային տպավորությունների փոխանցում, բնության և առօրյա կյանքի անմիջական պատկերում, և վերլուծում է, թե ինչպես են այս գաղափարները վերամշակվել հայ արվեստագետների ստեղծագործական պրակտիկայում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հայ նկարիչների գործունեությանը, ովքեր կրթություն էին ստացել եվրոպական արվեստի կենտրոններում և վերադարձից հետո նպաստել են ազգային գեղանկարչական դպրոցի արդիականացմանը՝ ներմուծելով նոր տեխնիկական և ոճական լուծումներ։ Նյութը վերլուծում է նաև ազգային թեմաների և իմպրեսիոնիստական արտահայտչամիջոցների համադրությունը, որտեղ հայկական բնաշխարհը, քաղաքային միջավայրը և կենցաղային տեսարանները ստացել են նոր գեղարվեստական մեկնաբանություն։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս փոխազդեցությունը նպաստել է հայ գեղանկարչության անցմանը ավանդական ակադեմիզմից դեպի ավելի ազատ և զգացմունքային արտահայտչաձևեր։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ իմպրեսիոնիզմի ժառանգությունը կարևոր դեր է խաղացել հայ գեղանկարչության արդիականացման գործընթացում՝ ձևավորելով նոր գեղարվեստական մտածողություն և ընդլայնելով ազգային արվեստի արտահայտչական հնարավորությունները։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Լ-ալանինի բարձրակտիվ շտամ-արտադրիչների ստացման և դրանց միջոցով ամինաթթվի կենսասինթեզի արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում միկրոօրգանիզմների կենսասինթետիկ հնարավորությունների նպատակային օգտագործումն է՝ Լ-ալանինի արտադրության արդյունավետությունն ու ելքը բարձրացնելու համար։ Ուսումնասիրվում են արտադրող միկրոօրգանիզմների ընտրության, նրանց ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական հատկությունների գնահատման, ինչպես նաև արտադրողականության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրակտիվ շտամների ստացմանը և ընտրությանը, քանի որ արտադրող շտամի կենսաբանական հատկությունները էականորեն պայմանավորում են կենսասինթեզի արդյունավետությունը, վերջնական արտադրանքի ելքը և տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են միկրոօրգանիզմների աճի և նյութափոխանակության առանձնահատկությունները, սննդամիջավայրի բաղադրությունը, մշակման պայմանները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել Լ-ալանինի կուտակման ու արտադրության մակարդակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կենսասինթեզի գործընթացի օպտիմալացումը՝ ներառելով արտադրական միջավայրի, ջերմաստիճանի, թթվայնության, աերացիայի, մշակման տևողության և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի նպատակային ընտրությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կենսասինթեզի ընթացքում նյութափոխանակային գործընթացների և արտադրանքի առաջացման փոխկապակցվածությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել հիմնավորված մոտեցում մշակել արտադրողականության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ստացված շտամների արտադրական հատկությունների համեմատական գնահատմանը, դրանց կայունության ուսումնասիրմանը և լաբորատոր պայմաններից տեխնոլոգիական գործընթացի կազմակերպմանն անցնելու խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ստացված Լ-ալանինի որակի և արտադրական գործընթացի արդյունավետության գնահատումը՝ կենսատեխնոլոգիական արտադրության գործնական պահանջներին համապատասխան։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ամինաթթուների կենսատեխնոլոգիական արտադրության զարգացման, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման և միկրոբիոլոգիական սինթեզի տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսատեխնոլոգների, մանրէաբանների, կենսաքիմիկոսների, սննդային և դեղագործական կենսատեխնոլոգիայի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է շտամների ընտրության և ստացման, միկրոօրգանիզմների կենսասինթետիկ ներուժի գնահատման և տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել Լ-ալանինի արդյունավետ կենսատեխնոլոգիական արտադրության գիտական և գործնական հիմքեր։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էլեկտրամագնիսական կախոցի ավտոմատացված նախագծման համակարգի մշակման տեսական, մեթոդական և կիրառական խնդիրներին։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ստեղծել այնպիսի նախագծման համակարգ, որը հնարավորություն կտա ավտոմատացնել էլեկտրամագնիսական կախոցի կառուցվածքային և տեխնիկական պարամետրերի ընտրության, հաշվարկման և օպտիմալացման գործընթացները։ Էլեկտրամագնիսական կախոցը կարող է կիրառվել տարբեր տեխնիկական համակարգերում, որտեղ անհրաժեշտ է ապահովել օբյեկտի դիրքի, շարժման կամ տատանումների վերահսկվող կառավարում՝ օգտագործելով էլեկտրամագնիսական ուժեր։ Նման համակարգերի նախագծումը պահանջում է էլեկտրական, մագնիսական, մեխանիկական և կառավարման բազմաթիվ պարամետրերի փոխկապակցված հաշվարկ, ինչի պատճառով նախագծման գործընթացի ավտոմատացումը կարող է զգալիորեն բարձրացնել հաշվարկների արագությունն ու ճշգրտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էլեկտրամագնիսական կախոցի աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, դրա հիմնական կառուցվածքային տարրերը և դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կախոցի էլեկտրամագնիսական բնութագրերի մաթեմատիկական մոդելավորմանը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել անհրաժեշտ մագնիսական ուժը, հոսանքի և լարման պարամետրերը, կոճերի և մագնիսական շղթայի բնութագրերը, ինչպես նաև մեխանիկական բեռնվածության ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա։ Ավտոմատացված նախագծման համակարգի մշակումը ենթադրում է հաշվարկային ալգորիթմների, տվյալների մուտքագրման և մշակման մեխանիզմների, նախագծային պարամետրերի ընտրության և ստացված արդյունքների վերլուծության գործիքների ստեղծում։ Համակարգը կարող է հնարավորություն տալ օգտվողին սահմանել ելակետային տեխնիկական պահանջները, որից հետո համապատասխան մաթեմատիկական և հաշվարկային մոդելների հիման վրա ավտոմատ կերպով որոշվեն համակարգի հիմնական պարամետրերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նախագծային տարբերակների համեմատությունը և օպտիմալ լուծման ընտրությունը։ Օպտիմալացման չափանիշները կարող են ներառել էլեկտրամագնիսական կախոցի զանգվածը, էներգիայի սպառումը, աշխատանքի կայունությունը, արձագանքման արագությունը, կառավարման ճշգրտությունը, կառուցվածքի հուսալիությունը և արտադրական ծախսերը։ Այսպիսի բազմագործոն մոտեցումը հնարավորություն է տալիս նախագծման գործընթացը համապատասխանեցնել ոչ միայն առանձին տեխնիկական պարամետրի, այլև ամբողջ համակարգի արդյունավետության պահանջներին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև կառավարման համակարգի մոդելավորում, քանի որ էլեկտրամագնիսական կախոցի կայուն աշխատանքը մեծապես կախված է օբյեկտի դիրքի կամ շարժման փոփոխությունների նկատմամբ կառավարման համակարգի արձագանքից։ Սենսորներից ստացվող տեղեկատվության մշակումը, կառավարման ազդանշանի ձևավորումը և էլեկտրամագնիսական գործադիր մեխանիզմի համապատասխան կառավարումը կարող են դիտարկվել որպես ավտոմատացված համակարգի կարևոր բաղադրիչներ։ Մաթեմատիկական և համակարգչային մոդելավորման միջոցով հնարավոր է նախապես գնահատել համակարգի դինամիկ վարքը, հայտնաբերել նախագծային թերությունները և նվազեցնել ֆիզիկական նախատիպերի ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ մշակված ավտոմատացված նախագծման համակարգը կարող է կրճատել ինժեներական հաշվարկների կատարման ժամանակը, նվազեցնել նախագծման ընթացքում հնարավոր սխալների հավանականությունը և հեշտացնել տարբեր տեխնիկական պահանջներին համապատասխանող էլեկտրամագնիսական կախոցների ստեղծումը։ Այն կարող է կիրառվել մեքենաշինության, ավտոմատացման, ռոբոտատեխնիկայի, ճշգրիտ մեխանիկայի, տրանսպորտային և այլ տեխնիկական համակարգերի նախագծման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ինժեներներին, ավտոմատացման և կառավարման մասնագետներին, էլեկտրատեխնիկներին, մեխանիկներին, համակարգչային մոդելավորման մասնագետներին, ինչպես նաև տեխնիկական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ էլեկտրամագնիսական կախոցի բարդ բազմապարամետրային նախագծման խնդիրը ներկայացնում է ավտոմատացված հաշվարկային համակարգի միջոցով՝ միավորելով մաթեմատիկական մոդելավորումը, ինժեներական հաշվարկը, օպտիմալացումը և համակարգչային նախագծումը։