СОВРЕМЕННЫЙ РУССКИЙ ЯЗЫК

Իրավաբանություն

Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունները քրեական իրավունքի այն արարքներն են, որոնք նպատակ ունեն ապօրինաբար տիրանալ ուրիշի գույքին կամ վնասել նրա սեփականության իրավունքները։ Այս հանցագործությունների էությունը կայանում է նրանում, որ խախտվում է անձի կամ կազմակերպության գույքային իրավունքների պաշտպանվածությունը, որը համարվում է իրավական պետության կարևոր հիմքերից մեկը։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների ամենատարածված տեսակներից են գողությունը, կողոպուտը, ավազակությունը, խարդախությունը, յուրացումը և գույքի վնասումը կամ ոչնչացումը։ Գողությունը բնութագրվում է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակմամբ, մինչդեռ կողոպուտը կատարվում է բացահայտ՝ հաճախ ուժի կամ սպառնալիքի կիրառմամբ։ Ավազակությունը ավելի վտանգավոր ձև է, քանի որ այն զուգակցվում է բռնության կիրառմամբ, իսկ խարդախությունը իրականացվում է խաբեության կամ վստահության չարաշահման միջոցով։ Յուրացումը կամ վատնումը սովորաբար վերաբերում է այն դեպքերին, երբ անձը իրեն վստահված գույքը օգտագործում է անձնական շահի համար։ Գույքի վնասումը կամ ոչնչացումը ներառում է ուրիշի ունեցվածքի դիտավորյալ վնաս հասցնելը կամ վերացնելը։ Այս հանցագործությունները ունեն ոչ միայն իրավական, այլ նաև սոցիալական հետևանքներ, քանի որ խաթարում են հասարակական վստահությունը և տնտեսական կայունությունը։ Պետությունները նախատեսում են խիստ քրեական պատասխանատվություն նման արարքների համար՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել սեփականության իրավունքը և ապահովել հասարակական կարգը։ Սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների կանխարգելման համար կարևոր են իրավական գիտակցությունը, վերահսկողությունը և արդյունավետ իրավապահ համակարգի աշխատանքը։

Կենսաբանություն

Научное исследование посвящено изучению спонтанной электрической активности гладкомышечной ткани мочевого тракта у крыс и анализу её физиологического значения для регуляции сократительной функции органов мочевыделительной системы; в работе рассматриваются электрофизиологические характеристики миогенной активности, механизмы генерации и распространения электрических импульсов в гладкой мускулатуре, а также влияние нейрогенных и гуморальных факторов на её модуляцию; особое внимание уделяется экспериментальным методам регистрации биоэлектрических сигналов, интерпретации их паттернов и сопоставлению с функциональным состоянием мочевого пузыря и мочеточников, что позволяет уточнить роль спонтанной активности в нормальной физиологии и при патологических состояниях.

Պատմություն

Աշխատության առանցքում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես ենք մենք իմանում անցյալի մասին։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է պատմական աղբյուրների տեսակները՝ գրավոր, նյութական, բանավոր և այլ, և բացատրում է, թե ինչպիսի դեր ունի յուրաքանչյուրն հայոց պատմության վերականգնման գործում։ Գրավոր աղբյուրների շարքում առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում միջնադարյան պատմիչների աշխատությունները, տարեգրությունները, վավերագրերը և պաշտոնական փաստաթղթերը, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և մշակութային պատկերը։ Մելիք-Բախշյանը մեծ ուշադրություն է դարձնում նաև աղբյուրների քննադատությանը՝ ցույց տալով, որ պատմաբանը չի կարող պարզապես ընդունել աղբյուրները որպես անվիճելի ճշմարտություն։ Նա ներկայացնում է, թե ինչպես պետք է վերլուծել աղբյուրի ծագումը, հեղինակությունը, նպատակները և հնարավոր կողմնակալությունները։ Այս մոտեցումը կապվում է պատմագիտության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ պատմական քննադատություն-ի հետ, որը թույլ է տալիս ավելի հավաստի պատկեր կազմել անցյալի մասին։ Գրքում առանձին բաժիններ են նվիրված հնագիտական նյութերին, արձանագրություններին, դրամագիտությանը և այլ օժանդակ գիտություններին, որոնք լրացնում են գրավոր աղբյուրների տվյալները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հայոց պատմության ուսումնասիրությունը պահանջում է բազմակողմանի մոտեցում, որտեղ տարբեր աղբյուրներ փոխլրացնում են միմյանց։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկություններից է նաև նրա մեթոդաբանական ուղղվածությունը։ Այն օգնում է ընթերցողին հասկանալ ոչ միայն «ինչ է տեղի ունեցել», այլ նաև «ինչպես է պետք ուսումնասիրել, վերլուծել և մեկնաբանել պատմությունը»։ Այս պատճառով գիրքը հատկապես օգտակար է ուսանողների, հետազոտողների և նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ զբաղվել պատմագիտությամբ որպես գիտություն։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է 1895–1897 թվականների Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցած հայկական ջարդերից հետո Գերմանիայի քաղաքական և դիվանագիտական դիրքորոշմանը Թուրքիայում, ինչպես նաև Բեռլինի և Օսմանյան Պորտայի միջև հարաբերությունների զարգացման առանձնահատկություններին այդ ժամանակաշրջանում։ Հեղինակը վերլուծում է Գերմանական կայսրության արտաքին քաղաքականության հիմնական նպատակները Օսմանյան կայսրությունում՝ ընդգծելով տնտեսական, ռազմավարական և աշխարհաքաղաքական շահերը, որոնք պայմանավորում էին նրա զգուշավոր և հաճախ չեզոք մոտեցումը հայկական կոտորածների հարցում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է Գերմանիայի դերի աճը Օսմանյան կայսրության ներսում՝ հատկապես ռազմական խորհրդատվության, երկաթուղային նախագծերի (օրինակ՝ Բաղդադի երկաթուղու գաղափարի) և տնտեսական ներթափանցման միջոցով, ինչը ձևավորում էր երկու պետությունների միջև սերտ գործընկերային հարաբերություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ հայկական հարցը միջազգային դիվանագիտության մեջ հաճախ ենթարկվում էր մեծ տերությունների շահերի բախմանը, և Գերմանիան, որպես նոր ուժեղացող կայսրություն, հիմնականում խուսափում էր Օսմանյան կայսրության ներքին գործերին կտրուկ միջամտությունից՝ նախընտրելով պահպանել իր ռազմավարական դիրքերը տարածաշրջանում։ Աշխատության մեջ նաև վերլուծվում է եվրոպական մամուլի և դիվանագիտական հաղորդագրությունների արձագանքը հայկական կոտորածներին, ինչպես նաև գերմանական հասարակական կարծիքի որոշ հատվածների քննադատական վերաբերմունքը այդ իրադարձությունների նկատմամբ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ Գերմանիայի քաղաքականությունը մեծապես պայմանավորված էր մեծ տերությունների հավասարակշռության պահպանման ձգտմամբ և Օսմանյան կայսրության հետ ռազմավարական գործընկերության խորացմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Գերմանիայի դիրքորոշումը որպես պրագմատիկ և շահադիտական արտաքին քաղաքականության օրինակ, որտեղ հումանիտար հարցերը հաճախ երկրորդական դեր էին ստանում աշխարհաքաղաքական հաշվարկների համեմատ։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սամցխե-Ջավախք-Թռեղք տարածաշրջանի պատմաքաղաքական և հասարակական զարգացումների ուսումնասիրությանը Հայաստանի և Վրաստանի հարաբերությունների համատեքստում՝ 1980-ական թվականների վերջից մինչև 2003 թվականը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանի քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ազգային-մշակութային առանձնահատկությունները, Խորհրդային Միության փլուզման հետևանքով առաջացած փոփոխությունները և անկախ Հայաստանի ու Վրաստանի միջև հարաբերությունների ձևավորման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանում բնակվող հայության սոցիալական և մշակութային խնդիրներին, ազգային ինքնության պահպանմանը, կրթական ու լեզվական հարցերին, տեղական ինքնակառավարման առանձնահատկություններին և այդ խնդիրների ազդեցությանը միջպետական հարաբերությունների վրա։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Հայաստանի և Վրաստանի արտաքին ու ներքին քաղաքականության փոխազդեցությունները, սահմանային և տնտեսական համագործակցության հարցերը, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները և երկու երկրների միջև հարաբերությունների զարգացման հիմնական փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու տարածաշրջանի դերը հայ-վրացական հարաբերությունների ձևավորման և զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև բացահայտելու այն գործոնները, որոնք ազդել են երկու պետությունների քաղաքական ու հասարակական կապերի վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, տարածաշրջանագետների, դիվանագիտության և միջազգային հարաբերությունների ոլորտի մասնագետների, ինչպես նաև Հարավային Կովկասի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է ժամանակակից հայոց լեզվի շարահյուսական համակարգը՝ ներկայացնելով նախադասության կառուցվածքի, բառերի կապի և քերականական հարաբերությունների հիմնական օրենքները։ Այն բացատրում է պարզ և բարդ նախադասությունների տեսակները, անդամների գործառույթները և դրանց փոխկապակցվածությունը խոսքի մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվում իմաստային ամբողջականությունը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են ենթակայական, ստորադասական և համադասական կապերը, ինչպես նաև տարբեր կառուցվածքային մոդելներ, որոնք բնորոշ են գրական և խոսակցական հայերենին։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև շարահյուսական վերլուծության մեթոդներին, նախադասության անդամների դասակարգմանը և լեզվական նորմերի կիրառությանը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում։ Նյութը համադրում է տեսական բացատրություններ և օրինակներ, որոնք օգնում են խորացնել լեզվական կառուցվածքի ընկալումը և զարգացնել վերլուծական հմտություններ։ Գիրքը օգտակար է լեզվաբանների, ուսանողների, ուսուցիչների և բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել ժամանակակից հայոց լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները: