Ժամանակակից հայոց լեզվի շարահյուսություն

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է անգլերեն բառապաշարի ուսուցման գործընթացում լեքսիկական նյութի ընտրության և կազմակերպման հիմնախնդիրներին՝ իրավիճակային (սիտուատիվ) ուսուցման մեթոդի կիրառման շրջանակում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կատարվում է բառապաշարի ընտրությունը՝ հաշվի առնելով ուսանողների տարիքային առանձնահատկությունները, լեզվական պատրաստվածության մակարդակը և հաղորդակցական կարիքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական իրավիճակների ստեղծման դերին, որոնք նպաստում են բառապաշարի ակտիվացմանը և բնական հաղորդակցական միջավայրի ձևավորմանը օտար լեզվի դասավանդման ընթացքում։ Ներկայացվում են նաև լեքսիկական նյութի համակարգման և աստիճանական ներկայացման մոտեցումները, որոնք ապահովում են բառապաշարի արդյունավետ յուրացում և երկարաժամկետ հիշողության մեջ ամրապնդում։ Աշխատությունը կարևոր է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի համար՝ նպաստելով ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը և հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը։

Պատմություն

Սա պատմագիտական և հայագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է տարբեր միսիոներական առաքելությունների գործունեությունը Հայաստանում՝ ընդգրկելով նրանց կրոնական, կրթական, մշակութային և սոցիալական ազդեցությունների վերլուծությունը տեղական հասարակության վրա, որտեղ դիտարկվում են արևմտյան միսիոներական կազմակերպությունների աշխատանքի հիմնական ուղղությունները, դպրոցների և կրթական հաստատությունների ստեղծումը, ինչպես նաև տպագրական և թարգմանական գործունեությունը, աշխատանքը նաև անդրադառնում է հայ հասարակության հետ փոխազդեցություններին, եկեղեցական կառույցների արձագանքին և այդ գործընթացների ազդեցությանը հասարակական կյանքի ու մշակութային փոփոխությունների վրա, միաժամանակ ներկայացնելով պատմական աղբյուրների և ճանապարհորդական գրառումների ուսումնասիրություն՝ որպես տարածաշրջանի սոցիալական և մշակութային պատմության կարևոր վկայություններ։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գերմաներենի հնչույթային կառուցվածքի ուսումնասիրությանը լեզվաբանական տիպաբանության տեսանկյունից՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվի ձայնավորային և բաղաձայնային համակարգերի կազմակերպման սկզբունքներին, հնչույթների տարբերակիչ հատկանիշներին և դրանց փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության կենտրոնում հնչույթն է որպես լեզվի իմաստատարբերակիչ նվազագույն միավոր և այն հատկանիշների ամբողջությունը, որոնց միջոցով գերմաներենի հնչույթները հակադրվում են միմյանց։ Քննվում է ձայնավորների դասակարգումը՝ լեզվի դիրքի, բերանի բացվածքի, շրթունքների մասնակցության, տևողության և այլ հնչյունաբանական ու հնչույթաբանական հատկանիշների հիման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձայնավորների քանակական և որակական հակադրություններին, ինչպես նաև երկհնչյունների տեղին ընդհանուր հնչույթային համակարգում։ Բաղաձայնների ուսումնասիրության ժամանակ դիտարկվում են արտաբերման տեղի և եղանակի, ձայնեղության ու խլության և այլ տարբերակիչ հատկանիշների հարաբերությունները։ Հնչույթային համակարգը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին հնչյունների պարզ հավաքածու, այլ որպես փոխկապակցված հակադրությունների համակարգ, որտեղ յուրաքանչյուր միավորի գործառույթը պայմանավորված է մյուս միավորների նկատմամբ ունեցած հարաբերություններով։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գերմաներենի առանձնահատկությունները համեմատել այլ լեզուների հնչույթային համակարգերի հետ՝ բացահայտելով ինչպես լայնորեն տարածված կառուցվածքային օրինաչափությունները, այնպես էլ լեզվին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Քննության առարկա կարող են լինել նաև վանկի կառուցվածքը, հնչույթների դիրքային բաշխումը, հնչյունական միջավայրով պայմանավորված տարբերակները և հնչույթների համակցման սահմանափակումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հնչյունաբանության և հնչույթաբանության փոխհարաբերությունը, քանի որ խոսքային հնչյունների ֆիզիկական և արտաբերական բնութագրերը դիտարկվում են դրանց լեզվական գործառույթի հետ միասին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև շեշտի, վանկային կազմակերպման և հնչյունական փոփոխությունների նշանակությանը գերմաներենի հնչույթային կառուցվածքի ամբողջական նկարագրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հնչյունաբանության, հնչույթաբանության և լեզվաբանական տիպաբանության մեթոդները՝ գերմաներենի հնչյունային համակարգի կառուցվածքային կազմակերպումը և այլ լեզուների նկատմամբ դրա տիպաբանական առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան Հայաստանի նշանավոր եկեղեցական, աստվածաբան և մտավորական Հովհան Իմաստասեր Օձնեցու կյանքի, հոգևոր գործունեության և հայ եկեղեցական մտքի զարգացման գործում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Ներկայացվում են նրա ապրած ժամանակաշրջանի պատմաքաղաքական և կրոնական պայմանները՝ հնարավորություն տալով հասկանալ այն միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են նրա աստվածաբանական հայացքներն ու եկեղեցական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում նրա՝ Հայոց կաթողիկոսի պաշտոնում ծավալած գործունեությանը, եկեղեցական կառավարման ամրապնդմանն ուղղված քայլերին և Հայոց եկեղեցու ներքին կազմակերպման խնդիրներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական կարգապահության, ծիսական կյանքի, դավանաբանական սկզբունքների և հոգևորականության գործունեության կարգավորման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է նրա մասնակցությունը ժամանակաշրջանի դավանական բանավեճերին և Հայոց եկեղեցու աստվածաբանական դիրքորոշումների հիմնավորմանն ու պաշտպանությանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քրիստոնեական տարբեր եկեղեցիների և դավանական ուղղությունների միջև գոյություն ունեցող հարաբերություններին՝ ցույց տալով, թե քաղաքական և կրոնական բարդ պայմաններում ինչ նշանակություն ուներ եկեղեցական ինքնուրույնության պահպանումը։ Ուսումնասիրվում է նրա գրական և աստվածաբանական ժառանգությունը, մեկնողական ու դավանաբանական մտածողությունը և եկեղեցական իրավունքի զարգացման գործում ունեցած ներդրումը։ Առանձին նշանակություն է տրվում կանոնական նյութերի համակարգմանն ու եկեղեցական կանոնների կիրառմանը, որոնք կարևոր դեր էին կատարում ոչ միայն հոգևոր կյանքի, այլև միջնադարյան հայ հասարակության մի շարք հարաբերությունների կարգավորման գործում։ Նրա գործունեությունը դիտարկվում է նաև կրթական և մշակութային տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով հոգևոր գիտելիքի տարածման, գրավոր մշակույթի պահպանման և եկեղեցական մտավոր ավանդույթի զարգացման նշանակությունը։ Քննության են առնվում նրա աշխատություններում արտահայտված գաղափարները մարդու բարոյական վարքի, հավատքի, եկեղեցու առաքելության և քրիստոնեական համայնքի կազմակերպման վերաբերյալ։ Կարևորվում է նաև եկեղեցական ու աշխարհիկ իշխանությունների փոխհարաբերությունների խնդիրը և այն քաղաքական միջավայրը, որտեղ Հայոց եկեղեցին ստիպված էր պահպանել իր կառույցներն ու ինքնությունը։ Պատմական աղբյուրների և մատենագրական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հոգևոր առաջնորդի կենսագրության հիմնական փուլերը և գնահատել նրա գործունեության ազդեցությունը հետագա դարերի հայ եկեղեցական կյանքի վրա։ Նրա կերպարը ներկայացվում է որպես եկեղեցական առաջնորդի և գիտնական-մտավորականի համադրություն, որի գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջնադարյան հայկական աստվածաբանական և իրավական մտքի պատմության մեջ։ Աշխատությունը նպաստում է նաև VIII դարի Հայաստանի կրոնական, մշակութային և հասարակական կյանքի առավել ամբողջական ընկալմանը՝ անհատի գործունեությունը դիտարկելով ժամանակաշրջանի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, միջնադարյան Հայաստանի պատմության, աստվածաբանության, եկեղեցական իրավունքի, հայ միջնադարյան մատենագրության և հայագիտության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, հոգևորականների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը մատենագիտական և տեղեկատու բնույթի աշխատություն է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայաստանի վերաբերյալ որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակված գրականությունը և ծառայում որպես համապատասխան նյութերի որոնման ու ուսումնասիրության գործիք։ Այն կազմվել է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժնի կողմից և նախատեսված է տարբեր ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, գրադարանավարների, մատենագետների, ուսանողների ու Հայաստանի վերաբերյալ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Գրացուցակում ընդգրկված մատենագիտական տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված գրքերի, ուսումնասիրությունների և այլ տպագիր նյութերի շրջանակի մասին։ Նյութերի համակարգված ներկայացումը հեշտացնում է անհրաժեշտ հրատարակությունների հայտնաբերումը, դրանց մատենագիտական տվյալների ճշտումը և թեմատիկ ուսումնասիրությունների համար համապատասխան աղբյուրների ընտրությունը։ Հրատարակությունն արժեքավոր է նաև որպես ժամանակաշրջանի գիտական, հասարակական և մշակութային գործունեությունն արտացոլող տեղեկատվական շտեմարան, քանի որ գրական արտադրանքի ամբողջացումը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարբեր գիտակարգերի և ուսումնասիրության ուղղությունների զարգացմանը։ Այն կարող է օգտագործվել պատմության, մշակույթի, գրականության, լեզվաբանության, հասարակական գիտությունների, արվեստի և այլ ոլորտների վերաբերյալ մատենագիտական հետազոտություններ իրականացնելիս։ Գրացուցակի առանձնահատուկ նշանակությունը պայմանավորված է տարբեր աղբյուրներում և հավաքածուներում առկա նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունների մեկ միասնական համակարգում համախմբմամբ, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարող է առավել արագ կողմնորոշվել մեծածավալ գրականության մեջ։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է գրքի և տպագրության պատմության ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական պատկերը, ուսումնասիրել գիտական ու մշակութային հետաքրքրությունների հիմնական ուղղությունները և կատարել վիճակագրական կամ համեմատական վերլուծություններ։ Իր կառուցվածքով և նշանակությամբ այն ոչ թե մեկ թեմայի վերաբերյալ շարադրանք է, այլ տեղեկությունների կազմակերպված հավաքածու, որի հիմնական նպատակն է ապահովել գրականության մատենագիտական հաշվառում, որոնում և հետագա գիտական օգտագործում։

Կենսաբանություն

Մանրէաբանական և կենսատեխնոլոգիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի երկրաջերմային աղբյուրներից և անապատային հողերից առանձնացված ջերմասեր բացիլների ուսումնասիրությանը՝ որպես ջերմակայուն և թթվակայուն α-ամիլազ ֆերմենտների արտադրիչներ։ Քննության են առնվում ծայրահեղ ջերմաստիճանային և շրջակա միջավայրի այլ անբարենպաստ պայմաններում բնակվող մանրէների կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց հարմարվողական մեխանիզմները և կենսատեխնոլոգիական կիրառության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմասեր բացիլների մեկուսացման, մաքուր կուլտուրաների ստացման, ֆիզիոլոգիական ու կենսաքիմիական հատկությունների բնութագրման և ամիլոլիտիկ ակտիվության գնահատման մեթոդներին։ Վերլուծվում են α-ամիլազների արտադրության վրա աճեցման ջերմաստիճանի, միջավայրի թթվայնության, սննդանյութերի կազմի և մշակման այլ պայմանների հնարավոր ազդեցությունները։ Քննարկվում են արտադրվող ֆերմենտների կատալիտիկ ակտիվության, ջերմային կայունության, թթվային միջավայրում ակտիվության պահպանման և տարբեր ֆիզիկաքիմիական գործոնների նկատմամբ դիմադրողականության գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բարձր ֆերմենտային ակտիվությամբ մանրէային շտամների ընտրության, ֆերմենտների արտադրության պայմանների օպտիմալացման և դրանց հատկությունների համեմատական հետազոտության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ջերմակայուն և թթվակայուն α-ամիլազների կիրառական նշանակությանը օսլայի վերամշակման, սննդարդյունաբերության, կենսատեխնոլոգիական արտադրության և արդյունաբերական ֆերմենտային գործընթացների արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, ֆերմենտաբանության, արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայի, կենսաքիմիայի և ծայրահեղ միջավայրերում բնակվող միկրոօրգանիզմների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։