Стереолитогеохимическое моделирование золоторудных месторождений как методическая основа их геохимических

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեության և XX դարի հայկական ազգային երաժշտական-կատարողական մշակույթի փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Այն նպատակ ունի լրացնել հայ երաժշտական կատարողական արվեստի պատմության մեջ առկա կարևոր բացը՝ ներկայացնելով սիմֆոնիկ նվագախմբի ձևավորման, զարգացման և ազգային մշակութային գործընթացներում ունեցած դերի ամբողջական պատկերը։ Ազգային գրադարանի շտեմարանի տվյալներով՝ աշխատությունը Նարեկ Վալենտինի Թովմասյանի 2002 թվականի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի համար պատրաստված ատենախոսությունն է, որը հրատարակվել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտի կողմից։ Հետազոտության հիմնական առանցքը սիմֆոնիկ նվագախմբի և ազգային մշակույթի փոխազդեցությունն ու փոխադարձ ազդեցությունն է։ Աշխատության մեջ նվագախումբը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երաժշտական ստեղծագործությունների կատարող կոլեկտիվ, այլև որպես ազգային երաժշտական մշակույթի ձևավորման, պահպանման, տարածման և զարգացման կարևոր հաստատություն։ Հեղինակը ուսումնասիրում է այն պատմական ու մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում Հայաստանում ձևավորվել և զարգացել է պրոֆեսիոնալ սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը, ինչպես նաև այն դերակատարությունը, որ ունեցել են նվագախմբերը հայկական կոմպոզիտորական դպրոցի ձեռքբերումները հանրությանը ներկայացնելու և ազգային երաժշտության նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների կատարմանը և դրանց մեկնաբանության առանձնահատկություններին։ Նվագախմբային կատարումը ներկայացվում է որպես այն միջավայրը, որտեղ ազգային երաժշտական լեզուն կարող է դրսևորվել մեծածավալ սիմֆոնիկ և գործիքային ստեղծագործություններում՝ միաժամանակ մտնելով համաշխարհային դասական երաժշտության հետ ստեղծագործական երկխոսության մեջ։ Հետազոտության կարևոր հատվածներից մեկը նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարների և դիրիժորների գործունեության ուսումնասիրությունն է, քանի որ նրանց մասնագիտական սկզբունքներն էապես ազդել են երկացանկի ձևավորման, կատարողական ոճի և ազգային երաժշտության մեկնաբանման վրա։ Մասնավորապես, ուսումնասիրություններում ընդգծվում է Դավիթ Խանջյանի նշանակալի ներդրումը հայ ժամանակակից կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների մեկնաբանման և նվագախմբի գործունեության նոր որակների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ազգային և համաշխարհային երաժշտական ժառանգության համադրությունը։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի երկացանկում հայկական ստեղծագործությունների ընդգրկումը դիտարկվում է ոչ թե որպես մեկուսացված ազգային մշակութային դրսևորում, այլ որպես հայ երաժշտության՝ համաշխարհային սիմֆոնիկ ավանդույթի մեջ ներկայանալու միջոց։ Այս տեսանկյունից նվագախմբի գործունեությունը նպաստում է ինչպես ազգային երաժշտության պահպանմանը, այնպես էլ դրա նոր մեկնաբանությունների և կատարողական ավանդույթների ձևավորմանը։ Թեմայի շրջանակում կարևոր է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների երաժշտական քաղաքականության և մշակութային միջավայրի ազդեցությունը նվագախմբային կյանքի վրա, քանի որ պետական և մշակութային հաստատությունների գործունեությունը մեծապես պայմանավորել է համերգային կյանքի կազմակերպումը, կատարողների պատրաստումը, երկացանկի ընտրությունը և նոր ստեղծագործությունների ներկայացումը։ Պատմական համատեքստում հարկ է տարբերակել ներկայիս Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբը ավելի վաղ գոյություն ունեցած նույնանուն կոլեկտիվներից. ներկայիս նվագախումբը հիմնադրվել է Սերգեյ Սմբատյանի կողմից 2005 թվականին, մինչդեռ խորհրդային շրջանում «Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախումբ» անվանումը գործածվել է այլ նվագախմբի համար։ Ներկայիս կոլեկտիվի պետական կարգավիճակը ձևավորվել է ՀՀ կառավարության 2014 թվականի որոշմամբ, որտեղ նրա գործունեության նպատակների թվում ամրագրված են երաժշտարվեստի նկատմամբ հասարակության հոգևոր պահանջների բավարարումը և ազգային երաժշտական-կատարողական արվեստի ավանդույթների պահպանումն ու զարգացումը։ Աշխատության ընդհանուր նշանակությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս սիմֆոնիկ կատարողական արվեստը դիտարկել հայկական մշակույթի ավելի լայն պատմական գործընթացների համատեքստում։ Այն ցույց է տալիս, թե ինչպես է նվագախմբային կատարումը դարձել ազգային կոմպոզիտորական ժառանգության պահպանման և հանրահռչակման կարևոր միջոց, ինչպես են դիրիժորներն ու երաժիշտները մասնակցել ազգային կատարողական դպրոցի ձևավորմանը, և ինչպես է հայկական երաժշտությունը սիմֆոնիկ ժանրի միջոցով հաղորդակցվել համաշխարհային երաժշտական մշակույթի հետ։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է երաժշտագետների, արվեստագետների, երաժշտական բուհերի ուսանողների, կատարողների և հայկական ազգային երաժշտական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ համադրում է պատմական, երաժշտագիտական և մշակութաբանական մոտեցումները և սիմֆոնիկ նվագախմբի գործունեությունը ներկայացնում է որպես ազգային մշակութային ինքնության պահպանման ու զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Պատմություն

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1971 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների համար նախատեսված նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույց՝ մեկտեղելով տվյալ ժամանակահատվածին վերաբերող պատմական, մշակութային, հասարակական և այլ կարևոր իրադարձությունների ու տարելիցների մասին տեղեկությունները։ Նյութը կազմված է ժամանակագրական սկզբունքով և հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր օրվա կամ ամսաթվի համատեքստում անդրադառնալ պատմության մեջ նշանակալի իրադարձություններին, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցներին, մշակույթի և գիտության կարևորագույն դրվագներին ու հասարակական կյանքի հիշարժան ամսաթվերին։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես տեղեկատու օրացույց, այլև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի պատմական հիշողությունն ու մշակութային օրակարգը արտացոլող աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպիսի իրադարձություններ և անհատներ էին առանձնացվում ու ներկայացվում որպես հանրային հիշողության համար կարևոր տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ամիսների բաժանումը հեշտացնում է անհրաժեշտ տարեթվերի որոնումը և նյութի կիրառումը դասավանդման, միջոցառումների կազմակերպման, հոդվածների ու զեկուցումների պատրաստման, ինչպես նաև պատմական և մշակութային թեմաների վերաբերյալ տեղեկությունների արագ որոնման նպատակով։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարաններին, ուսումնական և մշակութային հաստատություններին, պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև հետազոտողներին, որոնք ուսումնասիրում են խորհրդային շրջանի տեղեկատվական, մշակութային և պատմական հիշողության առանձնահատկությունները։

Հոգեբանություն

Այս գիրքը նվիրված է զինվորների հոգեկան առանձնահատկությունների ուսումնասիրմանը, գնահատման գործիքներին և անձնական ու խմբային հոգեբանական պատրաստվածության զարգացման մեթոդներին։ Աշխատությունում ներկայացվում են զինծառայողի հոգեկան կայունության, սթրեսակայունության, ուշադրության, կամային հատկանիշների, հուզական վերահսկման և հաղորդակցման ունակությունների ձևավորման սկզբունքները։ Հեղինակը անդրադառնում է ինչպես տեսական հոգեբանական հիմքերին, այնպես էլ գործնական մեթոդներին, որոնք կիրառվում են զինվորական միջավայրում՝ մարտական պատրաստվածությունը բարձրացնելու, ճնշման պայմաններում արդյունավետ որոշումներ կայացնելու և հոգեբանական ծանրաբեռնվածությունը հաղթահարելու համար։ Գրքում քննարկվում են նաև առաջնորդության հոգեբանական կողմերը, խմբային համախմբվածության կարևորությունը, կոնֆլիկտների կանխարգելումը և զինվորների մոտ պատասխանատվության ու կարգապահության ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական ախտորոշման մեթոդներին, հարցաշարերին, դիտարկման ձևերին և ուսումնական վարժանքներին, որոնք նպաստում են զինծառայողների անհատական կարողությունների բացահայտմանը և զարգացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ռազմական հոգեբանների, սպաների, հրամանատարների, ինչպես նաև հոգեբանությամբ և մարդու վարքային առանձնահատկություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատանքը նվիրված է աուտիզմ ունեցող երեխաների խոսքային հաղորդակցման ձևավորման առանձնահատկությունների և դրա զարգացմանն ուղղված շտկողական միջոցների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հաղորդակցական և խոսքային զարգացման այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են դրսևորվել աուտիզմի դեպքում՝ ներառյալ խոսքի զարգացման ուշացումը, բառապաշարի և քերականական կառուցվածքների յուրացման դժվարությունները, երկխոսության կառուցման սահմանափակումները, դիմացինի խոսքի ընկալման առանձնահատկությունները և խոսքային հաղորդակցության սոցիալական բաղադրիչների կիրառման դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն երեխայի կողմից բառերի և նախադասությունների օգտագործմանը, այլև խոսքի գործնական ու հաղորդակցական նշանակությանը՝ խնդրանք արտահայտելու, կարիքները փոխանցելու, հարցեր տալու, պատասխանելու, ուշադրություն կիսելու և սոցիալական փոխազդեցության մեջ ներգրավվելու կարողություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են խոսքային հաղորդակցության ձևավորման փուլերը, երեխայի անհատական զարգացման մակարդակի գնահատման եղանակները և շտկողական աշխատանքի նպատակների ընտրության սկզբունքները։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցումը, քանի որ աուտիզմ ունեցող երեխաների խոսքային և հաղորդակցական կարողությունները կարող են զգալիորեն տարբերվել միմյանցից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել խաղային, տեսողական, վարքաբանական, լոգոպեդական և այլ զարգացնող մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ երեխայի հաղորդակցական նախաձեռնությունը խթանելու և խոսքի գործնական կիրառությունը ընդլայնելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այլընտրանքային և լրացուցիչ հաղորդակցման միջոցներին այն երեխաների համար, որոնց խոսքային կարողությունները սահմանափակ են կամ դեռևս չեն ձևավորվել։ Ուսումնասիրվում է նաև ընտանիքի, մանկավարժների, լոգոպեդների և այլ մասնագետների համագործակցության նշանակությունը, քանի որ հաղորդակցական հմտությունների ամրապնդման համար կարևոր է դրանց կիրառումը տարբեր միջավայրերում և առօրյա իրավիճակներում։ Աշխատանքը կարող է ներառել շտկողական միջամտությունների արդյունավետության գնահատում, երեխայի խոսքային ակտիվության և սոցիալական փոխազդեցության փոփոխությունների դիտարկում և տարբեր մեթոդների արդյունքների համեմատություն։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել աուտիզմ ունեցող երեխաների հաղորդակցական ներուժի առավել ամբողջական բացահայտմանը, խոսքային հմտությունների նպատակային զարգացմանը և սոցիալական միջավայրում նրանց ինքնուրույն ու արդյունավետ հաղորդակցման հնարավորությունների ընդլայնմանը։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային համակարգի գործառույթների արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Այն ներկայացնում է մաքսային վարչարարության տեսական հիմքերը, համակարգի դերը երկրի տնտեսական անվտանգության ապահովման, արտաքին առևտրի կարգավորման և պետական եկամուտների ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են մաքսային մարմինների հիմնական գործառույթները, դրանց իրականացման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, առկա խնդիրներն ու բարելավման ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային ընթացակարգերի պարզեցմանը, թվայնացման գործընթացներին, ռիսկերի կառավարման համակարգերի կատարելագործմանը, վերահսկողական մեխանիզմների արդյունավետ կիրառմանը և տնտեսվարող սուբյեկտների համար բարենպաստ միջավայրի ձևավորմանը։ Մաքսային վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններից են ընտրողականության սկզբունքի և ռիսկերի կառավարման համակարգի կիրառումը, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել արդյունավետ օգտագործել մաքսային մարմինների ռեսուրսները։ Գիրքը անդրադառնում է նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, էլեկտրոնային ծառայությունների զարգացման և կառավարման նոր մեթոդների կիրառման նշանակությանը մաքսային համակարգի կատարելագործման գործում։ Աշխատանքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, մաքսային գործի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի մաքսային քաղաքականությամբ, վարչարարության արդյունավետությամբ և արտաքին տնտեսական գործունեության կառավարման հիմնահարցերով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է նորաստեղծությունների՝ նորարարական լուծումների, տեխնոլոգիաների, արտադրանքի և կազմակերպական մոտեցումների ազդեցության ուսումնասիրությանը երկրի տնտեսության միջազգային մրցունակության վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում է նորարարության դերը տնտեսական աճի, արտադրողականության բարձրացման, ձեռնարկությունների արդյունավետության, նոր շուկաների ձևավորման և միջազգային տնտեսական դիրքերի ամրապնդման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի նորարարական ներուժին, գիտելիքահեն տնտեսության զարգացման հնարավորություններին, տեխնոլոգիական ձեռնարկատիրությանը, մարդկային կապիտալին և գիտության ու բիզնեսի համագործակցությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում են այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել նորարարական գաղափարների վերածմանը մրցունակ ապրանքների և ծառայությունների, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են այդ գործընթացը սահմանափակող ֆինանսական, տեխնոլոգիական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական խոչընդոտները։ Կարևորվում է նաև պետական քաղաքականության, ներդրումային միջավայրի, կրթական համակարգի և նորարարական ենթակառուցվածքների դերը՝ երկրի մրցունակության բարձրացման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու Հայաստանի տնտեսության միջազգային մրցունակության վրա նորաստեղծությունների ազդեցության հիմնական ուղղությունները և բացահայտելու այն ոլորտներն ու մեխանիզմները, որոնց զարգացումը կարող է նպաստել արտահանման ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրության ձևավորմանը և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ձեռնարկատերերին, նորարարության և տեխնոլոգիաների մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, ներդրողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։