Судебно-медицинская диагностика повреждений, причиненных выстрелами из короткоствольного газового оружия самодельными дробовыми патронами

Այլ առարկաներ

Օրհուսի կոնվենցիան միջազգային իրավական փաստաթուղթ է, որը ընդունվել է 1998 թվականին Դանիայի Օրհուս քաղաքում՝ ՄԱԿ-ի Եվրոպայի տնտեսական հանձնաժողովի շրջանակներում։ Այն պաշտոնապես հայտնի է որպես «Տեղեկատվության հասանելիության, որոշումների ընդունմանը հասարակության մասնակցության և արդարադատության մատչելիության մասին կոնվենցիա բնապահպանական հարցերում»։ Կոնվենցիայի հիմնական նպատակն է ապահովել հասարակության մասնակցությունը բնապահպանական որոշումների ընդունման գործընթացին և բարձրացնել պետական կառավարման թափանցիկությունը էկոլոգիական հարցերում։ Օրհուսի կոնվենցիան սահմանում է երեք հիմնական իրավունքներ հասարակության համար։ Առաջինը՝ շրջակա միջավայրին վերաբերող տեղեկատվության հասանելիության իրավունքն է, որը պարտադրում է պետական մարմիններին տրամադրել բնապահպանական տվյալներ քաղաքացիներին։ Երկրորդը՝ հասարակության մասնակցության իրավունքն է բնապահպանական որոշումների ընդունման գործընթացում, օրինակ՝ նախագծերի, ծրագրերի կամ շինարարական աշխատանքների հաստատման ժամանակ։ Երրորդը՝ արդարադատության մատչելիության իրավունքն է, որը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիներին վիճարկել այն որոշումները կամ գործողությունները, որոնք կարող են վնասել շրջակա միջավայրին կամ խախտել իրենց իրավունքները։ Հայաստանը միացել է Օրհուսի կոնվենցիային և պարտավորվել է իրականացնել դրա դրույթները ազգային օրենսդրության շրջանակում։ Այդ նպատակով ստեղծվել են համապատասխան իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ՝ ապահովելու հասարակության ներգրավվածությունը բնապահպանական գործընթացներում։ Օրհուսի կոնվենցիան համարվում է բնապահպանական ժողովրդավարության կարևոր փաստաթուղթ, քանի որ այն ուժեղացնում է հասարակության դերը շրջակա միջավայրի պահպանության գործում և խթանում է պետական մարմինների հաշվետվողականությունը։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական շուկայի կարգավորման տեսական, ինստիտուցիոնալ և տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆինանսական համակարգի կայուն գործունեության ապահովման, շուկայի մասնակիցների փոխհարաբերությունների կարգավորման, ներդրողների և ֆինանսական ծառայությունների սպառողների շահերի պաշտպանության ու ֆինանսական ռիսկերի սահմանափակման մեխանիզմներն են։ Ֆինանսական շուկան դիտարկվում է որպես փոխկապակցված հատվածների համակարգ, որի մեջ ներառվում են բանկային ծառայությունները, արժեթղթերի շուկան, ապահովագրական գործունեությունը, ներդրումային և այլ ֆինանսական ծառայությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կարգավորող և վերահսկողական համակարգի կառուցվածքը, իրավական ու տնտեսական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները, ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության նկատմամբ սահմանվող պահանջները և շուկայական կարգապահության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ֆինանսական կայունության և շուկայի զարգացման միջև հավասարակշռության խնդրին, քանի որ կարգավորումը մի կողմից պետք է նպաստի ռիսկերի վերահսկմանը և համակարգի հուսալիությանը, իսկ մյուս կողմից՝ չսահմանափակի մրցակցությունը, նոր ֆինանսական ծառայությունների զարգացումը և ներդրումային ակտիվությունը։ Կարևորվում է նաև տեղեկատվության հրապարակայնության, հաշվետվողականության և ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության թափանցիկության նշանակությունը՝ շուկայի մասնակիցների վստահության և հիմնավորված տնտեսական որոշումների համար։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործումը, երբ նոր ծառայությունների և գործարար մոդելների տարածումը պահանջում է վերահսկողական մոտեցումների համապատասխանեցում փոփոխվող ֆինանսական միջավայրին։ Կարող են դիտարկվել նաև ֆինանսական ծառայությունների սպառողների իրավունքների պաշտպանության, ֆինանսական գրագիտության, մրցակցային միջավայրի և ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության խնդիրները։ Միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծել ֆինանսական շուկաների կարգավորման տարբեր մոդելներ և գնահատել դրանց առանձին սկզբունքների կիրառելիությունը Հայաստանի տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսների, ֆինանսական իրավունքի, պետական կարգավորման և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել Հայաստանի ֆինանսական շուկայի կայունության, արդյունավետության, թափանցիկության և զարգացման համար անհրաժեշտ կարգավորման կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։

Մաթեմատիկա

Այս թեման վերաբերում է այն բարձր զգայունության դետեկտորներին, որոնք հիմնված են երկրորդային էլեկտրոնային էմիսիայի (secondary electron emission) երևույթի վրա և նախատեսված են չափազանց կարճ ժամանակային գործընթացների գրանցման համար՝ պիկոսեկունդային և ենթապիկոսեկունդային (sub-picosecond) լուծաչափով։ Երկրորդային էլեկտրոնային էմիսիան տեղի է ունենում, երբ բարձր էներգիայով մասնիկը կամ ֆոտոնը բախվում է նյութի մակերեսին և առաջացնում է լրացուցիչ էլեկտրոնների արտանետում, որոնք կարող են օգտագործվել որպես ազդանշանի կրիչներ։ Այս սկզբունքի վրա կառուցված դետեկտորներում առաջնային ազդանշանը փոխակերպվում է երկրորդային էլեկտրոնների հոսքի, որը հետո ուժեղացվում և գրանցվում է շատ բարձր ժամանակային ճշգրտությամբ։ Պիկոսեկունդային և ենթապիկոսեկունդային լուծաչափ ստանալու համար կիրառվում են հատուկ արագ էլեկտրոնային բազմապատկիչներ, միկրոքանալային թիթեղներ (MCP), արագ էլեկտրական դաշտեր և ցածր իներտության նյութեր, որոնք նվազեցնում են ազդանշանի տարածման և հավաքման ժամանակային ուշացումները։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավահասկացողության դասական հայեցակարգերի և ժամանակակից տեսական հարացույցների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով իրավունքի բնույթի, էության, նշանակության և ճանաչման մեթոդաբանական խնդիրների վրա։ Հետազոտության հիմքում իրավունքի մասին տարբեր գիտական և փիլիսոփայական պատկերացումների համեմատական վերլուծությունն է, որի միջոցով բացահայտվում են իրավունքի ըմբռնման պատմականորեն ձևավորված հիմնական մոտեցումները և դրանց արդիականությունը ժամանակակից իրավագիտության պայմաններում։ Աշխատությունում կարող են քննության առնվել բնական իրավունքի, իրավական պոզիտիվիզմի, պատմական դպրոցի, սոցիոլոգիական և այլ ուղղությունների հիմնարար դրույթները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց միջև առկա տարբերություններին և փոխկապակցվածությանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի այն հարցը, թե ինչ հարաբերություն գոյություն ունի իրավունքի և բարոյականության, իրավունքի և պետության, իրավական նորմի և սոցիալական իրականության միջև։ Դասական հայեցակարգերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորվել իրավունքի սահմանման և մեկնաբանման տարբեր չափանիշներ, իսկ ժամանակակից պարադիգմների վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ մոտեցումները վերաիմաստավորվում մարդու իրավունքների, իրավական պետության, ժողովրդավարության և սոցիալական փոփոխությունների պայմաններում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է մեթոդաբանական խնդիրը՝ իրավունքի ուսումնասիրության ընթացքում տարբեր գիտական մեթոդների և մոտեցումների կիրառման հնարավորությունների գնահատումը։ Կարող են քննարկվել իրավունքի ճանաչման և մեկնաբանության փիլիսոփայական, սոցիոլոգիական, պատմական, համեմատական և համակարգային մեթոդները, ինչպես նաև դրանց համադրման անհրաժեշտությունը բարդ իրավական երևույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակակից իրավագիտության մեջ ձևավորվող նոր տեսական մոտեցումներին, որոնք փորձում են հաղթահարել իրավունքի մասին ավանդական պատկերացումների սահմանափակումները և հաշվի առնել իրավական իրականության բազմաշերտ բնույթը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավունքի և հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից իրավակարգերը մշտապես առնչվում են նոր սոցիալական, տեխնոլոգիական և քաղաքական մարտահրավերների հետ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության մասնագետներին, իրավաբաններին, հետազոտողներին, իրավաբանական ֆակուլտետների դասախոսներին և ուսանողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ իրավահասկացողության տարբեր դպրոցների համադրական ուսումնասիրության միջոցով հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ ըմբռնել իրավունքի տեսական հիմքերը, դրա ճանաչման մեթոդաբանական խնդիրները և ժամանակակից իրավագիտության զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Ինֆորմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է համակարգ-բյուրեղի վրա (System-on-Chip, SoC) բարդ ինտեգրալ համակարգերի մոդուլային նախագծման ընթացքում համակարգային մակարդակի թեստային տեղեկատվության ստեղծման, մշակման և մեկնաբանման ծրագրային միջավայրի մշակման ու հետազոտման խնդիրներին։ Հետազոտության առանցքում նախագծվող համակարգի առանձին ֆունկցիոնալ մոդուլների և դրանց փոխազդեցության ստուգման համար անհրաժեշտ թեստային տվյալների ավտոմատ ձևավորումն է, ինչպես նաև ստացված արդյունքների վերլուծությունը՝ հնարավոր նախագծային սխալների հայտնաբերման նպատակով։ Մոդուլային մոտեցման դեպքում համակարգը կառուցվում է նախապես մշակված կամ վերօգտագործվող բաղադրիչների հիման վրա, ինչը կարող է զգալիորեն արագացնել նախագծման գործընթացը, սակայն միաժամանակ մեծացնում է տարբեր մոդուլների համատեղ աշխատանքի և միջմոդուլային կապերի ստուգման նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել թեստային հաջորդականությունների ձևավորման սկզբունքները, մոդուլների մուտքային և ելքային ազդանշանների ներկայացումը, համակարգային մակարդակում ֆունկցիոնալ վարքի մոդելավորումը և թեստավորման արդյունքների ավտոմատ մեկնաբանման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այնպիսի ծրագրային միջավայրի կառուցվածքին, որը հնարավորություն է տալիս միավորել թեստերի գեներացումը, մոդելավորման գործընթացը, ստացված տվյալների հավաքագրումը և արդյունքների վերլուծությունը մեկ ընդհանուր նախագծային հոսքի մեջ։ Կարևոր խնդիր է թեստավորման ծավալի և հաշվարկային բարդության կառավարումը, քանի որ ժամանակակից ինտեգրալ համակարգերը կարող են ներառել մեծ թվով փոխկապակցված ֆունկցիոնալ հանգույցներ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է առանձնացնել համակարգի առավել նշանակալի վիճակներն ու փոխազդեցությունները և ապահովել դրանց նպատակային ստուգումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև թեստային տեղեկատվության ձևաչափերի միասնականացմանը և տարբեր նախագծային մոդուլների միջև տվյալների փոխանակման կազմակերպմանը, ինչը կարևոր է վերօգտագործվող բաղադրիչների վրա հիմնված նախագծման համար։ Ստացված արդյունքների մեկնաբանման միջոցները կարող են հնարավորություն տալ համեմատելու սպասվող և փաստացի վարքը, հայտնաբերելու անհամապատասխանությունները և տեղայնացնելու դրանց հնարավոր աղբյուրը համակարգի համապատասխան հատվածներում։ Նման միջավայրերի զարգացումը կարևոր նշանակություն ունի էլեկտրոնային նախագծման ավտոմատացման համակարգերի համար՝ նպաստելով նախագծման վաղ փուլերում սխալների հայտնաբերմանը և վերջնական համակարգի ֆունկցիոնալ հուսալիության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, համակարգային մոդելավորման, ֆունկցիոնալ ստուգման և թեստային տեղեկատվության մշակման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել մոդուլային սկզբունքով կառուցվող համակարգ-բյուրեղների նախագծման և ստուգման գործընթացները։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է նանոմաշտաբային կառուցվածքներում ձևավորվող ալիքային դաշտերի ուսումնասիրման և դրանց տարածական պատկերման մեթոդներին՝ ջերմաառաձգական երևույթների վրա հիմնված մանրադիտակային չափման մոտեցումների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ֆիզիկական բնույթի ալիքների փոխազդեցությունն է նանոկառուցվածքային նյութերի հետ, ինչպես նաև այդ փոխազդեցության արդյունքում առաջացող տեղային ջերմային և մեխանիկական փոփոխությունների գրանցման հնարավորությունը։ Քննվում են ալիքային էներգիայի տարածման, կլանման, անդրադարձման և ցրման առանձնահատկությունները փոքր չափային համակարգերում, որտեղ նյութի երկրաչափությունը, սահմանային պայմանները և կառուցվածքային անհամասեռությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դիտվող ֆիզիկական երևույթների վրա։ Ջերմաառաձգական ինդիկատորը դիտարկվում է որպես զգայուն տարր, որի միջոցով ալիքային դաշտով պայմանավորված տեղային ջերմաստիճանային փոփոխությունները կարող են վերածվել չափելի մեխանիկական արձագանքի և օգտագործվել հետազոտվող դաշտի տարածական բաշխման վերականգնման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանրադիտակային պատկերի ձևավորման ֆիզիկական մեխանիզմներին, տարածական լուծունակությանը, չափման զգայունությանը և ազդանշանների մեկնաբանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում է նաև նանոկառուցվածքների չափերի, ձևի և նյութական հատկությունների ազդեցությունը ալիքային դաշտերի բաշխման վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու տեղային առանձնահատկություններ, որոնք սովորական մակրոսկոպիկ չափումներով դժվար է տարբերակել։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոդելավորումը, թվային հաշվարկները և փորձարարական մանրադիտակային դիտարկումները՝ ստացված պատկերների ֆիզիկական իմաստը պարզաբանելու և չափման մեթոդի հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջերմային և առաձգական գործընթացների փոխկապակցվածության վերլուծությունը, քանի որ նանոմաշտաբում էներգիայի փոխանցման առանձնահատկությունները կարող են էապես տարբերվել մեծածավալ նյութերում դիտվող երևույթներից։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն նանոֆիզիկայի, նյութագիտության, միկրո- և նանոէլեկտրոնիկայի համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել փոքրաչափ համակարգերի ներքին դինամիկան և կատարելագործել բարձր լուծունակությամբ ֆիզիկական դաշտերի պատկերման մեթոդները։