The theatre of genocide

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մակերևութային ջրերի աղտոտվածության մակարդակի գնահատման և դրա վերլուծության համար տնտեսագիտամաթեմատիկական մեթոդների կիրառմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը ջրային ռեսուրսների որակի վերաբերյալ առկա տվյալների համակարգումն ու քանակական գնահատումն է՝ հնարավորություն ստեղծելով ոչ միայն արձանագրելու աղտոտվածության ներկայիս վիճակը, այլև բացահայտելու դրա ձևավորման հիմնական գործոններն ու հնարավոր փոփոխությունների օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել գետերի, ջրամբարների և այլ մակերևութային ջրային օբյեկտների ջրի որակի վրա ազդող քիմիական, արդյունաբերական, գյուղատնտեսական և կենցաղային աղտոտման աղբյուրները, ինչպես նաև տարբեր աղտոտիչների կոնցենտրացիաների փոփոխությունները տարածության և ժամանակի ընթացքում։ Տնտեսագիտամաթեմատիկական մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս մշակել գնահատման չափանիշներ, կառուցել մաթեմատիկական մոդելներ, բացահայտել աղտոտվածության և դրա վրա ազդող տնտեսական ու բնական գործոնների միջև փոխկապակցվածությունները և կատարել կանխատեսումներ։ Կարևոր ուղղություն է նաև մակերևութային ջրերի որակի տնտեսական գնահատումը, քանի որ ջրային ռեսուրսների վատթարացումը կարող է առաջացնել լրացուցիչ ծախսեր բնակչության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և բնապահպանական համակարգերի համար։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ջրային ռեսուրսների կառավարման, բնապահպանական քաղաքականության մշակման, աղտոտման կանխարգելման և բնապահպանական միջոցառումների տնտեսական արդյունավետության գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը միավորում է բնապահպանական վիճակի քանակական գնահատման և տնտեսական վերլուծության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով մակերևութային ջրերի աղտոտվածությունը դիտարկել ոչ միայն որպես էկոլոգիական, այլև որպես տնտեսական կառավարման խնդիր։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, էկոլոգների, բնապահպանության մասնագետների, ջրային ռեսուրսների կառավարման ոլորտի հետազոտողների և տնտեսագիտամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Սննդի տեխնոլոգիայի և սննդարդյունաբերության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պտղային ալկոհոլային խմիչքների արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում տարբեր պտղատեսակների քիմիական կազմը, հումքի որակական ցուցանիշները, վերամշակման առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ու զգայաբանական հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պտղային հումքի ընտրության, նախնական մշակման, խմորման գործընթացների վերահսկման և արտադրության տեխնոլոգիական փուլերի արդյունավետության գնահատման հարցերին։ Վերլուծվում են շաքարների, օրգանական թթուների, բուրավետ նյութերի և այլ բաղադրիչների փոփոխությունները արտադրական գործընթացների ընթացքում, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը խմիչքների որակական հատկանիշների ձևավորման համար։ Քննարկվում են նաև արտադրանքի կայունության, պահպանման պայմանների, տեխնոլոգիական կորուստների նվազեցման, հումքի արդյունավետ օգտագործման և արտադրական գործընթացների ստանդարտացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են ժամանակակից սարքավորումների, լաբորատոր վերահսկողության, ֆիզիկաքիմիական վերլուծության և որակի գնահատման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում սննդամթերքի անվտանգության պահանջների պահպանմանը, արտադրանքի որակի կայունության ապահովմանը, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը և պտղի վերամշակման ոլորտում տեխնոլոգիական նորարարությունների նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սննդի տեխնոլոգիայի, պտղի վերամշակման, սննդային քիմիայի, խմորման գործընթացների և սննդարդյունաբերության արտադրական կառավարման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի «սթարթափ էկոհամակարգի» զարգացման ուսումնասիրությանը՝ որպես տեղեկատվական և հեռահաղորդակցության տեխնոլոգիաների ոլորտում տեղական և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման արդյունավետ միջոց։ Հետազոտության հիմքում նորարարական ձեռնարկությունների ձևավորման և զարգացման համար անհրաժեշտ միջավայրի՝ ֆինանսական, մարդկային, տեխնոլոգիական, կրթական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական բաղադրիչների փոխկապակցվածության վերլուծությունն է։ Հայաստանի ՏՀՏ ոլորտը վերջին տարիներին դրսևորել է արագ աճ, ընդլայնվել է տեխնոլոգիական ընկերությունների և նորաստեղծ ձեռնարկությունների թիվը, իսկ ոլորտում ձևավորվել են ներդրումային, կրթական և ինկուբացիոն աջակցության տարբեր մեխանիզմներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սթարթափների ստեղծման և զարգացման փուլերը, գաղափարի ձևավորումից մինչև արտադրանքի շուկա դուրսբերում և միջազգային մասշտաբավորում, ինչպես նաև այդ գործընթացներում ինկուբատորների, աքսելերատորների, վենչուրային հիմնադրամների, բիզնես հրեշտակների, տեխնոլոգիական կենտրոնների, համալսարանների և պետական կառույցների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային կապիտալի հասանելիությանը, քանի որ վաղ փուլում ֆինանսավորման հնարավորությունները, մենթորությունը և միջազգային ներդրողների հետ կապերը կարող են էապես ազդել տեխնոլոգիական ընկերությունների աճի և միջազգային շուկաներ դուրս գալու կարողության վրա։ Հայաստանի համար այդպիսի մեխանիզմների օրինակ է Science and Technology Angels Network-ը, որը ստեղծվել է հայկական ՏՀՏ էկոհամակարգում ուղղակի օտարերկրյա ներդրումների և մասնավոր կապիտալի ներգրավման նոր ուղի ձևավորելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթարթափների համար ներդրումային միջավայրի գրավչության հիմնական պայմաններին՝ հարկային և իրավական կարգավորումներին, մտավոր սեփականության պաշտպանությանը, բիզնեսի հիմնադրման պարզությանը, պետական աջակցության ծրագրերին, ֆինանսական ենթակառուցվածքներին և միջազգային շուկաների հասանելիությանը։ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականությունն ուղղված է կանխատեսելի և մրցունակ միջավայրի ձևավորմանը, իսկ տեխնոլոգիական ոլորտում կիրառվում են նաև պետական աջակցության, հարկային խթանների, դրամաշնորհների և զարգացման այլ գործիքներ։ Կարևոր ուղղություն է մարդկային կապիտալի զարգացումը, քանի որ տեխնոլոգիական սթարթափների մրցունակությունը մեծապես պայմանավորված է բարձր որակավորում ունեցող ծրագրավորողների, ինժեներների, տվյալների մասնագետների, ձեռնարկատերերի և կառավարչական կադրերի առկայությամբ։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է բացահայտել ոլորտի զարգացման սահմանափակումները՝ փոքր ներքին շուկան, բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների պահանջարկի և առաջարկի անհավասարակշռությունը, վաղ փուլերի ֆինանսավորման սահմանափակումները, միջազգային շուկաներում մասշտաբավորման դժվարությունները և գլոբալ ներդրումային կապերի ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն քաղաքական, ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ լուծումները, որոնք կարող են մեծացնել հայկական սթարթափների ներդրումային գրավչությունը։ Ներկայիս ծրագրերը, այդ թվում՝ Հայաստանի բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության ոլորտում միջազգային աքսելերացիոն և նախաաքսելերացիոն ծրագրերի իրականացումը, ցույց են տալիս միջազգային ցանցերի, մենթորության և ներդրողների հետ կապերի կարևորությունը էկոհամակարգի զարգացման համար։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել սթարթափների ֆինանսավորման հասանելիության ընդլայնման, վենչուրային և բիզնես-հրեշտակների ներդրումների խթանման, համալսարան–բիզնես կապերի ամրապնդման, տեխնոլոգիական գիտելիքի առևտրայնացման, միջազգային գործընկերությունների ընդլայնման և հայկական սթարթափների համաշխարհային շուկաներում դիրքավորման բարելավման միջոցառումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է սթարթափ էկոհամակարգը ոչ միայն որպես նորաստեղծ տեխնոլոգիական ընկերությունների ամբողջություն, այլև որպես ներդրումների ներգրավման, նորարարության խթանման, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների ստեղծման, արտահանման ընդլայնման ու Հայաստանի ՏՀՏ ոլորտի միջազգային մրցունակության բարձրացման փոխկապակցված համակարգ։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն կրթության ոլորտում մատուցվող ծառայությունների որակի ընկալման և սովորողների բավարարվածության ձևավորման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կրթությունը դիտարկվում է նաև որպես ծառայությունների համակարգ, որի որակի գնահատման ժամանակ կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն ուսումնական ծրագրերի բովանդակությունն ու ակադեմիական արդյունքները, այլև դասավանդման կազմակերպումը, դասախոսների մասնագիտական պատրաստվածությունը, վարչական սպասարկումը, կրթական ենթակառուցվածքները, տեղեկատվական ռեսուրսների հասանելիությունը և ուսանողների հետ հաղորդակցության արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպասվող և փաստացի ստացվող ծառայությունների միջև հարաբերությանը, քանի որ դրանց համապատասխանությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ բավարարվածության մակարդակի վրա։ Քննության են առնվում կրթական ծառայությունների որակի գնահատման չափանիշները, ուսանողների ընկալումների ուսումնասիրության մեթոդները և այն գործոնները, որոնք կարող են պայմանավորել բարձրագույն ուսումնական հաստատության վերաբերյալ ընդհանուր գնահատականը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ուսումնական միջավայրին, նյութատեխնիկական ապահովվածությանը, դասընթացների կազմակերպմանը, վարչական գործընթացների պարզությանը, մասնագիտական զարգացման հնարավորություններին և ուսանողների պահանջներին արձագանքելու կարողությանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հարցումների և այլ սոցիոլոգիական մեթոդների կիրառմամբ ստացված տվյալների վերլուծություն՝ բացահայտելու ծառայությունների առանձին բաղադրիչների և ընդհանուր բավարարվածության միջև կապերը։ Ուսումնասիրվում է նաև բավարարվածության հնարավոր ազդեցությունը ուսումնական հաստատության նկատմամբ վստահության, շարունակական կրթություն ստանալու մտադրության, հաստատությունը ուրիշներին առաջարկելու պատրաստակամության և նրա հանրային հեղինակության վրա։ Առանձին նշանակություն ունի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների միջև մրցակցության պայմաններում ծառայությունների որակի կառավարման խնդիրը, քանի որ սովորողների պահանջների և սպասումների ուսումնասիրությունը կարող է օգտագործվել կառավարչական որոշումների մշակման համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև որակի ապահովման ներքին համակարգերի, հետադարձ կապի մեխանիզմների և ծառայությունների շարունակական բարելավման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն կրթության կառավարման ու ծառայությունների մարքեթինգի համար՝ նպաստելով բարձրագույն կրթության որակի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և սովորողների կարիքներին առավել համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորմանը։

Այլ առարկաներ

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Գրականություն

Այս թեման վերաբերում է հայ դասական քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին՝ Վահան Տերյանին, ով համարվում է XX դարի սկզբի հայ պոեզիայի նոր ուղղության հիմնադիրներից մեկը։ Վահան Տերյանը ծնվել է 1885 թվականին Գանձա գյուղում (ներկայիս Վրաստանի տարածքում) հոգևորականի ընտանիքում և ստացել է սկզբնական կրթություն Թիֆլիսում, այնուհետև շարունակել ուսումը Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում և Մոսկվայի համալսարանում։ Նրա կրթական և մշակութային միջավայրը մեծապես նպաստել է եվրոպական և ռուսական սիմվոլիզմի ազդեցության ձևավորմանը նրա ստեղծագործության վրա։ Տերյանի պոեզիան առանձնանում է խոր քնարականությամբ, նուրբ զգացմունքայնությամբ և երաժշտական լեզվով, որտեղ հաճախ արտահայտվում են սիրո, կարոտի, մենության և հոգևոր գեղեցկության թեմաները։ Նա համարվում է հայ սիմվոլիզմի գլխավոր ներկայացուցիչը և նոր քնարական դպրոցի ստեղծողը, որը հայ գրականությանը հաղորդեց նոր գեղարվեստական մտածողություն և արտահայտչաձևեր։ Տերյանի հայտնի ժողովածուներից են «Մթնշաղի անուրջներ»-ը, որտեղ արտացոլվում են մարդու ներաշխարհի բարդ վիճակները և հոգևոր որոնումները։ Նրա ստեղծագործությունները նաև արտահայտում են ազգային ցավը և հայրենիքի հանդեպ խորը կապվածությունը՝ հատկապես պատմական ծանր ժամանակաշրջանում։ Բացի գրական գործունեությունից, Տերյանը զբաղվել է նաև հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ՝ կապված լինելով հեղափոխական գաղափարների հետ։ Նա մահացել է 1920 թվականին, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը մնացել է որպես հայ քնարերգության բարձրագույն արժեքներից մեկը՝ մեծ ազդեցություն թողնելով հետագա սերունդների գրական զարգացման վրա։