Թուրք-վրացական հարաբերությունները տարածաշրջանային քաղաքականության համատեքստում (1991 -2008թթ.)

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ավտոտրանսպորտային միջոցների օգտագործումից բխող պատասխանատվության պարտադիր ապահովագրության կարգավորման հիմնախնդիրների և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են պարտադիր ապահովագրության տնտեսական և իրավական էությունը, դրա կիրառման նպատակները, ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև համակարգի արդյունավետ գործունեությունն ապահովող հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ավտոտրանսպորտային պատահարների հետևանքով երրորդ անձանց պատճառված գույքային և անձնական վնասների փոխհատուցման գործընթացին, ապահովագրական ռիսկերի գնահատմանը, ապահովագրավճարների ձևավորմանը և հատուցումների կազմակերպմանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ՀՀ-ում գործող կարգավորման առանձնահատկությունները, ապահովագրական շուկայի զարգացման վրա ազդող տնտեսական և իրավական գործոնները, ինչպես նաև համակարգի առջև ծառացած խնդիրները։ Քննության են առնվում ապահովագրական ընկերությունների գործունեության, վերահսկողության, վնասների գնահատման, հատուցումների տրամադրման և ապահովագրական պայմանների կատարելագործման հետ կապված հարցերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պարտադիր ապահովագրության համակարգի արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով ճանապարհատրանսպորտային պատահարների ռիսկերը, վարորդների և տրանսպորտային միջոցների սեփականատերերի վարքագիծը, ապահովագրական մշակույթի մակարդակը և շուկայի մրցակցային միջավայրը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջազգային փորձին և դրա կիրառման հնարավորություններին Հայաստանի պայմաններում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի թափանցիկությունը, արդյունավետությունը և ապահովագրված անձանց իրավունքների պաշտպանության մակարդակը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել պարտադիր ապահովագրության օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ կարգավորման կատարելագործման, ապահովագրական ծառայությունների որակի բարձրացման և վնասների արդարացի ու արդյունավետ փոխհատուցման մեխանիզմների զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ապահովագրության և ֆինանսների մասնագետներին, իրավաբաններին, տնտեսագետներին, ապահովագրական ընկերությունների աշխատակիցներին, պետական կարգավորող մարմինների ներկայացուցիչներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Lեզվաբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ քաղաքական խոսքում լեզվական միջոցների կիրառության առանձնահատկությունները, արտալեզվական գործոնների դերը (ձայնի ինտոնացիա, ժեստեր, դիմախաղ, խոսքի տեմպ), խոսքի ազդեցիկության և համոզչականության մեխանիզմները, քաղաքական հաղորդակցության ոճական և հոգեբանական կողմերը, կոնկրետ ելույթների վերլուծության օրինակներ։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հաղորդակցության տեսության ուսումնասիրողների համար, քաղաքագիտության և լրագրության ուսանողների համար, հրապարակախոսների, վերլուծաբանների և քաղաքական գործիչների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են արդյունավետ հանրային խոսքի կառուցմամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են լեզվական և ոչ լեզվական միջոցները միասին ձևավորում քաղաքական խոսքի ազդեցությունն ու ընկալումը լսարանի կողմից։

Հոգեբանություն

Երիտասարդների սպառողական վարքի բնութագրիչները-ը սոցիոլոգիական և մարքեթինգային բնույթի հետազոտական աշխատություն է, որը վերլուծում է երիտասարդների սպառողական վարքի ձևավորման գործոնները, կառուցվածքը և դրսևորումները ժամանակակից հասարակությունում, աշխատությունում դիտարկվում են այն հիմնական ազդեցությունները, որոնք ձևավորում են երիտասարդների գնումների և սպառման ընտրությունները՝ սոցիալական միջավայր, ընտանիք, կրթություն, մեդիա ազդեցություն և թվային տեխնոլոգիաներ, միաժամանակ առանձնացվում են սպառողական վարքի հոգեբանական հիմքերը՝ արժեքային կողմնորոշումներ, ինքնության ձևավորում, խմբային ազդեցություն և ապրանքանիշերի նկատմամբ վերաբերմունք, ուսումնասիրությունը նաև ընդգրկում է թվային տնտեսության պայմաններում սպառման փոփոխությունները՝ սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների և ինֆլուենսերների դերի աճը, աշխատությունը նպատակ ունի հասկանալու երիտասարդների սպառողական վարքի առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը շուկայի ու հասարակական գործընթացների վրա՝ տրամադրելով կիրառական տվյալներ մարքեթինգային և սոցիալական քաղաքականությունների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենի տեղի և դերի գիտական ուսումնասիրությանը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի շրջանակում՝ հիմնվելով համեմատական լեզվաբանության, պատմական հնչյունաբանության և լեզվաբանական վերլուծության մեթոդների վրա։ Հեղինակը քննարկում է հայերենի ծագման, զարգացման և դասակարգման հիմնախնդիրները՝ համադրելով այն հնդեվրոպական մյուս լեզուների հետ և բացահայտելով ընդհանուր ու առանձնահատուկ լեզվական հատկանիշները։ Վերլուծվում են հնչյունական, ձևաբանական, բառապաշարային և քերականական համապատասխանությունները, ինչպես նաև ներկայացվում են հայերենի ինքնուրույն ճյուղ լինելու վերաբերյալ գիտական հիմնավորումները և տարբեր լեզվաբանական տեսությունների գնահատականները։ Աշխատությունն անդրադառնում է նաև պատմալեզվաբանական հետազոտությունների նշանակությանը՝ հնդեվրոպական նախալեզվի վերականգնման և հայ ժողովրդի լեզվամշակութային անցյալի ուսումնասիրության համատեքստում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, պատմաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայերենի պատմությամբ, համեմատական լեզվաբանությամբ և հնդեվրոպական լեզուների ուսումնասիրությամբ։

Քաղաքագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային երկրներում քաղաքացիական և ժողովրդավարական իշխանության կայացման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո նորանկախ պետություններում քաղաքական համակարգերի վերափոխման, ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման և քաղաքացիական հասարակության զարգացման գործընթացներն են։ Ուսումնասիրվում են իշխանության կազմակերպման նոր ձևերի ստեղծումը, սահմանադրական համակարգերի ձևավորումը, բազմակուսակցականության հաստատումը, ընտրական գործընթացների զարգացումը և պետական կառավարման ժողովրդավարացման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների, քաղաքական մասնակցության, խոսքի և մամուլի ազատության, տեղական ինքնակառավարման, մարդու իրավունքների պաշտպանության և իշխանությունների տարանջատման սկզբունքների զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է համեմատական վերլուծությամբ ուսումնասիրել հետխորհրդային տարբեր երկրների փորձը՝ բացահայտելով ժողովրդավարացման գործընթացների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Կարևորվում են նաև ժողովրդավարական բարեփոխումների վրա ազդող քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել անցումային շրջանի հիմնական դժվարությունները՝ ինստիտուտների անկայունությունը, քաղաքական էլիտաների վերարտադրությունը, իշխանության կենտրոնացման միտումները, թույլ զարգացած քաղաքացիական հասարակությունը, ընտրական համակարգերի խնդիրները և սոցիալ-տնտեսական անհավասարությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ժողովրդավարական կառավարման ամրապնդման հնարավորությունները՝ իրավական պետության, անկախ դատական համակարգի, արդյունավետ խորհրդարանական վերահսկողության, ազատ և մրցակցային ընտրությունների ու ակտիվ քաղաքացիական մասնակցության միջոցով։

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական կազմակերպություններում նորամուծությունների կառավարչական հաշվառման հիմնախնդիրներին՝ այն դիտարկելով որպես նորարարական գործունեության պլանավորման, վերահսկման և արդյունավետության գնահատման կարևոր գործիք։ Նյութում վերլուծվում են կառավարչական հաշվառման համակարգի հիմնական գործառույթները՝ ծախսերի հաշվառում, ներդրումային նախագծերի գնահատում, արտադրական արդյունավետության չափում և նորարարական գործընթացների ֆինանսական մոնիթորինգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորամուծությունների հաշվառման առանձնահատկություններին՝ բարձր անորոշություն, երկարաժամկետ արդյունքներ, ոչ նյութական ակտիվների գնահատման դժվարություններ և ռիսկերի բարձր մակարդակ, որոնք բարդացնում են ավանդական հաշվառման մեթոդների կիրառումը։ Քննարկվում են նաև ծախս-օգուտ վերլուծության, ABC/ABM համակարգերի և բյուջետավորման ճկուն մոդելների կիրառման հնարավորությունները նորարարական նախագծերի կառավարման մեջ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ արտադրական կազմակերպություններում նորամուծությունների արդյունավետ կառավարման համար անհրաժեշտ է հաշվառման համակարգերի արդիականացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ինտեգրում և ռազմավարական կառավարման հաշվառման մոտեցումների զարգացում՝ ապահովելու համար մրցունակության բարձրացում և նորարարական ներուժի լիարժեք իրացում Հայաստանի Հանրապետությունում։