В стране ужаса

Журналистика

Աշխատությունը նվիրված է ԶԼՄ-ների համակարգում կոնվերգենցիայի գործընթացի ուսումնասիրությանը և դրա ազդեցության բացահայտմանը ժամանակակից հայկական լրագրության զարգացման վրա։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մեդիա միջավայրի տեխնոլոգիական և բովանդակային վերափոխումներն են, որոնք պայմանավորված են թվային տեխնոլոգիաների տարածմամբ, ինտերնետի զարգացմամբ և տարբեր հաղորդակցական հարթակների աստիճանական միավորմամբ։ Կոնվերգենցիան դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեխնիկական գործընթաց, որի արդյունքում տպագիր, ռադիո, հեռուստատեսային և առցանց լրատվամիջոցները գործում են նույն թվային միջավայրում, այլև որպես լրագրության կազմակերպման, տեղեկատվության ստեղծման, տարածման և սպառման ձևերի փոփոխություն։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում մեդիաարտադրության նոր մոդելներին, բազմահարթակ լրագրությանը, մուլտիմեդիա բովանդակության ստեղծմանը և լրագրողի մասնագիտական դերերի ընդլայնմանը։ Թվային միջավայրում լրագրողից պահանջվում է ոչ միայն տեքստային նյութ պատրաստելու կարողություն, այլև լուսանկարների, տեսանյութերի, ձայնային նյութերի, գրաֆիկական տարրերի և սոցիալական մեդիայի գործիքների կիրառման հմտություն։ Այս փոփոխությունները փոխակերպում են նաև խմբագրությունների աշխատանքային կառուցվածքը՝ նպաստելով տարբեր մեդիա ուղղությունների համագործակցությանը և միասնական խմբագրական հարթակների ձևավորմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մեդիա դաշտին՝ դիտարկելով, թե համաշխարհային մեդիա գործընթացներն ինչպես են արտահայտվում Հայաստանի տեղեկատվական միջավայրում և ինչ ազդեցություն են ունենում լրագրողական աշխատանքի կազմակերպման ու բովանդակության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հայկական լրատվամիջոցների առցանց ներկայությունը, սոցիալական ցանցերի օգտագործումը, տեղեկատվության արագ տարածման մեխանիզմները և ավանդական ու նոր մեդիաների փոխհարաբերությունները։ Կոնվերգենցիայի արդյունքում ընթերցողը կամ դիտողը աստիճանաբար վերածվում է ոչ միայն տեղեկատվության սպառողի, այլև տեղեկատվական գործընթացի ակտիվ մասնակցի՝ մեկնաբանելով, տարածելով և երբեմն նաև ստեղծելով բովանդակություն։ Այս հանգամանքը միաժամանակ ստեղծում է նոր հնարավորություններ և մասնագիտական խնդիրներ՝ կապված տեղեկատվության հավաստիության, արագության և որակի հավասարակշռման, հեղինակային իրավունքի, մասնագիտական էթիկայի և ապատեղեկատվության տարածման ռիսկերի հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է մեդիայի թվայնացումը փոխում հայկական լրագրության ավանդական պատկերացումները և ինչ նոր պահանջներ է առաջադրում լրագրողների, խմբագիրների և լրատվական կազմակերպությունների առջև։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, մեդիա մասնագետներին, հաղորդակցության ոլորտի հետազոտողներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հայկական մեդիայի զարգացումը, թվային լրագրությունը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը զանգվածային հաղորդակցության վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է ժամանակակից հայկական լրագրության վերափոխման գործընթացները հասկանալու համար՝ դրանք դիտարկելով համաշխարհային մեդիա կոնվերգենցիայի ավելի լայն համատեքստում։

Литература

Հրատարակությունը ներկայացնում է ներբողական բնույթի երգերի և երաժշտական ստեղծագործությունների ժողովածու, որի հիմնական նպատակն է գովերգել, մեծարել և հանդիսավոր կերպով արտահայտել հարգանքն ու գնահատանքը որևէ անձի, հոգևոր կամ հասարակական արժեքի, իրադարձության կամ նշանակալի երևույթի նկատմամբ։ Ներբողական ստեղծագործությունները հայ գրական և երաժշտական ավանդույթում առանձնանում են իրենց հանդիսավոր, գովաբանական ու հուզական բնույթով։ Դրանցում կարևոր տեղ են զբաղեցնում մեծարման խոսքը, գովեստը, երախտագիտության արտահայտությունը և հասցեատիրոջ արժանիքների ընդգծումը։ Նման ստեղծագործությունները կարող են ունենալ ինչպես գրական-բանաստեղծական, այնպես էլ երաժշտական կատարողական նշանակություն՝ նախատեսված լինելով հանդիսությունների, տոնական արարողությունների, կրթական միջավայրի կամ այլ հանրային առիթների համար։ Վերնագրում կիրառված «նուագերգութիւնք» ձևը մատնանշում է երաժշտական կատարման հետ կապված բնույթը՝ հրատարակությունը դարձնելով հետաքրքիր ոչ միայն գրականության, այլև երաժշտական մշակույթի տեսանկյունից։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայերեն գովերգական խոսքի արտահայտչամիջոցները, հանդիսավոր երգեցողության ավանդույթները, բանաստեղծական և երաժշտական ձևերի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ներբողական ժանրի կիրառությունը հայ հասարակական ու կրթամշակութային կյանքում։ Հրատարակությունը կարևոր է նաև 19-րդ դարի առաջին կեսի հայկական տպագրության և կրթական հաստատությունների մշակութային գործունեության պատմության ուսումնասիրման համար։ Ներսիսյան դպրոցի տպագրական միջավայրի հետ կապը ընդգծում է նմանատիպ նյութերի նշանակությունը կրթության, լեզվի, գրականության և երաժշտական ճաշակի զարգացման գործում։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ երաժշտության պատմությամբ, հին երգարաններով, բանաստեղծական ժանրերով, հանդիսավոր երգեցողության ավանդույթներով և հայկական կրթական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին՝ միաժամանակ պահպանելով արժեքը որպես հայ տպագիր ժառանգության մասնիկ։

Литература

Չարենցյան ընթերցումներ. Գիրք 9-ը ուսումնական բնույթի գրական ժողովածու է, որը նախատեսված է հիմնականում դպրոցական ծրագրի շրջանակում Եղիշե Չարենցի ստեղծագործության ուսումնասիրության համար և ներառում է բանաստեղծությունների, հատվածների, վերլուծական նյութերի ու առաջադրանքների ընտրանի, աշխատությունը նպատակ ունի խորացնել սովորողների պատկերացումները Չարենցի գրական ժառանգության մասին՝ ներկայացնելով նրա ստեղծագործական տարբեր փուլերը, գաղափարական զարգացումները և պոետիկ առանձնահատկությունները, միաժամանակ ընդգրկվում են մեկնաբանություններ և հարցեր, որոնք օգնում են զարգացնել գրական վերլուծության և քննադատական մտածողության հմտությունները, հատուկ ուշադրություն է դարձվում «Տաղ անձնական», հայրենիքի թեմատիկա ունեցող բանաստեղծություններին և Չարենցի կենսագրական-գրական համատեքստին, ինչպես նաև նրա դերին հայ նորագույն գրականության ձևավորման մեջ, աշխատությունը հաճախ կիրառվում է որպես դասագրքային օժանդակ նյութ՝ ուղղված ուսումնական գործընթացում Չարենցի ստեղծագործության ավելի խորը և համակարգված ընկալմանը։

Религия

Աշխատությունը ներկայացնում է պատասխան կամ հակադարձ արձագանք մեկ այլ կրոնական բնույթի ճառի առաջին մասին՝ ընդգրկվելով աստվածաբանական քննարկումների և դավանաբանական բանավեճերի շրջանակում։ Վերնագրից կարելի է ենթադրել, որ հեղինակը նպատակ ունի պարզաբանել, ճշգրտել կամ պաշտպանել որոշակի կրոնական տեսակետներ՝ անդրադառնալով նախորդ շարադրանքում բարձրացված դրույթներին, փաստարկներին և մեկնաբանություններին։ Նման բնույթի երկերում սովորաբար կարևոր տեղ են զբաղեցնում Սուրբ Գրքի վկայակոչումները, եկեղեցական ավանդության մեկնաբանությունը, քրիստոնեական հավատքի հիմնարար սկզբունքների բացատրությունը և հակառակ տեսակետների քննադատական դիտարկումը։ Գիրքը կարող է ընթերցողին ներկայացնել ոչ միայն հեղինակի դիրքորոշումը, այլև այն մտավոր ու հոգևոր միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական քննարկումները։ Պատասխանային շարադրանքի ձևաչափը ենթադրում է փաստարկների համադրում, առանձին պնդումների պարզաբանում և համոզիչ հիմնավորումների ներկայացում՝ ընթերցողին օգնելով տարբերակել դավանաբանական մոտեցումները։ Այս առումով այն արժեքավոր է հայ կրոնական մտքի, եկեղեցական բանավեճերի և աստվածաբանական գրականության ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես էին հայ հեղինակները արձագանքում իրենց ժամանակի կրոնական հարցադրումներին և փորձում հիմնավորել սեփական համոզմունքները։

Математика

Ստեղծագործությունը ուսուցողական և զարգացնող բնույթի նյութ է, որը ներկայացնում է սորոբանի՝ ճապոնական ավանդական հաշվիչ-աբակուսի կիրառումը որպես մտավոր կարողությունների մարզման գործիք։ Այն կենտրոնանում է երեխաների և դեռահասների տրամաբանական մտածողության, արագ հաշվարկների, հիշողության և կենտրոնացման զարգացման վրա՝ օգտագործելով թվերի հետ մտավոր աշխատանքի հատուկ մեթոդներ։ Նյութում բացատրվում են սորոբանի կառուցվածքը, հիմնական գործողությունների կատարման եղանակները և աստիճանական վարժությունների համակարգը, որոնք օգնում են զարգացնել ինչպես հաշվարկային հմտությունները, այնպես էլ ուղեղի երկկիսագնդային համագործակցությունը։ Ընդհանուր առմամբ այն ներկայացնում է սորոբանը ոչ միայն որպես հաշվիչ գործիք, այլ որպես կրթական մեթոդ, որը նպաստում է մտավոր ճկունության, արագ մտածողության և ուսուցման արդյունավետության բարձրացմանը։

Литература

Ստեղծագործության չորրորդ հատորը շարունակում է նախորդ մասերում զարգացած պատմական ու գեղարվեստական իրադարձությունները՝ ընթերցողին ներգրավելով հերոսների ճակատագրերի, փոխհարաբերությունների և բախումների հետագա ընթացքի մեջ։ «Անիծյալը» վերնագիրը հուշում է ճակատագրի, դատապարտվածության, մարդկային սխալների և դրանց հետևանքների շուրջ ծավալվող դրամատիկ թեմատիկա։ Այսպիսի պատումներում անձնական ընտրությունները հաճախ բախվում են հասարակական սահմանափակումներին, բարոյական պարտավորություններին և արտաքին հանգամանքներին՝ առաջ բերելով ներքին պայքար ու լարված իրավիճակներ։ Հատորի գեղարվեստական արժեքը կարելի է դիտարկել ամբողջ ստեղծագործության կառուցվածքի շրջանակում, քանի որ այն շարունակում է կերպարների զարգացումը և նպաստում ընդհանուր սյուժետային ընթացքի ամբողջացմանը։ Ընթերցողին հնարավորություն է տրվում հետևելու մարդկային հարաբերությունների բարդություններին, պատասխանատվության ու արդարության հարցերին, ինչպես նաև այն հետևանքներին, որոնք կարող են ունենալ չմտածված որոշումները։ Ստեղծագործության նման շարունակությունները կարևոր են նաև 19-րդ դարի հայ ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով բազմահատոր գեղարվեստական երկերի տարածվածությունը և երկարաշունչ պատմությունների նկատմամբ հետաքրքրությունը։