Влияние фторидов и оксидов лантана и иттрия на структуру и оптические параметры боратных стекол

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է քրոնիկ սրտային անբավարարության պայմաններում ձախ փորոքի դիաստոլիկ դիսֆունկցիայի ախտաֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա դեղորայքային շտկման հնարավորություններին։ Հեղինակը վերլուծում է դիաստոլիկ դիսֆունկցիայի ձևավորման հիմնական մեխանիզմները՝ ներառյալ մկանային ռելաքսացիայի խանգարումը, փորոքային կոշտության բարձրացումը, միոկարդի հիպերտրոֆիան և ֆիբրոզային փոփոխությունները, որոնք հանգեցնում են փորոքի լցման ճնշման աճին և սրտային արտամղման նվազմանը պահպանված արտամղման ֆրակցիայի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության վաղ փուլերի ախտորոշման մեթոդներին՝ էխոկարդիոգրաֆիկ ցուցանիշների, հյուսվածքային դոպլերագրիայի և բիոմարկերների կիրառմամբ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել դիաստոլիկ ֆունկցիայի աստիճանը և կանխատեսել հիվանդության ընթացքը։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է դեղորայքային միջամտությունների արդյունավետությունը՝ ներառյալ ռենին-անգիոտենզին-ալդոստերոն համակարգի արգելակիչները, բետա-բլոկատորները, միզամուղները և նոր սերնդի հակահիպերտենզիվ միջոցները, որոնք նպաստում են հեմոդինամիկ բեռի նվազեցմանը և սրտային ֆունկցիայի բարելավմանը։ Ներկայացվում են նաև ոչ դեղորայքային մոտեցումներ՝ կենսակերպի փոփոխություն, ֆիզիկական ակտիվության կարգավորում և ուղեկցող հիվանդությունների կառավարում։ Շեշտվում է, որ դիաստոլիկ դիսֆունկցիայի արդյունավետ կառավարումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ ուղղված ոչ միայն ախտանիշների մեղմմանը, այլև հիմքում ընկած կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների դանդաղեցմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գյուտի՝ որպես քաղաքացիական իրավունքի ինքնուրույն օբյեկտի իրավական բնույթի, կարգավիճակի և պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուտի նկատմամբ ծագող գույքային և ոչ գույքային իրավունքներն են, դրանց առաջացման հիմքերը, իրականացման ու պաշտպանության մեխանիզմները, ինչպես նաև գյուտի և մտավոր սեփականության այլ օբյեկտների միջև իրավական տարբերությունների բացահայտումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գյուտը դիտարկվում է որպես մարդու ստեղծագործական մտավոր գործունեության արդյունք, որի իրավական պաշտպանությունը միաժամանակ նպաստում է նորարարության, գիտատեխնիկական առաջընթացի և տնտեսական շրջանառության զարգացմանը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել գյուտի իրավական հասկացությունը, դրա էական հատկանիշները և այն պայմանները, որոնց առկայության դեպքում տեխնիկական լուծումը կարող է ստանալ իրավական պահպանություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուտի արտոնունակության հիմնական չափանիշներին՝ նորությանը, գյուտարարական մակարդակին և արդյունաբերական կիրառելիությանը, ինչպես նաև դրանց իրավական գնահատման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է գյուտի ստեղծողի և արտոնագրատիրոջ իրավական կարգավիճակի ուսումնասիրությունը, քանի որ գյուտի ստեղծման և դրա նկատմամբ բացառիկ իրավունքի պատկանելության հարցերը կարող են առաջացնել ինչպես քաղաքացիաիրավական, այնպես էլ աշխատանքային և պայմանագրային հարաբերություններ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ծառայողական գյուտերի, համահեղինակության, գյուտի նկատմամբ իրավունքների փոխանցման, լիցենզավորման և այլ անձանց կողմից գյուտի օգտագործման իրավական հիմքերին։ Առանձին նշանակություն ունի գյուտի նկատմամբ բացառիկ իրավունքի բովանդակության ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ արտոնագրատիրոջ կողմից գյուտը օգտագործելու, դրա օգտագործումը թույլատրելու կամ արգելելու և իրավունքը այլ անձանց փոխանցելու հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև գյուտի իրավական պաշտպանության միջոցների վերլուծությունը։ Քննության են առնվում իրավունքների խախտման դեպքում կիրառվող քաղաքացիաիրավական պաշտպանության մեխանիզմները, վնասների հատուցման, իրավախախտման կանխման և խախտված իրավունքի վերականգնման հնարավորությունները։ Գյուտի՝ որպես քաղաքացիական իրավունքի օբյեկտի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև տնտեսական շրջանառության տեսանկյունից, քանի որ ժամանակակից տնտեսությունում տեխնիկական նորարարությունները կարող են ունենալ զգալի գույքային արժեք և դառնալ ներդրումների, լիցենզային պայմանագրերի ու ձեռնարկատիրական գործունեության առարկա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական և մտավոր սեփականության իրավունքի մասնագետներին, արտոնագրային գործով զբաղվող իրավաբաններին, գիտնականներին, նորարարներին, ձեռնարկատերերին, իրավագիտության ուսանողներին և մտավոր սեփականության պաշտպանության հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն հասկանալու գյուտի քաղաքացիաիրավական բնույթը, դրա նկատմամբ իրավունքների առաջացման ու իրականացման առանձնահատկությունները և իրավական պաշտպանության մեխանիզմները՝ ընդգծելով գյուտի նշանակությունը ժամանակակից իրավական ու տնտեսական հարաբերություններում։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է թեթև արդյունաբերության ոլորտում կիրառվող բարելավված հիդրոֆոբ նյութերի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը և դրանց գործնական կիրառության հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում դիտարկվում են նյութերի մակերևութային հատկությունների փոփոխման և ջրակայունության բարձրացման հետ կապված տեխնոլոգիական խնդիրները, ինչպես նաև հիդրոֆոբ նյութերի կիրառման նշանակությունը տեքստիլային և այլ թեթև արդյունաբերական արտադրատեսակների շահագործական բնութագրերի բարելավման գործում։ Ուսումնասիրվում են հիդրոֆոբ նյութերի ստացման համար օգտագործվող հումքի և բաղադրիչների հատկությունները, դրանց փոխազդեցության սկզբունքները, տեխնոլոգիական գործընթացի հիմնական փուլերը և վերջնական նյութի որակի վրա ազդող գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նյութերի ջրակայունության, խոնավության նկատմամբ դիմադրության, մակերևութային հատկությունների և կայունության բարձրացման հնարավորություններին՝ միաժամանակ պահպանելով մշակվող արտադրանքի անհրաժեշտ ֆիզիկական, մեխանիկական և սպառողական բնութագրերը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման, կիրառվող նյութերի արդյունավետության բարձրացման և արտադրության պայմանների բարելավման հարցերը։ Վերլուծվում են ստացված հիդրոֆոբ նյութերի որակի գնահատման հնարավոր մեթոդները և դրանց համապատասխանությունը թեթև արդյունաբերության արտադրական պահանջներին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ և կայուն հիդրոֆոբ նյութերի կիրառմանը, արտադրանքի շահագործական հատկությունների բարելավմանը և համապատասխան տեխնոլոգիական գործընթացների կատարելագործմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, նյութագիտության, տեքստիլային տեխնոլոգիայի և թեթև արդյունաբերության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և ուսանողների համար, ինչպես նաև նոր նյութերի մշակմամբ և արդյունաբերական տեխնոլոգիաների կատարելագործմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ուսանող-փրկարարների մասնագիտական հմտությունների կատարելագործման մեթոդիկայի մշակմանը և արդյունավետության բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ փրկարարի մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում միայն տեսական գիտելիքների յուրացմամբ, այլ պահանջում է գործնական կարողությունների, արագ կողմնորոշվելու, ճիշտ որոշումներ ընդունելու, թիմում աշխատելու և արտակարգ իրավիճակներում արդյունավետ գործելու կայուն հմտությունների ձևավորում։ Աշխատանքում կարող են դիտարկվել փրկարարական մասնագիտության առանձնահատկությունները, ուսանողների պատրաստվածության մակարդակի գնահատման չափանիշները և մասնագիտական հմտությունների զարգացման փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գործնական պարապմունքներին, իրավիճակային խնդիրների լուծմանը, սիմուլյացիոն վարժություններին և հնարավոր արտակարգ իրավիճակների պայմանների մոդելավորմանը, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսական գիտելիքները կիրառել առավել մոտ իրական պայմաններին։ Կարևորվում է նաև ֆիզիկական և հոգեբանական պատրաստվածությունը, քանի որ փրկարարական գործունեությունը հաճախ իրականացվում է բարձր պատասխանատվության, ժամանակային սահմանափակումների և սթրեսային իրավիճակների պայմաններում։ Մեթոդիկայի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել ուսուցման անհատականացումը՝ հաշվի առնելով ուսանողների նախնական պատրաստվածությունը, կարողությունները և մասնագիտական զարգացման կարիքները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև դասավանդման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, մասնավորապես՝ ակտիվ և գործնական ուսուցմանը, թիմային առաջադրանքներին, դերային և իրավիճակային վարժություններին, ինչպես նաև ուսուցման արդյունքների պարբերական գնահատմանն ու հետադարձ կապի կազմակերպմանը։ Մասնագիտական հմտությունների կատարելագործման համակարգված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել ապագա փրկարարների պատրաստվածության մակարդակը, զարգացնել նրանց պատասխանատվությունը, ինքնուրույնությունը, արագ արձագանքելու և վտանգավոր պայմաններում ճիշտ գործողությունների հաջորդականություն ընտրելու կարողությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փրկարարական կրթություն իրականացնող ուսումնական հաստատությունների դասախոսների, փրկարարական ծառայությունների մասնագետների, մանկավարժների, ուսանողների և արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտի հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ճարտարապետաշինարարական կրթության որակի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ գործոններ են պայմանավորում ճարտարապետության և շինարարության ոլորտում մասնագիտական կրթության որակը, ինչպես կարելի է կատարելագործել կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, նյութատեխնիկական բազան և բուհ-աշխատաշուկա կապը։ Այս ոլորտի կրթության առանձնահատկությունն այն է, որ մասնագետից պահանջվում է տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների համադրություն․ ապագա ճարտարապետը կամ շինարարական ոլորտի մասնագետը պետք է կարողանա ոչ միայն յուրացնել մասնագիտական գիտելիքներ, այլև դրանք կիրառել նախագծման, հաշվարկների, շինարարական գործընթացների, թվային մոդելավորման և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման ժամանակ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել կրթության որակի կառավարման ամբողջական համակարգը՝ սկսած կրթական ծրագրերի մշակման և հաստատման փուլից մինչև ուսուցման արդյունքների գնահատում և շրջանավարտների հետագա մասնագիտական գործունեության վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություն է կրթական ծրագրերի համապատասխանեցումը աշխատաշուկայի պահանջներին։ ՀՀ օրենսդրական շրջանակն էլ նախատեսում է, որ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները կրթական ծրագրերը մշակելիս հաշվի առնեն համապատասխան գործատուների մասնակցությունն ու առաջարկությունները, ինչը հատկապես կարևոր է մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող ճարտարապետաշինարարական կրթության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել գործատուների, մասնագիտական կազմակերպությունների, շրջանավարտների և ուսանողների կարծիքների պարբերական հավաքագրումը՝ կրթական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը բացահայտելու համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև ուսումնական գործընթացում ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Ճարտարապետաշինարարական մասնագիտությունների համար հատկապես կարևոր են համակարգչային նախագծումը, եռաչափ մոդելավորումը, շենքերի տեղեկատվական մոդելավորումը՝ BIM, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը, թվային նախագծման գործիքները, ինչպես նաև ինժեներական համակարգերի մոդելավորման և կառավարման ժամանակակից լուծումները։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ արդեն իրականացվել են կրթական ենթակառուցվածքների արդիականացման ծրագրեր․ մասնավորապես Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում ստեղծվել է «ՍՄԱՐԹԼԱԲ» կենտրոն, ներդրվել են IoT լաբորատորիա, համակարգչային լսարաններ և BIM մոտեցումներ։ Այս փորձը կարող է դիտարկվել որպես կրթության որակի կառավարման կատարելագործման գործնական ուղղություններից մեկը։ Մյուս կարևոր խնդիրը դասավանդման մեթոդների արդիականացումն է։ Ավանդական դասախոսական մոտեցումներին զուգահեռ կարող են կիրառվել նախագծահեն, խնդիրների վրա հիմնված, թիմային և հետազոտահեն ուսուցման մեթոդներ, որոնց միջոցով ուսանողը ոչ միայն ստանում է տեղեկատվություն, այլև սովորում է ինքնուրույն վերլուծել մասնագիտական խնդիրները, մշակել նախագծային լուծումներ, պաշտպանել իր որոշումները և աշխատել բազմամասնագիտական թիմում։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության դեպքում սա հատկապես կարևոր է, քանի որ իրական նախագծերում ճարտարապետները, կոնստրուկտորները, ինժեներները, դիզայներները և այլ մասնագետներ աշխատում են փոխկապակցված միջավայրում։ Կրթության որակի կառավարման կատարելագործման կարևոր ուղղություն է ուսանողների ուսումնառության արդյունքների գնահատման համակարգի բարելավումը։ Գնահատումը պետք է արտացոլի ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացումը, այլև մասնագիտական կարողությունների ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել նախագծերի, պորտֆոլիոների, գործնական աշխատանքների, լաբորատոր փորձերի, թիմային առաջադրանքների և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման արդյունքների գնահատման մեխանիզմներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել շրջանավարտի պատրաստվածության մասին։ Առանձին նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացումը։ Կրթության որակի բարձրացումը դժվար է ապահովել առանց դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, ժամանակակից մասնագիտական ծրագրերի յուրացման, միջազգային փորձի ուսումնասիրության և գիտահետազոտական գործունեության ակտիվացման։ Այս ուղղությամբ կրթական քաղաքականության մեջ նույնպես շեշտադրվում է կարողությունների զարգացումը, որակի ապահովման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուհի ներքին որակի ապահովման համակարգին։ Դրա արդյունավետությունը պահանջում է կրթական ծրագրերի պարբերական ինքնագնահատում, ուսանողների առաջադիմության և բավարարվածության ուսումնասիրություն, դասավանդման արդյունավետության գնահատում, շրջանավարտների զբաղվածության մոնիթորինգ և ստացված տվյալների հիման վրա բարելավման միջոցառումների իրականացում։ Այսպիսի մոտեցումը կրթության որակի կառավարումը վերածում է շարունակական գործընթացի, այլ ոչ թե միայն հավատարմագրման կամ արտաքին ստուգման համար իրականացվող գործողության։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև կրթական, գիտական և արտադրական գործունեության ինտեգրումը։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության արդյունավետության բարձրացման համար անհրաժեշտ է ուսանողներին հնարավորություն տալ մասնակցելու իրական նախագծերի, լաբորատոր և հետազոտական աշխատանքների, մասնագիտական պրակտիկաների և շինարարական կազմակերպությունների հետ համատեղ իրականացվող ծրագրերի։ Բուհի առաքելության մեջ նույնպես ընդգծվում է միջազգային չափանիշներին և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխան մասնագետների պատրաստումը, շարունակական կրթությունը և գիտահետազոտական գործունեությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեխանիզմները կարող են կիրառվել ճարտարապետաշինարարական կրթական ծրագրերի վերանայման, որակի ներքին կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ուսումնական լաբորատորիաների և թվային ենթակառուցվածքների զարգացման, դասախոսների վերապատրաստման և գործատուների հետ համագործակցության ամրապնդման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կրթության որակի կառավարումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթաց, որը ներառում է կրթական ծրագրերի արդիականացում, ուսուցման և գնահատման մեթոդների կատարելագործում, ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների ներդրում, դասախոսների մասնագիտական զարգացում, ուսանողների գործնական պատրաստվածության բարձրացում, գիտահետազոտական գործունեության խթանում և աշխատաշուկայի հետ շարունակական հետադարձ կապի ձևավորում։

Տեխնոլոգիա

Նյութագիտության, փոշեմետալուրգիայի և մետաղների ճնշմամբ մշակման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ալյումինային հրամուր փոշեհամաձուլվածքների ստացման տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների և տաք արտամղման միջոցով դրանց կառուցվածքի ու ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ալյումինային փոշիների և դրանց հիմքով համաձուլվածքների բաղադրությունը, մասնիկների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, փոշենյութերի նախապատրաստման և խտացման տեխնոլոգիական գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրամուր նյութերի ստացման պայմաններին, փոշեմասնիկների միջև կապերի ձևավորմանը և սկզբնական ծակոտկենության ազդեցությանը պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Վերլուծվում են տաք արտամղման ջերմաստիճանի, դեֆորմացիայի աստիճանի, արտամղման արագության և տեխնոլոգիական այլ պարամետրերի ազդեցությունները համաձուլվածքների կառուցվածքային փոփոխությունների վրա։ Քննարկվում են պլաստիկ դեֆորմացիայի, խտացման, հատիկային կառուցվածքի ձևավորման և հնարավոր վերաբյուրեղացման գործընթացները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել մետաղագրական հետազոտության, միկրոկառուցվածքային վերլուծության, կարծրության, ամրության և պլաստիկության որոշման փորձարարական մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում փոշեհամաձուլվածքների ծակոտկենության նվազեցմանը, կառուցվածքային միատարրության ապահովմանը և մեխանիկական հատկությունների բարելավման հնարավորություններին։ Կարևորվում է տաք արտամղման տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացումը՝ պահանջվող կառուցվածքով, բարձր խտությամբ և համապատասխան շահագործական հատկություններով ալյումինային նյութերի ստացման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել փոշեմետալուրգիական արտադրության տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը, ալյումինային համաձուլվածքների կիրառական հնարավորությունների ընդլայնմանը և նյութերի արդյունավետ օգտագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մետալուրգիայի, նյութագիտության, մետաղների ճնշմամբ մշակման, փոշեմետալուրգիայի և մեքենաշինական նյութերի տեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։