VNC ծրագիրը

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է իրավական ռեժիմի ինստիտուտի տեսական-իրավական վերլուծությանը ազգային իրավական համակարգի շրջանակներում՝ բացահայտելով դրա էությունը, կառուցվածքը և գործառույթային նշանակությունը։ Աշխատության մեջ իրավական ռեժիմը դիտարկվում է որպես իրավունքի նորմերի, ինստիտուտների և իրավական հարաբերությունների համակարգված ամբողջություն, որը կարգավորում է հասարակական կյանքի որոշակի ոլորտներում վարքագծի թույլատրելի, պարտադիր և արգելված սահմանները։ Վերլուծվում են իրավական ռեժիմի ձևավորման հիմքերը, դրա տեսակները՝ ընդհանուր և հատուկ, ինչպես նաև դրանց դրսևորումները պետական կառավարման, տնտեսական հարաբերությունների, հասարակական անվտանգության և մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական ռեժիմի արդյունավետության վրա ազդող գործոններին՝ իրավական կարգավորման հստակությանը, իրավակիրառ պրակտիկայի հետևողականությանը և ինստիտուցիոնալ կայունությանը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է իրավական ռեժիմի փոխհարաբերությունը իրավական պետության սկզբունքների հետ՝ ընդգծելով, որ այն հանդիսանում է իրավակարգի ապահովման և հասարակական հարաբերությունների կայունացման կարևոր մեխանիզմ։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շրջակա միջավայրի վրա տնտեսական գործունեության ազդեցության հետևանքով առաջացող վնասների տնտեսական գնահատման մեթոդաբանության ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնապահպանական վնասը տնտեսական արժեքով արտահայտելու խնդիրն է, որը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես բնապահպանական քաղաքականության, այնպես էլ տնտեսական որոշումների հիմնավորման համար։ ՀՀ գործող կարգավորումներով հնարավոր տնտեսական վնասի գնահատումն իրականացվում է շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների՝ մասնավորապես հողային, ջրային և մթնոլորտային ռեսուրսների նկատմամբ ազդեցությունների հաշվարկման միջոցով։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել այդ գնահատման մեթոդների տեսական հիմքերը, կիրառվող ցուցանիշները, հաշվարկային գործակիցները և դրանց համապատասխանությունը ժամանակակից բնապահպանական տնտեսագիտության պահանջներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես կարելի է բնության և բնական ռեսուրսների նկատմամբ պատճառված վնասը ներկայացնել ոչ միայն ֆիզիկական չափումներով, այլև դրամական արտահայտությամբ՝ հաշվի առնելով ռեսուրսների տնտեսական արժեքը, վերականգնման ծախսերը, էկոհամակարգային ծառայությունների կորուստը և հասարակության վրա առաջացող անուղղակի հետևանքները։ Գործող համակարգում տնտեսական վնասի հաշվարկները հիմնականում կապվում են շրջակա միջավայրի առանձին բաղադրիչների վրա ազդեցության հետ, ինչն էլ ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել որպես մեթոդաբանական կատարելագործման անհրաժեշտություն։ Կարևոր ուղղություն է գնահատման համակարգի համալիրացումը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով բնապահպանական, տնտեսական և սոցիալական ազդեցությունները։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն նախագծերի դեպքում, որոնց ազդեցությունը տարածվում է մեկից ավելի բնական ռեսուրսների վրա կամ առաջացնում է երկարաժամկետ և կուտակային հետևանքներ։ ՀՀ-ում շրջակա միջավայրի ազդեցության գնահատման ժամանակ արդեն իսկ պահանջվում է հաշվի առնել ազդեցության տարածական և ժամանակային բնույթը, դրա հավանականությունը, տևողությունը, հաճախականությունը և այլ առկա կամ կանխատեսվող ազդեցությունների հետ հնարավոր գումարային ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է առաջարկել տնտեսական գնահատման մեջ ավելի լայնորեն կիրառել կանխատեսման, ռիսկերի գնահատման, ծախս-օգուտ վերլուծության և էկոհամակարգային ծառայությունների տնտեսական գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր է նաև տարբերակել ուղղակի և անուղղակի վնասները, քանի որ շրջակա միջավայրի վատթարացումը կարող է անդրադառնալ ոչ միայն բնական ռեսուրսի վրա, այլև բնակչության առողջության, գյուղատնտեսական արտադրողականության, ենթակառուցվածքների և համայնքների տնտեսական գործունեության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է քննարկվել նաև վնասի գնահատման ժամանակակից տվյալների բազաների և թվային գործիքների կիրառումը, ինչը հնարավորություն կտա բարձրացնել հաշվարկների ճշգրտությունը, համադրելիությունը և թափանցիկությունը։ Առանձին նշանակություն ունի գնահատման մեթոդաբանության համապատասխանեցումը շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման ժամանակակից գործընթացներին։ ՀՀ-ում ՇՄԱԳ-ի նոր ուղեցույցները ներառում են գնահատման փուլերը, մեթոդաբանությունը, գործիքները և մշտադիտարկման գործընթացները, իսկ նախագծային փաստաթղթերում նախատեսվում է նաև շրջակա միջավայրի հնարավոր տնտեսական և բնապահպանական վնասների գնահատում։ Աշխատությունում կարող է հիմնավորվել նաև տարբեր տնտեսական սցենարների համեմատական գնահատման անհրաժեշտությունը․ օրինակ՝ նախագծի այլընտրանքային տեխնոլոգիաների, տեղակայման տարբերակների կամ գործունեությունից հրաժարվելու տարբերակի համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ լուծումն է առավել արդյունավետ ոչ միայն տնտեսական, այլև էկոլոգիական տեսանկյունից։ ՀՀ ՇՄԱԳ մեթոդական մոտեցումներում նույնպես ընդգծվում է այլընտրանքների էկոլոգատնտեսական վերլուծության միջոցով առավել բարենպաստ տարբերակի ընտրության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոխհատուցման մեխանիզմների կատարելագործմանը՝ գնահատելով, թե որքանով են սահմանված վճարները և փոխհատուցումները իրականում արտացոլում բնապահպանական վնասի ամբողջական տնտեսական արժեքը։ Կարևոր է, որ փոխհատուցումը չսահմանափակվի միայն ֆինանսական վճարմամբ, այլ անհրաժեշտության դեպքում ներառի ռեկուլտիվացիա, վերականգնողական միջոցառումներ, աղտոտման կանխարգելում և էկոհամակարգերի վերականգնում։ ՀՀ գործող մեթոդաբանության մեջ, օրինակ, հողային վնասների դեպքում նախատեսվում է նաև ռեկուլտիվացիայի միջոցով հատուցում։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է կայանալ այնպիսի կատարելագործված մեթոդաբանության առաջարկման մեջ, որը թույլ կտա ավելի ճշգրիտ գնահատել բնապահպանական վնասը, համադրել տարբեր ոլորտների ազդեցությունները, ապահովել տնտեսական և բնապահպանական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և ստացված արդյունքները կիրառել պետական քաղաքականության ու ներդրումային որոշումների ընդունման ժամանակ։ Այն կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, բնապահպաններին, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցներին, էկոլոգիական փորձաքննության մասնագետներին և կայուն զարգացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական նպատակը շրջակա միջավայրի վնասի տնտեսական գնահատումը դարձնել ավելի ամբողջական, գիտականորեն հիմնավորված և գործնական կիրառելի՝ ՀՀ տնտեսական զարգացման և բնապահպանական պաշտպանության խնդիրները միասնական գնահատման համակարգում համադրելու միջոցով։

Հոգեբանություն

Психология. Книга 2. Психология образования աշխատությունը հոգեբանության բազմահատոր դասընթացի երկրորդ հատորն է, որը նվիրված է կրթական հոգեբանության տեսությանը և կիրառական խնդիրներին, այն ուսումնասիրում է ուսուցման և ուսման գործընթացների հոգեբանական հիմքերը, ներկայացնում է ուսանողի ճանաչողական զարգացման առանձնահատկությունները, հիշողության, ուշադրության և մտածողության դերը ուսուցման արդյունավետության մեջ, ինչպես նաև քննարկում է մոտիվացիայի ձևավորումը և ուսումնական գործունեության կազմակերպման հոգեբանական պայմանները, գիրքը անդրադառնում է ուսուցիչ-աշակերտ փոխազդեցությանը, դասարանի սոցիալ-հոգեբանական միջավայրին և ուսուցման արդյունավետ մեթոդներին, միաժամանակ ընդգրկելով կրթական խնդիրների հոգեբանական ախտորոշման և միջամտության մոտեցումներ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր կրթական հոգեբանության և մանկավարժության մասնագետների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում էկոլոգիական կրթության կազմակերպման և կառավարման համակարգային խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթական քաղաքականության, բնապահպանական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման սկզբունքների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթության տարբեր մակարդակներում բնապահպանական գիտելիքների տարածման, ուսումնական գործընթացում դրանց ներառման, կառավարման մեխանիզմների արդյունավետության և համապատասխան հաստատությունների միջև համագործակցության առանձնահատկությունների վրա։ Էկոլոգիական կրթությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որի նպատակն է ոչ միայն բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցումը, այլև պատասխանատու վերաբերմունքի, էկոլոգիական մտածողության և բնապահպանական վարքագծի ձևավորումը։ Քննության են առնվում նախադպրոցական, հանրակրթական, մասնագիտական և բարձրագույն կրթության համակարգերում բնապահպանական բաղադրիչի զարգացման հնարավորությունները, ինչպես նաև տարբեր կրթական աստիճանների միջև բովանդակային շարունակականության ապահովման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների, կրթական հաստատությունների, տեղական ինքնակառավարման կառույցների, հասարակական կազմակերպությունների և բնապահպանական ոլորտի մասնագետների համագործակցությանը։ Կարևորվում է կառավարման միասնական և համակարգված մոտեցման ձևավորումը, որը հնարավորություն է տալիս հստակեցնել տարբեր կառույցների գործառույթները, սահմանել առաջնահերթությունները և արդյունավետորեն օգտագործել կրթական ու տեղեկատվական ռեսուրսները։ Ուսումնասիրվում են ուսումնական ծրագրերի և դասընթացների բովանդակությունը, բնապահպանական թեմաների ընդգրկման մակարդակը և միջառարկայական կապերի կիրառման հնարավորությունները։ Էկոլոգիական խնդիրների ուսումնասիրությունը նպատակահարմար է դիտարկվում ոչ միայն բնական գիտությունների շրջանակում, այլև աշխարհագրության, տնտեսագիտության, հասարակագիտության և այլ առարկաների հետ փոխկապակցված՝ շրջակա միջավայրի խնդիրների բազմակողմանի ընկալման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում մանկավարժների մասնագիտական պատրաստվածությանը և վերապատրաստմանը, քանի որ էկոլոգիական կրթության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է ժամանակակից բնապահպանական գիտելիքների, համապատասխան ուսուցման մեթոդների և գործնական աշխատանքի ձևերի տիրապետմամբ։ Դիտարկվում են նաև արտադասարանական և ոչ ֆորմալ կրթության հնարավորությունները՝ բնապահպանական ծրագրերի, ուսումնական նախագծերի, հետազոտական աշխատանքների, բնության դիտարկումների և համայնքային նախաձեռնությունների միջոցով։ Կարևորվում է սովորողների ակտիվ մասնակցությունը, քանի որ գործնական գործունեությունը նպաստում է տեսական գիտելիքների և իրական բնապահպանական խնդիրների միջև կապի ձևավորմանը։ Կառավարման տեսանկյունից քննության են առնվում ծրագրերի պլանավորման, իրականացման, մշտադիտարկման և արդյունքների գնահատման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում չափելի ցուցանիշների ձևավորմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել ոչ միայն սովորողների գիտելիքները, այլև նրանց վերաբերմունքի, արժեքային կողմնորոշումների և վարքագծային հմտությունների զարգացումը։ Հայաստանի պայմաններում էկոլոգիական կրթության զարգացումը դիտարկվում է երկրի բնապահպանական մարտահրավերների, բնական ռեսուրսների պահպանության և արդյունավետ օգտագործման, բնակավայրերի շրջակա միջավայրի որակի և հասարակության բնապահպանական պատասխանատվության բարձրացման հետ փոխկապակցված։ Այս առումով կրթական համակարգը ներկայացվում է որպես երկարաժամկետ բնապահպանական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ժամանակակից կրթական միջոցների կիրառման հնարավորություններին, որոնք կարող են նպաստել բնապահպանական տեղեկատվության հասանելիությանը, ուսումնական նյութերի բազմազանեցմանը և սովորողների հետազոտական գործունեության զարգացմանը։ Կարևորվում է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և արդյունավետ մոտեցումների հարմարեցումը Հայաստանի կրթական ու սոցիալ-տնտեսական պայմաններին՝ ազգային առանձնահատկությունների և բնապահպանական առաջնահերթությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է էկոլոգիական կրթության կառավարման արդյունավետության բարձրացման, կրթական ծրագրերի կատարելագործման, կառույցների միջև համագործակցության ամրապնդման և հասարակության բնապահպանական գիտակցության զարգացման համար համապատասխան մոտեցումների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթության և բնապահպանության ոլորտների մասնագետների, կրթության կառավարիչների, մանկավարժների, բնապահպանների, պետական ու հասարակական կառույցների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Ֆիրդուսու «Շահնամե» էպիկական պոեմում արտացոլված ազգագրական տարրերին՝ դիտարկելով այն որպես ոչ միայն գրական ստեղծագործություն, այլ նաև հին իրանական հասարակության կենցաղի, մտածողության և մշակութային պատկերացումների կարևոր աղբյուր։ Նյութում վերլուծվում են սոցիալական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, իշխանական և ռազմական համակարգերի նկարագրությունները, որոնք թույլ են տալիս վերականգնել միջնադարյան իրանական աշխարհի որոշակի կողմերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորույթներին, ծիսակարգերին, հյուրընկալության ձևերին, հագուստի և զենքի նկարագրություններին, ինչպես նաև ժողովրդական հավատալիքներին ու առասպելական պատկերացումներին, որոնք միահյուսված են պատմական և դիցաբանական շերտերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ «Շահնամե»-ում ազգագրական նյութը հաճախ ներկայացված է էպիկական ձևով, որտեղ իրական պատմական տարրերը համադրվում են հերոսական ու առասպելական պատկերների հետ՝ ստեղծելով մշակութային հիշողության համապարփակ համակարգ։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս պոեմը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր ինչպես գրական, այնպես էլ պատմա-ազգագրական ուսումնասիրությունների համար՝ բացահայտելով իրանական քաղաքակրթության ինքնության ձևավորման որոշ հիմնարար բաղադրիչներ։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հակադարձ կախովի թռիչքային կառուցվածքով մետաղական կամուրջների հաշվարկային մեթոդիկայի մշակմանը՝ սեյսմիկ ազդեցությունների պայմաններում դրանց հուսալիության, կայունության և անվտանգության ապահովման նպատակով։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են երկրաշարժերի ժամանակ առաջացող դինամիկ բեռնվածքների ազդեցությունը կամրջային կառուցվածքների վրա, վերլուծվում են դրանց լարվածադեֆորմացված վիճակը, տատանումների բնույթը և կրող տարրերի աշխատանքը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Հեղինակը ներկայացնում է ժամանակակից հաշվարկային մոտեցումներ և մաթեմատիկական մոդելներ, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել ճշգրիտ գնահատել կառուցվածքի վարքագիծը, կատարել նախագծային լուծումների օպտիմալացում և բարձրացնել սեյսմակայունության մակարդակը։ Աշխատությունը հիմնված է տեսական ուսումնասիրությունների, ինժեներական հաշվարկների և մոդելավորման արդյունքների վրա՝ առաջարկելով գործնական կիրառման համար արդյունավետ մեթոդաբանություն։ Գիրքը նախատեսված է կամրջաշինության, շինարարական և սեյսմիկ ճարտարագիտության ոլորտների մասնագետների, նախագծողների, գիտաշխատողների, մագիստրանտների և ասպիրանտների համար, ովքեր զբաղվում են բարդ ինժեներական կառույցների նախագծմամբ և սեյսմակայունության գնահատմամբ։