Вводный курс математической логики

Պատմություն

Армяне (Народы и культуры) աշխատությունը ազգագրության և մշակութաբանության ոլորտի գիտահանրամատչելի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ ժողովրդի պատմական ձևավորումը, մշակութային ինքնությունը և ավանդույթները, այն անդրադառնում է հայերի էթնոգենեզին, սոցիալական կառուցվածքին, լեզվական և կրոնական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև նյութական և հոգևոր մշակույթի հիմնական տարրերին՝ ընտանեկան սովորույթներ, ժողովրդական արվեստ, ճարտարապետություն և ավանդական կենսակերպ, գիրքը վերլուծում է նաև հայերի տարածվածությունը տարբեր երկրներում և սփյուռքի ձևավորման գործընթացները, միաժամանակ ընդգծելով ազգային ինքնության պահպանման մեխանիզմները պատմական տարբեր փուլերում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ազգագրության, պատմության և մշակութաբանության ուսումնասիրության համար։

Հոգեբանություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է հոգեբանության՝ որպես գիտության ձևավորման, զարգացման և ժամանակակից կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա տեղը գիտությունների համակարգում և մարդու վարքի ու հոգեկան գործընթացների ուսումնասիրման կարևորությունը։ Աշխատանքում ներկայացվում է հոգեբանությունը որպես գիտություն, որը ուսումնասիրում է մարդու հոգեկան երևույթները՝ զգայությունները, ընկալումը, մտածողությունը, հիշողությունը, հույզերը, կամքը և վարքը՝ ինչպես անհատական, այնպես էլ սոցիալական մակարդակներում։ Քննարկվում է հոգեբանության պատմական զարգացումը՝ սկսած փիլիսոփայական մտքի շրջանակներում ձևավորված պատկերացումներից մինչև այն գիտական դառնալը փորձարարական մեթոդների կիրառմամբ, որտեղ առանձնահատուկ դեր են ունեցել առաջին հոգեբանական լաբորատորիաների ստեղծումը և փորձարարական մոտեցումների ներդրումը։ Աշխատանքում անդրադարձ է կատարվում հոգեբանության հիմնական ուղղություններին և դպրոցներին՝ բիհևիորիզմ, հոգեվերլուծություն, հումանիստական և կոգնիտիվ հոգեբանություն, որոնք տարբեր տեսանկյուններից են բացատրում մարդու վարքը և ներքին հոգեկան գործընթացները։ Ներկայացվում է նաև հոգեբանության կապը այլ գիտությունների հետ՝ կենսաբանության, բժշկության, սոցիոլոգիայի և մանկավարժության, ինչը ցույց է տալիս դրա միջառարկայական բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հոգեբանական հետազոտությունների մեթոդներին՝ դիտարկում, փորձ, հարցում և թեստավորում, որոնք ապահովում են գիտական տվյալների ստացման և վերլուծության հնարավորությունը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալ հոգեբանության դերը որպես գիտություն, որը ոչ միայն բացատրում է մարդու ներաշխարհը, այլ նաև կիրառվում է կրթության, առողջապահության, կառավարման և սոցիալական ոլորտներում՝ նպաստելով մարդու վարքի ավելի լավ հասկացմանն ու հասարակական հարաբերությունների զարգացմանը։

Պատմություն

Գիտական-պատմական ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում է հնագույն ժամանակներից մինչև ավելի ուշ շրջաններ կիրառված օրացուցային համակարգերի ձևավորումն ու զարգացումը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայկական և հարակից հին քաղաքակրթությունների ժամանակահաշվարկի ավանդույթներին։ Աշխատության մեջ քննարկվում են արևային, լուսնային և խառը տոմարների առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման պատճառները և հասարակական կյանքի կազմակերպման մեջ ունեցած դերը։ Հեղինակը փորձում է ցույց տալ, թե ինչպես են ժամանակի հաշվարկի համակարգերը կապված եղել աստղագիտական դիտարկումների, կրոնական պատկերացումների և պետական կառավարման պահանջների հետ։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև հին ժողովուրդների՝ այդ թվում հայկական մշակութային միջավայրում ժամանակի ընկալման ձևերին և հնարավոր հնագույն տոմարական համակարգերի վերականգնման փորձերին։ Նյութը ներկայացվում է համադրելով պատմական աղբյուրներ, լեզվաբանական դիտարկումներ և արխեոաստղագիտական մոտեցումներ՝ ստեղծելով միջգիտական վերլուծություն ժամանակի չափման մասին։ Ստեղծագործությունը հետաքրքիր է ինչպես պատմության և աստղագիտության, այնպես էլ մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է α,β-դեհիդրոամինաթթուների ֆիզիոլոգիապես ակտիվ ածանցյալների սինթեզի մեթոդների մշակմանը՝ օգտագործելով միկրոալիքային ճառագայթմամբ ինիցիացված ռեակցիաներ։ Քննարկվում են արագացված օրգանական սինթեզի մոտեցումները, որոնց հիմքում ընկած է միկրոալիքային էներգիայի ազդեցությունը ռեակցիոն կինետիկայի վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել ելքերի արդյունավետությունը և կրճատել սինթեզի ժամանակը։ Վերլուծվում են ստացված միացությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ստերեոքիմիան և ռեակտիվության պարամետրերը՝ կապելով դրանք կենսաբանական ակտիվության հնարավոր դրսևորումների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դեհիդրոամինաթթուների կոնյուգացված համակարգերի դերին կենսաակտիվ հատկությունների ձևավորման մեջ, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությանը դեղագործական քիմիայի և կենսաօրգանական սինթեզի ոլորտներում։ Աշխատությունը ներկայացնում է նաև փորձարարական տվյալների վերլուծություն՝ ընդգծելով միկրոալիքային սինթեզի առավելությունները դասական մեթոդների համեմատ։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական գորգարվեստի զարդանախշերի, նշանների և պատկերային համակարգի խորքային ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց ծագումը, խորհրդանշական նշանակությունը և կապը հայկական մշակույթի, հավատալիքների ու պատմական հիշողության հետ։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես են տարբեր երկրաչափական ձևերը, բուսական ու կենդանական պատկերները, արևային նշանները, խաչաձև կառուցվածքները և այլ ավանդական մոտիվներ արտահայտել աշխարհի մասին հայ ժողովրդի պատկերացումները, ընտանիքի, պտղաբերության, պաշտպանության, հավերժության և հոգևոր արժեքների գաղափարները։ Գրքում զարդաձևերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական տարրեր, այլև որպես մշակութային լեզու, որի միջոցով սերունդները փոխանցել են իրենց գիտելիքները, հավատամքները և ինքնությունը։ Ուսումնասիրությունը ներառում է պատմական, ազգագրական և արվեստաբանական վերլուծություններ՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տարբեր շրջանների գորգերում պահպանվել տեղական առանձնահատկությունները և միևնույն ժամանակ արտացոլվել համահայկական խորհրդանիշներ։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է հայկական կիրառական արվեստի, ազգային խորհրդաբանության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվողների համար։

Լրագրություն

Այս աշխատությունը նվիրված է 1990–2006 թվականների արդի հայ մամուլի և գրականության փոխհարաբերությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով անկախության տարիներին ձևավորված նոր գրական և հրապարակախոսական միջավայրը, ինչպես նաև մամուլի դերը ժամանակակից գրական գործընթացների ձևավորման, գնահատման և հանրայնացման գործում։ Նյութում վերլուծվում են հասարակական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը գրական կյանքի վրա, գրական մամուլի զարգացման միտումները, գրական-քննադատական հոդվածների, հարցազրույցների, գրախոսությունների և հրապարակախոսական նյութերի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց նշանակությունը գրական արժեքների ձևավորման և ընթերցողական ճաշակի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախության շրջանի մամուլի բազմակարծությանը, գրական բանավեճերին, մշակութային ինքնության, ազգային արժեքների և ժամանակակից ստեղծագործական ուղղությունների արտացոլմանը պարբերական մամուլում։ Քննարկվում են նաև գրողների, լրագրողների և գրականագետների համագործակցության ձևերը, զանգվածային մշակույթի ազդեցությունը գրական դաշտի վրա և մշակութային լրագրության զարգացման հիմնական միտումները։ Աշխատությունը համադրում է գրականագիտական և լրագրագիտական մոտեցումները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է 1990–2006 թվականների հայ մամուլը դարձել ժամանակակից հայ գրականության զարգացման, հանրային քննարկման և գրական գործընթացների արժևորման կարևոր հարթակ։