Մաթեմատիկական անալիզ. Առաջին մաս

Քիմիա

Ֆիզիկաքիմիական և կենսաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կենսամակրոմոլեկուլների՝ սպիտակուցների, դեզօքսիռիբոնուկլեինաթթվի (ԴՆԹ) և լիպոսոմների փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը դիալկիլսուլֆօքսիդների և դրանց պլատինային համալիր միացությունների հետ։ Քննության են առնվում նշված նյութերի մոլեկուլային կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպիտակուցների կառուցվածքային կայունության, ԴՆԹ-ի մոլեկուլային կազմակերպման և լիպոսոմների թաղանթային հատկությունների վրա ուսումնասիրվող միացությունների հնարավոր ազդեցություններին։ Վերլուծվում են միջմոլեկուլային փոխազդեցությունների բնույթը, կապման մեխանիզմները, համալիրագոյացման գործընթացները և դրանց կախվածությունը միջավայրի ֆիզիկաքիմիական պայմաններից։ Քննարկվում են նաև սպեկտրոսկոպիական, ջերմադինամիկական և կենսաֆիզիկական հետազոտական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ մոլեկուլային փոխազդեցությունների բնութագրման և կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման նպատակով։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են դիալկիլսուլֆօքսիդների քիմիական առանձնահատկությունները, պլատինի կոորդինացիոն միացությունների հատկությունները և կենսաբանական մոդելային համակարգերի հետ դրանց փոխազդեցությունների համեմատական վերլուծության մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ստացվող ֆիզիկաքիմիական տվյալների նշանակությանը կենսաակտիվ միացությունների հատկությունների բացահայտման, դեղագործական քիմիայի, մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի և կենսաբանական թաղանթների հետազոտության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական քիմիայի, կենսաքիմիայի, կենսաֆիզիկայի, կոորդինացիոն քիմիայի և մոլեկուլային կենսաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ահաբեկչության՝ որպես միջազգային բնույթ ունեցող ծանր հանցավոր երևույթի ուսումնասիրությանը՝ միջազգային քրեական իրավունքի և միջազգային անվտանգության տեսանկյուններից։ Հետազոտության կենտրոնում ահաբեկչական գործողությունների իրավական բնութագրումն է, դրանց միջազգային վտանգավորության գնահատումը և պետությունների ու միջազգային կազմակերպությունների կողմից դրանց կանխարգելման ու հակազդման իրավական մեխանիզմների վերլուծությունը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել ահաբեկչության հասկացության ձևավորման պատմական զարգացումը, դրա հիմնական բնութագրիչները և տարբեր իրավական համակարգերում դրա սահմանման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ միջազգային իրավունքում ահաբեկչության համընդհանուր և միանշանակ սահմանման հարցը երկար ժամանակ եղել է բարդ իրավաքաղաքական խնդիր, ինչն անդրադարձել է միջազգային քրեական պատասխանատվության միասնական մեխանիզմների ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ ահաբեկչական հանցագործությունների տարբեր դրսևորումներին, դրանց կազմակերպմանը, ֆինանսավորմանը, օժանդակությանը և կատարմանը նպաստող պայմաններին՝ դրանք դիտարկելով բացառապես իրավական և կանխարգելիչ համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պետությունների միջազգային պարտավորություններին, այդ թվում՝ ահաբեկչական գործունեության կանխարգելմանը, հանցագործությունների քննությանը, կասկածվող անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդման իրականացմանը և պետությունների միջև իրավական համագործակցությանը։ Աշխատությունում կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային պայմանագրերը, ՄԱԿ-ի շրջանակներում ընդունված փաստաթղթերը և ահաբեկչության դեմ պայքարին ուղղված միջազգային իրավական գործիքները։ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի համապատասխան շրջանակներում ահաբեկչության դեմ պայքարը ներառում է պետությունների կողմից ահաբեկչության ֆինանսավորման կանխարգելման, ահաբեկչական խմբավորումներին աջակցություն չտրամադրելու և դրանց նկատմամբ միջազգային համագործակցության ուժեղացման պարտավորություններ։ (un.org) Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև ահաբեկչության և այլ միջազգային հանցագործությունների տարանջատման խնդիրը։ Այդ համատեքստում կարող են քննարկվել ահաբեկչության և սովորական քրեական հանցագործության, զինված հակամարտությունների իրավունքի խախտումների և միջազգային այլ ծանր հանցագործությունների միջև իրավական տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետությունների իրավասության հարցերին, միջազգային քրեական համագործակցությանը, արտահանձնմանը, փոխադարձ իրավական օգնությանը և սահմանների հատմամբ իրականացվող հանցավոր գործունեության դեմ համատեղ գործողություններին։ Հատուկ նշանակություն ունի մարդու իրավունքների պաշտպանության և հակաահաբեկչական միջոցների միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ ահաբեկչության դեմ պայքարը պետք է իրականացվի իրավականության, համաչափության և հիմնարար իրավունքների պահպանման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է քննարկել նաև ահաբեկչության կանխարգելման ոչ միայն քրեաիրավական, այլև կազմակերպական ու միջազգային համագործակցության մեխանիզմները՝ տեղեկատվության փոխանակում, ֆինանսական հոսքերի վերահսկում, սահմանային անվտանգության ամրապնդում և միջազգային իրավական փոխօգնություն։ Նյութը կարող է հետաքրքրել միջազգային իրավունքի մասնագետներին, քրեագետներին, իրավաբաններին, անվտանգության ոլորտի հետազոտողներին, պետական կառավարման մասնագետներին և իրավաբանական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ահաբեկչությունը դիտարկում է որպես միջազգային հանրության համար լուրջ իրավական և անվտանգության մարտահրավեր՝ կենտրոնանալով դրա իրավական որակավորման, միջազգային քրեական պատասխանատվության, պետությունների համագործակցության և կանխարգելման իրավական մեխանիզմների վրա։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական անվտանգության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման հիմնական պատճառների բացահայտմանը և հնարավոր լուծումների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում տնտեսական անվտանգությունը դիտարկվում է որպես ազգային անվտանգության կարևոր բաղադրիչ, որը ներառում է երկրի տնտեսական կայունության, ինքնուրույն զարգացման, ներքին ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, արտաքին տնտեսական ազդեցությունների նկատմամբ դիմակայունության և բնակչության սոցիալ-տնտեսական բարեկեցության ապահովումը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Հայաստանի տնտեսության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, որոնք կարող են վտանգել տնտեսական կայունությունն ու երկարաժամկետ զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական աճի տեմպերին, ներդրումային միջավայրին, պետական ֆինանսներին, արտաքին առևտրին, ներմուծումից կախվածությանը, արտահանման կառուցվածքին, գործազրկությանը, աղքատությանը և տնտեսության կառուցվածքային անհավասարակշռություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի տնտեսության արտաքին խոցելիության գնահատումը, այդ թվում՝ համաշխարհային և տարածաշրջանային տնտեսական փոփոխությունների, միջազգային շուկաների տատանումների, արտաքին ֆինանսական հոսքերի և աշխարհաքաղաքական զարգացումների հնարավոր ազդեցությունը երկրի տնտեսական անվտանգության վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև էներգետիկ, պարենային և ֆինանսական անվտանգության խնդիրներին՝ դիտարկելով դրանց փոխկապակցվածությունը տնտեսական համակարգի ընդհանուր կայունության հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տնտեսական անվտանգության գնահատման մեթոդաբանությունը․ ուսումնասիրության ընթացքում կարող են սահմանվել հիմնական ցուցանիշներ և չափանիշներ, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել տնտեսական համակարգի խոցելի կողմերը, գնահատել առկա սպառնալիքների մակարդակը և կանխատեսել դրանց հնարավոր հետևանքները։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև պետական տնտեսական քաղաքականության այն ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել ռիսկերի նվազեցմանը և երկրի դիմակայունության բարձրացմանը։ Դրանց շարքում կարևոր են տնտեսության դիվերսիֆիկացումը, տեղական արտադրության զարգացումը, արտահանման խթանումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը, տեխնոլոգիական արդիականացումը, մարդկային կապիտալի զարգացումը և ռազմավարական ոլորտների կայունության ապահովումը։ Հետազոտության գործնական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ տնտեսական անվտանգության արդյունավետ համակարգը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձագանքելու արդեն առաջացած ճգնաժամերին, այլև նախապես բացահայտելու հնարավոր սպառնալիքները և մշակելու կանխարգելիչ քաղաքականություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և ազգային անվտանգության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և Հայաստանի տնտեսական զարգացման ռազմավարական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատանքը նվիրված է ամուսնական կյանքից բավարարվածության և հուզական ինտելեկտի փոխադարձ կապի ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել, թե ինչպես են մարդու հույզերը ճանաչելու, հասկանալու, կարգավորելու և արդյունավետ արտահայտելու կարողությունները կապված զուգընկերային հարաբերությունների որակի և ամուսնական կյանքից ընդհանուր բավարարվածության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ամուսնական հարաբերությունների հոգեբանական առանձնահատկությունները, փոխադարձ վստահությունը, հաղորդակցությունը, փոխըմբռնումը, կոնֆլիկտների կարգավորումը, էմպատիան և զուգընկերոջ հուզական կարիքներին արձագանքելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հուզական ինտելեկտի հիմնական բաղադրիչներին՝ սեփական հույզերի ճանաչմանը, դրանց կառավարմանը, այլ մարդկանց հույզերի ընկալմանը և սոցիալական փոխազդեցության արդյունավետ կազմակերպմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այն հարցը, թե արդյոք հուզական իրազեկվածության և ինքնակարգավորման ավելի բարձր մակարդակը նպաստում է ամուսնական հարաբերություններում ավելի կառուցողական հաղորդակցության, փոխադարձ աջակցության և բավարարվածության ձևավորմանը։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ուժեղացնել կամ թուլացնել այդ կապը, մասնավորապես՝ ամուսնության տևողությունը, զուգընկերների հաղորդակցական ոճը, կոնֆլիկտների հաճախականությունը, փոխադարձ սպասումները և հարաբերություններում առկա հոգեբանական աջակցությունը։ Հետազոտության էմպիրիկ հատվածը կարող է հիմնվել համապատասխան հոգեբանական մեթոդիկաների, հարցաթերթերի և վիճակագրական վերլուծության վրա՝ հուզական ինտելեկտի և ամուսնական բավարարվածության մակարդակների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։ Արդյունքները կարող են կարևոր նշանակություն ունենալ ընտանեկան հարաբերությունների հոգեբանական առանձնահատկությունների ավելի խոր ըմբռնման համար և ցույց տալ, թե ինչ դեր կարող են ունենալ հուզական հմտությունները հարաբերությունների կայունության ու փոխադարձ բավարարվածության պահպանման գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ընտանեկան և սոցիալական հոգեբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, հոգեբաններին, խորհրդատուներին, հետազոտողներին, ինչպես նաև միջանձնային հարաբերությունների և հուզական ինտելեկտի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Արցախի և Սյունիքի մելիքական ապարանքների ուսումնասիրությանը՝ որպես հայկական պատմաճարտարապետական ժառանգության կարևոր հուշարձանների։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են մելիքական ապարանքների կառուցման պատմական պայմանները, դրանց տեղադրությունը, ճարտարապետական հորինվածքը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները, շինարարական նյութերը և գեղարվեստական ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ապարանքների գործառույթներին, որոնք միաժամանակ կապված էին իշխանական բնակության, վարչական կառավարման, պաշտպանության և հասարակական կյանքի կազմակերպման հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Արցախի և Սյունիքի մելիքական իշխանությունների քաղաքական ու սոցիալական կառուցվածքի, նրանց կենցաղի և մշակութային միջավայրի մասին՝ ճարտարապետական հուշարձանների ուսումնասիրության միջոցով։ Կարևորվում է նաև ապարանքների փոխկապակցվածությունը ամրոցների, եկեղեցիների, բնակավայրերի և պաշտպանական այլ կառույցների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս դրանք դիտարկել ոչ թե առանձին շինություններ, այլ պատմական բնակավայրերի և պաշտպանական համակարգերի բաղկացուցիչ մասեր։ Ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նաև հուշարձանների պահպանության և գիտական փաստագրման տեսանկյունից, քանի որ դրանց նյութական ժառանգությունը կարևոր աղբյուր է հայկական ճարտարապետության զարգացման, տեղական շինարարական ավանդույթների և տարածաշրջանի պատմամշակութային կյանքի ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ճարտարապետներին, պատմաբաններին, հնագետներին, արվեստաբաններին, հայագետներին, մշակութային ժառանգության մասնագետներին, ուսանողներին և հայկական պատմաճարտարապետական հուշարձաններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Այլ առարկաներ

Պատմափաստագրական և ֆինանսատնտեսական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Երևանի նահանգական գանձապետական պալատի ենթակայության հարկային տեսուչների 1901 թվականի համագումարի նիստերի արձանագրությունները՝ արտացոլելով Ռուսական կայսրության ֆինանսական և վարչական կառավարման համակարգի գործունեությունը Արևելյան Հայաստանում։ Ժողովածուն վերաբերում է հարկային վարչարարության կազմակերպմանը, պետական եկամուտների հաշվառմանն ու հավաքագրմանը, հարկային պարտավորությունների կատարման վերահսկողությանը և նահանգային ֆինանսական հաստատությունների աշխատանքային գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի հարկային տեսուչների գործունեության կազմակերպման, հարկման ենթակա գույքի ու տնտեսական գործունեության հաշվառման, հարկատուների հետ փոխհարաբերությունների և հարկային օրենսդրության կիրառման հետ կապված հարցերը։ Փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու XX դարի սկզբի Երևանի նահանգի սոցիալ-տնտեսական պայմանները, գյուղատնտեսության և հողօգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետական ֆինանսական քաղաքականության իրականացման տեղական մեխանիզմները։ Դիտարկվում են հարկային մարմինների իրավասությունները, վարչական վերահսկողության ձևերը, հաշվետվողականության սկզբունքները և պետական կառույցների միջև համագործակցության կազմակերպական կողմերը։ Հրատարակությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության հարկաբյուջետային համակարգի, Անդրկովկասի տնտեսական պատմության և նահանգային կառավարման հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս պատմական համատեքստում գնահատելու հարկային քաղաքականության ազդեցությունը տարածաշրջանի տնտեսական հարաբերությունների և հասարակական կյանքի վրա։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, տնտեսագետների, իրավաբանների, արխիվագետների և Հայաստանի տնտեսական ու վարչական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։