Земельные дачи Эриванской губернии

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է մանկավարժության մեջ դիագնոստիկայի տեսական և մեթոդաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրթական գործընթացում գնահատման, վերլուծության և կանխատեսման նշանակությունը։ Վերլուծվում են մանկավարժական ախտորոշման հիմնական հասկացությունները, սկզբունքները, մեթոդները և գործիքները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները սովորողների գիտելիքների, կարողությունների, անհատական առանձնահատկությունների և զարգացման մակարդակի գնահատման գործընթացում։ Ուսումնասիրությունում քննարկվում է դիագնոստիկայի դերը ուսուցման արդյունավետության բարձրացման, անհատականացված կրթական մոտեցումների ձևավորման և մանկավարժական որոշումների հիմնավորման գործում։ Ներկայացվում են ժամանակակից մեթոդաբանական մոտեցումներ, հետազոտական մեթոդներ և գնահատման համակարգեր, որոնք նպաստում են կրթական գործընթացի կատարելագործմանը և սովորողների զարգացման առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի մի շարք գետերի ջրերի գենոտոքսիկության գնահատմանը և դրանցում հնարավոր գենետիկորեն վնասակար գործոնների հայտնաբերմանը։ Աշխատանքի առանցքում ջրային միջավայրի որակի ուսումնասիրությունն է՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե տարբեր գետերից վերցված ջրային նմուշները կարող են արդյոք առաջացնել կենդանի օրգանիզմների բջիջներում գենետիկական նյութի վնասում կամ այլ անցանկալի փոփոխություններ։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի համար, քանի որ գետային ջրերը ոչ միայն բնական էկոհամակարգերի կարևոր բաղադրիչ են, այլև օգտագործվում են գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, կենցաղային և այլ նպատակներով, իսկ ջրային միջավայրում կուտակվող աղտոտիչները կարող են բացասաբար անդրադառնալ ինչպես ջրային օրգանիզմների, այնպես էլ ամբողջ էկոհամակարգի կենսաբանական հավասարակշռության վրա։ Աշխատանքում գենոտոքսիկության մոնիթորինգը դիտարկվում է որպես ջրի որակի գնահատման լրացուցիչ և տեղեկատվական մեթոդ, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այնպիսի ազդեցություններ, որոնք միշտ չէ, որ կարելի է արձանագրել միայն ջրի սովորական քիմիական կամ ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տարբեր ջրային տարածքներից ստացված նմուշների համեմատությանը, դրանց հնարավոր կենսաբանական ազդեցությունների բացահայտմանը և շրջակա միջավայրի աղտոտվածության մակարդակի գնահատմանը։ Գենոտոքսիկության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել բջջային կամ գենետիկական թեստավորման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է արձանագրել քրոմոսոմային փոփոխություններ, ԴՆԹ-ի վնասում, մուտացիոն գործընթացների ակտիվացում կամ բջջային բաժանման խանգարումներ։ Նման մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ ջրում առկա են տարբեր ծագման բազմաթիվ աղտոտիչներ, որոնց համակցված ազդեցությունը կարող է դժվարությամբ գնահատվել միայն առանձին քիմիական նյութերի կոնցենտրացիաների ուսումնասիրությամբ։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև բնապահպանական մոնիթորինգի տեսանկյունից, քանի որ նման հետազոտությունների արդյունքները կարող են օգտագործվել գետերի էկոլոգիական վիճակի համապարփակ գնահատման, աղտոտման հնարավոր աղբյուրների բացահայտման և հետագա վերահսկողական միջոցառումների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է հիդրոէկոլոգիայի, բնապահպանական թունաբանության, գենետիկայի և շրջակա միջավայրի պաշտպանության գիտական ուղղությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են կենսաբանական թեստավորման մեթոդները լրացնել ջրային ռեսուրսների ավանդական վերահսկման համակարգերը։ Այն հատկապես հետաքրքիր կարող է լինել շրջակա միջավայրի պահպանությամբ, ջրային ռեսուրսների կառավարմամբ, էկոլոգիական անվտանգությամբ, գենետիկական թունաբանությամբ և կենսամոնիթորինգով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Բժշկություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ազդրի ոսկրի դիստալ հատվածի ռեզեկցիոն-կարճացնող օստեոտոմիայի կիրառմանը ազդրի հոդի էնդոպրոթեզավորման ընթացքում դիսպլաստիկ կոքսարթրոզների դեպքում՝ որպես բարդ անատոմիական պայմաններում վիրաբուժական շտկման մեթոդ։ Նյութում վերլուծվում են ազդրի դիսպլազիայի հետևանքով առաջացած կառուցվածքային փոփոխությունները, որոնք բարդացնում են էնդոպրոթեզի ճիշտ տեղադրումը և պահանջում են ոսկրային երկարության ու առանցքի ճշգրտում՝ հոդի կայունությունն ապահովելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օստեոտոմիայի տեխնիկական առանձնահատկություններին, ներառյալ ոսկրային հատվածի ռեզեկցիայի ծավալի ընտրությունը, իմպլանտի ճիշտ դիրքավորումը և վերջույթի երկարության հավասարակշռումը։ Քննարկվում են նաև հնարավոր բարդությունները՝ նյարդաանոթային կառուցվածքների վնասման ռիսկը, ոչ ճիշտ կոնսոլիդացիան և հետվիրահատական ֆունկցիոնալ սահմանափակումները, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման և կառավարման մեթոդները։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ այս վիրաբուժական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բարելավել ծանր դիսպլաստիկ կոքսարթրոզ ունեցող հիվանդների շարժողական ֆունկցիան, նվազեցնել ցավային համախտանիշը և բարձրացնել կյանքի որակը՝ ապահովելով էնդոպրոթեզավորման ավելի կայուն և երկարաժամկետ արդյունքներ։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հագուստի դիզայնի դասընթացում ուսանողների ստեղծագործական երևակայության զարգացման մանկավարժական և մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ապագա դիզայների մասնագիտական պատրաստվածությունը չի սահմանափակվում տեխնիկական գիտելիքների, ձևակառուցման կանոնների և կարի տեխնոլոգիաների յուրացմամբ․ ստեղծագործական երևակայությունը դիզայներական մտածողության առանցքային բաղադրիչներից է, որը հնարավորություն է տալիս ստեղծել նոր, ինքնատիպ և գեղագիտական ամբողջական լուծումներ։ Աշխատության մեջ ստեղծագործական երևակայությունը դիտարկվում է որպես ուսանողի կարողություն՝ վերափոխելու արդեն գոյություն ունեցող պատկերացումները, համադրելու տարբեր գաղափարներ, նյութեր, ձևեր, գույներ և ոճական տարրեր ու դրանց հիման վրա ստեղծելու նոր հագուստային կերպարներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես կարելի է ուսումնական գործընթացը կազմակերպել այնպես, որ այն չսահմանափակվի պատրաստի նմուշների կրկնօրինակմամբ, այլ խթանի ինքնուրույն որոնումը, փորձարկումը և գաղափարների ազատ արտահայտումը։ Դասընթացում ստեղծագործական երևակայության զարգացման համար կարող են կիրառվել էսքիզավորման, ասոցիատիվ մտածողության, գաղափարների գեներացման, տարբեր ոճերի և մշակութային տարրերի համադրման, ձևի վերափոխման, գունային լուծումների որոնման և նյութերի փորձարարական ընտրության առաջադրանքներ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում տեսողական աղբյուրների հետ աշխատանքին, քանի որ արվեստի գործերը, ճարտարապետությունը, բնությունը, ազգային մշակույթը, ժամանակակից նորաձևությունը և առօրյա միջավայրը կարող են դառնալ նոր դիզայներական գաղափարների ձևավորման խթան։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև ուսանողների ստեղծագործական գործունեության փուլերը՝ գաղափարի առաջացումից և նախնական էսքիզից մինչև հագուստի ձևի, նյութի, գույնի և դեկորատիվ լուծումների վերջնական ընտրություն։ Այս գործընթացում կարևոր է սովորողի ինքնուրույնության աստիճանական բարձրացումը․ սկզբնական փուլում ուսանողին կարող են առաջարկվել ուղղորդող վարժություններ, իսկ հետագա փուլերում՝ ավելի բաց և անհատական ստեղծագործական խնդիրներ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի դասավանդողի դերը, որը պետք է ոչ միայն փոխանցի մասնագիտական գիտելիքներ, այլև ստեղծի ստեղծագործական փորձարկումների համար բարենպաստ միջավայր, խրախուսի ինքնատիպ գաղափարները և ուսանողին օգնի վերածել նախնական պատկերացումը իրագործելի դիզայներական լուծման։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների գնահատման չափանիշները՝ գաղափարի ինքնատիպությունը, գեղագիտական ամբողջականությունը, ձևի և բովանդակության համապատասխանությունը, նյութերի ու գույների նպատակային ընտրությունը, կոմպոզիցիոն լուծումը և գաղափարը գործնականորեն իրականացնելու կարողությունը։ Կարևոր է նաև ստեղծագործական սխալների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը, քանի որ փորձարկումն ու ոչ ստանդարտ լուծումների որոնումը դիզայներական ստեղծագործության բնական մասն են։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հագուստի դիզայն դասավանդող դասախոսների, արվեստի և դիզայնի մանկավարժների, մեթոդիստների, դիզայներների, ուսանողների և կրթական ծրագրեր մշակողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է հագուստի դիզայնի դասընթացը որպես միջավայր, որտեղ մասնագիտական հմտությունների հետ զուգահեռ կարելի է նպատակային զարգացնել ստեղծագործական երևակայությունը, ինքնուրույն մտածողությունը, գեղագիտական ընկալումը և նորարարական դիզայներական լուծումներ ստեղծելու կարողությունը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Դուբայի ժամանակակից ճարտարապետության զարգացման մեջ ավանդականության և կայունության սկզբունքների նշանակության ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց փոխազդեցությունը արագ զարգացող քաղաքային միջավայրի և նորարարական ճարտարապետական լուծումների հետ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպես կարող են տեղական մշակութային ավանդույթները, պատմական ճարտարապետական ձևերը և տարածաշրջանին բնորոշ տարածական լուծումները պահպանվել ու վերաիմաստավորվել ժամանակակից շենքերի և քաղաքային համալիրների նախագծման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում է ավանդական ճարտարապետական տարրերի, դեկորատիվ մոտիվների, նյութերի, տարածության կազմակերպման սկզբունքների և կլիմայական պայմաններին հարմարեցված լուծումների կիրառումը ժամանակակից նախագծերում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կայուն ճարտարապետության սկզբունքներին՝ էներգիայի արդյունավետ օգտագործմանը, բնական լուսավորության և օդափոխության կազմակերպմանը, ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, շրջակա միջավայրի վրա շինարարության ազդեցության նվազեցմանը և տեղական կլիմայական առանձնահատկություններին համապատասխան նախագծային մոտեցումների ձևավորմանը։ Դիտարկվում է նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների և ավանդական ճարտարապետական փորձի համադրության հնարավորությունը, որի շնորհիվ նոր կառույցները կարող են միաժամանակ համապատասխանել ժամանակակից ֆունկցիոնալ պահանջներին և պահպանել տեղական մշակութային ինքնության որոշակի առանձնահատկություններ։ Ուշադրություն է դարձվում Դուբայի արագ քաղաքաշինական զարգացման արդյունքում առաջացած հակադրությանը՝ մի կողմից նորարարական, բարձր տեխնոլոգիական և խորհրդանշական ճարտարապետության, իսկ մյուս կողմից պատմական ու մշակութային ժառանգության պահպանման անհրաժեշտության միջև։ Կայունությունը դիտարկվում է ոչ միայն բնապահպանական, այլև սոցիալական, մշակութային և տնտեսական տեսանկյուններից՝ ընդգծելով երկարաժամկետ օգտագործման համար նախատեսված և տեղական միջավայրի հետ ներդաշնակ ճարտարապետական լուծումների կարևորությունը։ Քննարկվում է նաև քաղաքային ինքնության ձևավորման խնդիրը, քանի որ ճարտարապետությունը կարևոր դեր ունի քաղաքի պատմական հիշողության, մշակութային առանձնահատկությունների և ժամանակակից կերպարի միջև կապ ստեղծելու գործում։ Ավանդական մոտեցումների ստեղծագործական վերաիմաստավորումը և կայուն նախագծման մեթոդների կիրառումը ներկայացվում են որպես ժամանակակից քաղաքային զարգացման այնպիսի ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել ավելի հարմարավետ, արդյունավետ և մշակութային առումով ինքնատիպ միջավայրի ձևավորմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, կայուն զարգացման, դիզայնի, մշակութային ժառանգության և ժամանակակից քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Օսմանյան կայսրությունում բնակվող հայերի տնտեսական կյանքի, զբաղվածության և սոցիալ-տնտեսական դրության համակողմանի ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով առևտրի, արհեստագործության, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության և ֆինանսական գործունեության ոլորտներում նրանց ունեցած մասնակցությանը։ Վերլուծվում են տնտեսական զարգացման վրա ազդող քաղաքական, իրավական և հասարակական գործոնները, սեփականության հարաբերությունները, հարկային համակարգի ազդեցությունը, ինչպես նաև տնտեսական սահմանափակումներն ու հնարավորությունները տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական համայնքների տնտեսական դերին, ձեռնարկատիրական նախաձեռնություններին և դրանց նշանակությանը տարածաշրջանի տնտեսական զարգացման համատեքստում։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, տնտեսագետների, արևելագետների, ուսանողների և Օսմանյան կայսրության տնտեսական ու սոցիալական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։