Ապրելու արվեստը. Գիրք 9. Ապրիր ներկայում - Ամիրյան Հրաչյա

Պատմություն

Այս պատմագիտական աշխատությունը նվիրված է 1920 թ. ապրիլին տեղի ունեցած կարևոր քաղաքական իրադարձությանը՝ անդրկովկասյան հանրապետությունների վեհաժողովին և այդ շրջանակում Հայաստանի մասնակցությանը։ Այդ ժամանակաշրջանը բնորոշվում էր բարդ միջազգային և տարածաշրջանային իրավիճակով, երբ նորաստեղծ պետությունները փորձում էին ձևավորել համագործակցության ուղիներ և դիմակայել արտաքին վտանգներին։ Հեղինակը մանրամասն ներկայացնում է, թե ինչ պայմաններում է հրավիրվել վեհաժողովը, ինչ խնդիրներ էին դրված օրակարգում և ինչ դիրքորոշում ուներ Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նաև Հայաստանի քաղաքական նպատակները, դիվանագիտական քայլերը և բանակցային գործընթացները։ Քննարկվող հիմնական թեմաներից են․ վեհաժողովի կազմակերպման պատմական նախադրյալները Հայաստանի, ինչպես նաև հարևան հանրապետությունների շահերը տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները և սահմանափակումները արտաքին ուժերի ազդեցությունը անդրկովկասյան քաղաքական գործընթացների վրա վեհաժողովի արդյունքներն ու դրանց ազդեցությունը հետագա զարգացումների վրա Հեղինակը հիմնվում է արխիվային փաստաթղթերի, դիվանագիտական գրագրության և ժամանակակիցների վկայությունների վրա՝ ներկայացնելով փաստարկված և գիտականորեն հիմնավորված ուսումնասիրություն։ Աշխատությունը օգնում է հասկանալ, թե ինչպես էին ձևավորվում տարածաշրջանային հարաբերությունները և ինչ դեր ուներ Հայաստանը այդ գործընթացներում։

Մաթեմատիկա

Ժողովածուն ընդգրկում է տարբեր թեմաներով խնդիրներ՝ տվյալների նկարագրական վիճակագրություն, միջին արժեքներ, ցրվածություն, հավանականական բաշխումներ, ընտրանքային մեթոդներ և հիպոթեզների ստուգում։ Խնդիրները կառուցված են աստիճանաբար աճող բարդությամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս զարգացնել վերլուծական մտածողություն և տվյալների մշակման հմտություններ։ Նյութը նաև նպաստում է վիճակագրական մեթոդների կիրառման ընկալմանը իրական ոլորտներում՝ տնտեսագիտություն, սոցիոլոգիա, ինժեներական վերլուծություն և գիտական հետազոտություններ։ Այն կարևոր գործիք է թե՛ ինքնուրույն ուսուցման, թե՛ դասընթացային աշխատանքի համար։

Գրականություն

«Կալենց… Մտորումներ ցուցահանդեսից» Գրիգոր Գուրզադյանի գրական-էսսեիստական ստեղծագործություն է, որը արտահայտում է հեղինակի մտորումները և դիտարկումները արվեստի, ցուցահանդեսի, մշակութային արժեքների և ժամանակակից աշխարհի մասին։ Այն կարելի է դիտարկել որպես գրական մտորումների շարք, որտեղ հեղինակը ներկայացնում է ոչ միայն ցուցահանդեսի իրադարձությունները, այլև դրանցում բացվող ավելի խոր, ինքնազննիչ և հասարակական-մշակութային խնդիրներ։ Գրքում ներկայացված են ստեղծագործական, պատմական և մշակութային վերացական հարցեր՝ այն ձևով, որ ընթերցողը մտնում է հեղինակի ներաշխարհ և մասնակցում արվեստի հանդեպ նրա մոտեցմանը։ «Կալենց» տերմինը կարող է լինել խորհրդանշական՝ կապված արվեստի, կյանքի և ժամանակի զգայական ընկալման հետ։

Փիլիսոփայություն

«Պետություն» (Պլատոն) փիլիսոփայական երկ է, որտեղ հեղինակը փորձում է բացահայտել արդար հասարակության և ճիշտ պետության կառուցվածքի գաղափարը։ Գիրքը ներկայացված է երկխոսության ձևով՝ Սոկրատեսի և նրա զրուցակիցների միջեւ, որտեղ նրանք քննարկում են արդարության, ուժի, օրենքի և կրթության նշանակությունը։ Պլատոնը առաջարկում է, որ պետությունը պետք է ղեկավարեն «Filozof-թագավորները», այն մարդիկ, ովքեր ունեն իմացք, արդարություն և հոգևոր բարձր մտածողություն։ Գիրքը նաև ներկայացնում է «այդպիսին» պետության կառուցվածքը՝ երեք հիմնական դասակարգերով՝ կառավարիչներ, պահապաններ և արտադրողներ։ Պլատոնը նշում է, որ հասարակության ամենակարևոր նպատակը պետք է լինի հոգևոր ու բարոյական կատարելագործումը՝ ոչ միայն նյութական բարիքները։ Նա նաև քննարկում է կրթության դերը՝ որպես քաղաքացու հոգևոր զարգացման և արդարության պահպանման բանալին։ Գիրքը ներկայացնում է նաև «Իդեալների տեսությունը», ըստ որի իրական աշխարհը միայն պակաս կատարյալ արտացոլումն է մի կատարելագործված գաղափարների աշխարհի։ Պլատոնի մոտեցումը հաճախ դիտարկվում է որպես թևավոր, քանի որ նա առաջարկում է այնպիսի հասարակական կառուցվածք, որը պահանջում է խիստ կարգ ու դիսցիպլինա։ «Պետությունը» մեծ ազդեցություն է ունեցել քաղաքական փիլիսոփայության, գաղափարական մտածողության և սոցիալական ուսմունքի զարգացման վրա։ Գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են արդարության, պետության և մարդու նպատակի մասին փիլիսոփայությամբ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-5-04-103214-2

Գրականություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Շեքսպիրի դրամատուրգիայի հայ թատերականացված տարբերակները, ներկայացնում է ներկայացումների պատմությունը, դերբայական տարբերակների հարմարվողականությունը և հայ թատրոնի զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Աշխատությունը ընդգրկում է ինչպես դասական ներկայացումների վերլուծություն, այնպես էլ ժամանակակից բեմադրությունների քննություն, ընդգծելով թարգմանության, դերասանական շեշտադրումների և σκենարական փոփոխությունների կարևորությունը։ Հիմնական թեմաները․ Շեքսպիրի դրամատուրգիայի յուրահատկությունները հայ թատրոնում Հայ թատերականացված բեմադրությունների պատմություն և ազդեցություն Թարգմանության և բեմադրության դերը հայ մշակութային ընկալման մեջ Ներկայացումների ոճական և դերասանական լուծումների վերլուծություն Հայ թատրոնի զարգացման և միջազգային գրականության ինտեգրման հարցեր Գրքի առանձնահատկությունները․ Ներկայացնում է Շեքսպիրի բեմադրությունների ամբողջական վերլուծություն հայ թատրոնի համատեքստում Հարմար է թատերականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և դասական գրականության սիրահարների համար Միավորում է պատմական, թատերական և գրական քննադատական մոտեցումներ Արդյունավետ է հայ թատրոնում միջազգային գրականության ազդեցության ուսումնասիրության համար

Կենսագրություն

«Որբերի Ամենայն հայոց հայրիկը» (Սուսաննա Հովհաննիսյան) խոր և հուզական գիրք է, որը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի մարդասիրական ու հայրական կերպարին։ Գիրքը ներկայացնում է Թումանյանին որպես այն անձնավորությունը, ով միշտ կանգնած է եղել անօթևանների, աղքատների և որբերի կողքին։ Հեղինակը պատմում է, թե ինչպես Թումանյանը ոչ միայն գրող էր, այլ նաև մեծ հոգով ու բարությամբ մարդ, ով օգնել է իր ժամանակի բազմաթիվ դժբախտ մարդկանց։ Գիրքը ընդգրկում է իրական պատմություններ, հիշողություններ և փաստեր, որոնք ցույց են տալիս Թումանյանի անհատականությունն ու ապրումների խորությունը։ Սուսաննա Հովհաննիսյանը շատ մանրամասն է նկարագրում Թումանյանի մանկավարժական գործունեությունը և նրա վերաբերմունքը երեխաների նկատմամբ։ Այս աշխատությունը նաև բացահայտում է Թումանյանի առաքինի կողմերը՝ համեստություն, կարեկցանք և հոգատարություն։ Ընթերցողը զգում է, որ հեղինակը փորձում է ցույց տալ, որ Թումանյանը եղել է ոչ միայն ազգային գրող, այլ նաև իրական մարդ՝ իր հոգով և կյանքով։ Գիրքը միաժամանակ հուզիչ և ոգեշնչող է, քանի որ ընթերցողը տեսնում է, թե ինչքան մեծ ազդեցություն կարող է ունենալ մեկ մարդ՝ եթե նա սիրում է մարդկանց։ «Որբերի Ամենայն հայոց հայրիկը» կարող է շատերին հիշեցնել, որ մարդասիրությունը և հոգատարությունը կարող են փոխել կյանքեր։ Գիրքը հատկապես օգտակար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Թումանյանի կյանքով և հայոց գրականության ու մշակույթի արժեքներով։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-76-434-4