Թուրք-իսրայելական ռազմավարական համագործակցությունը 20-րդ դարի վերջին և 21-րդ դարի սկզբին

Այլ առարկաներ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սևանի ավազանի հողագոյացման առանձնահատկությունների և լճի ջրերի կենսածին աղտոտման խնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են հողագոյացման գործընթացների հիմնական գործոնները՝ կլիմայական պայմանները, ռելիեֆը, մայր ապարները, կենսաբանական ակտիվությունը և մարդածին ազդեցությունը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Սևանի հողագրունտների ձևավորման առանձնահատկություններին։ Հեղինակը վերլուծում է հողի կառուցվածքային փոփոխությունները, հումուսի կուտակման և հանքայնացման գործընթացները, ինչպես նաև հողերի բերրիության և էկոլոգիական կայունության ցուցանիշները։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սևանա լճի ջրերի կենսածին աղտոտման աղբյուրներին՝ գյուղատնտեսական արտահոսքերին, կենցաղային կեղտաջրերին և էկոհամակարգի բնական հավասարակշռության խախտմանը։ Քննարկվում են աղտոտման նվազեցման և կանխարգելման գիտականորեն հիմնավորված ուղիները՝ ներառյալ հողօգտագործման արդյունավետ կառավարումը, պաշտպանական գոտիների ստեղծումը, կենսաբանական մաքրման մեթոդները և էկոհամակարգի վերականգնման միջոցառումները։ Գիրքը նախատեսված է հողագետների, էկոլոգների, հիդրոլոգների, գյուղատնտեսների, բնապահպանական քաղաքականության մշակողների և համապատասխան ոլորտների ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ կիրառական լուծումներ Սևանի ավազանի էկոլոգիական խնդիրների լուծման համար։

Բնապահպանություն

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի սոդային աղուտ-ալկալի հողերի մելիորացման նպատակով բնական հանքային նյութերի, գործարանային թափոնների և դրանց ակտիվացրած ձևերի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է բարձր ալկալիությամբ և անբարենպաստ ֆիզիկաքիմիական հատկություններով հողերի բերրիության վերականգնման և գյուղատնտեսական օգտագործման համար դրանց պիտանիության բարձրացման խնդիրը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են աղուտ-ալկալի հողերի առաջացման և տարածման առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական կազմը, հողային լուծույթի հատկությունները, փոխանակային կլանման գործընթացները, կառուցվածքային վիճակը, ջրաթափանցելիությունը և բույսերի աճի համար կարևոր սննդատարրերի մատչելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր բնական հանքային նյութերի և արդյունաբերական թափոնների ֆիզիկաքիմիական հատկություններին ու դրանց՝ որպես մելիորատորների օգտագործման նպատակահարմարությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև այդ նյութերի ակտիվացման հնարավորությունը, որի նպատակն է բարձրացնել դրանց ռեակցիոնունակությունը և մեծացնել հողի անբարենպաստ հատկությունների փոփոխման արդյունավետությունը։ Աշխատանքում կարող են գնահատվել տարբեր մելիորատորների և դրանց չափաքանակների ազդեցությունը հողի ալկալիության, աղայնության, փոխանակային նատրիումի պարունակության, հողի կառուցվածքի և ջրաֆիզիկական հատկությունների վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բույսերի աճի և զարգացման վրա իրականացվող մելիորատիվ միջոցառումների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հողի քիմիական բարելավման վերջնական նպատակներից մեկը մշակաբույսերի համար ավելի բարենպաստ սննդային և ֆիզիկական միջավայրի ձևավորումն է։ Գործարանային թափոնների օգտագործման դեպքում առանձնահատուկ կարևորություն է ստանում դրանց բնապահպանական անվտանգությունը, քիմիական կազմի գնահատումը և հնարավոր վնասակար տարրերի առկայության վերահսկումը, որպեսզի հողի վերականգնման գործընթացը չստեղծի երկրորդային աղտոտման վտանգ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր նյութերի համեմատական գնահատում, դրանց ազդեցության արդյունավետության որոշում և Արարատյան հարթավայրի պայմաններին առավել համապատասխան մելիորատիվ տարբերակների ընտրություն։ Միաժամանակ կարևորվում է բնական և արդյունաբերական երկրորդային հումքի ռացիոնալ օգտագործումը, ինչը կարող է հնարավորություն տալ միաժամանակ լուծելու հողերի դեգրադացիայի և արտադրական թափոնների օգտակար վերամշակման խնդիրները։ Աշխատության արդյունքները կարող են ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով աղուտ-ալկալի հողերի բերրիության վերականգնմանը, գյուղատնտեսական հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և Արարատյան հարթավայրում կայուն հողօգտագործման համակարգերի ձևավորմանը։

Բժշկություն

Այս գիտական և կլինիկական ուսումնասիրությունը նվիրված է նախածննդյան ախտորոշման ժամանակակից հնարավորություններին և պտղի բնածին զարգացման արատների դեպքում հղիության վարման մարտավարական մոտեցումների վերլուծությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են պտղի զարգացման խանգարումների վաղ հայտնաբերման մեթոդները՝ ուլտրաձայնային հետազոտություն, կենսաքիմիական սկրինինգներ, գենետիկական թեստավորում և ինվազիվ ախտորոշման տեխնիկաներ, ինչպես նաև դրանց զգայունությունն ու սահմանափակումները տարբեր կլինիկական իրավիճակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկի գնահատման համակարգերին, ծնողների խորհրդատվության գործընթացին և բժշկական-էթիկական որոշումների կայացման բարդություններին։ Քննարկվում են նաև հղիության շարունակման կամ ընդհատման ցուցումները, բազմամասնագիտական թիմային մոտեցման դերը և անհատականացված բժշկական ռազմավարությունների կիրառումը՝ կախված արատի տեսակից և ծանրությունից։ Աշխատությունը ընդգծում է ժամանակակից պերինատոլոգիայի զարգացումները, որոնք ուղղված են մայրական և պտղային ելքերի բարելավմանը։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) կառուցվածքին, գործառույթներին և դերին եվրոպական քաղաքական և իրավական համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես է վեհաժողովը ձևավորվում անդամ պետությունների ազգային խորհրդարանների պատվիրակություններից և ինչպիսի խորհրդատվական ու վերահսկողական գործառույթներ է իրականացնում Եվրոպայի խորհրդի շրջանակներում։ Հեղինակը անդրադառնում է վեհաժողովի հիմնական լիազորություններին՝ մարդու իրավունքների իրավիճակի դիտարկում, ժողովրդավարական գործընթացների գնահատում, ընտրությունների մոնիթորինգ և անդամ պետությունների նկատմամբ քաղաքական վերահսկողության իրականացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վեհաժողովի դերին Եվրոպական մարդու իրավունքների համակարգի ամրապնդման, կոնվենցիաների մշակման և միջազգային քաղաքական երկխոսության զարգացման գործում։ Գրքում քննարկվում են նաև վեհաժողովի հանձնաժողովների կառուցվածքը, նիստերի կազմակերպման կարգը և որոշումների ընդունման ընթացակարգերը։ Վերլուծվում է վեհաժողովի ազդեցությունը Եվրոպայի խորհրդի քաղաքական օրակարգի ձևավորման և անդամ պետությունների միջև համագործակցության խորացման վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով իրավաբանների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների և ուսանողների համար։

Ֆինանսներ

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ինովացիոն գործունեության կազմակերպման ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել նորարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորման, ներգրավման և արդյունավետ օգտագործման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև առաջարկել դրանց լուծման և ֆինանսավորման համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ։ ՀՀ օրենսդրությամբ ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրների շարքում նախատեսվում են պետական բյուջեի միջոցները, ինովացիոն գործունեության սուբյեկտների սեփական միջոցները, տեղական և օտարերկրյա ներդրողների ու միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների միջոցները, ինչպես նաև վենչուրային հիմնադրամների ֆինանսավորումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ինովացիոն նախագծերի ֆինանսավորման տարբեր փուլերը՝ գիտական գաղափարի ձևավորումից և հետազոտական աշխատանքներից մինչև փորձնական մշակում, արտադրության կազմակերպում, տեխնոլոգիական ներդրում և նոր արտադրանքի կամ ծառայության շուկայականացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ինովացիոն նախագծերը սովորաբար բնութագրվում են բարձր անորոշությամբ և ռիսկայնությամբ, ինչի պատճառով դրանց ֆինանսավորումը կարող է դժվար լինել ավանդական վարկային և ներդրումային մեխանիզմների միջոցով։ Այս համատեքստում ուսումնասիրվում է պետական աջակցության դերը՝ դրամաշնորհների, համաֆինանսավորման, երաշխիքների, հարկային և այլ տնտեսական խթանների կիրառման միջոցով։ ՀՀ օրենսդրությունը պետական աջակցության ուղղությունների շարքում ներառում է նաև վենչուրային և ներդրումային հիմնադրամների ձևավորման, ֆինանսական ու ներդրումային աջակցության, ինչպես նաև ինովացիոն ենթակառուցվածքների զարգացման խթանումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆինանսական համակարգի տարբեր օղակների՝ առևտրային բանկերի, ապահովագրական ընկերությունների, կենսաթոշակային ֆոնդերի և արժեթղթերի շուկայի հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ ինովացիոն նախագծերին երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսներ ուղղելու տեսանկյունից։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ կատարված հետազոտությունները շեշտադրում են «երկար փողերի» օգտագործման, ներդրումային ռեսուրսների առավել արդյունավետ ուղղորդման և ֆինանսավորման հասանելիության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև նախնական կամ «seed» ֆինանսավորման պակասը, մասնավոր ներդրողների սահմանափակ ակտիվությունը, վենչուրային կապիտալի շուկայի զարգացման խնդիրները, գիտության և բիզնեսի միջև կապերի ոչ բավարար մակարդակը և ինովացիոն ենթակառուցվածքների ֆինանսական ապահովվածության հարցերը։ Այս խնդիրները կարևոր են հատկապես այն փուլերում, երբ նորարարական գաղափարը դեռևս չունի կայացած շուկա կամ բավարար եկամտաբերության պատմություն և, հետևաբար, դժվարությամբ է ներգրավում ավանդական ֆինանսավորում։ ՀՀ-ում ինովացիոն համակարգի զարգացման վերաբերյալ պետական ծրագրերում նույնպես ընդգծվել են մասնավոր կապիտալի ներգրավումը, համաֆինանսավորման սկզբունքի կիրառումը, ինովացիոն ռիսկերի նվազեցման մեխանիզմների զարգացումը և ֆինանսավորման աղբյուրների վերաբերյալ տեղեկատվական համակարգերի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև պետական և պետական մասնակցությամբ ընկերությունների ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման հնարավորությունները, արժեթղթերի շուկայի օգտագործումը և ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման այլընտրանքային գործիքները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել ՀՀ-ում ինովացիոն գործունեության ֆինանսավորման ավելի բազմազան և կայուն համակարգի ձևավորմանը՝ պետական աջակցության և մասնավոր կապիտալի արդյունավետ համադրման, վենչուրային ֆինանսավորման ընդլայնման, ներդրումային ռիսկերի նվազեցման և ֆինանսական ռեսուրսների նպատակային բաշխման միջոցով։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նրանով, որ ինովացիոն գործունեության ֆինանսական միջավայրի բարելավումը կարող է նպաստել տեխնոլոգիական զարգացմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրության ընդլայնմանը, ընկերությունների մրցունակության բարձրացմանը և Հայաստանի տնտեսության երկարաժամկետ կառուցվածքային զարգացմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Խաչատուր Աբովյանի կյանքին, գրական և հասարակական գործունեությանը՝ հրատարակված նրա մահվան 100-ամյակի առթիվ։ Ներկայացվում են մեծ գրողի և լուսավորչի կենսագրության հիմնական դրվագները, նրա ստեղծագործական ժառանգությունը, մանկավարժական և ազգային-լուսավորական գաղափարները, ինչպես նաև հայ նոր գրականության և մշակույթի զարգացման գործում ունեցած բացառիկ ավանդը։ Ուսումնասիրությունում անդրադարձ է կատարվում նրա գրական, լեզվական և հասարակական գործունեության առանձնահատկություններին, ստեղծագործությունների գաղափարական և գեղարվեստական արժեքներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հայ ազգային ինքնագիտակցության, կրթության և հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Հրատարակությունը նպաստում է Խաչատուր Աբովյանի ժառանգության առավել խորքային ընկալմանը և նրա պատմական դերի արժևորմանը հայ մշակույթի և գրականության համատեքստում։