Արդյունաբերական քաղաքականության կատարելագործման հիմնախնդիրները (ՀՀ նյութերով)

Տնտեսագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում կենսաթոշակային համակարգի ձևավորման և զարգացման հիմնական փուլերին՝ այն դիտարկելով սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների և պետական քաղաքականության համատեքստում։ Նյութում ներկայացվում է, թե ինչպես է անցումը խորհրդային բաշխիչ համակարգից դեպի բազմաբաղադրիչ և կուտակային մոդելներ պայմանավորել կենսաթոշակային ապահովության կառուցվածքային վերափոխումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել համակարգի կայունությունն ու ֆինանսական ինքնաբավությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարեփոխումների հիմնական ուղղություններին՝ ներառյալ պարտադիր և կամավոր կուտակային բաղադրիչների ներդրումը, պետական երաշխիքների դերը, ինչպես նաև սոցիալական արդարության և սերունդների միջև ֆինանսական բեռի բաշխման խնդիրները։ Վերլուծվում են նաև ժողովրդագրական մարտահրավերները՝ բնակչության ծերացում, աշխատուժի կրճատում և դրանց ազդեցությունը կենսաթոշակային ֆոնդերի կայունության վրա։ Նյութը ընդգծում է կառավարման արդյունավետության, ներդրումային քաղաքականության և ֆինանսական վերահսկողության կարևորությունը՝ որպես համակարգի երկարաժամկետ կենսունակության ապահովման հիմնական գործոններ, ինչպես նաև քննարկում է հանրային վստահության ձևավորման և սոցիալական պաշտպանության մակարդակի բարձրացման անհրաժեշտությունը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է տեղեկատվության քաղաքացիական-իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տեղեկատվական հասարակության և թվայնացման պայմաններում, որտեղ տեղեկատվությունը դիտարկվում է որպես ինչպես ոչ նյութական բարիք, այնպես էլ քաղաքացիական շրջանառության հատուկ օբյեկտ։ Հեղինակը վերլուծում է տեղեկատվության իրավական ռեժիմի ձևավորման տեսական հիմքերը՝ ներառյալ դրա դասակարգումը ըստ հասանելիության աստիճանի, գաղտնիության պաշտպանության մակարդակների և շրջանառության սահմանափակումների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձնական տվյալների պաշտպանությանը, հեղինակային իրավունքների կիրառությանը տեղեկատվական միջավայրում և տեղեկատվության ապօրինի տարածման հետևանքով ծագող քաղաքացիաիրավական պատասխանատվությանը։ Ներկայացվում են տեղեկատվության նկատմամբ սեփականության, օգտագործման և տնօրինման իրավունքի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով, որ տեղեկատվությունը չի համընկնում ավանդական նյութական օբյեկտների իրավական ռեժիմի հետ և պահանջում է հատուկ կարգավորումներ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է պայմանագրային հարաբերություններում տեղեկատվության շրջանառության կարգավորումը, ներառյալ տեղեկատվական ծառայությունների մատուցումը, թվային հարթակների գործունեությունը և տվյալների փոխանակման իրավական հիմքերը։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի պատմական դիրքի և քաղաքական-մշակութային զարգացման վերլուծությանը Բյուզանդական կայսրության և Արևելքի քաղաքակրթական համակարգերի միջև ընկած ժամանակահատվածում՝ ընդգծելով Հայաստանի դերը որպես սահմանային և միջնորդական տարածք տարբեր քաղաքակրթությունների փոխազդեցության գործընթացներում։ Աշխատությունում դիտարկվում են այն քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական գործոնները, որոնք պայմանավորել են Հայաստանի հարաբերությունները Բյուզանդիայի, Պարսկական աշխարհի և հետագայում իսլամական խալիֆայությունների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է երկիրը մշտապես գտնվել մեծ կայսրությունների ազդեցության խաչմերուկում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մշակութային փոխանակումների գործընթացներին, եկեղեցական ինստիտուտների դերին, ինչպես նաև հայկական ինքնության պահպանման մեխանիզմներին արտաքին քաղաքական ճնշումների պայմաններում։ Վերլուծվում են նաև վարչական համակարգերի, իրավական ավանդույթների և սոցիալական կառուցվածքների փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորել են հայկական միջնադարյան հասարակության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ Հայաստանը ոչ միայն ենթարկվել է արտաքին ազդեցությունների, այլ նաև ակտիվորեն մասնակցել է տարածաշրջանային քաղաքական և մշակութային գործընթացներին՝ հանդես գալով որպես կամուրջ Արևմուտքի և Արևելքի միջև։

Պատմություն

Այս գրքում ներկայացվում է հայերի մասնակցությունը Բաքվի կյանքին 1850-ականներից մինչև 1920 թվականը՝ ազգային ինքնության, սոցիալական ու քաղաքական գործունեության և համայնքային կառավարման տեսակետներից: Տրամաբանորեն մանրամասնվում են հայ համայնքի կառուցվածքը, կրթության և մշակույթի հաստատությունները, առևտրական ու արդյունաբերական ներգրավվածությունը, ինչպես նաև քաղաքական շարժումների ու տարածաշրջանային ճգնաժամերի ազդեցությունը: Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայերի փորձառությունը բազմազգ Բաքվում, ընդգծելով նրանց դերը քաղաքային և տնտեսական կյանքում, միջհանրային հարաբերություններում, կրոնական և մշակութային ավանդույթների պահպանման գործում, միաժամանակ ցույց տալով, թե ինչպես է ազգային ինքնագիտակցությունը ձևավորվել այս պայմաններում և ինչպես են արտացոլվել քաղաքական անկայունությունն ու սոցիալական փոփոխությունները համայնքի ու անհատների կյանքում: Գրքը կարևոր է ազգային գիտակցության, էթնիկական հարաբերությունների և փոքր համայնքների կայացման գործընթացները հասկանալու համար՝ միաժամանակ ընդգծելով պատմական փաստերի, առօրյա կյանքի և մարդկային պատմությունների դերն այս զարգացումների մեջ:

Փիլիսոփայություն

Գեղեցիկի ընկալումները հետմոդեռնիստական փիլիսոփայության մեջ ձևավորվում են այն գաղափարի շուրջ, որ գեղեցիկը չունի մեկ միասնական, համընդհանուր և մշտական սահմանում, այլ կախված է լեզվից, մշակույթից, պատմական համատեքստից և դիտողի անձնական փորձից։ Հետմոդեռնիզմը քննադատում է դասական և մոդեռնիստական մոտեցումները, որոնք փորձում էին գեղեցիկը բացատրել որպես օբյեկտիվ չափանիշների համակարգ կամ համընդհանուր էսթետիկական կանոնների ամբողջություն, և փոխարենը ընդգծում է բազմազանությունը, տարբերությունները և իմաստների հարաբերականությունը։ Այս մոտեցման մեջ արվեստը և գեղեցկությունը դիտվում են որպես բաց համակարգեր, որտեղ իմաստը մշտապես փոփոխվում է և կախված է մեկնաբանությունից։ Հետմոդեռնիստական մտածողությունը նաև շեշտում է, որ գեղեցիկը կարող է լինել հակասական, պարադոքսալ և նույնիսկ «անհարթ»՝ ներառելով այնպիսի ձևեր, որոնք նախկինում համարվել են ոչ գեղեցիկ կամ անընդունելի։ Օրինակ՝ զանգվածային մշակույթի, փոփ արվեստի, կոլաժային և դեկոնստրուկտիվիստական մոտեցումները ցույց են տալիս գեղեցիկի նոր ընկալումներ, որտեղ կարևոր է ոչ թե ներդաշնակությունը, այլ խաղը, վերաիմաստավորումը և հղումների բազմաշերտությունը։ Այսպիսով, Գեղագիտություն-ում հետմոդեռնիզմը գեղեցիկը դիտարկում է որպես փոփոխական, բազմիմաստ և սոցիալ-մշակութային կառուցվածք, այլ ոչ թե կայուն և համընդհանուր կատեգորիա։

Գրականություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Կոմեդիա դել արտեի (commedia dell’arte) ավանդույթի վերաիմաստավորմանը XX դարի իտալական դրամատուրգիայում՝ ընդգծելով թատերական ավանդույթի, մոդեռնիստական որոնումների և ժամանակակից բեմարվեստի փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես են XX դարի իտալացի դրամատուրգները վերակենդանացրել և նոր մեկնաբանությամբ կիրառել Կոմեդիա դել արտեի կերպարային համակարգը, իմպրովիզացիոն կառուցվածքը և կատակերգական արտահայտչամիջոցները ժամանակակից թատերական լեզվում։ Ուսումնասիրվում են ավանդական դիմակավորված կերպարների՝ Արլեքինո, Պանտալոնե, Կոլումբինա և այլ կերպարների վերափոխված տարբերակները, ինչպես նաև դրանց գործառույթը մոդեռնիստական և հետպատերազմյան իտալական թատրոնում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դրամատուրգների ստեղծագործություններին, որոնք փորձել են համադրել ժողովրդական թատերական ավանդույթները հոգեբանական դրամայի, սոցիալական քննադատության և աբսուրդի թատրոնի տարրերի հետ։