Ատամնավոր խոփերի մշակման տեխնոլոգիայի հիմնավորումը և պարամետրերի օպտիմալացումը

Գրականություն

«Բեգումի հինգ հարյուր միլիոնը» (ֆր.՝ Les Cinq Cents Millions de la Bégum) ֆրանսիացի նշանավոր գրող Ժյուլ Վեռնի արկածային վեպերից է, որը ներկայացնում է ֆինանսական հսկայական կարողության և դրա շուրջ ծավալվող դրամայի մասին։ Վեպի անվանումը գալիս է պատմության կենտրոնում գտնվող բեգումի (հնդկական արքայադստեր) ժառանգության՝ 500 միլիոնի գումարից, որը հսկայական ազդեցություն է ունենում ոչ միայն անձնական, այլև քաղաքական և համաշխարհային իրադարձությունների վրա։ 📌 Վեպի թեմաներն ու գլխավոր գաղափարը Հսկայական հարստության ազդեցությունը մարդկանց վրա Քաղաքական և տնտեսական ուժերի պայքարը Ազատության, արդարության և մարդկային արժեքների հարցերը Բացահայտումներ, արկածներ, ռիսկային ճանապարհորդություններ Մարդկային բնության, ագահության և իշխանության ճնշման քննադատություն ✨ Վեպի առանձնահատկությունը Ժյուլ Վերնը այս ստեղծագործությունում համադրում է արկածային, գիտական, սոցիալական և քաղաքական թեմաներ։ Թեպետ վեպը արկածային է, այն նաև ունի գրեթե փիլիսոփայական ենթատեքստ՝ հարստության և ուժի մասին, ինչպես նաև դրա հնարավոր վտանգների մասին։ Վեպը ընթերցողին ներշնչում է մտածել, թե ինչպե՞ս է հսկայական հարստությունը փոխում մարդու բնույթը, ինչպես է այն ազդում հասարակության վրա և ինչպիսի՞ն է այն ուժը, որը կարող է վերահսկել աշխարհը։

Պատմություն

Զվարթնոց տաճար-ը միջնադարյան հայկական ճարտարապետության ամենանշանավոր հուշարձաններից է, որը կառուցվել է 7-րդ դարում՝ կաթողիկոս Ներսես III Շինարարի օրոք։ Տաճարը գտնվում է Վաղարշապատի մոտակայքում և համարվում է իր ժամանակի բացառիկ ճարտարապետական նորարարություն՝ իր շրջանաձև կառուցվածքով և բազմահարկ սյունաշարային հորինվածքով, որը համատեղում էր ինչպես հայկական, այնպես էլ բյուզանդական ճարտարապետական ազդեցությունները։ Զվարթնոցը եղել է ոչ միայն կրոնական կենտրոն, այլ նաև քաղաքական և մշակութային կարևոր վայր, որը խորհրդանշել է Հայաստանի հոգևոր և պետական ինքնությունը։ Տաճարը ավերվել է 10-րդ դարում՝ հավանաբար երկրաշարժի հետևանքով, և երկար ժամանակ մնացել է որպես ավերակ, սակայն նույնիսկ իր մնացորդներով այն շարունակում է մեծ տպավորություն թողնել իր մասշտաբով և ճարտարապետական լուծումներով։ Այսօր Զվարթնոցի ավերակները ներառված են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում և հանդիսանում են Հայաստանի կարևորագույն զբոսաշրջային և գիտական ուսումնասիրության օբյեկտներից մեկը՝ արտացոլելով միջնադարյան հայ ճարտարապետության բարձր մակարդակը։

Արտասահմանյան գրականություն

Ռիչարդ Բախի հայտնի խորհրդանշական պատմությունն է, որը ներկայացնում է ինքնաճանաչման, ազատության և սեփական հատկանիշների բացահայտման մասին։ Գիրքը պատմում է մի ճայ՝ Ջոնաթանի մասին, ով չի ցանկանում ապրել հասարակական օրենքներով ու սահմանափակումներով, այլ ձգտում է բարձրացնել իր թռչելու կարողությունները և հասնել նոր բարձրունքների։ Նա հրաժարվում է համայնքից, որտեղ ապրում էին սովորական ճայեր, և սկսում է մեկուսացված ճանապարհորդություն՝ իր սեփական նպատակի հասնելու համար։ Գրքում Ջոնաթանի պատմությունը ունի մեծ խորհրդանշական իմաստ՝ այն վերաբերում է ցանկացած անձի, ով ցանկանա բացահայտել իր ներքին ուժը և չհամակերպվել հասարակության կողմից պարտադրված սահմանափակումների հետ։ Ջոնաթանը խորհրդանշում է ազատությունը, թռիչքը՝ ոչ միայն ֆիզիկապես, այլև հոգեպես։ Այս գիրքը դարձել է շատերի համար ոգեշնչման աղբյուր՝ սովորեցնելով, որ կյանքում կարևորագույնը ոչ թե հասարակական կարծիքը կամ ընդունված նորմերն են, այլ սեփական ինքնություն և նպատակներ։ Այն էլ միաժամանակ խոսում է սիրո, համախմբման և նոր հնարավորությունների մասին, որոնք մեզ պարգևում են համարձակությունը և վստահությունը։ **«Ջոնաթան Լիվինգսթոն ճայը»**-ն բացահայտում է այն համոզմունքը, որ երբ մարդը հետևում է իր իսկ նպատակներին ու հավատարմությունը, նա կարող է հասնել այն ամենին, ինչին ձգտում է։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-9939-76-139-8

Պատմություն

Գարեգին Նժդեհը հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական պայքարի ամենանշանավոր գործիչներից մեկն է, որը հայտնի է ոչ միայն որպես ռազմական ու քաղաքական առաջնորդ, այլև որպես գաղափարախոս և ազգային մտածող։ Նա ծնվել է Նախիջևանի Կզնուտ գյուղում և երիտասարդ տարիներից ներգրավվել ազգային-հեղափոխական շարժումների մեջ՝ նպատակ ունենալով պաշտպանել հայ ժողովրդի իրավունքներն ու հայրենիքը։ Նժդեհը մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին, Առաջին համաշխարհային պատերազմին և հայկական ինքնապաշտպանական մարտերին, որտեղ դրսևորել է բացառիկ կազմակերպչական ունակություններ և խիզախություն։ Նրա անունը հատկապես կապված է Սյունիքի հերոսական պաշտպանության հետ, երբ նա կարողացավ կազմակերպել ժողովրդի դիմադրությունը և կանխել տարածաշրջանի ամբողջական կորուստը։ Գարեգին Նժդեհը համարվում է Լեռնահայաստանի գաղափարի հիմնադիրներից մեկը, քանի որ նրա պայքարի շնորհիվ Սյունիքը պահպանվեց հայկական պետականության կազմում։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ազգային ինքնությանը, հայրենասիրությանը և ժողովրդի հոգևոր ամրությանը։ Նժդեհը ձևավորեց «ցեղակրոնություն» գաղափարախոսությունը, որի հիմքում դրված էին ազգի միասնությունը, բարոյական արժեքները, հայրենասիրությունը և ազգային ինքնագիտակցության զարգացումը։ Նրա համոզմամբ՝ յուրաքանչյուր հայ պետք է ապրի ազգային պատասխանատվության զգացումով և պատրաստ լինի ծառայելու հայրենիքին։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Նժդեհը շարունակեց իր գործունեությունը արտասահմանում՝ փորձելով պահպանել ազգային գաղափարները և աջակցել սփյուռքահայությանը։ Սակայն հետագայում նա ձերբակալվեց խորհրդային իշխանությունների կողմից և կյանքի վերջին տարիներն անցկացրեց բանտում։ Չնայած ծանր ճակատագրին՝ Գարեգին Նժդեհը հայ ժողովրդի հիշողության մեջ մնաց որպես անսասան կամքի, ազգային արժանապատվության և պայքարի խորհրդանիշ։ Նրա գաղափարներն ու գործունեությունը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ ազգային մտածողության վրա, իսկ նրա անունը մինչ օրս հարգանքով է հիշատակվում Հայաստանում և սփյուռքում։

Մանկական

Գիտելիքների աշխարհում. Մեր մոլորակը Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-66-273-2

Փիլիսոփայություն

Դավիթ Անհաղթ. Հոդվածների ժողովածու-ը փիլիսոփայական և գիտական ուսումնասիրությունների ժողովածու է, որը նվիրված է Դավիթ Անհաղթին՝ հայ միջնադարյան փիլիսոփայական մտքի ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկին, աշխատությունում ընդգրկված են նրա փիլիսոփայական գաղափարների, տրամաբանության և իմացաբանության վերաբերյալ տարբեր հեղինակների ուսումնասիրություններ և մեկնաբանություններ, միաժամանակ վերլուծվում են Դավիթ Անհաղթի տեղն ու դերը անտիկ և միջնադարյան փիլիսոփայական ավանդույթի մեջ, նրա ազդեցությունը հայ փիլիսոփայական դպրոցի ձևավորման վրա, ինչպես նաև նրա գաղափարների կապը հունական փիլիսոփայության՝ հատկապես Արիստոտելի ավանդույթի հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում տրամաբանության, իմացության տեսության և բարոյագիտության հիմնախնդիրներին, աշխատությունը նպատակ ունի ձևավորելու համակարգված պատկերացում Դավիթ Անհաղթի փիլիսոփայական ժառանգության և նրա գիտական նշանակության մասին հայ և համաշխարհային մտքի պատմության մեջ։