Կառավարչական որոշումների էությունը և դասակարգումը

Կենսագրություն

«Այսպիսին է Վան Գոգը» գիրքը ներկայացնում է մեծ հոլանդացի նկարիչ Վինսենտ Վան Գոգի կյանքն ու ստեղծագործությունը՝ մանրամասն ու հասկանալի ձևով։ Հեղինակը ուսումնասիրում է Վան Գոգի անցած ճանապարհը՝ սկսած նրա դժվար մանկությունից, հոգևոր որոնումներից և մինչև այն հսկայական գեղարվեստական ժառանգությունը, որ նա թողել է մարդկությանը։ Գիրքը ներկայացնում է նաև նրա հոգեկան առողջության խնդիրները, ինքնազգացողության փոփոխությունները և այն շրջապատը, որը երբեմն չի հասկացել նրա տաղանդը։ Վան Գոգը, չնայած կյանքի ընթացքում քիչ ճանաչում ու հաջողություն է ունեցել, իր նկարներով ու ոճով փոխել է ժամանակակից արվեստի հայեցակարգը։ Ռոդըմը նկարագրում է նաև Վան Գոգի ոճաբանական առանձնահատկությունները՝ վառ գույներ, հզոր շարժում, խիստ զգացմունքային ու ներքին թրթռուն պատկերներ, որոնք արտահայտում են նրա հոգու լարվածությունը և աշխարհի նկատմամբ խորը զգայունությունը։ Գիրքը կարող է լինել որպես հակիրճ կենսագրություն, բայց նաև որպես արվեստի պատմության մատյան՝ հասկանալու համար, թե ինչպիսին է եղել Վան Գոգի ներսի աշխարհը և ինչու նրա նկարները դարձան ժամանակի նշան։ «Այսպիսին է Վան Գոգը» ընթերցողին օգնում է զգալ, որ մեծ արվեստը ոչ միայն գեղեցկություն է, այլ նաև հոգու ճիչ, որը պատմում է մարդկային ցավի, սիրո և կյանքի իմաստի մասին։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-68-627-1

Կենսագրություն

Գիրքը ներկայացնում է, թե ինչպես Գյուլբենկյանը՝ հայկական ծագմամբ բացառիկ խելացի ու հաշվենկատ գործարար, դարձավ համաշխարհային նավթային արդյունաբերության առանցքային դեմքերից մեկը։ Նրա «Պարոն Հինգ Տոկոս» մականունը գալիս է այն փաստից, որ նա գրեթե միշտ պահում էր նավթային գործարքների 5%-ը՝ անկախ այն բանից, թե որ երկրում կամ որ ընկերությունների միջև էր պայմանագիրը կնքվում։ Քոնլինը ցույց է տալիս Գյուլբենկյանին ոչ միայն որպես ֆինանսական հանճար, այլ նաև՝ դիվանագիտության վարպետ, քաղաքական խճճված իրավիճակներում կողմնորոշվող ռազմավար, արվեստի մեծ հովանավոր և հավաքորդ։ Գիրքը անդրադառնում է նաև նրա կապերին Օսմանյան կայսրության, Եվրոպայի մեծ տերությունների, Մերձավոր Արևելքի նավթային քաղաքականության և նրա հիմնադրած Գյուլբենկյան հիմնադրամի ստեղծման պատմությանը։ Ընդհանուր առմամբ, «Պարոն Հինգ Տոկոս»-ը հետաքրքիր է ոչ միայն որպես կենսագրություն, այլ նաև որպես պատմություն ուժի, փողի, քաղաքականության և մշակույթի հատման կետում կանգնած մարդու մասին։ Եթե հետաքրքրվում ես պատմությամբ, տնտեսությամբ կամ նշանավոր հայերի կյանքով՝ սա շատ կարդացվող ու մտքաշարժ գիրք է։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN- 978-9939-75-431-4

Գեղարվեստական հայ․

«Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ Եղիշե Չարենցի հրաշալի բանաստեղծություններից մեկն է, որը համարվում է նրա ստեղծագործության ամենահայտնի և ամենահոգեբույր գործերից մեկը։ Այս տողերը հայրենասիրության և անձնական զգացմունքների խառնուրդ են՝ արտահայտելով մի մեծ սիրո և կարոտի խորությունը դեպի հայրենիքը։ Չարենցի այս բանաստեղծությունը ամբողջությամբ ընկնում է նրա դրամատիկ և պոետիկ մտածողության շրջանակը՝ որտեղ հայրենիքը ոչ միայն արտաքին տարածք է, այլ նաև հոգու և անձի խորը մասն է։ Չարենցը օգտագործում է «անուշ» բառը՝ ցույց տալու, թե որքան նուրբ ու սիրելի է իրեն հայրենիքը, թեև նա գիտակցում է նաև այն դառնությունը, որը կպցվում է, երբ հեռանում ես այնպիսի սրբավայրերից, որոնք անբաժանելի են մարդու հոգուց։ Բանաստեղծությունը ներկայացնում է մի յուրահատուկ տխուր կարոտ՝ միաժամանակ ծաղկող սիրով, իսկ նաև խորագույն թախիծով հայրենի հողի, իր ժողովրդին, անցյալին ու ամեն ինչին, ինչը կապված է այդ հողի հետ։ Չարենցը «Հայաստանը» տեսնում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մի հասկացություն, որին կապված է հոգի, սիրտ, հիշողություններ ու հույսեր։ Եղիշե Չարենցի այս բանաստեղծությունը համարվում է հայկական գրականության մեծ հարստությունը, որի մեջ պարփակված է մեր ժողովրդի անցած ճանապարհի ցավը, կորուստները և նրանց հանդեպ ունեցած անմնացորդ սիրո ու հույսի զգացմունքը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի»՝ որպես հայրենասիրական գործ, դարձել է նաև ազգային երգիչների, երաժշտասերների ու արտիստների համար, որոնց համար Չարենցի տողերը շուրթերին փչելուց հետո՝ Հայաստան կոչվողը դարձել է ոչ միայն հայրենի հող, այլ նաև ազգային ու հոգևոր ազատության խորհրդանիշ։ Նշելով «տուփով» արտահայտությունը, հնարավոր է խոսքը վերաբերում է գիրքը կամ բանաստեղծությունն առաքելու ձևին, թեև Չարենցի այս տողերը մեծամասամբ կարող են նույնիսկ առանձին տուփի մեջ պահվել՝ որպես արժեքավոր հիշատակագիր ու սրտի խոսք։ Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-227-5

Իրավաբանություն

Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարար ընթացակարգերը դատավարական համակարգում կիրառվող երկու տարբեր մոտեցումներ են, որոնք ծառայում են վեճերի լուծմանը, սակայն ունեն տարբեր նպատակներ, մեթոդներ և կիրառման ոլորտներ։ Քննչական ընթացակարգերը հիմնականում կիրառվում են քրեական վարույթում և ուղղված են հանցագործությունների բացահայտմանը, ապացույցների հավաքագրմանը և գործի հանգամանքների ամբողջական պարզաբանմանը։ Այս ընթացակարգերում հիմնական դերակատարներն են քննիչը, հետաքննիչը և դատախազը, որոնք օրենքով սահմանված լիազորությունների շրջանակում իրականացնում են հարցաքննություններ, զննություններ, փորձաքննություններ, առգրավումներ և այլ քննչական գործողություններ։ Քննչական ընթացակարգերի նպատակն է պարզել ճշմարտությունը, հաստատել հանցագործության փաստը և ապահովել արդար դատաքննության համար անհրաժեշտ ապացուցողական հիմքը։ Այս գործընթացը կրում է պետական-պարտադրողական բնույթ և իրականացվում է խիստ իրավական կարգավորման պայմաններում։ Հաշտարար ընթացակարգերը, ընդհակառակը, հիմնականում կիրառվում են քաղաքացիական և որոշ դեպքերում նաև քրեական գործերում՝ կողմերի միջև վեճը խաղաղ և համաձայնեցված եղանակով լուծելու համար։ Հաշտարարության դեպքում ներգրավվում է անկախ միջնորդ՝ հաշտարար, որը օգնում է կողմերին հասնել փոխընդունելի համաձայնության՝ առանց դատարանի կողմից պարտադրված որոշման։ Այս գործընթացը կամավոր է, գաղտնի և ուղղված է կողմերի շահերի հավասարակշռված բավարարմանը։ Հաշտարարությունը հնարավորություն է տալիս խնայել ժամանակ և ֆինանսական միջոցներ, ինչպես նաև պահպանել կողմերի միջև հարաբերությունները։ Քննչական ընթացակարգերը և հաշտարարությունը տարբերվում են նաև իրենց արդյունքով․ առաջին դեպքում գործը կարող է ավարտվել մեղադրական եզրակացությամբ և դատական վճռով, իսկ երկրորդ դեպքում՝ համաձայնության պայմանագրով, որը հաստատվում է օրենքով սահմանված կարգով։ Այսպիսով, քննչական ընթացակարգերը ապահովում են պետության կողմից իրավախախտումների բացահայտումն ու պատժումը, իսկ հաշտարար ընթացակարգերը նպաստում են վեճերի խաղաղ և փոխհամաձայնեցված լուծմանը՝ նվազեցնելով դատական ծանրաբեռնվածությունը և խթանելով իրավական մշակույթի զարգացումը։

Մանկական

Գիտելիքների աշխարհում. Մեր մոլորակը Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-66-273-2

Գրականություն

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազ-ի պոեզիայում թերի նախադասության կիրառությունը՝ որպես գեղարվեստական արտահայտչամիջոց և ոճական առանձնահատկություն։ Աշխատանքում բացատրվում է, որ թերի նախադասությունը լեզվական կառուցվածք է, որտեղ բացակայում են նախադասության որոշ անդամներ, սակայն իմաստը մնում է հասկանալի համատեքստի միջոցով։ Ներկայացվում է, թե ինչպես է Շիրազը օգտագործում այս հնարքը՝ ուժեղացնելու հուզական լարվածությունը, ընդգծելու մտքի անմիջականությունը և ստեղծելու խոսքի արտահայտչականություն ու երաժշտականություն։ Ռեֆերատում քննարկվում է, որ թերի նախադասությունները նրա պոեզիայում հաճախ ծառայում են որպես զգացմունքների խտացման միջոց՝ հատկապես հայրենիքի, սիրո, կորուստի և ցավի թեմաներում։ Բացատրվում է նաև, որ նման կառուցվածքները ընթերցողին ստիպում են լրացնել չասված միտքը սեփական երևակայությամբ, ինչի արդյունքում տեքստը դառնում է ավելի ազդեցիկ և բազմաշերտ։ Անդրադարձ է կատարվում Շիրազի լեզվական ոճի ընդհանուր առանձնահատկություններին՝ ժողովրդական լեզվի օգտագործում, պատկերավոր մտածողություն և հուզական արտահայտչություն, որոնք համադրվում են թերի նախադասությունների կիրառության հետ։ Նշվում է, որ այս ոճական հնարքը նպաստում է նրա ստեղծագործությունների դրամատիզմին և ազգային-հուզական խորությանը։ Ռեֆերատը կարող է օգտակար լինել գրականագիտությամբ և հայ պոեզիայով հետաքրքրվող ուսանողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է Հովհաննես Շիրազի լեզվական արվեստի կարևոր առանձնահատկություններից մեկը և դրա գեղարվեստական ազդեցությունը։