Կենսաթոշակային համակարգի զարգացման ուղիները ՀՀ-ում

Բժշկություն

Գրքում ներկայացվում է օպտիկական կոհերենտային տոմոգրաֆիայի (ОКТ) կիրառությունը միոպիկ հիվանդության ընթացքի գնահատման մեջ, վերլուծվում են տեխնոլոգիայի ֆիզիկական սկզբունքները և պատկերների ստացման մեթոդները, քննարկվում են հետազոտության գործառնական հարմարությունները՝ ներառյալ տեսողական դաշտի փոփոխությունների, մակուլային և ռետինալ շերտերի ամրության գնահատումը, մանրակրկիտ ներկայացվում են միոպիայի տարբեր աստիճանների օկուլյար կառուցվածքի ախտաբանական առանձնահատկությունները և դրանց դինամիկան ժամանակի ընթացքում, գնահատվում է ОКТ-ի ճշգրտությունը, ռեպրոդուկտիվությունը և կլինիկական նշանակությունը հիվանդների մոնիտորինգում, առաջարկվում են չափորոշիչներ հիվանդության պրոգրեսիայի որոշման, բուժման արդյունավետության գնահատման և ռիսկային խմբերի առանձնահատկությունների համար, գիրքը միավորում է տեսական և կլինիկական մոտեցումները՝ ծառայելով որպես ուղեցույց օպտալմոլոգների, հետազոտողների և ակնաբուժության ուսանողների համար միոպիայի ախտորոշման և կառավարման ոլորտում։

Տնտեսագիտություն

Այս թեման վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում բանկային վերահսկողության համակարգի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներին, որտեղ ուսումնասիրվում են ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովման, բանկային ռիսկերի կանխարգելման և կարգավորող մարմինների վերահսկողական գործիքների կատարելագործման հարցերը։ Հետազոտության կենտրոնում է բանկային վերահսկողության ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը՝ հիմնականում Կենտրոնական բանկի դերակատարությունը, ինչպես նաև միջազգային ստանդարտների՝ Բազելի համաձայնագրերի պահանջների ներդրման և կիրառման մակարդակը հայկական բանկային համակարգում։ Առանձնացվում են մի շարք հիմնախնդիրներ՝ վերահսկողական մեխանիզմների կանխարգելիչ բնույթի սահմանափակումները, բանկերի ռիսկային վարքագծի վաղ հայտնաբերման դժվարությունները, կորպորատիվ կառավարման թերությունները, ինչպես նաև ոչ բանկային ֆինանսական հոսքերի վերահսկման բարդությունները։ Միաժամանակ դիտարկվում են նաև ֆինանսական տեխնոլոգիաների արագ զարգացումը, թվային բանկային ծառայությունների ընդլայնումը և դրանց հետ կապված նոր ռիսկերը, որոնք պահանջում են վերահսկողության նոր մոտեցումներ և գործիքներ։ Հետազոտությունը ընդգծում է նաև տվյալների վերլուծության, սթրես-թեստավորման, ռիսկերի մոնիթորինգի համակարգերի կատարելագործման և միջազգային համագործակցության կարևորությունը, ինչը կարող է բարձրացնել բանկային համակարգի կայունությունը և նվազեցնել ֆինանսական ճգնաժամերի հավանականությունը։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատանքը նվիրված է Թեղուտի մոլիբդենային խտանյութից բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի (SHS) եղանակով ֆերոմոլիբդենի ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել արդյունավետ և տնտեսապես շահավետ մետալուրգիական գործընթաց տեղական հումքային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման համար։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են մոլիբդենային խտանյութի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը, դրա վերամշակման առանձնահատկությունները և ինքնատարածվող սինթեզի ընթացքում տեղի ունեցող ռեակցիոն մեխանիզմները, որոնք ապահովում են բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում ֆերոմոլիբդենի առաջացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ռեակցիոն խառնուրդի բաղադրության ընտրությանը, վերականգնիչ նյութերի կիրառմանը, ջերմադինամիկական և կինետիկական օրինաչափությունների վերլուծությանը, ինչպես նաև գործընթացի տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացմանը՝ բարձր մաքրության և պահանջվող քիմիական կազմի ֆերոմոլիբդեն ստանալու նպատակով։ Քննարկվում են նաև ստացված համաձուլվածքի կառուցվածքային և տեխնոլոգիական հատկությունները, դրա կիրառության հնարավորությունները պողպատի և հատուկ համաձուլվածքների արտադրությունում, ինչպես նաև առաջարկվող տեխնոլոգիայի արդյունաբերական ներդրման տնտեսական և բնապահպանական առավելությունները։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի մեթոդը կարող է հանդիսանալ Թեղուտի մոլիբդենային հումքի վերամշակման արդյունավետ ուղղություն՝ ապահովելով ֆերոմոլիբդենի արտադրության էներգախնայող և մրցունակ տեխնոլոգիա:

Պատմություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1984 թվականի հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին վերաբերող հիշարժան տարեթվերի օրացուցային-տեղեկատու բնույթի ընտրանի, որի նպատակն է համակարգված ձևով արձանագրել տվյալ ժամանակահատվածի կարևոր քաղաքական, հասարակական, մշակութային և գիտական իրադարձությունները։ Նյութը կազմված է որպես տեղեկատու աղբյուր՝ նախատեսված գրադարանային և գիտական տեղեկատվական ծառայությունների համար, և ընդգրկում է ինչպես միջազգային, այնպես էլ տարածաշրջանային նշանակության իրադարձություններ, որոնք ազդել են հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական գործընթացների ժամանակագրական ճշգրտությանը, հիշարժան տարեթվերի ընտրության սկզբունքներին և դրանց տեղեկատվական արժեքին՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով կողմնորոշվել տվյալ ժամանակաշրջանի կարևոր իրադարձությունների բազմազանության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտագործվել որպես օժանդակ նյութ պատմության ուսումնասիրության, կրթական գործընթացների և մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպման համար։

Գրականություն

19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարասկզբի հայ գրականությունը-ը գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է հայ նոր գրականության ձևավորման և զարգացման հիմնական միտումները 19-րդ դարավերջից մինչև 20-րդ դարասկիզբ՝ ընդգրկելով այն ժամանակաշրջանը, երբ ազգային-քաղաքական, սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները վճռական ազդեցություն ունեցան գրական մտածողության վրա, աշխատությունում վերլուծվում են այդ շրջանի գրական ուղղությունները, ռեալիզմի, ռոմանտիզմի և լուսավորական գաղափարների դրսևորումները, ինչպես նաև դրանց փոխակերպումը ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման գործընթացում, հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի նշանավոր գրողների ստեղծագործություններին, որոնց միջոցով ձևավորվել են նոր գրական լեզու, թեմատիկ բազմազանություն և հասարակական քննադատության ավանդույթներ, միաժամանակ ընդգծվում է գրականության կապը հասարակական կյանքի, ազգային ազատագրական շարժումների և քաղաքական իրադարձությունների հետ, ինչը գրականությունը դարձրել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտման միջոց, այլ նաև ազգային ինքնության պահպանման և ձևավորման կարևոր հարթակ, աշխատությունը ցույց է տալիս նաև արևելահայ և արևմտահայ գրական զարգացումների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև սփյուռքահայ մշակութային ազդեցությունները, որոնք միասին ձևավորել են այդ շրջանի հայ գրականության բազմաշերտ պատկերը։

Պատմություն

Մոսկվա-ում և Սանկտ Պետերբուրգ-ում ձևավորված հայկական համայնքները պատմականորեն հանդիսացել են ռուսական կայսրության և հետագայում նաև խորհրդային տարածքում ամենաակտիվ և կազմակերպված սփյուռքային կենտրոններից։ Այս համայնքների ձևավորումը կապված էր տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած միգրացիոն հոսքերի հետ՝ առևտրական, կրթական և քաղաքական պատճառներով, ինչի արդյունքում հայերը հաստատվել են խոշոր քաղաքներում և աստիճանաբար ձևավորել են մշակութային, եկեղեցական և հասարակական կառույցներ։ Հայկական համայնքները հատկապես աչքի են ընկել առևտրի, արդյունաբերության, գիտության և արվեստի ոլորտներում իրենց ակտիվ մասնակցությամբ՝ պահպանելով ազգային ինքնությունը լեզվի, դպրոցի, եկեղեցու և մշակութային կազմակերպությունների միջոցով։ Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում գործել են հայկական եկեղեցիներ, դպրոցներ և բարեգործական միություններ, որոնք նպաստել են համայնքային համախմբմանը և ազգային մշակույթի պահպանմանը՝ միաժամանակ ապահովելով ինտեգրում տեղական հասարակության մեջ։ Ժամանակի ընթացքում այդ համայնքները դարձել են նաև ինտելեկտուալ և ստեղծագործական կենտրոններ, որտեղ ձևավորվել են հայտնի գիտնականներ, արվեստագետներ և հասարակական գործիչներ, որոնք զգալի ներդրում են ունեցել ինչպես ռուսական, այնպես էլ հայկական մշակութային կյանքում։