Կիբեռնետիկան ժողովրդական տնտեսության մեջ: Գրականության ծանոթագրված մատենագիտական ցանկ (1967-1970)

Տնտեսագիտություն

«Ապահովագրական գործ 2011» գիրքը Կիրակոսյան Կ.-ի կողմից գրած աշխատանք է, որը նախատեսված է ապահովագրության ոլորտի բարդությունները հասկանալու և վերլուծելու համար։ Գրքում հեղինակը ներկայացնում է ապահովագրական գործի կազմակերպման և զարգացման հիմնահարցերը՝ Հայաստանի ապահովագրական համակարգի ներկա վիճակն ու զարգացման միտումները, ինչպես նաև միջազգային փորձը և միջազգային չափանիշներին համապատասխանելու անհրաժեշտությունը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում ապահովագրական շուկայի կառուցվածքին, ապահովագրական գործի սկզբունքներին, բաժինների և քաղաքականությունների տեսականին՝ ընդգծելով նրանց տնտեսությանը և սպառողներին ծախսերի և ռիսկերից պաշտպանելու դերը։ Հեղինակը նաև մանրամասն ուսումնասիրում է հիմնական ապահովագրության տեսակները՝ կյանքի, առողջության, գույքի, ավտոմոբիլային, վարկերի և այլ տեսակների ապահովագրական պայմանները, դրանց տարբերությունները և դրանց նկատմամբ հաճախորդների պահանջները։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի ապահովագրական ոլորտի առանձնահատկություններին՝ շուկայի թերություններն ու մարտահրավերները, ապահովագրական սակագների և պայմանների կանոնակարգման խնդիրները, ինչպես նաև այն կերպները, որոնց միջոցով կարելի է բարելավել ապահովագրության տարածվածությունը ու հասարակության վստահությունը։ Այն հստակ ցույց է տալիս, թե ինչպես է ապահովագրությունը մի կողմից ծառայելով սոցիալական պաշտպանության, իսկ մյուս կողմից՝ որպես տնտեսական գործիք՝ էապես նպաստում տնտեսության կայուն զարգացմանը։ Գիրքը նաև ընդգծում է ապահովագրական գործի կարգավորման պետական դերը, նշելով, թե ինչպես պետք է պետական մարմինները վերահսկեն ապահովագրական ընկերությունների գործունեությունը՝ նրանց հաճախորդներին պաշտպանելու համար։ Հեղինակը նաև ուսումնասիրում է միջազգային ներդրումները ապահովագրական ոլորտում և նրանց ազդեցությունը երկրի տնտեսության զարգացման վրա։ Գիրքը օգտակար կլինի ապահովագրության մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսական մենեջերներին, ինչպես նաև այն ուսանողներին, ովքեր հետաքրքրված են ապահովագրության, ֆինանսների և տնտեսագիտության ոլորտների հետ կապված հարցերով։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է փոխարժեքի ձևավորման մեխանիզմների և դրա դերի ուսումնասիրությանը դրամավարկային քաղաքականության իրականացման գործընթացում՝ ներկայացնելով ազգային տնտեսության մակրոտնտեսական կայունության ապահովման հիմնական գործիքները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են փոխարժեքի տեսակները՝ ֆիքսված, լողացող և կառավարվող, դրանց ձևավորման վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև արժույթի արժեզրկման և արժևորման տնտեսական հետևանքները։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է կենտրոնական բանկի քաղաքականությանը, տոկոսադրույքների, փողի զանգվածի և արտարժույթի շուկայի փոխազդեցությանը, ինչպես նաև գնաճի և փոխարժեքի միջև կապին։ Գրքում քննարկվում են դրամավարկային քաղաքականության գործիքները՝ բաց շուկայի գործառնություններ, պահուստավորման նորմեր և վերաֆինանսավորման մեխանիզմներ, և դրանց ազդեցությունը փոխարժեքի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին տնտեսական գործոններին՝ միջազգային առևտրին, կապիտալի հոսքերին և համաշխարհային ֆինանսական շուկաների տատանումներին, որոնք ձևավորում են փոխարժեքային դինամիկան։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ փոխարժեքի կարևորությունը տնտեսական քաղաքականության համակարգում և դրա ազդեցությունը մակրոտնտեսական հավասարակշռության վրա՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Ալեքսանդր Բլոկի քնարական ցիկլերի պոետիկայի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային, թեմատիկ և գեղարվեստական կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են ցիկլայնության ձևավորման սկզբունքները, քնարական սուբյեկտի փոփոխվող դրսևորումները, պատկերային համակարգի զարգացումը և խորհրդանշական մտածողության դերը բանաստեղծական ամբողջության ստեղծման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակի, հիշողության և ներքին փորձառության փոխկապակցվածությանը, ինչպես նաև քնարական ցիկլերի ներսում իմաստային լարվածությունների և գաղափարական շերտերի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է նաև ռուս սիմվոլիզմի գեղարվեստական ավանդույթների ազդեցությունը Բլոկի ստեղծագործական մեթոդի վրա՝ ցույց տալով, թե ինչպես է քնարական ցիկլը դառնում ամբողջական աշխարհայացքային համակարգի արտահայտման ձև։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Բլոկի պոեզիայի ներքին կառուցվածքի, գեղարվեստական նորարարությունների և ռուս քնարական գրականության զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակալի դերի մասին։

Փիլիսոփայություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է տրամաբանական հիմնահարցերի ձևակերպման և լուծման առանձնահատկություններին այլընտրական տրամաբանական համակարգերում, որտեղ դասական երկարժեք (ճիշտ/սխալ) մոտեցումը փոխարինվում կամ ընդլայնվում է տարբեր ոչ դասական տրամաբանություններով՝ բազմարժեք, ինտուիցիոնիստական, մոդալ և պարադոքսալ համակարգերով։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն հիմնարար խնդրի վրա, թե ինչպես են փոխվում տրամաբանական եզրահանգման կանոնները, ճշմարտության արժեքի մեկնաբանությունը և հակասությունների կարգավորումը տարբեր տրամաբանական մոդելներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, որտեղ դասական տրամաբանությունը բախվում է սահմանափակումների՝ օրինակ՝ ինքնահակասական պնդումների, անորոշության կամ թերի ինֆորմացիայի առկայության դեպքում, և ինչպես են այլընտրական համակարգերը փորձում լուծել այդ խնդիրները՝ ընդլայնելով տրամաբանական լեզվի հնարավորությունները։ Ներկայացվում են նաև տարբեր համակարգերի համեմատական վերլուծություններ՝ ընդգծելով դրանց կիրառությունները մաթեմատիկական տրամաբանության, արհեստական բանականության և լեզվաբանական մոդելավորման ոլորտներում։ Աշխատանքը շեշտում է, որ տրամաբանական հիմնահարցերի վերաիմաստավորումը այլընտրական համակարգերում թույլ է տալիս ավելի ճկուն կերպով նկարագրել իրական աշխարհի ոչ հստակ և բարդ իրավիճակները՝ ապահովելով ավելի հարուստ և բազմաշերտ վերլուծական գործիքակազմ։

Արտասահմանյան գրականություն

«Ապրելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը» (Էրիխ Մարիա Ռեմարկ) ռոման է, որը խորությամբ անդրադառնում է մարդու կյանքի արժեքին և պատերազմի հետևանքներին։ Գիրքը ներկայացնում է այն թեման, թե ինչպես են մարդիկ փորձում գտնել կյանքում իմաստ և սեր, երբ շուրջը խաթարված է պատերազմը և անձնական կորուստները։ Ռեմարկը գրում է շատ մարդկային ու զգայուն լեզվով՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հերոսները պայքարում իրենց ներքին տագնապների և արտաքնապես քայքայված աշխարհի հետ։ Գրքում հաճախ հնչում է մի կարևոր հարց՝ ինչպես ապրել, երբ արդեն ոչինչ հաստատ չէ, և ինչպե՞ս պահպանել հոգու խաղաղությունը։ Ռեմարկը ներկայացնում է ոչ միայն պատերազմի դաժանությունը, այլև կյանքի փոքրիկ ուրախությունները՝ սեր, ընկերություն և հույս։ Նրա կերպարները սովորական մարդիկ են, ովքեր փորձում են պարզ մարդկային երջանկություն գտնել՝ նույնիսկ երբ ամեն ինչ շուռ է եկել։ Գիրքը խորը է, բայց միաժամանակ հասկանալի, քանի որ գրողը նկարագրում է մարդու հոգու պարզ, բայց ցավոտ իրականությունը։ «Ապրելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը» հաճախ հիշեցնում է, որ կյանքը թանկ է և յուրաքանչյուր պահ պետք է գնահատել։ Ռեմարկի պատմվածքը հուզական է, բայց չի թաքցնում նաև կյանքի բարդությունը և անհանգստությունը։ Այս ռոմանը հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են պատերազմի թեմայով, մարդու հոգեբանությամբ և կյանքի իմաստի փնտրտուքով։ Հրատարակիչ - Էդիթ Պրինտ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-75-339-3

Տնտեսագիտություն

Կառավարման դպրոցները կառավարման գիտության պատմական զարգացման ընթացքում ձևավորված տեսական ուղղություններ են, որոնք տարբեր կերպ են բացատրում կազմակերպությունների կառավարման սկզբունքները, ղեկավարի դերը և կառավարման արդյունավետության հասնելու ուղիները։ Դրանք զարգացել են տարբեր ժամանակաշրջաններում՝ կախված տնտեսական, տեխնոլոգիական և հասարակական փոփոխություններից, և յուրաքանչյուր դպրոց ընդգծում է կառավարման որոշակի կողմեր։ Առաջին կարևոր ուղղություններից է դասական կամ գիտական կառավարման դպրոցը, որի հիմնադիրներից է Frederick Taylor-ը։ Այս դպրոցը կենտրոնանում է աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման, աշխատանքի գիտական կազմակերպման և արտադրողականության աճի վրա։ Դրա ներկայացուցիչները կարևորում էին աշխատանքի բաժանումը, ստանդարտացումը և վերահսկողությունը։ Մյուս ուղղությունը վարչական կամ կազմակերպական դպրոցն է, որի հայտնի ներկայացուցիչներից է Henri Fayol-ը։ Այս դպրոցը ուսումնասիրում է կառավարման ընդհանուր սկզբունքները՝ պլանավորում, կազմակերպում, հրամանատարություն, համակարգում և վերահսկում՝ ընդգծելով ղեկավարության դերը ամբողջ կազմակերպության արդյունավետության մեջ։ Բացի այդ, գոյություն ունի մարդկային հարաբերությունների դպրոցը, որը ձևավորվել է XX դարի սկզբին և կենտրոնանում է աշխատողների վարքագծի, մոտիվացիայի և սոցիալական գործոնների վրա։ Այս ուղղությունը ցույց տվեց, որ արտադրողականությունը կախված է ոչ միայն տեխնիկական պայմաններից, այլ նաև մարդկանց հոգեբանական և սոցիալական վիճակից։ Հետագայում զարգացել են նաև վարքաբանական և համակարգային դպրոցները, որոնք կառավարման գործընթացը դիտարկում են ավելի լայն համատեքստում՝ որպես փոխկապակցված համակարգերի ամբողջություն։ Ժամանակակից մոտեցումներում ընդգծվում է իրավիճակային մոտեցումը, ըստ որի արդյունավետ կառավարման մեթոդը կախված է կոնկրետ իրավիճակից և պայմաններից։ Այսպիսով, կառավարման դպրոցները ներկայացնում են կառավարման գիտության զարգացման տարբեր փուլեր և մոտեցումներ, որոնք միասին ձևավորել են ժամանակակից կառավարման տեսությունը և պրակտիկան։