Փոքրիկ իշխանը (կապույտ փոքր) - դը Սենտ-Էքզյուպերի Անտուան

Գրականություն

Հերակլեսը (Հերկուլես) հին հունական դիցաբանության ամենահայտնի հերոսներից է, որը համարվում է ուժի, տոկունության և հերոսության խորհրդանիշ։ Նրա ծնունդը կապված է Զևսի և Ալքմենեի հետ։ Զևսը, ցանկանալով ունենալ բացառիկ ուժ ունեցող որդի, մոտեցել է Ալքմենեին և Հերակլեսը ծնվել է որպես աստվածային և մարդկային ծագում ունեցող կիսաստված։ Սակայն նրա ծնունդը չի ընդունվել Հերայի կողմից, որը Զևսի կնոջն էր և մշտապես թշնամաբար էր վերաբերվում Հերակլեսին՝ նրան հետապնդելով դեռ մանկությունից։ Հերակլեսի դաստիարակությունը եղել է առանձնահատուկ և դժվարին։ Նա մանկուց ցուցաբերել է արտակարգ ուժ և քաջություն։ Դաստիարակվել է տարբեր ուսուցիչների կողմից, ովքեր նրան սովորեցրել են մարտարվեստ, երաժշտություն, գրագիտություն և իմաստություն։ Սակայն արդեն պատանեկան տարիքում նա հայտնի է դարձել իր գերբնական ուժով՝ հաղթահարելով բազմաթիվ դժվարություններ։ Դիցաբանական պատմության համաձայն՝ նա դեռ պատանի էր, երբ սպանել է վտանգավոր առյուծին և պաշտպանել իր հայրենիքը, ինչը վկայում է նրա ապագա հերոսական ուղու մասին։ Հերակլեսի կյանքում կարևոր դեր է ունեցել նաև Հերայի կողմից ուղարկված խելագարության պահը, որի ժամանակ նա, չգիտակցելով իր գործողությունները, սպանել է իր ընտանիքին։ Այս ողբերգությունից հետո նա ստիպված է եղել ծառայել Միկենայի թագավորին և կատարել իր հայտնի «տասներկու սխրանքները», որոնք դարձան նրա հերոսության և փառքի հիմքը։ Այսպիսով, Հերակլեսի ծնունդն ու դաստիարակությունը ցույց են տալիս ոչ միայն նրա աստվածային ծագումը և արտասովոր ուժը, այլ նաև մարդկային տառապանքի, փորձությունների և ինքնահաղթահարման գաղափարը։ Նրա կերպարը դառնում է պայքարի, տոկունության և հերոսական ինքնազարգացման խորհրդանիշ՝ կարևոր տեղ զբաղեցնելով հին հունական դիցաբանության մեջ։

Գեղարվեստական հայ․

«Չկարդացած գրքերի փոխարեն» (Ա. Սարգսյան) ստեղծագործությունը պատմում է կյանքի այն մասին, երբ մարդը փորձում է լրացնել իր ներքին դատարկությունը՝ կարդալով, մտածելով և գտնելով իր ինքնությունը։ Գիրքը իր անունով արդեն հետաքրքիր է, քանի որ մատնանշում է մի իրողություն՝ շատ ժամանակ մենք ունենում ենք գրքեր, որոնց չենք հասնում, բայց կյանքը մեզ ստիպում է գրել մեր սեփական պատմությունը։ Սարգսյանը ներկայացնում է կերպարների կյանքը՝ նրանց մտորումներով, ցանկություններով և այն «չկարդացած» պահերով, որոնք հաճախ դառնում են կյանքի հիմնական կորուստները։ Այս գիրքը ոչ միայն ընթերցանության մասին է, այլև մարդու կյանքի մասին՝ ինչքան կարևոր է ժամանակը, ընտրությունը և ինքնաճանաչումը։ Հեղինակը խոսում է այն մասին, որ մարդը կարող է գրքերից շատ բան սովորել, բայց իրական փորձը գալիս է միայն այն ժամանակ, երբ նա ապրում է և վախենում, սիրով է ապրում ու սխալվում։ Գիրքը հուշում է, որ ամեն մի չկարդացած գիրք կարող է դառնալ մետաֆոր՝ կյանքի չապրած, չընտրված, չհասկացված պահերի համար։ Սարգսյանի ոճը հաճախ հուզական և մտորիչ է, և ընթերցողը հեշտությամբ կարող է նույնանալ հերոսների հետ՝ իրենց հույզերով և ներքին ձգտումներով։ «Չկարդացած գրքերի փոխարեն» նաև խոսում է ժամանակի արժեքի մասին՝ թե ինչպես է մարդը մոռանում իր իսկ կարևորությունները և հետ է մնում իրականությունից։ Գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են գրական-փիլիսոփայական, հոգեբանական և ժամանակակից թեմաներով պատմություններ։ Ընդհանուր առմամբ, այս ստեղծագործությունը ընթերցողին տալիս է ոչ միայն գեղեցիկ տեքստ, այլև մտքի սնունդ՝ թե ինչի համար պետք է ապրել և ինչից պետք է չվախենալ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2016 ISBN - 978-9939-51-956-2

Տնտեսագիտություն

Իտալիայի տնտեսության զարգացման առանձնահատկությունները և կառուցվածքային տեղաշարժերը ձևավորվել են պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների ազդեցությամբ, ինչը երկրին տվել է զարգացած, բայց ներքին անհավասարություններով բնութագրվող տնտեսություն։ Italy-ի տնտեսությունը համարվում է Եվրոպայի խոշորագույններից մեկը և բնութագրվում է բարձր զարգացած արդյունաբերությամբ, ուժեղ ծառայությունների ոլորտով և ավանդական փոքր ու միջին ձեռնարկությունների (ՓՄՁ) մեծ դերով։ Նրա զարգացման կարևոր առանձնահատկություններից է հյուսիս-հարավ տնտեսական բաժանումը․ հյուսիսը (օրինակ՝ Միլան, Թուրին) ավելի արդյունաբերականացված և զարգացած է, մինչդեռ հարավային շրջանները (Մեzzogiorno) ունեն ավելի բարձր գործազրկություն և ավելի թույլ տնտեսական կառուցվածք։ Պատմականորեն Իտալիայի տնտեսական աճը արագացել է հատկապես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝所谓 «տնտեսական հրաշքի» շրջանում, երբ զարգացան մեքենաշինությունը, ավտոմոբիլային արդյունաբերությունը և քիմիական արտադրությունը։ Վերջին տասնամյակներում տեղի են ունեցել կառուցվածքային տեղաշարժեր՝ արդյունաբերության որոշ ճյուղերի անկումով և ծառայությունների, ֆինանսական հատվածի ու բարձր տեխնոլոգիաների աճով։ Զգալի դեր է ստանում նաև զբոսաշրջությունը, որը Իտալիան դարձնում է աշխարհի ամենաշատ այցելվող երկրներից մեկը։ Միևնույն ժամանակ գլոբալ մրցակցությունը, ժողովրդագրական ծերացումը և պետական պարտքի բարձր մակարդակը համարվում են զարգացման հիմնական մարտահրավերներ։ Այսպիսով, Իտալիայի տնտեսությունը բնութագրվում է բարձր զարգացած, բայց անհամաչափ կառուցվածքով, որտեղ ավանդական արդյունաբերական հիմքերը աստիճանաբար փոխվում են դեպի ծառայությունների և նորարարական ոլորտների ընդլայնում։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը ներկայացնում է Սասունի և Տարոնի տարածաշրջանների պատմական-աշխարհագրական առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով պատմական աղբյուրների, տեղագրական տվյալների և մշակութային ժառանգության վերլուծության վրա։ Գիրքը նպատակ ունի պարզաբանել այս երկու պատմական հատվածների աշխարհագրական կառուցվածքը, բնակչության շարժը, քաղաքական և սոցիալական զարգացումները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը հայ ժողովրդի պատմական ընթացքի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է Սասունի և Տարոնի տարածքների աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, բնակավայրերի տեղաբաշխումը, առևտրական ուղիները և ռազմական-պաշտպանական նշանակությունը։ Գիրքը նաև անդրադառնում է պատմական դեպքերի և շարժումների նկատմամբ այս շրջանների կարևոր դերին՝ ընդգծելով նրանց ազգային-հայրենասիրական նշանակությունը և մշակութային ժառանգությունը։

Գեղարվեստական հայ․

«Օվկիանոս» (կոշտ կազմ)՝ Արամ Պաչյանի այս վեպը հայ գրականության մեջ նշանավոր ստեղծագործություններից է, որը շոշափում է կյանքի՝ մարդկային գոյության սահմաններն ու իր ողբերգական կողմերը։ Վեպի գլխավոր թեման շրջապատում է մարդու էության և ազատության հարցերը, բնականաբար՝ համակցված փիլիսոփայական վերլուծություններով, որոնք թույլ են տալիս խորապես հասկանալ մարդկային հոգու և բնության միջև եղած կապերը։ Վեպի անվանումը՝ **«Օվկիանոս»**, այսքանով էլ ունի խորհրդանշական նշանակություն։ Օվկիանոսը որպես անսահման տարածություն և անիրական տեսարան պատկերում է մարդու միտքն ու հոգին՝ անսահման ու անհայտ, բայց միշտ մղված դեպի բացահայտումներ ու որոնումներ։ Այնուամենայնիվ, Պաչյանի ստեղծագործությունը չի միայն ֆիզիկական օվկիանոս, այլ նաև հոգեբանական ու համաշխարհային այդ «օվկիանոս» է, որը մարդու առաքելությունն է՝ ինքն իրեն հասկանալ, հարաբերություններ հաստատել շրջապատի հետ և գտնել իրենն աշխարհում։ Այս ստեղծագործությունն առկա է հստակ դասական գրական ժանրի մեջ՝ քանի որ այն շատ խորացած է, բազմաշերտ և բարդ հարցադրումներով։ Վեպը տարբեր թեմաներ է քննարկում՝ ազատություն, անձնական ճակատագիր, պատրանքներ, կարոտներ, հոգեկան տառապանքներ և այլն։ Արամ Պաչյանը ներկայացնում է հերոսների, որոնք կանգնած են տարբեր իրականությունների առջև՝ ստիպված լինելով ընտրություն կատարել իրենց ապրելու ճանապարհում։ Նրանք պարբերաբար բախվում են այս աշխարհի ու կյանքի անպաշտպանությանը՝ իսկապես հասկանալով, որ գոյությունն ինքնին իր բնույթով փափուկ ու կարճաժամկետ է։ Պաչյանի լեզվաբանությունը և ոճը ձևավորում են ստեղծագործության առանձնահատկությունը՝ տարբեր շերտեր, խորհրդանշաններ ու ենթատեքստեր, որոնք անընդհատ մղում են ընթերցողին դեպի արտացոլման և շոշափում կյանքի անավարտ հարցերի շուրջ։ Վեպում զգացվում է մի անանցյալ տառապանք, որը պատճառն է այդ կյանքի հանդեպ ունեցած սիրո և համբերության, երբեմն նաև անցանկալի ճակատագրի։ **«Օվկիանոս»-ը** ստեղծագործություն է, որը ուժեղ կերպով բարձրացնում հարցեր՝ անարդարության, պատվի, սիրո ու ողբերգության մասին, սակայն միաժամանակ ցույց է տալիս, թե ինչպես են այդ ամենի հակասությունները միասին գոյություն ունենում մարդկային միտք ու կյանք՝ ստեղծելով անխուսափելի մի ամբողջություն։ Այս ստեղծագործությունը դժվարին և ինտելեկտուալ գործ է, որը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին դառնալ մտածող ու խորը մեկնաբանող՝ ընկալելով աշխարհը մի փոքր ավելի լայն և խորը հորիզոնում։ Հրատարակիչ - Էջ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9244-1-0

Փիլիսոփայություն

Անտիկ փիլիսոփայության պատմություն աշխատությունը փիլիսոփայության պատմության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է հին հունական և հռոմեական փիլիսոփայական մտքի զարգացման հիմնական փուլերը, այն բացատրում է նախասոկրատեսյան մտածողների բնափիլիսոփայական մոտեցումները, Սոկրատեսի էթիկական շրջադարձը, Պլատոնի գաղափարների տեսությունը և Արիստոտելի համակարգային փիլիսոփայությունը, գիրքը անդրադառնում է նաև հելլենիստական դպրոցներին՝ ստոիցիզմ, էպիկուրիզմ և սկեպտիցիզմ, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը եվրոպական փիլիսոփայական ավանդույթի վրա, միաժամանակ ընդգծելով անտիկ մտածողների գաղափարների կապը տրամաբանության, էթիկայի և քաղաքական փիլիսոփայության ձևավորման հետ, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր փիլիսոփայության պատմության և հումանիտար գիտությունների ուսումնասիրության համար։