Практикум по русской орфографии

Lեզվաբանություն

Հատորը ընդգրկում է Հր․ Աճառյանի անձնական արխիվի այն ամբողջ նյութը, որի հիման վրա վերջնական ձևավորում պիտի ստանային վերջին երեք հատորները։

Գրականություն

Ջեյմս Ջոյսը (1882–1941) համարվում է 20-րդ դարի գրականության ամենաաղմկահարույց և ազդեցիկ ստեղծագործողներից մեկը, որի գրական ժառանգությունը ձևավորել է ժամանակակից եվրոպական արձակի և նորաոճ նարատիվ տեխնիկայի հիմքերը։ «Ուլիս» ստեղծագործությունը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1922 թվականին, ներկայացնում է դետալային ու բազմաշերտ մոտեցում առօրյա կյանքի, մարդու հոգեբանության և ներքին հոգեկան հոսքի արտահայտմանը։ Աշխարհահռչակ գործի առանցքային առանձնահատկությունն է Ջոյսի օգտագործած «ներքին հոսք» (stream of consciousness) տեխնիկան, որը թույլ է տալիս ընթերցողին անմիջականորեն դիտարկել կերպարների մտքերն ու զգացմունքները՝ ընդհատվող ժամանակային և տրամաբանական կառուցվածքով։ «Ուլիսը» ներկայացնում է Դուբլին քաղաքի մեկօրյա կյանքը՝ հետևելով Լեոփոլդ Բլումի ու այլ կերպարների առօրյա գործողություններին, որոնք արտացոլում են մարդու ներքին տագնապները, ցանկություններն ու հոգեբանական բարդությունները։ Ստեղծագործությունը համարվում է մեծ գրական դարաշրջանի խորհրդանիշ, որը փորձարարական ոճով և խորքային խորությամբ արտահայտում է ժամանակակից մարդու առօրեականության, ինքնության և հասարակական հարաբերությունների խնդիրները։ Ջոյսի աշխատանքը քննադատական և սիմվոլիկ շերտերով հագեցած է, ինչը թույլ է տալիս ուսումնասիրել այն որպես հասարակության, պատմության ու հոգեբանության հայեցակարգային մի ամբողջություն։ «Ուլիսը» մեծ ազդեցություն է ունեցել ոչ միայն գրականության, այլև ժամանակակից նարատիվ տեխնիկայի և մտավոր մշակույթի զարգացման վրա, վեր հանելով ստեղծագործողի ստեղծագործական ազատության և լեզվական նորարարության գաղափարը։ Այսպիսով, Ջեյմս Ջոյսի «Ուլիսը» համարվում է ժամանակակից գրականության գլուխգործոց, որը ընթերցողին ներգրավում է մարդու հոգեբանության բարդ աշխարհ, առօրյա կյանքի մանրամասների և գրական արտահայտչական նորաձևության մեջ։

Արտասահմանյան գրականություն

«Խատուտիկի գինի» (Ռեյ Բրեդբերի) գիրքը ներկայացնում է մի մարդու հիշողություններն ու կարոտը՝ գարնանային մի խորհրդանշական ժամանակաշրջանի՝ մանկության և սիրո մասին։ Բրեդբերին այս պատմության միջոցով արտահայտում է մարդկային կյանքի անցողիկությունը և այն, թե ինչպես ամեն մի պահ կարող է վերածվել հուշի և զգացմունքի։ Գիրքը լի է բնության նկարագրություններով՝ խատուտիկի բույրով, գինու համով և գարնանային շնչով, որոնք ստեղծում են տաք, բայց միևնույն ժամանակ նոստալգիկ մթնոլորտ։ Հերոսը հիշում է իր երիտասարդ տարիները, առաջին սերը և այն օրերը, երբ կյանքը թվում էր անսահման և լուսավոր։ Բրեդբերիի ոճը այս աշխատությունում զարմանալիորեն փափուկ և մեղմ է, ինչպես գարնանային քամին՝ հուշերը թեթևակի գրկում են ընթերցողին։ Գիրքը շեշտում է, որ ժամանակը չի կանգնում, և մարդը չի կարող վերադառնալ անցյալ, բայց կարող է պահել այն սրտում՝ որպես մի մաքուր գույնի հիշատակ։ «Խատուտիկի գինին» նաև ցույց է տալիս, որ կյանքի գեղեցկությունը հաճախ թաքնված է մանրուքներում՝ ձայնում, բույրում, մարդկանց մեջ։ Գիրքը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են լիրիկական, զգացմունքային պատմություններ՝ կյանքի ու հուշերի մասին։ Այս պատմությունը նաև ուսուցողական է, քանի որ հիշեցնում է՝ ապրեք հիմա, քանի դեռ ունեք ժամանակ, և գնահատեք մարդկանց, ովքեր ձեզ շրջապատում են։ Ռեյ Բրեդբերին այս գրքով ցույց է տալիս, որ նույնիսկ մի պարզ առարկա՝ խատուտիկի գինին, կարող է դառնալ կյանքի մեծ խորհրդանիշ։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2016 ISBN - 978-9939-51-896-1

Կենսաբանություն

Այս ուսումնական նյութը նվիրված է կենսաբանական վիճակագրության հիմունքներին, որը կիրառվում է կենսաբանական, բժշկական և էկոլոգիական տվյալների վերլուծության համար։ Այն օգնում է հասկանալ, թե ինչպես են հավաքվում, մշակվում և մեկնաբանվում փորձարարական տվյալները։ Հիմնական թեմաներն են՝ Վիճակագրության հիմնական հասկացություններ (միջին, դիսպերսիա, շեղում) Նմուշառման մեթոդներ և տվյալների հավաքում Հավանականության հիմունքներ կենսաբանական հետազոտություններում Կոռելյացիա և ռեգրեսիա Հիպոթեզների ստուգում (t-թեստ, χ²-թեստ և այլն) Կենսաբանական փորձերի արդյունքների վերլուծություն Նյութը կարևոր է հատկապես այն ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են փորձարարական կենսաբանությամբ և տվյալների գիտական մշակմամբ։

Մաթեմատիկա

Հեղինակ Գրիգորյան Շ. Մ.-ն մանրամասնորեն ներկայացնում է հավանականությունների տեսության և վիճակագրական վերլուծության հիմնական հասկացությունները՝ ընդգրկելով պատահական մեծություններ, բաշխումներ, ընտրանքային մեթոդներ, գնահատման և հիպոթեզների ստուգման սկզբունքներ, որոնք կազմում են մաթեմատիկական վիճակագրության տեսական հիմքը։ Գիրքը առանձնանում է նրանով, որ տեսական նյութը ներկայացվում է տրամաբանական և հաջորդական ձևով՝ ուղեկցվելով բանաձևերով, ապացույցներով և կիրառական օրինակներով, ինչը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին ոչ միայն հասկանալ, այլև կիրառել ստացված գիտելիքները իրական խնդիրների լուծման մեջ։ Աշխատության կարևոր բաժիններից մեկը նվիրված է գիտափորձերի պլանավորման տեսությանը, որտեղ բացատրվում են փորձերի կազմակերպման, գործոնների ընտրության, արդյունքների գնահատման և օպտիմալացման մեթոդները, ինչպես նաև ներկայացվում են տարբեր տեսակի փորձարարական սխեմաներ և դրանց արդյունավետության գնահատման մոտեցումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տվյալների վերլուծության ժամանակակից մեթոդներին, որոնք կիրառվում են ինչպես բնական, այնպես էլ տեխնիկական և սոցիալ-տնտեսական գիտություններում։ Գիրքը նպաստում է վերլուծական և մաթեմատիկական մտածողության զարգացմանը, օգնում է ձևավորել գիտական հետազոտությունների ճիշտ պլանավորման և արդյունքների հիմնավորված մեկնաբանման հմտություններ։ Այն հատկապես օգտակար է բուհերի ուսանողների, ասպիրանտների, գիտաշխատողների և ինժեներական ու հետազոտական ոլորտների մասնագետների համար, ովքեր աշխատում են տվյալների վերլուծության և փորձարարական հետազոտությունների կազմակերպման ոլորտում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աշխատությունը հանդիսանում է կարևոր աղբյուր մաթեմատիկական վիճակագրության և գիտափորձերի պլանավորման խորացված ուսումնասիրման համար և ապահովում է ինչպես տեսական, այնպես էլ կիրառական գիտելիքների ամբողջական համակարգ։

Մանկավարժություն

Դաստիարակության գործընթացի էությունը կայանում է մարդու անձի ձևավորման, նրա մտավոր, բարոյական, սոցիալական և մշակութային զարգացման նպատակաուղղված ու համակարգված ազդեցության մեջ, որի միջոցով հասարակությունը փոխանցում է իր փորձը, արժեքները, գիտելիքները և վարքագծային նորմերը նոր սերունդներին։ Դաստիարակությունը ոչ միայն գիտելիքների հաղորդման գործընթաց է, այլև անձի աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և վարքային մոդելների ձևավորում, որտեղ կարևոր դեր են խաղում ընտանիքը, դպրոցը, սոցիալական միջավայրը և մշակութային գործոնները։ Այն ունի նպատակային բնույթ, քանի որ ուղղված է հասարակության համար անհրաժեշտ, պատասխանատու և գիտակցված քաղաքացու ձևավորմանը, ինչպես նաև անհատի ներուժի զարգացմանը։ Դաստիարակության գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կրթական մեթոդները, հաղորդակցության ձևերը և դաստիարակչական ազդեցության միջոցները, որոնք միասին ապահովում են անձի համակողմանի զարգացումը։ Այս գործընթացը շարունակական է և սկսվում է վաղ մանկությունից՝ շարունակվելով ամբողջ կյանքի ընթացքում՝ փոփոխվելով ըստ սոցիալական պայմանների և անհատի զարգացման փուլերի։ Դաստիարակության էությունը նաև կայանում է նրանում, որ այն համադրում է անհատական և հասարակական շահերը՝ նպաստելով ինչպես անձի ինքնաիրացմանը, այնպես էլ հասարակության կայունությանն ու առաջընթացին։