ՍՍՀՄ-ում գրադարանային գործի կանոնադրությունը

Բժշկություն

Հայկական բժշկությունը ներկայացնում է Հայաստանի տարածքում ձևավորված բժշկական գիտելիքների, փորձի և ավանդույթների բազմադարյա զարգացումը՝ սկսած հնագույն ժամանակներից մինչև ժամանակակից գիտական բժշկություն։ Այն ներառում է ինչպես ժողովրդական բժշկության հարուստ ժառանգությունը՝ բուսաբուժության, բնական միջոցների և բուժական փորձի վրա հիմնված մոտեցումներով, այնպես էլ միջնադարյան և նոր շրջանի գիտական բժշկության ձևավորումը, որը զարգացել է հայ բժիշկների, գիտնականների և կրթական կենտրոնների գործունեության շնորհիվ։ Հայ բժշկության պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեն այնպիսի գործիչներ, ովքեր նպաստել են բժշկական գրականության ստեղծմանը, հիվանդությունների նկարագրությանը և բուժման մեթոդների համակարգմանը՝ միաժամանակ կապելով տեղական փորձը միջազգային բժշկական գիտության հետ։ Բժշկությունը Հայաստանում միշտ եղել է ոչ միայն բուժման միջոց, այլ նաև մշակութային և գիտական մտածողության մաս, որտեղ կարևոր դեր են խաղացել նաև վանական դպրոցները և համալսարանները, որոնք պահպանում և փոխանցում էին բժշկական գիտելիքները։ Ժամանակակից փուլում հայկական բժշկությունը համադրում է ավանդական արժեքները և արդի բժշկական տեխնոլոգիաները՝ զարգացնելով տարբեր մասնագիտացված ուղղություններ, ներդնելով նորարարական բուժման մեթոդներ և միջազգային համագործակցություն, ինչի արդյունքում ձևավորվել է մրցունակ և շարունակ զարգացող առողջապահական համակարգ։

Հոգեբանություն

Գիրքը ընդգրկում է՝ պերցեպտիվ գործընթացների հիմնական հոգեբանական տեսությունները, զգայության և ընկալման մեխանիզմները, ընկալման կազմակերպման օրինաչափությունները և գործոնները, ուշադրության և ճանաչողական գործընթացների կապը ընկալման հետ, մարդու կողմից շրջապատող աշխարհի պատկերացման ձևավորման առանձնահատկությունները։ Այն օգտակար է՝ հոգեբանության և մանկավարժության ուսանողների համար, ճանաչողական գիտությունների հետազոտողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մարդու ընկալման և ճանաչողության մեխանիզմներով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է պերցեպտիվ գործընթացների գիտական և համակարգված պատկերացում՝ բացահայտելով, թե ինչպես է մարդը ընկալում և մեկնաբանում շրջապատող աշխարհը։

Կենսաբանություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է գորտի վեստիբուլոսպինալ համակարգի սոմատոտոպիկ կազմակերպության էլեկտրոֆիզիոլոգիական հետազոտությանը՝ կենտրոնանալով հավասարակշռության և շարժողական վերահսկման նյարդային մեխանիզմների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է վեստիբուլյար ընկալիչներից ստացվող ազդակների փոխանցման ուղիները դեպի ողնուղեղային շարժողական կենտրոններ, ինչպես նաև այդ ազդակների տարածական կազմակերպվածության (սոմատոտոպիայի) առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նյարդային բջիջների էլեկտրական ակտիվության գրանցման մեթոդներին, սինապտիկ պատասխանների բնութագրմանը և վեստիբուլոսպինալ ռեֆլեքսների ձևավորման ժամանակային դինամիկային։ Ուսումնասիրության ընթացքում կիրառվում են էլեկտրոֆիզիոլոգիական գրանցման տեխնիկաներ, միկրոէլեկտրոդային չափումներ և ազդակների վերլուծության մեթոդներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել շարժողական համակարգի ֆունկցիոնալ կազմակերպման նուրբ մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևոր է նյարդաֆիզիոլոգիայի և համեմատական կենսաբանության համար՝ նպաստելով վեստիբուլյար համակարգի աշխատանքի և ողնուղեղային շարժողական վերահսկման հիմնարար գործընթացների ավելի խորքային ըմբռնմանը։

Հոգեբանություն

Ագրեսիվ հեռուստատեսությունը վերաբերում է այն հեռուստահաղորդումներին, ֆիլմերին կամ ծրագրերին, որոնք պարունակում են բռնության, կոնֆլիկտների, վիրավորական վարքագծի կամ բարձր լարվածության տեսարաններ։ Նման բովանդակությունը կարող է ազդել դիտողների հոգեբանական վիճակի, վարքագծի և սոցիալական վերաբերմունքի վրա, հատկապես երեխաների և դեռահասների մոտ։ Հնարավոր հետևանքներից են ագրեսիվ վարքագծի ձևավորման ռիսկի աճը, քանի որ հաճախակի բռնության տեսարանների դիտումը կարող է նվազեցնել զգայունությունը բռնության նկատմամբ և նպաստել այն որպես նորմալ երևույթի ընկալմանը։ Բացի այդ, այն կարող է առաջացնել վախ, անհանգստություն, սթրես և աշխարհի նկատմամբ բացասական ընկալում։ Երեխաների մոտ ագրեսիվ բովանդակության ազդեցությունը կարող է արտահայտվել նաև սոցիալական հարաբերությունների վատթարացմամբ, ուշադրության կենտրոնացման խնդիրներով և վարքային խանգարումներով։ Սակայն ազդեցությունը կախված է նաև ընտանիքի միջավայրից, դաստիարակությունից և դիտման վերահսկողությունից։ Ագրեսիվ հեռուստատեսության բացասական հետևանքների նվազեցման համար կարևոր է մեդիագրագիտության զարգացումը, ծնողական վերահսկողությունը և համապատասխան տարիքային սահմանափակումների պահպանումը։

Բժշկություն

Այս նյութը վերաբերում է 1908 թվականին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցի վերաբերյալ հաշվետվական բնույթի փաստաթղթերին և քաղաքային առողջապահական համակարգի գործունեության նկարագրությանը Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում՝ ներկայացնելով այն որպես զարգացող, բայց դեռ սահմանափակ հնարավորություններով բժշկական հաստատություն, որը սպասարկում էր քաղաքի բնակչությանը և աստիճանաբար ընդլայնվում էր քաղաքային իշխանությունների աջակցությամբ։ Նյութում ընդգծվում է, որ 20-րդ դարի սկզբին Երևանի քաղաքային հիվանդանոցը դեռևս փոքրածավալ կառույց էր՝ սահմանափակ մահճակալային ֆոնդով և հիմնականում տարրական պայմաններով, սակայն այն կարևոր դեր էր կատարում քաղաքային բնակչության բուժօգնության կազմակերպման գործում՝ ապահովելով ինչպես ստացիոնար, այնպես էլ ամբուլատոր ծառայություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ այդ տարիներին քաղաքային իշխանությունները սկսել էին մտածել առողջապահական համակարգի ընդլայնման և արդիականացման մասին, ինչի վկայությունն էր 1908 թվականի նախաձեռնությունը՝ նոր հիվանդանոցի շինարարության համար հողամասի ձեռքբերման և նախագծային մրցույթի կազմակերպման վերաբերյալ, ինչը ցույց է տալիս համակարգային զարգացման փորձերը։ Նյութում նաև անդրադարձ է կատարվում բժշկական օգնության հասանելիությանը, քաղաքային բյուջեի միջոցով ֆինանսավորմանը և սոցիալապես անապահով բնակչության համար որոշակի արտոնյալ կամ անվճար բուժօգնության տրամադրմանը, ինչը բնորոշ էր այդ ժամանակաշրջանի քաղաքային բժշկության մոդելին։ Ընդհանուր առմամբ, 1908 թվականի տվյալները ներկայացնում են Երևանի հիվանդանոցային համակարգը որպես անցումային փուլում գտնվող կառույց՝ դեռևս ոչ բավարար զարգացած ենթակառուցվածքով, բայց արդեն ձևավորվող վարչական և կազմակերպչական հիմքերով, որոնք հետագայում պիտի դառնային քաղաքային առողջապահության արդիականացման հիմք։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է «Ցիմբուշ» (Cymbush) միջատասպան պատրաստուկի ազդեցության ուսումնասիրությանը իմունային համակարգի հակամարմնագոյացման գործընթացների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է տվյալ քիմիական նյութի կենսաբանական ազդեցությունները օրգանիզմի իմունաբանական պատասխանների վրա՝ առանձնապես ուշադրություն դարձնելով հումորալ իմունիտետի ակտիվացման և հակամարմինների սինթեզի փոփոխություններին։ Գրքում դիտարկվում են ինչպես կարճաժամկետ, այնպես էլ երկարաժամկետ ազդեցությունները, որոնք կարող են դրսևորվել իմունային բջիջների գործունեության, ցիտոկինային կարգավորման և հակագեն-հակամարմին փոխազդեցությունների մակարդակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում թունաբանական դոզաների ազդեցությանը իմունային համակարգի ճնշման կամ, որոշ դեպքերում, նրա հիպերակտիվացման հնարավոր մեխանիզմների վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ՝ կենդանիների մոդելներում, համեմատելով վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի իմունաբանական ցուցանիշները։ Աշխատությունը կարևոր է իմունոլոգների, թունաբանների, կենսաբժշկական հետազոտողների և շրջակա միջավայրի առողջության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով քիմիական նյութերի իմունոտոքսիկ ազդեցությունների ավելի խոր ըմբռնմանը և դրանց ռիսկերի գնահատմանը։