Тенденции развития взаимоотношений между Арменией и ЕС в рамках программы «Восточное Партнерство»

Մանկական

«Հեքիաթն է կանչում. Չարի վերջը» (Հովհաննես Թումանյան) համարվում է Թումանյանի հայտնի ու սիրելի հեքիաթ-երգերից մեկը, որը երեխաների համար է նաև պարզ, և մեծերի համար՝ խորիմաստ։ Գիրքը/հեքիաթը պատմում է այն մասին, որ չարը, որքան էլ որ փորձի, միևնույն է՝ իր վերջը կունենա։ Թումանյանը ներկայացնում է հումորով, բայց միաժամանակ ուսուցողական կերպով, թե ինչպես են լավը և բարին հաղթում չարին ու նենգությանը։ Հեքիաթը օգտագործում է պարզ, երաժշտական լեզու՝ մոտիվներով և կրկնություններով, ինչը հեշտ է հիշվում ու սիրում են երեխաները։ «Չարի վերջը» թեմատիկորեն հիշեցնում է այն հին ժողովրդական ուսուցիչական հեքիաթները, որտեղ վերջում միշտ հաղթում է արդարությունը։ Թումանյանի կերպարները հաճախ իրական մարդկանց տիպաժներ են՝ փոքրիկ բնավորություններով, բայց մեծ իմաստով։ Հեքիաթում առկա է նաև կենսական քննադատություն՝ հասարակության թերությունների նկատմամբ, բայց առանց վիրավորելու։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ պետք է լինել խելացի, հումորով և համբերությամբ՝ որովհետև չարը միշտ է բացահայտվում։ «Հեքիաթն է կանչում» շարքը սովորեցնում է երեխաներին ճիշտ տարբերակել բարին և չարը։ Այս հեքիաթը լավ է որպես ընտանեկան ընթերցում, քանի որ այն միավորում է զվարճանքը և դաստիարակությունը։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2016

Գրականություն

Ջ. Ք. Ռոուլինգ-ի «Հարրի Փոթեր» շարքի հինգերորդ գիրքն է, որտեղ պատմությունը դառնում է ավելի լարված և քաղաքականացված՝ կախարդական աշխարհի ներսում աճող վտանգների և իշխանական պայքարի ֆոնին։ Վեպում Հարրի Փոթերը վերադառնում է Հոգվարթս, որտեղ բախվում է նախարարության կողմից իրականության ժխտման և վերահսկողության փորձերին, քանի որ շատերը հրաժարվում են ընդունել Վոլդեմորտի վերադարձը։ Այդ պատճառով ստեղծվում է գաղտնի կազմակերպություն՝ Փյունիկի շքանշանը, որի նպատակն է դիմակայել չար ուժերին և պաշտպանել կախարդական աշխարհը։ Հարրին և իր ընկերները փորձում են ինքնուրույն պատրաստվել պայքարին՝ ստեղծելով ուսումնական խումբ և զարգացնելով իրենց կախարդական հմտությունները։ Վեպում առանձնահատուկ դեր ունի Դոլորես Ամբրիջի կերպարը, որը ներկայացնում է ճնշող և անարդար իշխանության խորհրդանիշը՝ դպրոցում ստեղծելով վախի և վերահսկողության մթնոլորտ։ Պատմության ընթացքում խորանում են նաև Հարրիի ներաշխարհի խնդիրները՝ կապված միայնության, զայրույթի և պատասխանատվության զգացման հետ, քանի որ նա ավելի ու ավելի է կապվում Վոլդեմորտի մտքերի հետ։ Վեպի ավարտը դրամատիկ է և ցավալի, քանի որ տեղի են ունենում ծանր կորուստներ, որոնք խորացնում են հակամարտության լրջությունը։ Այս գիրքը համարվում է շարքի կարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը, որտեղ բարու և չարի պայքարը դառնում է ավելի բացահայտ և անխուսափելի։

Կենսաբանություն

Այս ուսումնական նյութը նվիրված է կենսաբանական վիճակագրության հիմունքներին, որը կիրառվում է կենսաբանական, բժշկական և էկոլոգիական տվյալների վերլուծության համար։ Այն օգնում է հասկանալ, թե ինչպես են հավաքվում, մշակվում և մեկնաբանվում փորձարարական տվյալները։ Հիմնական թեմաներն են՝ Վիճակագրության հիմնական հասկացություններ (միջին, դիսպերսիա, շեղում) Նմուշառման մեթոդներ և տվյալների հավաքում Հավանականության հիմունքներ կենսաբանական հետազոտություններում Կոռելյացիա և ռեգրեսիա Հիպոթեզների ստուգում (t-թեստ, χ²-թեստ և այլն) Կենսաբանական փորձերի արդյունքների վերլուծություն Նյութը կարևոր է հատկապես այն ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են փորձարարական կենսաբանությամբ և տվյալների գիտական մշակմամբ։

Գրականություն

«Պետրոս Հաճյանի կյանքը և գործը» աշխատությունը ներկայացնում է հայ նշանավոր գիտնական, մանկավարժ և հանրային գործիչ Պետրոս Հաճյանի կենսագրությունն ու գործունեությունը՝ ընդգծելով նրա ներդրումը հայ գիտական, կրթական և մշակութային կյանքում։ Նյութում վերլուծվում են նրա կրթական գործունեությունը՝ ուսուցչական փորձառությունը, գիտական հետազոտությունները և հրատարակչական աշխատանքները, ինչպես նաև հասարակական գործունեությունը՝ առնչվելով ազգային ինքնագիտակցության, գիտության և կրթության զարգացման հետ։ Աշխատությունը ներկայացնում է Հաճյանի մտածողության առանձնահատկությունները, նրա դերը հայ հասարակական մտքի առաջխաղացման գործում, ինչպես նաև նրա ազդեցությունը հաջորդ սերունդների ուսուցման և գիտական գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձված նրա գրական և գիտական աշխատություններին, ուսումնական ձեռնարկներին և մտավոր հանրագիտարանային գործունեությանը, ինչը թույլ է տալիս վերլուծել նրա մեթոդաբանական մոտեցումները և հայ կրթական համակարգի զարգացման գործում ունեցած նշանակությունը։ Նյութը կարևոր է պատմաբանների, կրթաբանների և հայ գիտական մտքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար՝ ներկայացնելով ամբողջական պատկեր հայ մտավորական գործչի կյանքից և գործունեությունից։

Այլ առարկաներ

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Բժշկություն

Հայկական հին և միջնադարյան բժշկագիտության պատմությանը նվիրված կարևոր ուսումնասիրություն է, որտեղ Ս․ Ա․ Վարդանյանը ներկայացնում է, թե ինչպես էր ձևավորվել և զարգացել դեղագիտությունը Հայաստանում դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Գիրքը բացահայտում է, որ հայկական բժշկությունը հիմնված էր բնական բուժամիջոցների լայն կիրառության վրա՝ հատկապես դեղաբույսերի, կենդանական ծագման նյութերի և հանքային միջոցների օգտագործմամբ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է Մխիթար Հերացու, Ամիրդովլաթ Ամասիացու և այլ նշանավոր բժիշկների աշխատություններին, որոնցում նկարագրված են հարյուրավոր բուժիչ բույսեր ու դեղամիջոցներ։ Ստեղծագործության մեջ ներկայացվում է, որ հայկական դեղագիտությունը ոչ միայն ժողովրդական փորձի արդյունք էր, այլ նաև գիտական համակարգ, որը կապ ուներ հունական, արաբական և արևելյան բժշկական ավանդույթների հետ։ Գրքում քննարկվում են տարբեր հիվանդությունների բուժման մեթոդներ, դեղամիջոցների պատրաստման եղանակներ, բուժիչ բույսերի հատկություններն ու դրանց կիրառման սկզբունքները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հին Հայաստանում մեծ ուշադրություն էր դարձվում սննդակարգին, կանխարգելիչ բուժմանը և մարդու օրգանիզմի ամբողջական առողջացման գաղափարին։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ բժշկության պատմությունը, միջնադարյան գիտությունը և հայկական ձեռագրական ժառանգությունը ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է հայկական դեղագիտության հարուստ ավանդույթները և դրանց տեղը համաշխարհային բժշկագիտության պատմության մեջ։