Ամբողջաթիվ արագ ձևափոխություններ և նրանց կիրառումը թվային պատկերների մշակման մեջ

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը ուսումնասիրում է պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունների (ՊՈԱԿ-ների) տեղն ու դերը պետական կառավարման համակարգում՝ ընդգծելով դրանց իրավական, կազմակերպական և սոցիալ-տնտեսական նշանակությունը։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են ՊՈԱԿ-ները ստեղծվում պետական կամ համայնքային նպատակների իրականացման համար՝ առանց շահույթ ստանալու հիմնական նպատակի, և ինչպես են դրանք նպաստում հանրային ծառայությունների մատուցմանը կրթության, առողջապահության, մշակույթի, սոցիալական ապահովության և այլ ոլորտներում։ Հեղինակը վերլուծում է ՊՈԱԿ-ների կառավարման մոդելները, ֆինանսավորման աղբյուրները, պետական վերահսկողության մեխանիզմները և հաշվետվողականության պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց արդյունավետության գնահատմանը, կառավարման թափանցիկությանը և հանրային միջոցների օգտագործման նպատակահարմարությանը։ Գրքում քննարկվում են նաև ՊՈԱԿ-ների և պետական մարմինների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև դրանց դերը պետական քաղաքականության իրականացման և հասարակական կարիքների բավարարման գործընթացում։ Աշխատությունը համադրում է իրավական կարգավորումները և կառավարման տեսական մոտեցումները՝ օգտակար լինելով պետական ծառայողներին, կառավարման մասնագետներին, իրավաբաններին և հանրային կառավարման ոլորտով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979, 10 էջ [src=123456789/12034] [dspace.nla.am]

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է տնտեսության պետական կառավարման առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության օրինակներով։ Գրքում վերլուծվում են պետական կառավարման տարբեր մոդելները, տնտեսական քաղաքականության ձևավորման մեխանիզմները և պետական միջամտության մակարդակը տնտեսության մեջ՝ ընդգծելով երկու երկրների ինստիտուցիոնալ և կառուցվածքային տարբերությունները։ Հեղինակը դիտարկում է Հայաստանի տնտեսության փոքր, բաց և արտաքին շոկերի նկատմամբ զգայուն կառուցվածքը՝ համեմատելով այն Չինաստանի բարձր կենտրոնացված, պլանավորման տարրերով և խոշոր արդյունաբերական ներուժ ունեցող համակարգի հետ։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառավարման գործիքներին՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությանը, պետական ներդրումներին, ռազմավարական պլանավորմանը և տնտեսական զարգացման ծրագրերին։ Ներկայացվում է նաև Չինաստանի արագ տնտեսական աճի փորձը և դրա կիրառելիության սահմանները Հայաստանի պայմաններում՝ հաշվի առնելով քաղաքական, տնտեսական և ինստիտուցիոնալ տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է արդյունավետ պետական կառավարման դերը տնտեսական զարգացման, կայուն աճի և մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքագետների, ուսանողների և համեմատական տնտեսական համակարգերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1970-90-ական թվականների անգլո-ամերիկյան լեզվաբանության մեջ ձևավորված կանխենթադրույթի (presupposition) տեսությունների զարգացումը, դրանց հիմնական ուղղությունները, մեթոդաբանական մոտեցումները և գիտական բանավեճերը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում է, թե ինչպես են լեզվաբանները փորձել բացատրել այն ենթադրյալ իմաստային բաղադրիչները, որոնք խոսքում չեն արտահայտվում ուղղակիորեն, բայց ենթադրվում են որպես նախապայմաններ հաղորդակցության հաջող իրականացման համար։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր տեսություններ՝ սկսած տրամաբանական-սեմանտիկ մոտեցումներից, որտեղ կանխենթադրույթը դիտարկվում է որպես նախադասության ճշմարտության պայմանների մաս, մինչև պրագմատիկ ուղղություններ, որոնք շեշտադրում են համատեքստի, խոսքային իրավիճակի և հաղորդակցական նպատակների դերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գիտնականների աշխատանքներին, որոնք փորձել են սահմանել կանխենթադրույթների ակտիվացման մեխանիզմները լեզվում, ինչպես նաև դրանց պահպանման կամ չեղարկման պայմանները տարբեր խոսքային կառուցվածքներում։ Գրքում վերլուծվում են նաև քննադատական մոտեցումները, որոնք կասկածի տակ են դնում կանխենթադրույթի խիստ տրամաբանական սահմանումները և առաջարկում են ավելի ճկուն, օգտագործման վրա հիմնված մոդելներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը տալիս է համապարփակ պատկերացում այդ շրջանի լեզվաբանական մտածողության զարգացման, տեսական հակասությունների և կանխենթադրույթի երևույթի բազմաշերտ բնույթի մասին, միաժամանակ ցույց տալով դրա կարևորությունը ինչպես սեմանտիկայի, այնպես էլ պրագմատիկայի ուսումնասիրության համար։

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է քրոնիկական սթրեսի պայմաններում գտնվող հղի առնետների օրգանիզմում սթրես-հորմոնների հավասարակշռության փոփոխություններին և այդ փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությանը նրանց սերունդների զարգացման տարբեր փուլերում, ներառյալ իմոբիլիզացիայի (շարժման սահմանափակման) պայմաններում արձագանքները։ Հետազոտության կենտրոնում է հիպոթալամուս-հիպոֆիզ-վերերիկամային առանցքի գործունեությունը, որը հիմնական կարգավորիչ համակարգերից մեկն է սթրեսային պատասխանների ձևավորման մեջ և ապահովում է կորտիկոստերոիդների ու այլ սթրես-հորմոնների արտազատումը։ Աշխատանքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է երկարատև սթրեսը հղիության ընթացքում ազդում մայրական օրգանիզմի հորմոնալ ֆոնի վրա և ինչ կերպ կարող են այդ փոփոխությունները ծրագրավորել կամ ձևափոխել սերնդի ֆիզիոլոգիական արձագանքները հետագա կյանքի ընթացքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում զարգացման տարբեր փուլերին՝ վաղ հետծննդյան շրջանում, հասունացման ընթացքում և սթրեսային փորձարկումների ժամանակ, որտեղ գնահատվում է սթրես-հորմոնների դինամիկան և օրգանիզմի ադապտացիոն կարողությունը։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգծում է զարգացման ծրագրավորման գաղափարը, ըստ որի մայրական սթրեսը կարող է երկարաժամկետ ազդեցություն ունենալ սերնդի նեյրոէնդոկրին համակարգի վրա՝ փոխելով նրանց վարքային և ֆիզիոլոգիական արձագանքները սթրեսին։ Ստացված արդյունքները կարևոր են փորձարարական էնդոկրինոլոգիայի, զարգացման կենսաբանության և սթրեսի կենսաբանական մեխանիզմների ըմբռնման համար՝ օգնելով բացահայտել վաղ կյանքի գործոնների դերը հետագա առողջական վիճակի ձևավորման մեջ։

Քաղաքագիտություն

Այս ուսումնասիրությունը անդրադառնում է Ժան Գառզուի բեմանկարչական արվեստին՝ առանձնահատուկ շեշտադրելով նրա ստեղծագործական ձեռագրի ձևավորումը թատրոնի և օպերային բեմադրությունների գեղարվեստական ձևավորման ոլորտում։ Նրա բեմանկարչությունը բնութագրվում է սուր գծային մտածողությամբ, մոնումենտալ և միաժամանակ մելանխոլիկ պատկերային աշխարհով, որտեղ տարածությունը հաճախ կառուցվում է խորհրդանշական, գրեթե երազային տրամաբանությամբ։ Գառզուն իր ձևավորումներում համադրում է գրաֆիկական հստակությունը և գունային սահմանափակ, բայց արտահայտիչ պալիտրան՝ ստեղծելով բեմական միջավայրեր, որոնք ոչ միայն ծառայում են գործողության ֆոնին, այլև ինքնուրույն արտահայտչական ուժ ունեն։ Նրա աշխատանքներում նկատվում է ժամանակի և հիշողության թեմատիկ ընդգծում, ինչպես նաև մարդու գոյության փխրունության ու դրամատիկության փոխանցում՝ դեկորատիվ լուծումների միջոցով։ Բեմանկարչական այս մոտեցումը նպաստել է թատերական ներկայացումների էմոցիոնալ խորացմանը և ռեժիսորական գաղափարների տեսողական հզորացմանը՝ դարձնելով նրա արվեստը կարևոր ներդրում եվրոպական բեմարվեստի զարգացման մեջ։