Ապուշը - Դոստոևսկի Ֆյոդոր

Բնապահպանություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունների և դրա կազմակերպման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման գաղափարների տարածման կարևորությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Աշխատանքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության էությունը որպես կրթական համակարգի բաղադրիչ, որի նպատակն է ձևավորել շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք, զարգացնել բնապահպանական գիտելիքներ և խթանել էկոլոգիապես գիտակից վարքագիծ տարբեր տարիքային խմբերի շրջանում։ Քննարկվում են բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են դրա միջառարկայական բնույթով, գործնական ուղղվածությամբ և հասարակական լայն ընդգրկմամբ՝ ներառելով ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն կրթության մակարդակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության կազմակերպման համակարգին՝ պետական քաղաքականության, կրթական ծրագրերի, ուսումնական պլանների և արտադասարանական միջոցառումների դերի վերլուծությամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են նաև այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ բնապահպանական կրթության զարգացմանը, ներառյալ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակումները, մասնագիտական կադրերի պակասը և հասարակական իրազեկվածության ոչ բավարար մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի արդիականացում, միջազգային համագործակցության ընդլայնում և նոր ուսուցողական մեթոդների կիրառություն։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել բնապահպանական կրթության դերը որպես կայուն զարգացման և բնության պահպանության ապահովման կարևոր գործոն ՀՀ-ում։

Գրականություն

Ներկայացնում է հայ դասական գրականության ամենահզոր էպիկական և քնարաէպիկական ստեղծագործությունները, որոնց միջոցով հեղինակը բացահայտում է հայ ժողովրդի հոգևոր աշխարհը, գյուղական կյանքը, բարոյական արժեքները և մարդկային հարաբերությունների խորքային շերտերը։ Թումանյանի պոեմները առանձնանում են իրենց ժողովրդական հիմքով, պարզ, բայց խորիմաստ լեզվով և համամարդկային գաղափարներով, որոնք հաճախ միահյուսվում են ազգային ավանդույթների ու բանահյուսության հետ։ Նրա ամենահայտնի պոեմներից են «Անուշը», «Մարոն», «Լոռեցի Սաքոն», «Ախթամարը» և այլ ստեղծագործություններ, որտեղ ներկայացված են սիրո, ճակատագրի, սոցիալական անհավասարության, մարդու և բնության փոխհարաբերության թեմաները։ Թումանյանի ստեղծագործություններում գյուղական միջավայրը դառնում է ոչ միայն գործողության վայր, այլ նաև ազգային հոգեբանության և բարոյական արժեքների կրող։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց ուժեղ և թույլ կողմերով, որոնց ճակատագրերը հաճախ ողբերգական են, բայց խորապես մարդկային և համոզիչ։ Պոեմներում առանձնահատուկ տեղ ունի նաև ժողովրդական լեզվի և բանավոր խոսքի արվեստական մշակումը, որը Թումանյանի ստեղծագործությունները դարձնում է հասկանալի և հարազատ լայն ընթերցող հանրությանը։ Նրա պոեզիան համադրում է ռեալիզմը, ռոմանտիզմը և ժողովրդական մտածողությունը՝ ստեղծելով ազգային էպոսի նոր ձևաչափ։ Այս ժողովածուն կարևոր է ոչ միայն որպես գրական արժեք, այլ նաև որպես հայ ազգային ինքնության, բարոյականության և մշակութային հիշողության կարևոր աղբյուր։

Փիլիսոփայություն

երհայեցումներիցս մեկի ժամանակ հանդիպեցի նախամարդուն՝ ճիշտ այն պահին, երբ գտնվում էր կենդանական վիճակից մարդկայինին անցնելու կամրջին, բայց ինձ համակած, երբևէ չտեսնված ամոթը թույլ չտվեց զրուցելու չափ մոտ գնալ նրան, իսկ երբ նա ինձ նայեց մարդու կողմից երբևէ տրված բոլոր հարցերը մարմնավորող հայացքով՝ անմեղություն ճառագող ժպիտով, ես, մտաբերելով մարդկային իմացության բոլոր հետևանքները, ուժերի առավելագույն լարումով միայն կարողացա գոռալ․ «Չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, չիմացությունդ քո պաշտպանությու՜նն է, …», ու սթափվեցի սեփական աղաղակումից՝ շուրթերիս զգալով ծորացող, նրան չասված բառեր, որոնք զգուշացմանս շարունակությունն էին. « …` ինքդ քեզանի՜ց, ինքդ քեզանի՜ց …»։ Հետո ես նրան հանդիպեցի ևս մեկ (վերջին) անգամ՝ արդեն իր նախաձեռնությամբ, երբ ինքս էի կանգնած մարդուց Բարձրագույն Ես-ին անցնելու կամրջին, որտեղ նա, մահին նախորդող ու մահն ազդարարող վերջին շնչի հանգստությամբ, շշնջաց զգուշացմանս պատասխանը. «Գիտե՜մ, գիտե՜մ, ․․․», ու հեռացավ՝ շուրթերիս թողնելով անմեղություն ճառագող իր ժպիտը. որ ինքնարարումն այլընտրանք չունի …

Արտասահմանյան գրականություն

«Հուլունքախաղը» (Հերման Հեսսե) փիլիսոփայական վեպ է, որը ներկայացնում է մարդու հոգևոր աճի, արվեստի և գիտության միջև հարաբերության թեման։ Գիրքը կենտրոնանում է մի բարձրակարգ կրթական հաստատության՝ Քալլամադա Հուլի դպրոցի վրա, որտեղ ուսուցիչներն ու աշակերտները ամբողջ կյանքն անցկացնում են հուլունքախաղի ուսումնասիրությամբ և խաղով։ Այս խաղը միաժամանակ խորհրդանշում է մարդկային մշակույթը՝ երաժշտություն, փիլիսոփայություն, գիտություն և կրոնական փորձ։ Հեսսեն ցույց է տալիս, որ խաղը ոչ միայն զվարճանք է, այլև խորը մտավոր և հոգևոր գործունեություն, որը մարդուն օգնում է հասնել ինքնաճանաչման։ Գիրքը քննարկում է, թե ինչու գիտությունն ու արվեստը պետք է լինեն մարդու հոգու համար մի ամբողջական ճանապարհ, ոչ թե տարանջատված ոլորտներ։ Հուլունքախաղի միջոցով հերոսները փորձում են գտնել կյանքի իմաստը, հիասքանչը և հավերժականը՝ զուգորդելով մարմնի ու մտքի, զգացմունքի ու բանականության կողմերը։ Վեպը նաև քննադատում է հասարակության անհատականության հանդեպ անտարբերությունը՝ ցույց տալով, որ իրական մեծությունը հաճախ չի համարվում սոցիալական հաջողություն։ Հեսսեի լեզուն թեթև է, բայց շատ խորը, և ընթերցողը ստիպված է մտորել յուրաքանչյուր ֆրազի տակ թաքնված իմաստի մասին։ «Հուլունքախաղը» հարմար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են փիլիսոփայությամբ, հոգևորությամբ և մարդու ներքին աշխարհի ուսումնասիրությամբ։ Այս գիրքը դասական է, քանի որ այն ոչ միայն պատմություն է, այլև մի ամբողջ աշխարհ՝ գաղափարներով, խորհրդանիշներով և հոգևոր որոնումներով։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2016 ISBN - 978-9939-51-969-2

Պատմություն

Լեոնարդո դա Վինչին Վերածննդի դարաշրջանի ամենաբազմակողմանի և հանճարեղ անձնավորություններից է, որը հայտնի է որպես նկարիչ, գիտնական, գյուտարար, ճարտարապետ և մտածող։ Նա ծնվել է 1452 թվականին Իտալիայում՝ Վինչի քաղաքում, և իր կյանքի ընթացքում թողել է մեծ ժառանգություն արվեստի և գիտության տարբեր ոլորտներում։ Նրա արվեստը առանձնանում է մարդու մարմնի ճշգրիտ պատկերումով, խոր հոգեբանական արտահայտչականությամբ և լույսի ու ստվերի վարպետ օգտագործմամբ։ Լեոնարդո դա Վինչիի ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «Մոնա Լիզան» և «Վերջին ընթրիքը» նկարները, որոնք համարվում են համաշխարհային արվեստի գլուխգործոցներ։ Բացի նկարչությունից, նա զբաղվել է նաև գիտական ուսումնասիրություններով՝ ուսումնասիրելով մարդու անատոմիան, բնության օրենքները, մեխանիկան և ինժեներական կառուցվածքները։ Նրա ձեռագրերում կան բազմաթիվ գծագրեր և նախագծեր՝ թռչող մեքենաների, ռազմական սարքավորումների, կամուրջների և այլ գյուտերի վերաբերյալ, որոնք իրենց ժամանակից շատ առաջ էին։ Լեոնարդոն առանձնանում էր իր դիտողականությամբ և փորձարարական մտածողությամբ՝ փորձելով հասկանալ բնության գաղտնիքները գիտական մեթոդների միջոցով։ Նա համարվում է «Վերածննդի մարդու» լավագույն օրինակներից մեկը, քանի որ միաժամանակ տիրապետում էր արվեստին, գիտությանը և տեխնիկային։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ինչպես արվեստի զարգացման, այնպես էլ գիտական մտածողության ձևավորման վրա։ Լեոնարդո դա Վինչին մահացել է 1519 թվականին, սակայն նրա ժառանգությունը մինչ այսօր շարունակում է ոգեշնչել գիտնականներին և արվեստագետներին։ Այսպիսով, նա համաշխարհային մշակույթի և գիտության պատմության ամենանշանավոր դեմքերից է, որի գործունեությունը միավորում է արվեստը, գիտությունը և նորարարական մտածողությունը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատանքը նվիրված է տեղեկատվության քաղաքացիական-իրավական կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տեղեկատվական հասարակության և թվայնացման պայմաններում, որտեղ տեղեկատվությունը դիտարկվում է որպես ինչպես ոչ նյութական բարիք, այնպես էլ քաղաքացիական շրջանառության հատուկ օբյեկտ։ Հեղինակը վերլուծում է տեղեկատվության իրավական ռեժիմի ձևավորման տեսական հիմքերը՝ ներառյալ դրա դասակարգումը ըստ հասանելիության աստիճանի, գաղտնիության պաշտպանության մակարդակների և շրջանառության սահմանափակումների։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձնական տվյալների պաշտպանությանը, հեղինակային իրավունքների կիրառությանը տեղեկատվական միջավայրում և տեղեկատվության ապօրինի տարածման հետևանքով ծագող քաղաքացիաիրավական պատասխանատվությանը։ Ներկայացվում են տեղեկատվության նկատմամբ սեփականության, օգտագործման և տնօրինման իրավունքի առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով, որ տեղեկատվությունը չի համընկնում ավանդական նյութական օբյեկտների իրավական ռեժիմի հետ և պահանջում է հատուկ կարգավորումներ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է պայմանագրային հարաբերություններում տեղեկատվության շրջանառության կարգավորումը, ներառյալ տեղեկատվական ծառայությունների մատուցումը, թվային հարթակների գործունեությունը և տվյալների փոխանակման իրավական հիմքերը։