ԽՈՍՔ՝ ԲԱՐՁՐԱԳՈՒՅՆ ԵՍԻ

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի արևելյան (ռուսական) ռազմաճակատում հայ զինվորականների մասնակցությանը, նրանց մարտական գործողություններին և նվաճումներին։ Գրքում ներկայացվում են հայկական զինված ուժերի կազմավորումները, մարտավարական գործողությունների ընթացքը, հրամանատարների և զինվորների փորձառությունը, ինչպես նաև առկա մարտական մարտահրավերներն ու դժվարությունները։ Հեղինակը վերլուծում է հայ զորայինների դերը ռազմաճակատում, նրանց մարտունակությունը, բարոյահոգեբանական վիճակը և միասնականության զգացումը՝ ընդգծելով նրանց ավանդը պատերազմի ընթացքի և ռազմաքաղաքական զարգացումների վրա։ Աշխատության մեջ օգտագործվել են ռազմական հուշագրություններ, փաստաթղթեր, ռազմական հրահանգներ և օրագիր նյութեր, որոնք թույլ են տալիս ներկայացնել պատերազմի համապարփակ պատկեր և հայ զինվորների անձնական ու խմբային գործունեության առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ զինվորականության պատմության, առաջին համաշխարհային պատերազմի ուսումնասիրման և հայ ժողովրդի ռազմաքաղաքական ժառանգության մեջ ներդրման ուսումնասիրության համար, հանդիսանալով արժեքավոր աղբյուր հետազոտող պատմաբանների, ուսանողների և լայն հանրության համար։

Մշակույթ

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը նախատեսված է մշակույթի և արվեստի ոլորտներում նոր լույս տեսած գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն ներկայացնելու համար։ Ցանկում ընդգրկվում են մշակութային գործունեությանը, մշակութային-լուսավորական աշխատանքներին, թանգարանագիտությանը, արվեստի տարբեր ճյուղերին, գրադարանագիտությանը և մատենագիտությանը վերաբերող գրքեր, հոդվածներ և այլ հրատարակություններ։ Նյութերը համակարգվում են թեմատիկ բաժիններով և մատենագիտական դասակարգման սկզբունքներով՝ անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումն ու օգտագործումը հեշտացնելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինչպես հայերեն և ռուսերեն հրատարակություններին, այնպես էլ հայկական մշակույթին ու արվեստին առնչվող համապատասխան մասնագիտական գրականությանը։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս հետևելու տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներում հրատարակվող նոր աշխատություններին և ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղություններին։ Հրատարակությունը տեղեկատվական կարևոր աղբյուր է գիտական, կրթական և մասնագիտական աշխատանքի կազմակերպման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, գրադարանավարներին, մատենագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին և մշակույթի ու արվեստի ոլորտների վերաբերյալ գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության առաջին երկու տասնամյակների սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական և մշակութային զարգացման արդյունքների համակողմանի ներկայացմանը։ Գրքում վերլուծվում են արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, կրթության, առողջապահության և գիտության ոլորտներում արձանագրված հիմնական ձեռքբերումները՝ ընդգծելով դրանց ձևավորման պատմական պայմանները և պետական քաղաքականության ազդեցությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է արդյունաբերականացման գործընթացը, նոր ձեռնարկությունների ստեղծումը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և քաղաքաշինական առաջընթացը՝ որպես տնտեսական վերափոխումների կարևոր բաղադրիչներ։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական ոլորտի փոփոխություններին՝ բնակչության կենսամակարդակի բարձրացման, կրթական համակարգի ընդլայնման և մշակութային կյանքի ակտիվացման համատեքստում։ Ներկայացվում են գիտության և տեխնիկայի զարգացման ուղղությունները, ակադեմիական հաստատությունների ստեղծումը և մասնագիտական կադրերի պատրաստման համակարգի ձևավորումը։ Գիրքը նաև ընդգծում է քաղաքական կառավարման կառուցվածքը և կենտրոնացված պլանային տնտեսության ազդեցությունը հանրապետության զարգացման վրա։ Աշխատությունը նախատեսված է պատմաբանների, սոցիոլոգների, տնտեսագետների, ուսանողների և խորհրդային շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Կրոն

Աշխատությունը նվիրված է Խերսոնի եպիսկոպոս Ամպելիոսի անձին, եկեղեցական գործունեությանը և նրա ծառայության պատմական միջավայրին՝ ներկայացնելով հոգևորականի կյանքն ու գործունեությունը քրիստոնեական եկեղեցու պատմության և տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական հարաբերությունների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում եպիսկոպոսի կենսագրության վերականգնումն է, նրա հոգևոր ծառայության հիմնական փուլերի բացահայտումը, եկեղեցական կառույցներում ունեցած դիրքի գնահատումը և այն պատմական պայմանների քննությունը, որոնցում իրականացվել է նրա գործունեությունը։ Նման բնույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մեկ հոգևոր գործչի կենսագրության միջոցով լուսաբանել նաև ավելի լայն եկեղեցապատմական գործընթացներ՝ թեմական կառավարման կազմակերպումը, հոգևորականության դերակատարությունը, եկեղեցու և հասարակության փոխհարաբերությունները, կրոնական կրթությունը, բարեգործությունը և հոգևոր կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն միջավայրի վրա, որտեղ ձևավորվել է հոգևորականի աշխարհայացքը և իրականացվել նրա հետագա ծառայությունը։ Կարևորվում են կրթությունը, հոգևոր պատրաստությունը, եկեղեցական աստիճանակարգում առաջխաղացումը և այն հանգամանքները, որոնք նպաստել են եպիսկոպոսական ծառայության ստանձնմանը։ Հոգևորականի կենսագրությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատական կյանքի պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական ինստիտուտների գործունեությունը հասկանալու աղբյուր։ Եպիսկոպոսի պաշտոնը ենթադրում էր վարչական, հովվական և հասարակական բազմաբնույթ պարտականություններ, ուստի նրա գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ թեմի կառավարման մեխանիզմներին, հոգևորականների միջև հարաբերություններին և հավատացյալ համայնքների հետ տարվող աշխատանքին։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թեմական կառավարմանը։ Եպիսկոպոսը եկեղեցական կառույցի շրջանակում պատասխանատու էր թեմի հոգևոր կյանքի կազմակերպման, եկեղեցիների և հոգևոր հաստատությունների գործունեության վերահսկման, հոգևորականների ծառայության համակարգման և եկեղեցական կարգապահության պահպանման համար։ Այս գործառույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն մասին, թե ինչպես էր կազմակերպվում եկեղեցական վարչարարությունը և ինչպիսի խնդիրների էր բախվում թեմական ղեկավարությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են քննության առնվել թեմական հաստատությունների աշխատանքը, եկեղեցական պաշտոնների բաշխումը, հոգևորականների պատրաստության խնդիրները, եկեղեցական ունեցվածքի կառավարումը և համայնքային կյանքի կազմակերպումը։ Կարևոր ուղղություն է հովվական գործունեության ուսումնասիրությունը։ Եպիսկոպոսական ծառայությունը չէր սահմանափակվում վարչական պարտականություններով, այլ ներառում էր հավատացյալների հոգևոր առաջնորդությունը, եկեղեցական արարողությունների կազմակերպումը, կրոնական ուսուցումը և համայնքային հարաբերությունների կարգավորումը։ Հոգևոր առաջնորդի գործունեության միջոցով հնարավոր է բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի կրոնական կյանքի առանձնահատկությունները, բնակչության և եկեղեցու կապերը, ինչպես նաև այն բարոյական ու հասարակական խնդիրները, որոնց նկատմամբ եկեղեցական իշխանությունը ձևավորում էր իր դիրքորոշումը։ Առանձին տեղ է հատկացվում կրթական գործունեությանը։ Եկեղեցական կառույցները պատմականորեն կարևոր դեր են ունեցել հոգևոր կրթության և կրոնական գիտելիքի տարածման գործում։ Այդ պատճառով ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել հոգևոր ուսումնական հաստատությունների գործունեությունը, ապագա հոգևորականների պատրաստությունը, կրոնական կրթության կազմակերպումը և եկեղեցական գրականության տարածումը։ Եպիսկոպոսի վերաբերմունքը կրթական խնդիրներին կարող է կարևոր նյութ տրամադրել նրա գործունեության առաջնահերթությունները և եկեղեցական կյանքի զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները հասկանալու համար։ Հետազոտության մեկ այլ ուղղություն է բարեգործական և հասարակական գործունեությունը։ Թեմական կառույցները հաճախ մասնակցում էին կարիքավորների օգնության, կրթական ու խնամատար հաստատությունների պահպանման և հասարակական աջակցության տարբեր նախաձեռնությունների կազմակերպմանը։ Այս գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս եկեղեցու դերը դիտարկել ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական հարաբերությունների համատեքստում։ Կարևորվում է պարզել, թե հոգևոր առաջնորդը ինչպիսի մասնակցություն է ունեցել հասարակական նշանակություն ունեցող նախաձեռնություններին և ինչպես էին եկեղեցական կառույցները համագործակցում տեղական համայնքների ու այլ հաստատությունների հետ։ Առանձին ուշադրության է արժանի հոգևորականի հաղորդակցությունը եկեղեցական բարձրագույն իշխանությունների հետ։ Թեմական եպիսկոպոսի գործունեությունը իրականացվում էր ավելի լայն եկեղեցական վարչական համակարգի շրջանակում, ինչի պատճառով պաշտոնական նամակագրությունը, հրամանագրերը, հաշվետվությունները և այլ փաստաթղթեր կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել ինչպես նրա անձնական գործունեության, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցական կառավարման սկզբունքների վերաբերյալ։ Այդ փաստաթղթերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել թեմի առջև ծառացած խնդիրները, դրանց լուծման առաջարկվող միջոցները և կենտրոնական ու տեղական եկեղեցական կառույցների հարաբերությունները։ Հետազոտության համար կարևոր է նաև եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների քննությունը։ Տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում հոգևոր կառույցների գործունեությունը կապված էր գործող պետական օրենսդրության, վարչական համակարգի և կրոնական քաղաքականության հետ։ Եպիսկոպոսը, որպես թեմի ղեկավար, կարող էր հաղորդակցվել պետական և տեղական իշխանությունների ներկայացուցիչների հետ կրթական, վարչական, սեփականության, հասարակական կամ այլ հարցերի շուրջ։ Այս հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի եկեղեցի–պետություն փոխհարաբերությունների և հոգևոր իշխանության հասարակական դիրքի մասին։ Կարևոր թեմա է նաև բազմակրոն և բազմազգ միջավայրում եկեղեցական գործունեության կազմակերպումը։ Խերսոնի և նրա հետ կապված հարավային տարածքների պատմական միջավայրը բնութագրվել է տարբեր էթնիկական ու կրոնական համայնքների ներկայությամբ։ Այդ պայմաններում թեմական ղեկավարի գործունեությունը կարող էր առնչվել տարբեր համայնքների միջև հարաբերություններին, եկեղեցական ինքնության պահպանմանը և կրոնական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Նման հարցերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել տարածաշրջանի սոցիալական և մշակութային պատմության ավելի լայն շրջանակում։ Առանձին նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությունը։ Կենսագրական տեղեկությունները կարող են պահպանված լինել եկեղեցական փաստաթղթերում, թեմական տեղեկագրերում, պաշտոնական նամակագրության մեջ, ժամանակակիցների հիշողություններում, պարբերական մամուլում և պատմագիտական աշխատություններում։ Տարբեր աղբյուրների համադրումը կարևոր է կենսագրական տվյալների ճշգրտման և գործունեության հնարավորինս ամբողջական պատկերի վերականգնման համար։ Պաշտոնական եկեղեցական աղբյուրները կարող են մանրամասն տեղեկություններ տրամադրել ծառայության փուլերի և վարչական որոշումների մասին, մինչդեռ անձնական վկայություններն ու ժամանակաշրջանի մամուլը կարող են լրացնել դրանք հոգևորականի հասարակական ընկալման և ժամանակակիցների գնահատականների վերաբերյալ տեղեկություններով։ Աղբյուրագիտական քննադատությունը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ տարբեր նյութերում կենսագրական տվյալները կամ գործունեության գնահատականները չեն համընկնում։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև հոգևորականի գրավոր ժառանգությունը, եթե պահպանվել են քարոզներ, ուղերձներ, նամակներ, հրապարակումներ կամ եկեղեցական բնույթի այլ տեքստեր։ Այդ նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել նրա աստվածաբանական պատկերացումները, հոգևոր արժեքները, հասարակական խնդիրների նկատմամբ վերաբերմունքը և հաղորդակցության ոճը։ Գրավոր ժառանգության վերլուծությունը կենսագրական տվյալները լրացնում է մտավոր և հոգևոր գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններով՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել ոչ միայն պաշտոնատար անձին, այլև նրա գաղափարական ու կրոնական աշխարհը։ Կարևորվում է նաև նրա գործունեության ազդեցության և հիշատակի ուսումնասիրությունը։ Հոգևոր գործչի նշանակությունը կարող է գնահատվել թեմական կյանքի կազմակերպման, կրթական կամ բարեգործական նախաձեռնությունների զարգացման, հոգևորականության պատրաստության և եկեղեցական հաստատությունների գործունեության վրա ունեցած ազդեցության տեսանկյունից։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակակիցների գնահատականները հետագա պատմագիտական մեկնաբանություններից՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր աղբյուրի ստեղծման ժամանակաշրջանն ու նպատակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խուսափել կենսագրության միակողմանի ներկայացումից և հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել իր պատմական միջավայրի իրական պայմաններում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել պատմակենսագրական, պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական մեթոդները։ Կենսագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հաջորդաբար վերականգնել կյանքի և ծառայության հիմնական փուլերը, իսկ պատմական համատեքստի ուսումնասիրությունը՝ բացահայտել դրանց կապը ժամանակաշրջանի քաղաքական, հասարակական և եկեղեցական գործընթացների հետ։ Աղբյուրագիտական վերլուծությունը նպաստում է տարբեր փաստաթղթերում պահպանված տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը, իսկ համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տվյալ հոգևորականի գործունեությունը դիտարկել ժամանակակից այլ եկեղեցական գործիչների և թեմական կառավարման ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է անհատական կենսագրության և եկեղեցական ինստիտուցիոնալ պատմության համադրմամբ։ Հոգևորականի կյանքի ուսումնասիրությունը կարող է լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի թեմական կառավարման, հոգևոր կրթության, հասարակական բարեգործության և եկեղեցի–պետություն հարաբերությունների վերաբերյալ պատմական պատկերացումները։ Միաժամանակ այն կարող է արժեքավոր լինել տարածաշրջանի տեղական պատմության համար, քանի որ եկեղեցական գործիչների գործունեությունը հաճախ անմիջականորեն կապված էր քաղաքային և համայնքային կյանքի բազմաթիվ ոլորտների հետ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է հոգևոր գործչի կենսագրության և եկեղեցական ծառայության պատմական ուսումնասիրություն՝ նրա գործունեությունը կապելով թեմական կառավարման, հովվական աշխատանքի, կրթության, բարեգործության, հասարակական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի ընդհանուր եկեղեցական գործընթացների հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրիստոնեության պատմության, եկեղեցական կառույցների զարգացման, կրոնագիտության, պատմական կենսագրության և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, աստվածաբանների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը տեղեկատվական և հանձնարարական-մատենագիտական բնույթի օրացուցային նյութ է, որը համակարգում է 1983 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսներին վերաբերող նշանակալի տարեդարձերի, պատմական իրադարձությունների և հիշարժան օրերի մասին տեղեկությունները։ Այն նախատեսված է գրադարանների, մշակութային ու կրթական հաստատությունների աշխատողների և համապատասխան թեմաներով միջոցառումներ կազմակերպող մասնագետների համար՝ օգնելով նախապես պլանավորել տարելիցներին և հիշատակի օրերին նվիրված ցուցահանդեսներ, գրական երեկոներ, զեկուցումներ, ընթերցողական հանդիպումներ ու տեղեկատվական այլ նախաձեռնություններ։ Նյութերը սովորաբար դասավորված են օրացուցային սկզբունքով՝ յուրաքանչյուր ամսվա սահմաններում առանձնացնելով պատմության, գրականության, գիտության, արվեստի, հասարակական կյանքի և մշակույթի հետ կապված կարևոր ամսաթվերը։ Առանձին գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարելիցների դեպքում կարող են ներկայացվել համառոտ կենսագրական և տեղեկատվական տվյալներ, նրանց գործունեության հիմնական ուղղությունները և թեմայի վերաբերյալ գրականության ընտրանի։ Պատմական կամ մշակութային իրադարձությունների վերաբերյալ բաժինները հնարավորություն են տալիս ընթերցողին ծանոթանալ դրանց ընդհանուր նշանակությանը և գտնել լրացուցիչ ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ հրապարակումները։ Մատենագիտական բաղադրիչը հրատարակությանը տալիս է գործնական որոնողական նշանակություն, քանի որ համապատասխան գրքերի, հոդվածների և այլ նյութերի ընտրությունը հեշտացնում է թեմատիկ գրականության հայտնաբերումը։ Միաժամանակ այն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հիշողության մշակույթը և այն սկզբունքները, որոնցով գրադարանային ու մշակութային հաստատություններում ընտրվում և ներկայացվում էին հասարակական նշանակություն ունեցող տարեթվերը։ Տարբեր տարիների նմանատիպ թողարկումների համադրումը կարող է օգտակար լինել նաև պատմամշակութային հետազոտությունների համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու հիշարժան իրադարձությունների ներկայացման և հանրայնացման փոփոխությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է օրացուցային տեղեկատուի, մատենագիտական ուղեցույցի և մշակութային աշխատանքի օժանդակ նյութի գործառույթները՝ նպաստելով հիշարժան տարեթվերի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգմանը և դրանց շուրջ կրթական ու մշակութային գործունեության կազմակերպմանը։