Դպրոցականների շարժողական պատրաստության մարզական ուղղվածության մեթոդիկան

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արդյունաբերության կառուցվածքային վերափոխումների, ոլորտային զարգացման առաջնահերթությունների և տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են արդյունաբերության դերը ազգային տնտեսության զարգացման, տնտեսական աճի ապահովման, զբաղվածության ընդլայնման և երկրի մրցունակության բարձրացման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերության ճյուղային կառուցվածքին, արտադրական ներուժի օգտագործման արդյունավետությանը, տեխնոլոգիական արդիականացման անհրաժեշտությանը և տնտեսության տարբեր հատվածների միջև ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են կառուցվածքային փոփոխությունների վրա ազդող ներքին և արտաքին տնտեսական գործոնները, ներդրումային միջավայրի պայմանները, արտադրողականության բարձրացման հնարավորությունները և արդյունաբերական ձեռնարկությունների զարգացման սահմանափակումները։ Անդրադարձ է կատարվում պետական արդյունաբերական քաղաքականության հիմնական գործիքներին, ներդրումների խթանմանը, նորարարական գործունեության զարգացմանը, արտահանման հնարավորությունների ընդլայնմանը և բարձր ավելացված արժեք ստեղծող արտադրությունների ձևավորմանը։ Կարևորվում են արդյունաբերության ճյուղերի միջև փոխկապակցվածությունների ամրապնդումը, փոքր և միջին արտադրական ձեռնարկությունների աջակցությունը, մարդկային կապիտալի զարգացումը և գիտատեխնիկական առաջընթացի արդյունքների ներդրումը արտադրության մեջ։ Դիտարկվում են միջազգային փորձի կիրառման, արդյունաբերության մրցունակության գնահատման և կառուցվածքային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունն անդրադառնում է նաև տարածաշրջանային արդյունաբերական զարգացման, արտադրական ենթակառուցվածքների կատարելագործման և տնտեսության երկարաժամկետ կայունության ապահովման հարցերին։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, արդյունաբերական քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է վերականգնելի հանրահաշիվներում ասոցիատիվության տերնարյան գերստորադասությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով բազմատեղանի հանրահաշվական գործողությունների կառուցվածքային հատկությունների և դրանց միջև առկա հարաբերությունների վրա։ Հետազոտության հիմքում ոչ ասոցիատիվ հանրահաշիվների տեսությունն է, որտեղ բազմապատկման գործողությունը պարտադիր չէ բավարարի դասական ասոցիատիվության պայմանին, և այդ պատճառով կարևոր են դառնում ասոցիատիվության ընդհանրացված կամ այլընտրանքային նույնությունները։ Տերնարյան նույնությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել երեք արգումենտների մասնակցությամբ գործողությունների կառուցվածքային օրինաչափությունները և դրանց կապը հանրահաշվի այլ հատկությունների հետ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ձևակերպվել և դասակարգվել ասոցիատիվության հետ կապված տարբեր գերստորադասություններ, ուսումնասիրվել դրանց փոխկապակցվածությունը և որոշվել, թե ինչ պայմաններում տվյալ նույնություններից մեկը կարող է հետևել մյուսներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում վերականգնելի հանրահաշիվների կառուցվածքին, որտեղ գործողությունների նկատմամբ լրացուցիչ պայմանները կարող են հանգեցնել կարևոր ալգեբրական հետևանքների։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել նույնությունների ձևական փոխակերպման, համարժեքության ապացուցման, բազմագծայինացման և այլ հանրահաշվական մեթոդներ՝ ստացված պայմանների տրամաբանական կապերը պարզելու համար։ Կարևոր խնդիր է նաև պարզել, թե ուսումնասիրվող նույնությունները ինչպիսի սահմանափակումներ են առաջադրում հանրահաշվի կառուցվածքի, ենթահանրահաշիվների և գործողությունների վարքագծի նկատմամբ։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են ոչ ասոցիատիվ հանրահաշիվների տեսության ընդհանուր զարգացմանը՝ ընդլայնելով դասական ասոցիատիվ հանրահաշվից հայտնի կառուցվածքային մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է ունենալ տեսական նշանակություն՝ հատկապես բազմատեղանի հանրահաշիվների, նույնությունների տեսության և ոչ ասոցիատիվ հանրահաշվական համակարգերի ուսումնասիրության համար։ Ստացված արդյունքները կարող են օգտագործվել հետագա հետազոտություններում՝ ավելի բարդ հանրահաշվական կառուցվածքների դասակարգման, նոր նույնությունների բացահայտման և դրանց միջև առկա հարաբերությունների ուսումնասիրման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հանրահաշվագետներին, մաթեմատիկոսներին, ոչ ասոցիատիվ հանրահաշիվների և բազմատեղանի հանրահաշվական համակարգերի ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև մաթեմատիկայի համապատասխան մասնագիտությունների ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է XVIII դարի սկզբի հայկական հմայիլներից մեկի գիտական ուսումնասիրությունը՝ համադրելով պատմամշակութային ներածությունը, բնագրի վերարտադրությունը, տառադարձումը, անգլերեն թարգմանությունը և մանրամասն ծանոթագրությունները։ Ուսումնասիրության առարկան 1727 թվականին Կոստանդնուպոլսում տպագրված հայկական աղոթական փաթեթագիրն է, որը ներառում է աղոթքներ, սաղմոսներ, ավետարանական հատվածներ, հոգևոր երգեր, պահպանական բնույթի տեքստեր և պատկերազարդումներ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հմայիլը դիտարկել միաժամանակ որպես հայ գրավոր մշակույթի հուշարձան, քրիստոնեական ավանդույթի կրող և վաղ նոր շրջանի ժողովրդական կրոնական մշակույթի արտահայտություն։ Ֆաքսիմիլային վերարտադրության շնորհիվ պահպանվում է սկզբնաղբյուրի տեսողական կառուցվածքը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ոչ միայն տեքստային բովանդակությունը, այլև գրքի կամ փաթեթագրի նյութական ու պատկերագրական առանձնահատկությունները։ Բնագրի տառադարձումը կարևոր նշանակություն ունի գրաբարի և պատմական հայերեն տեքստերի ուսումնասիրության համար, իսկ ծանոթագրված թարգմանությունը հնարավորություն է տալիս նյութը հասանելի դարձնել նաև այն ընթերցողներին, որոնք չեն տիրապետում բնագրի լեզվին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստերում առկա աստվածաշնչյան և աստվածաբանական հիմքերին, ինչպես նաև դրանց ժողովրդական ու ավանդական տարրերին։ Հրատարակության հավելվածները ևս նպաստում են հուշարձանի կառուցվածքի, պատկերազարդումների և հայկական այլ հմայիլների հետ ունեցած առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հմայիլների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայերի առօրյա կրոնական մշակույթի ըմբռնման համար, քանի որ նման փաթեթագրերը վաղ նոր շրջանում տարածված էին որպես անձնական պահպանության հետ կապված կրոնական առարկաներ և կարող էին կրվել մարդու մոտ։ Այս նյութի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել պաշտոնական քրիստոնեական ավանդույթի, ժողովրդական հավատալիքների, ձեռագրային ու տպագիր մշակույթի և պատկերագրության փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուրագիտական և բանասիրական ուսումնասիրություն է, որը մեկ ամբողջության մեջ միավորում է բնագրագիտական աշխատանքը, թարգմանությունը, պատմամշակութային մեկնաբանությունը և նյութական ժառանգության ներկայացումը՝ նպաստելով XVIII դարի հայկական կրոնական ու գրավոր մշակույթի առավել ամբողջական ճանաչմանը։

Այլ առարկաներ

«Լազարևների հայկական ուսումնական հաստատությունը երիտասարդության կրթության համար» անվանումով կրթական հաստատությունը (հայտնի որպես Լազարյան/Լազարևյան ուսումնարան կամ հետագայում՝ Լազարյան ճեմարան) հիմնադրվել է 1815 թվականին Մոսկվայում՝ Լազարևների (Լազարյանների) հարուստ և ազդեցիկ հայ ընտանիքի բարեգործական միջոցներով։ Այն ստեղծվել է որպես հատուկ կրթական կենտրոն՝ նպատակ ունենալով ապահովել հայ երիտասարդության կրթությունը Ռուսական կայսրության միջավայրում, միաժամանակ ծառայելով նաև որպես արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման կարևոր օջախ։ Հաստատության հիմնադիրների նախաձեռնությամբ ուսումնարանը սկզբնական փուլում գործել է որպես հայկական ուսումնական հաստատություն, որտեղ կրթություն են ստացել ինչպես հայ, այնպես էլ այլ ազգերի պատանիներ՝ հիմնականում ազնվական և պետական ծառայության համար պատրաստվող ընտանիքներից։ Ուսումնական ծրագրում ընդգրկված են եղել ընդհանուր կրթական առարկաներ, ինչպես նաև արևելյան լեզուներ՝ հայերեն, պարսկերեն, թուրքերեն և արաբերեն, ինչը պայմանավորված էր Ռուսաստանի պետական հետաքրքրություններով Արևելքի հետ հարաբերություններում։ Ժամանակի ընթացքում հաստատությունը զարգացել և ստացել է ավելի բարձր կարգավիճակ՝ վերածվելով Լազարյան ճեմարանի, որը համարվել է Ռուսաստանի լավագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը իր ժամանակի համար և կարևոր դեր է խաղացել ինչպես հայ մտավորականության ձևավորման, այնպես էլ արևելագիտության զարգացման գործում։ Այն միաժամանակ եղել է կրթական, մշակութային և գիտական կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են ռուս-հայկական մշակութային կապերը, և որտեղ ուսանողները պատրաստվել են պետական ծառայության, թարգմանչական աշխատանքի և ուսուցչական գործունեության համար։ Հաստատությունը հետագայում շարունակել է գործել տարբեր անվանումներով և կարգավիճակներով՝ պահպանելով իր գիտակրթական նշանակությունը մինչև XX դարի սկիզբը՝ դառնալով կարևոր հուշարձան հայ կրթության պատմության մեջ։

Մշակույթ

Մատենագիտական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր լույս տեսած գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվություն։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, մասնագետներին և հետազոտողներին տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի մասին ընթացիկ տեղեկություններ տրամադրելու համար։ Ներառված նյութերը վերաբերում են մշակութային կյանքի և արվեստի տարբեր ոլորտներին՝ կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրական և մշակութային գործունեությանը, ժողովրդական արվեստին, մշակութային հաստատություններին, ստեղծագործական կազմակերպություններին և հարակից թեմաներին։ Մատենագիտական գրառումների միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել համապատասխան ժամանակաշրջանի հրատարակչական գործունեության, ուսումնասիրված թեմաների և մշակութային ու գեղարվեստական կյանքի կարևոր ուղղությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատվական և որոնողական աղբյուր՝ անհրաժեշտ գրականությունը բացահայտելու, հետազոտության համար սկզբնաղբյուրներ ընտրելու և Հայկական ԽՍՀ մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։ Այն հատկապես օգտակար է մշակութաբանների, արվեստաբանների, պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանային ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և Հայաստանի խորհրդային շրջանի մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում լիզինգային գործարքների իրականացման ընթացքում առաջացող ռիսկերի ուսումնասիրմանը և դրանց արդյունավետ կառավարման հիմնախնդիրների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ լիզինգը գյուղատնտեսական տնտեսությունների տեխնիկական վերազինման, արտադրական միջոցների ձեռքբերման և ժամանակակից տեխնոլոգիաների հասանելիության ապահովման կարևոր ֆինանսական գործիքներից է, սակայն դրա կիրառումը ուղեկցվում է ֆինանսական, շուկայական, վարկային, գործառնական և այլ բնույթի ռիսկերով։ Ուսումնասիրության ընթացքում ներկայացվում են լիզինգային հարաբերությունների տնտեսական էությունը, հիմնական մասնակիցների փոխհարաբերությունները և ագրարային ոլորտում դրանց առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով գյուղատնտեսական արտադրության սեզոնայնությունը, եկամուտների անկայունությունը, բնական և կլիմայական գործոնների ազդեցությունը, արտադրանքի գների տատանումները և գյուղատնտեսական տնտեսությունների ֆինանսական հնարավորությունների սահմանափակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ռիսկերի բացահայտմանը, որոնք կարող են խոչընդոտել լիզինգային պարտավորությունների պատշաճ կատարմանը։ Դրանց թվում կարող են լինել վարձակալողի վճարունակության նվազումը, դրամական հոսքերի անհավասարությունը, տոկոսադրույքների և փոխարժեքների փոփոխությունները, գյուղատնտեսական տեխնիկայի արժեքի կամ մնացորդային արժեքի փոփոխությունը, տեխնիկական սպասարկման և շահագործման խնդիրները, ինչպես նաև անբարենպաստ եղանակային պայմանների և բերքի կորստի հետևանքով առաջացող ֆինանսական դժվարությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են վարկունակության գնահատումը, ապահովագրական գործիքների կիրառումը, գրավային և երաշխիքային մեխանիզմները, վճարումների ճկուն ժամանակացույցերի ձևավորումը, ռիսկերի բաշխումը գործարքի մասնակիցների միջև և ֆինանսական վերահսկողության արդյունավետ համակարգերի ներդրումը։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է լիզինգային շուկայի զարգացմանը խոչընդոտող ինստիտուցիոնալ և տնտեսական գործոններին և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններին։ Առաջարկվող մոտեցումները նպատակ ունեն բարձրացնել լիզինգային գործարքների ֆինանսական կայունությունը, նվազեցնել չկատարման հավանականությունը և միաժամանակ ընդլայնել գյուղատնտեսական արտադրողների համար ժամանակակից տեխնիկայի ու սարքավորումների ձեռքբերման հնարավորությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ագրարային քաղաքականության մշակման, գյուղատնտեսության ֆինանսավորման համակարգերի կատարելագործման և լիզինգային կազմակերպությունների ռիսկերի կառավարման ռազմավարությունների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, ֆինանսական և բանկային ոլորտի մասնագետներին, լիզինգային կազմակերպությունների աշխատակիցներին, գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։