Երկինքն ընտրյալներ չունի - Ռեմարկ Էրիխ Մարիա

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է անզգուշությամբ մահ պատճառելու քրեաիրավական և կրիմինոլոգիական հիմնախնդիրներին՝ իրավահամեմատական վերլուծության շրջանակում՝ այն դիտարկելով որպես հասարակական վտանգավորության բարձր աստիճան ունեցող հանցակազմ, որի հիմքում ընկած է մեղավորի անփութությունը կամ ինքնավստահ անզգուշությունը։ Նյութում վերլուծվում են այս հանցագործության քրեաիրավական բնութագրիչները՝ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, պատճառահետևանքային կապի հաստատման առանձնահատկությունները և մեղավորության ձևերը տարբեր իրավական համակարգերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կանխատեսելիության և պարտադիր զգուշավորության չափանիշներին, որոնք կարևոր դեր ունեն արարքի իրավական որակման գործընթացում։ Քննարկվում են նաև կրիմինոլոգիական գործոնները՝ սոցիալական միջավայր, մասնագիտական անփութություն, տեխնիկական անվտանգության կանոնների խախտում և մարդկային գործոնի ազդեցություն, որոնք նպաստում են նման դեպքերի առաջացմանը։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ իրավահամեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր երկրների քրեական օրենսդրությունների միջև առկա տարբերությունները և ընդհանրությունները՝ նպաստելով կանխարգելիչ քաղաքականությունների կատարելագործմանը և իրավակիրառ պրակտիկայի արդյունավետության բարձրացմանը։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Գերագույն խորհրդի գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը 1990–1995 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով անկախ պետականության ձևավորման փուլում նրա ունեցած քաղաքական և ինստիտուցիոնալ դերը։ Վերլուծվում են խորհրդարանի օրենսդրական գործունեության հիմնական ուղղությունները, սահմանադրական գործընթացների զարգացումը, պետական կառավարման համակարգի ձևավորման մեխանիզմները, ինչպես նաև քաղաքական ուժերի փոխհարաբերությունները անցումային շրջանում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախության հռչակման, պետական ինստիտուտների կայացման և օրենսդրական բազայի ստեղծման գործընթացներին, որոնք ձևավորել են նորանկախ Հայաստանի քաղաքական համակարգի հիմքերը։ Ուսումնասիրությունը նաև քննարկում է ներքաղաքական զարգացումները, խորհրդարանական որոշումների ազդեցությունը սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վրա և ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման մարտահրավերները։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնել Գերագույն խորհրդի պատմական դերը Հայաստանի պետականության վերականգնման և քաղաքական համակարգի կայացման գործընթացում։

Գրականություն

Ստեղծագործության վերնագիրը՝ «Կեսգիշերային զրույց», արդեն իսկ ստեղծում է ինտիմ, մտերմիկ և խորհրդածական մթնոլորտ, որտեղ կարևոր է ոչ միայն ասվածը, այլ նաև լռությունը, ենթատեքստը և ներհայեցողությունը։ Նման ձևաչափով կառուցված գրական գործերում հաճախ կենտրոնական են մարդու ներքին խոսակցությունները՝ ինքն իր հետ կամ մեկ այլ կերպարի հետ, որոնք բացահայտում են հոգեբանական վիճակներ, հիշողություններ և արժեքային հակասություններ։ Վարդգես Պետրոսյանի արձակում ընդհանուր առմամբ նկատելի է հասարակական և անհատական խնդիրների համադրությունը․ նրա ստեղծագործություններում մարդը հաճախ ներկայացվում է որպես իր ժամանակի սոցիալական միջավայրի կրող, բայց միաժամանակ՝ ներքին մտորումների և բարոյական ընտրությունների կենտրոն։ «Կեսգիշերային զրույց» վերնագրի տրամաբանության մեջ կարելի է ենթադրել, որ խոսքը վերաբերում է այդպիսի ներհայեցողական երկխոսության, որտեղ բացահայտվում են կյանքի, հարաբերությունների կամ հիշողության կարևոր շերտեր։

Գեղարվեստական հայ․

«Կարմիր․ Վեպ» (Հարություն Աֆյան) ժամանակակից հայկական վեպ է, որը առանձնանում է իր լարվածությամբ, հոգեբանական խորությամբ և հասարակության վրա նետված սուր դիտարկումներով։ Գիրքը պատմում է մի աշխարհի մասին, որտեղ «կարմիր» գույնը կարող է խորհրդանշել ինչպես սերը, այնպես էլ արյունը, կրքը, վտանգը և հեղափոխական էներգիան։ Վեպի հերոսները հաճախ հայտնվում են ներքին հակասությունների մեջ՝ երբ պետք է ընտրեն կամ պայքարեն՝ իրենց սկզբունքների և կյանքի ճնշումների միջև։ Աֆյանը օգտագործում է խորհրդանշական լեզու, որը թույլ է տալիս ընթերցողին գտնել տարբեր շերտեր՝ ինչպես արտաքին գործողություններում, այնպես էլ հերոսների հոգևոր աշխարհում։ Գիրքը շոշափում է հասարակական անհավասարություններ, բարոյական արժեքների կորուստ, իշխանության ազդեցություն և մարդու ինքնության ճգնաժամը։ «Կարմիր»-ը նաև կարող է ներկայացնել մարդու ներքին «կրակոտ» զգացմունքները՝ սիրո, ատելության, ցանկության և զայրույթի տեսքով։ Վեպը ընթերցվում է արագ, բայց երկար է մնալով մտքում՝ այն պատճառով, որ յուրաքանչյուր դրվագում կա մեկ կամ մի քանի խոր իմաստներ։ Հեղինակի ոճը էմոցիոնալ և դինամիկ է, ինչը ստեղծում է սուր, գրավիչ պատմություն՝ ժամանակակից ընթերցողի համար։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են սոցիալական դրամա, հոգեբանական թրիլեր և խորհրդանշական գրականություն։ Ընդհանուր առմամբ, «Կարմիր․ Վեպ» ընթերցողին տալիս է հետաքրքիր, լարված և մտորիչ պատմություն՝ մարդու ներսի ու հասարակության խնդիրների մասին։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-76-639-3

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ձայնային սթրեսի ձևավորման նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գլխուղեղի սերոտոնիներգիկ համակարգի և նշաձև համալիրի մասնակցությանը սթրեսային արձագանքների կարգավորման գործընթացում։ Ներկայացվում են սթրեսի առաջացման կենսաբանական հիմքերը, նյարդային համակարգի հարմարվողական արձագանքները և ուղեղային այն կառույցների ֆունկցիոնալ փոխազդեցությունները, որոնք մասնակցում են արտաքին գրգռիչների ընկալման և հուզական վիճակների ձևավորման գործընթացներին։ Աշխատությունում կիրառվում են միկրոէլեկտրաֆիզիոլոգիական հետազոտության մեթոդներ՝ նեյրոնների ակտիվության, էլեկտրական ազդակների փոփոխությունների և նյարդային շղթաների գործունեության ուսումնասիրման նպատակով։ Վերլուծվում է սերոտոնինային համակարգի դերը սթրեսային վիճակների ձևավորման և կարգավորման մեջ, ինչպես նաև նշաձև համալիրի նշանակությունը վախի, անհանգստության և հուզական պատասխանների նյարդային մեխանիզմներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ուղեղի ֆունկցիոնալ կազմակերպման, սթրեսի նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքների և նյարդահոգեբանական խանգարումների առաջացման մեխանիզմների բացահայտման համար։ Գիրքը նախատեսված է նյարդաֆիզիոլոգիայի, նյարդաբանության, հոգեֆիզիոլոգիայի, բժշկակենսաբանական գիտությունների ոլորտների մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև ուղեղի գործունեության և սթրեսային վիճակների կենսաբանական հիմքերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է XII–XIII դարերի հայկական ճարտարապետական հուշարձանների զարդաքանդակային արվեստին, որտեղ վերլուծվում են միջնադարյան եկեղեցիների, վանական համալիրների և աշխարհիկ շինությունների ճակատների ու ներքին հարդարանքի վրա կիրառված դեկորատիվ մոտիվները, դրանց խորհրդանշական իմաստները և գեղարվեստական առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում քարի վրա փորագրված բուսական, կենդանական, երկրաչափական և խաչային հորինվածքներին, ինչպես նաև պատկերային կոմպոզիցիաներին, որոնք ոչ միայն գեղագիտական նպատակ են ունեցել, այլև կրոնական ու գաղափարական բովանդակություն են փոխանցել՝ կապված քրիստոնեական աշխարհայացքի, պաշտպանական խորհրդանիշների և իշխանական պատվիրակությունների հետ։ XII–XIII դարերը համարվում են հայկական ճարտարապետության ծաղկման շրջան, երբ ձևավորվում են տարածաշրջանային տարբեր դպրոցներ՝ Անիի, Լոռու, Սյունիքի և Վասպուրականի ճարտարապետական ավանդույթներով, որոնցում զարդաքանդակն առանձնանում է բարձր վարպետությամբ, մանրամասն մշակմամբ և համադրությամբ ընդհանուր ճարտարապետական կառուցվածքի հետ։ Հետազոտության մեջ նաև դիտարկվում է քարագործության տեխնիկան, վարպետների արվեստանոցների գործունեությունը և տարածաշրջանային ազդեցությունները՝ ներառյալ բյուզանդական և մերձավորարևելյան արվեստի տարրերի ներգործությունը հայկական միջնադարյան արվեստի վրա։ Այս ամենը թույլ է տալիս վերականգնել ոչ միայն գեղարվեստական զարգացումների պատկերը, այլ նաև միջնադարյան Հայաստանի մշակութային և հոգևոր կյանքը՝ որպես ամբողջական համակարգ։