«Ժառանգության պահպանություն՝ հանուն կայուն ապագայի» միջազգային գիտաժողովի նյութերի ժողովածու՝ նվիրված հայ գրատպության 510-ամյակին

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը տնտեսագիտական և ֆինանսական վերլուծության ոլորտի մասնագիտական ուսումնական գիրք է, որը նվիրված է ձեռնարկությունների ֆինանսական վիճակի գնահատման հիմնական երեք ուղղությունների՝ ֆինանսական կայունության, գործարար ակտիվության և իրացվելիության ցուցանիշների համակարգված ուսումնասիրությանը և հաշվարկման մեթոդաբանությանը՝ նախատեսված տնտեսագիտության, ֆինանսների, հաշվապահության և կառավարման ոլորտներում սովորող ուսանողների ու մասնագետների համար, գրքում ներկայացվում են ֆինանսական կայունության գնահատման գործակիցները՝ սեփական կապիտալի և պարտավորությունների հարաբերակցություն, ֆինանսական անկախության և լևերիջի ցուցանիշներ, որոնք թույլ են տալիս գնահատել կազմակերպության երկարաժամկետ ֆինանսական ապահովվածությունը, բացատրվում են գործարար ակտիվության ցուցանիշները՝ ակտիվների շրջանառության արագություն, դեբիտորական և կրեդիտորական պարտքերի շրջանառության գործակիցներ, որոնք բնութագրում են ձեռնարկության ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, ինչպես նաև իրացվելիության ցուցանիշները՝ ընթացիկ, արագ և բացարձակ իրացվելիության գործակիցներ, որոնք ցույց են տալիս կազմակերպության կարողությունը կարճաժամկետ պարտավորությունները ժամանակին մարելու համար, աշխատությունը մանրամասն ներկայացնում է այս ցուցանիշների հաշվարկման բանաձևերը, կիրառման մեթոդները և արդյունքների տնտեսական մեկնաբանության սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը ֆինանսական հաշվետվությունների հիմնական տարրերի հետ, քննարկվում են վերլուծության արդյունքների հիման վրա կառավարչական որոշումների կայացման մոտեցումները և ֆինանսական ռիսկերի գնահատման հնարավորությունները, գրքում ընդգծվում է ֆինանսական վերլուծության դերը կազմակերպության կայունության, մրցունակության և ռազմավարական զարգացման ապահովման գործում, աշխատությունը համադրում է տեսական մեթոդաբանությունը և գործնական հաշվարկային մոտեցումները՝ ձևավորելով ֆինանսական ցուցանիշների կիրառման ամբողջական համակարգ։

Պատմություն

Գիրքը ներկայացնում է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր քաղաքներից մեկի պատմությունը, մշակութային ժառանգությունը և ճարտարապետական հարստությունը՝ լուսաբանելով նրա ձևավորումը, քաղաքական վերելքը, տնտեսական նշանակությունը և հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են քաղաքի պաշտպանական կառույցները, պալատները, եկեղեցիները, կամուրջներն ու քաղաքաշինական լուծումները՝ ընդգծելով դրանց գեղարվեստական և ինժեներական արժեքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքի դերին որպես առևտրի, արհեստների և մշակույթի կենտրոնի, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում տեղի ունեցած պատմական իրադարձություններին, որոնք ազդել են նրա զարգացման և անկման վրա։ Աշխատությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների, հնագիտական տվյալների և ճարտարապետական ուսումնասիրությունների վրա՝ ընթերցողին տրամադրելով ամբողջական պատկեր միջնադարյան հայկական քաղաքակրթության կարևորագույն կենտրոններից մեկի մասին։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ս.Գ. Շահումյանի գաղափարական և քաղաքական գործունեության վերլուծությանը՝ առանձնապես կենտրոնանալով նրա դիրքորոշման վրա ժողովրդի զանգվածների դերի վերաբերյալ պատմության մեջ՝ մարքսիստ-լենինյան տեսության համատեքստում։ Դիտարկվում է Շահումյանի տեսական և հրապարակախոսական գործունեությունը, որտեղ նա պաշտպանում էր այն մոտեցումը, որ պատմական գործընթացների հիմնական շարժիչ ուժը սոցիալական լայն զանգվածներն են, հատկապես աշխատավոր դասակարգը, այլ ոչ թե առանձին անհատները կամ վերնախավերը։ Աշխատանքում վերլուծվում է, թե ինչպես էր նա մեկնաբանում մարքսիստական պատմագիտական սկզբունքները՝ ընդգծելով արտադրական հարաբերությունների, դասակարգային պայքարի և հեղափոխական շարժումների դերը հասարակական զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա մասնակցությանը հեղափոխական իրադարձություններին և հրապարակային ելույթներին, որտեղ նա փորձում էր տեսական հիմնավորում տալ զանգվածների ինքնակազմակերպման և քաղաքական ակտիվության անհրաժեշտությանը։ Քննարկվում է նաև Շահումյանի գործունեության ազդեցությունը խորհրդային պատմագրության ձևավորման վրա, որտեղ ժողովրդի դերը դիտարկվում էր որպես պատմության հիմնական շարժիչ ուժ՝ համահունչ մարքսիստ-լենինյան մեթոդաբանությանը։ Ընդգծվում է, որ նրա մոտեցումները միաժամանակ ծառայում էին ինչպես գաղափարական, այնպես էլ քաղաքական նպատակների՝ նպաստելով հեղափոխական գաղափարախոսության տարածմանը և զանգվածների քաղաքական ներգրավվածության խթանմանը։

Պատմություն

Ֆեոդալական պետության և իրավունքի ձևավորումը Անգլիայում երկարատև պատմական գործընթաց էր, որը կապված էր վաղ միջնադարյան հասարակության վերափոխումների, նորմանդական նվաճման և քաղաքական իշխանության կենտրոնացման հետ։ Այս գործընթացի հիմքում ընկած էր հողային սեփականության նոր համակարգի ձևավորումը, որտեղ հողը դարձավ հիմնական տնտեսական և քաղաքական իշխանության աղբյուրը, իսկ հասարակությունը բաժանվեց հիերարխիկ շերտերի՝ թագավորից մինչև վասալներ և գյուղացիներ։ 1066 թվականի նորմանդական նվաճումից հետո Ուիլյամ Նվաճողը հաստատեց ուժեղ կենտրոնացված միապետություն, որի միջոցով իրականացվեց ամբողջ երկրի հողերի վերահաշվարկ և բաշխում՝ ֆեոդալական կախվածության համակարգի ամրապնդմամբ։ Այս համակարգում թագավորը համարվում էր ամբողջ հողի գերագույն սեփականատերը, իսկ ազնվականությունը և ասպետները ստանում էին հողեր ծառայության դիմաց՝ հատկապես ռազմական պարտավորություններով։ Իրավունքի զարգացումը նույնպես անցավ կարևոր փուլ, քանի որ ձևավորվեցին ընդհանուր իրավունքի (common law) հիմքերը, որոնք աստիճանաբար փոխարինեցին տեղական սովորույթներին և դարձան միասնական դատական համակարգի հիմք։ Թագավորական դատարանների ստեղծումը և դատական պրակտիկայի միասնականացումը նպաստեցին իրավական նորմերի կայունացմանը և պետության վերահսկողության ուժեղացմանը հասարակության վրա։ Այսպիսով, Անգլիայում ֆեոդալական պետության ձևավորումը ոչ միայն քաղաքական և տնտեսական կառուցվածքի փոփոխություն էր, այլ նաև իրավական համակարգի զարգացման հիմք, որը հետագայում մեծ ազդեցություն ունեցավ եվրոպական իրավունքի պատմության վրա։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է IV դարում Բյուզանդական կայսրության և արաբական ցեղերի միջև հարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական փոխազդեցությունները, որոնք ձևավորվում էին ուշ անտիկ աշխարհի սահմանային գոտիներում։ Հեղինակը վերլուծում է Բյուզանդիայի արևելյան սահմանների ռազմավարական նշանակությունը և արաբական ցեղերի դերը որպես թե՛ դաշնակից, թե՛ հակառակորդ՝ կախված տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռությունից։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է նաև Սիրիայի, Պաղեստինի և Միջագետքի սահմանային շրջանների նշանակությունը, որտեղ տեղի էին ունենում հաճախակի բախումներ, դաշինքների ձևավորում և փոխադարձ ներգործություններ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում «ֆեդերատ» (foederati) համակարգին, որով կայսրությունը փորձում էր կարգավորել արաբական ցեղերի հետ հարաբերությունները՝ նրանց ներգրավելով սահմանային պաշտպանության մեջ՝ փոխարենը տրամադրելով որոշ արտոնություններ և ֆինանսական աջակցություն։ Նշվում է նաև քրիստոնեության տարածման ազդեցությունը արաբական ցեղերի շրջանում և դրա դերը քաղաքական կապերի ձևավորման գործում, ինչպես նաև պարսկական Սասանյան կայսրության հետ մրցակցության ազդեցությունը տարածաշրջանային դինամիկայի վրա։ Աշխատությունը հիմնված է ինչպես հռոմեական և բյուզանդական պատմագիրների վկայությունների, այնպես էլ արաբական և հնագիտական տվյալների համադրության վրա, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել IV դարի սահմանային աշխարհի բազմակողմանի պատկերը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Բյուզանդիա–արաբական հարաբերությունները որպես բարդ և փոփոխական գործընթաց, որտեղ ռազմական հակամարտությունը և դիվանագիտությունը փոխկապակցված էին կայսրության արևելյան քաղաքականության շրջանակում։

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է հանցագործությունների բազմակիության ինստիտուտին՝ դրա հասկացության, տեսակների, իրավական կարգավորման և կատարելագործման հնարավորությունների համակողմանի վերլուծությամբ՝ քրեական իրավունքի տեսանկյունից։ Նյութում պարզաբանվում է հանցագործությունների բազմակիության էությունը՝ որպես մեկ անձի կողմից մի քանի հանցավոր արարքների կատարում, և առանձնացվում են դրա հիմնական ձևերը՝ հանցագործությունների համակցություն, կրկնահանցագործություն և դատվածության առկայությամբ կրկնվող հանցագործություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում օրենսդրական կարգավորման առանձնահատկություններին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսդրության համատեքստում՝ ներառյալ պատժի նշանակման կանոնները և բազմակիության իրավական հետևանքները։ Աշխատությունը նաև վերլուծում է դատական պրակտիկայի խնդիրները՝ կապված որակման միատեսակության, պատժաչափերի համաչափության և իրավական որոշակիության ապահովման հետ։ Միաժամանակ քննարկվում են օրենսդրության կատարելագործման ուղղությունները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել քրեական պատասխանատվության արդյունավետությունը, ապահովել արդարության սկզբունքի ավելի հետևողական կիրառում և նվազեցնել իրավակիրառ պրակտիկայի հակասությունները։