Կոլեկտիվ ներդրումային ինստիտուտների ներդրման և զարգացման խնդիրները Հայաստանում

Տնտեսագիտություն

Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ձեռնարկությունների մասնավորեցման հիմնախնդիրները կապված են երկրում անցումային տնտեսության պայմաններում պետական սեփականության փոխանցման գործընթացի կառավարման, օրենսդրական ռեգլամենտների անորոշության և ֆինանսական, կազմակերպչական ենթակառուցվածքների թույլ զարգացման հետ, ինչը հանգեցնում է գործընթացի արդյունավետության պակասի և ոսկորահաս արագ կորստի ռիսկի։ Հիմնական դժվարություններից մեկն այն է, որ պետական ձեռնարկությունների գնահատումը հաճախ կատարվում է հնացած տվյալների և ֆինանսական հաշվետվությունների հիման վրա, ինչը նվազեցնում է նրանց շուկայական արժեքի ճշգրտությունը և ստեղծում է արտասովոր շուկայական պայմաններ։ Մյուս հիմնախնդիրը կապված է մրցակցության բացակայության և մոնոպոլիայի վտանգի հետ, քանի որ որոշ ոլորտներում մասնավորեցման արդյունքում առաջանում են տնտեսվարողների գերակշռող դիրքեր, ինչը սահմանափակում է շուկայի ազատ զարգացումը և նվազեցնում է ծառայությունների և արտադրանքի որակը։ Նաեւ զգալի դժվարություն է կադրերի, կառավարման փորձի և կազմակերպչական հմտությունների պակասը, ինչը հատկապես վերաբերում է ձեռնարկությունների նոր սեփականատերերին, որոնք հաճախ չեն կարող արդյունավետորեն կառավարել և արդիականացնել արտադրական գործընթացները։ Բացի այդ, սոցիալական հետևանքներն էլ չեն հաշվի առնվում, ինչն առաջացնում է աշխատանքային ուժի անկարգություններ, կրճատումներ և աշխատողների սոցիալական պաշտպանվածության նվազում, ինչը խոչընդոտում է գործընթացի հանրային ընդունելիությանը։ Մասնավորեցման քաղաքականության անհամապատասխանությունն ու թերի իրավական հենքը, ինչպես նաև վերահսկողության և թափանցիկության պակասը նպաստում են կոռուպցիոն ռիսկերի և կառավարչական սխալների աճին, ինչն էլ կրկնակի դժվարացնում է տնտեսության ընդհանուր արդյունավետության բարձրացումը և պետական միջոցների օպտիմալ օգտագործումը։ Այս խնդիրների համալիր լուծման համար անհրաժեշտ են օրենսդրական բարեփոխումներ, կադրային վերապատրաստում, շուկայի դիտարկման մեխանիզմների ներդրում և սոցիալական անվտանգության ծրագրերի խթանում՝ ապահովելով պետության և հասարակության միջև հավասարակշռված շահերի պաշտպանություն մասնավորեցման գործընթացում։

Արտասահմանյան գրականություն

«Ես մինչ քեզ» (Ջոջո Մոյես) սիրո, կյանքային ընտրությունների և մարդուն ուժ գտնելու մասին զգացմունքային և խորը պատմություն է։ Գիրքը պատմում է Լուիզայի՝ մի պարզ աղջկա մասին, ով կորցրել է աշխատանքը և ընտանիքի խնդիրներով ստիպված է փոխել կյանքը։ Նա աշխատանքի է անցնում որպես խնամակալ՝ երիտասարդ հարուստ Վիլ Թրեյնորի մոտ, որը դարձել է անաշխատունակ՝ ավտովթարից հետո։ Վիլը initially հպարտ, բայց խորը հուսահատացած է, նա չի ցանկանում ապրել առանց շարժման և անկախության, և այդ ամենը մեծ թյուրիմացություններ է ստեղծում նրանց միջև։ Լուիզան, հակառակը, ջանում է գտնել այն ճանապարհը, որով Վիլը կարող է նորից սիրել կյանքը և ընդունել այն։ Գիրքը խոսում է սիրո մասին, բայց նաև՝ ազատության, պատասխանատվության և մարդկային ընտրության մասին։ «Ես մինչ քեզ» նաև բարձրացնում է ծանր հարցեր՝ ինչպե՞ս է մարդը ապրում դժվար պայմաններում, և ինչքան արժեքավոր է յուրաքանչյուր օրը։ Մոյեսը գրում է պարզ, բայց հուզիչ լեզվով, որը թույլ է տալիս ընթերցողին ամբողջությամբ մտնել կերպարների հոգեբանության մեջ։ Գիրքը մատուցում է զգացմունքային, բայց միաժամանակ մտածող պատմություն, որտեղ յուրաքանչյուր հերոս ունի իր ցավը և ուժը։ Այս ռոմանը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են մարդկային, կյանքի իմաստի և սիրո մասին պատմություններ՝ իրական ու զգացմունքային ձևով։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-68-651-6

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ուսանողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և մասնագետների համար։ Ցանկում ներառված են մեքենաշինությանը, էլեկտրատեխնիկային, էլեկտրոնիկային, շինարարությանը, էներգետիկային, ավտոմատացման համակարգերին, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներին և տեխնիկական գիտությունների այլ ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները և ոլորտի զարգացման արդի ուղղությունները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ ծանոթանալ նոր գրականությանը, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան նյութեր ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է տեխնիկական գիտելիքների տարածմանը, մասնագիտական իրազեկվածության բարձրացմանը և գիտատեխնիկական տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Գրականություն

Հովհաննես Թումանյանի կյանքում ընթերցանությունը և գրադարանը ունեցել են ձևավորող և որոշիչ դեր՝ ինչպես նրա գրական մտածողության, այնպես էլ աշխարհայացքի ձևավորման մեջ։ Նրա մանկությունից սկսած՝ գրքի հետ շփումը եղել է ոչ միայն գիտելիքի աղբյուր, այլև հոգևոր զարգացման հիմնական միջոց, որտեղ նա ծանոթացել է ինչպես հայ դասական գրականությանը, այնպես էլ համաշխարհային գրական ժառանգությանը։ Թումանյանի ընթերցողական հետաքրքրությունները ընդգրկել են ժողովրդական բանահյուսություն, պատմական երկեր, փիլիսոփայական գրականություն և եվրոպական հեղինակների ստեղծագործություններ, որոնք նպաստել են նրա ստեղծագործական ոճի բազմաշերտ ձևավորմանը։ Գրադարանը նրա համար եղել է ոչ միայն ֆիզիկական վայր, այլև մտավոր աշխատանքի կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են գաղափարներ, կերպարներ և գեղարվեստական լուծումներ։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ազգային ինքնության արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը բրիտանական լեզվամշակույթում՝ բացահայտելով լեզվի, մշակույթի և հասարակական գիտակցության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են լեզվական միավորները, հաղորդակցական վարքագիծը, խոսքային ավանդույթները, արժեքային համակարգը և մշակութային խորհրդանիշները արտացոլում ազգային ինքնության ձևավորման և պահպանման գործընթացները։ Աշխատությունում վերլուծվում են բրիտանական հասարակությանը բնորոշ լեզվական երևույթները, քաղաքավարության ձևերը, հումորի առանձնահատկությունները, պատմական և մշակութային հղումները, ինչպես նաև այն բառապաշարային և խոսույթային միջոցները, որոնց միջոցով արտահայտվում են ազգային ինքնագիտակցությունն ու մշակութային պատկանելիությունը։ Հեղինակը դիտարկում է լեզուն ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես մշակութային հիշողության և ազգային արժեքների կրող՝ ներկայացնելով բրիտանական լեզվամշակույթի առանձնահատկությունները ժամանակակից հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տարբեր մշակույթների փոխըմբռնման, միջմշակութային հաղորդակցության և օտար լեզվի ուսուցման տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս լեզվի միջոցով ազգային առանձնահատկությունների փոխանցման մեխանիզմները։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, մշակութաբանների, անգլերեն լեզվի մասնագետների, թարգմանիչների, ուսուցիչների, հետազոտողների, բուհերի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերությամբ և ազգային ինքնության լեզվական դրսևորումներով։

Քաղաքագիտություն

Այս թեման ուսումնասիրում է 19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը ձևավորվող երկու ազգային քաղաքական շարժումների՝ սիոնիստական կազմակերպական համակարգի և հայ քաղաքական կուսակցությունների միջև հնարավոր շփումների, գաղափարական համեմատությունների և միջազգային քաղաքական միջավայրում նրանց դիրքավորման առանձնահատկությունները։ Այդ ժամանակաշրջանում երկու շարժումներն էլ զարգանում էին բազմազգ կայսրությունների՝ Օսմանյան կայսրության և եվրոպական մեծ տերությունների ազդեցության տակ, որտեղ ազգային հարցերը դարձել էին միջազգային դիվանագիտության և ներքին քաղաքական պայքարի կարևոր բաղադրիչ։ Հայ քաղաքական ուժերը հիմնականում կենտրոնացած էին արևմտահայ բնակչության անվտանգության, իրավունքների և ինքնավարության հարցերի վրա, իսկ սիոնիստական շարժումը ձգտում էր հրեական ժողովրդի համար ապահովել ազգային հայրենիք ստեղծելու գաղափարի իրականացում՝ միջազգային աջակցության և գաղութային հնարավորությունների միջոցով։ Չնայած որոշ ընդհանուր գաղափարական զուգահեռներին՝ ինչպիսիք են ազգային ինքնորոշման ձգտումը և միջազգային քաղաքական հովանավորություն փնտրելու անհրաժեշտությունը, գործնական մակարդակում երկու շարժումների միջև համակարգված համագործակցությունը գրեթե չի ձևավորվել, քանի որ նրանց ռազմավարական նպատակները, աշխարհագրական կենտրոնները և քաղաքական առաջնահերթությունները զգալիորեն տարբեր էին։ Պատմական աղբյուրները ցույց են տալիս, որ հնարավոր են եղել միայն սահմանափակ շփումներ կամ անուղղակի հետաքրքրություններ նույն դիվանագիտական շրջանակներում, սակայն դրանք չեն վերածվել երկարաժամկետ կամ կազմակերպված քաղաքական դաշինքի։ Ընդհանուր առմամբ, այս հարաբերությունները կարելի է բնութագրել որպես զուգահեռ զարգացող ազգային շարժումների համեմատական ուսումնասիրության օրինակ, որտեղ ընդգծվում են տարբեր ժողովուրդների ինքնորոշման պայքարի տարբեր մոդելները նույն միջազգային համակարգի պայմաններում։