Մեքենաշինության էկոնոմիկա, Հակոբյան Լ. Լ.

Մշակույթ

Էրեբունիի որմնանկարները-ը հնագիտության և արվեստագիտության ուղղվածությամբ գիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Էրեբունի ամրոցի տարածքում հայտնաբերված ուրարտական շրջանի որմնանկարների ուսումնասիրությանը, աշխատությունում ներկայացվում են որմնանկարների պատկերագրական առանձնահատկությունները, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքը, ինչպես նաև դրանց տեխնիկական կատարման մեթոդները, միաժամանակ վերլուծվում է այդ պատկերների մշակութային և կրոնական նշանակությունը՝ կապված Ուրարտուի պետական գաղափարախոսության, ծիսական համակարգի և արքայական իշխանության ներկայացման հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում Էրեբունիի որմնանկարների տեղին ուրարտական արվեստի ընդհանուր համակարգում և դրանց կապին Մերձավոր Արևելքի հին քաղաքակրթությունների արվեստի ավանդույթների հետ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի հնագույն մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար և նպաստում է ուրարտագիտության զարգացմանը։

Գեղարվեստական հայ․

«Սուրբծննդյան Հրեշտակը» Մարկ Արենի գրական ստեղծագործություն է, որը նվիրված է Սուրբ Ծննդյան ոգուն, հույսին և մարդկային բարության զորությանը։ Գիրքը պատմում է այն մասին, թե ինչպես փոքրիկ կամ մեծ մարդը կարող է գտնել իր մեջ ներքին լույսը, երբ կյանքը բերում է դժվարություններ, անհանգստություններ կամ տրտմություն։ Հրեշտակի կերպարը ներկայացվում է որպես հոգեկան աջակցություն և իմանալի ուժ, որը գալիս է մարդկանց մոտ՝ օգնելու նրանց կրկին հավատալ լավին, սիրուն և հնարավոր բարեկամությանը։ Գիրքը միաժամանակ հուզիչ է և ներշնչող, քանի որ ցույց է տալիս, որ ամեն ինչի միջից էլ կարող է ծնվել հույս և նոր սկիզբ՝ միայն պետք է բացել սիրտը և հավատալ։ Գրքի առանձնահատկություններն են՝ տոնական և ջերմ տրամադրություն մարդկային արժեքների (բարություն, առատաձեռնություն, հավատ) բարձրացում հուզիչ և ոգեշնչող պատմություն Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-66-266-4

Գեղարվեստական հայ․

«Շահմարի առեղծվածը»՝ Մկրտիչ Սարգսյանի այս ստեղծագործությունը համարվում է հայ գրականության մեջ կարևոր գործ, որը համադրում է պատմական, լեգենդար և միստիկական տարրեր։ Վեպը կամ պատմվածքը ոչ միայն խորհրդավոր ու հետաքրքիր պատմություն է, այլև հայ ազգային մշակույթի, պատմության և մշակութային հիշողության խորունկ վերլուծություն։ Շահմարի առեղծվածը ներկայացնում է մի պատմություն, որը ոչ միայն կենտրոնանում է մի քանիսը պատմական կամ առասպելական դրվագների շուրջ, այլ նաև ծառայում է որպես պլան, որտեղ յուրաքանչյուր դրվագ պտտվում է մի ժամանակահատվածի, անձի կամ առեղծվածի շուրջ, որոնք անհրաժեշտ են բացահայտելու։ Այստեղ ներառված է այն խորհրդավորությունը, որը շրջապատում է հայկական հին պատմությունները, լեգենդները և առասպելները։ Գործի մեջ շոշափվում են ոչ միայն անհատական պայքարներ, այլև ավելի լայնամասշտաբ խնդիրներ՝ կապված ազգի, մշակույթի և մարդու ինքնության հետ։ Վեպի հերոսները հաճախ բախվում են իրենց ճակատագրերին, իրենց անցյալին, բայց նաև ավելի խոր հարցադրումներ են անում սեփական գոյության իմաստի մասին։ Վեպը, լինելով մասամբ պատմական, մասամբ՝ միստիկական, ստեղծում է եզակի մթնոլորտ, որտեղ իրականության ու ֆանտաստիկայի սահմանները խառնվում են։ «Շահմարի առեղծվածը» նման է պեղած հնագիտական գտածոյի՝ որտեղ նախապատմության և առասպելների շերտերը համախմբվում են՝ առանց կորցնելու իրենց կախարդական ու հետաքրքրաշարժ բնույթը։ Դա ոչ միայն զվարճալի պատմություն է, այլև մտածելու տեղիք տալու գործ՝ այն մասին, թե ինչպես մարդիկ կամ մշակույթները, նույնիսկ տարիների անցման հետ, դեռևս պահպանում են իրենց հիշողությունները, արժեքները և գաղափարները։ Սարգսյանի վեպը նաև հայ գրականության խորը մի գրաքննություն է՝ որը ներկա է դարձնում մեր պատմությունը, մեր անցյալը՝ այդ թվում այն տեղերը, որոնք պետք է մնան «առեղծվածային» ու չբացահայտված։ «Շահմարի առեղծվածը» իր խորությամբ մեկ նպատակ ունի՝ բացահայտել, թե ինչպես են մարդկանց հիշողությունները, առասպելներն ու պատմությունները հանգեցնում մի այնպիսի ընդհանրության, որը կապում է ինչպես անցյալը, այնպես էլ ներկան։ Այս ստեղծագործությունը մատնանշում է Մկրտիչ Սարգսյանի ոչ միայն գրական հմտությունը, այլև նրա կարողությունը՝ պատմությունը վերածել գրական արվեստի, որը ներշնչում է բոլորիս ուշադրությունը և մտածելու պատճառներ տալիս։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-3239-2-5

Գրականություն

Սոցիալ-պատմական և գաղափարական արձակ գործ է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է հողի՝ որպես հայրենիքի, կյանքի աղբյուրի և ազգային գոյության հիմքի գաղափարի վրա։ «Օրավար հողը» այստեղ ներկայացվում է ոչ միայն որպես չափման միավոր, այլ որպես խորհրդանշական պատկեր՝ կապված մարդու կապի հողի, աշխատանքի և հայրենիքի հետ։ Րաֆֆին ցույց է տալիս, թե ինչպես է հողը դառնում կյանքի պայման, հարստության աղբյուր, ինչպես նաև երբեմն՝ պայքարի ու հակամարտության պատճառ։ Ստեղծագործության մեջ ընդգծվում է գյուղացու ծանր վիճակը, հողի նկատմամբ նրա աշխատասիրությունը և այն սոցիալական անարդարությունները, որոնք առաջանում են հողի բաշխման կամ սեփականության հարցերում։ Միաժամանակ հեղինակը բարձրացնում է հայրենի հողի նկատմամբ սիրո և կապվածության գաղափարը՝ այն ներկայացնելով որպես ազգային ինքնության կարևոր հիմք։ Գործը ունի նաև բարոյական շերտ՝ ընթերցողին մղելով խորհելու արդարության, աշխատանքի արժեքի և հասարակական հավասարության մասին։ Լեզուն պարզ է, պատկերավոր և գաղափարապես հագեցած, ինչը բնորոշ է Րաֆֆու սոցիալական արձակին։

Արտասահմանյան գրականություն

«Մայրիկ, ես սիրում եմ քեզ» (Ուիլյամ Սարոյան) պատմվածքների ժողովածու է, որը հայտնի է իր հումորով, մարդկայնությամբ և նուրբ զգացմունքներով։ Սարոյանը ներկայացնում է առօրյա մարդկանց կյանքը՝ փոքրիկ խնդիրներով, ծիծաղելի իրավիճակներով և միաժամանակ խոր հուզականությամբ։ Գիրքը խոսում է սիրո, ընտանիքի, մանկության և մարդու հոգու մասին՝ առանց չափազանց մեծ բառերի, բայց շատ ազնիվ և պարզ։ Սարոյանը հաճախ օգտագործում է հումորը՝ ցույց տալու համար մարդու թույլ կողմերը, սակայն առանց արհամարհանքի կամ վիրավորանքի։ Պատմվածքներում հանդիպում են տարբեր կերպարներ՝ պարզ մարդիկ, ովքեր իրենց կյանքը փորձում են դարձնել ավելի լավ՝ փոքրիկ երջանկությունների միջոցով։ Գիրքը շատ ջերմ է, և ընթերցողը զգում է, որ ամեն մի պատմություն ունի հոգու «մեղմ» շոյք՝ անգամ երբ այն հեգնական է։ Սարոյանը կարողանում է ցույց տալ, որ մարդը կարող է սխալվել, բայց նաև կարող է սիրել, նվիրվել և լավ բաներ անել։ Այս հավաքածուն նաև հիշեցնում է, որ կյանքը գեղեցիկ է, նույնիսկ եթե ոչ միշտ է այն «դուրս գալիս» այնպես, ինչպես ուզում ենք։ «Մայրիկ, ես սիրում եմ քեզ» հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են մարդկային, ջերմ և հումորով լի պատմություններ։ Գիրքը հատկապես հոգեհարազատ է ընտանիքի, հայրենասիրության և մարդկային փոխհարաբերությունների թեմաներով։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-76-292-0

Մշակույթ

Այս թեման վերաբերում է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր քաղաքներից մեկին՝ Անիին, որը X–XI դարերում եղել է Բագրատունյաց թագավորության մայրաքաղաքը և հայտնի է որպես «հազար ու մեկ եկեղեցիների քաղաք»։ Անիի պատմությունը սկսվում է դեռ վաղ միջնադարից, սակայն իր ծաղկման գագաթնակետին հասել է Բագրատունիների օրոք, երբ այն դարձել է քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կարևոր կենտրոն։ Քաղաքը գտնվում էր Մետաքսի ճանապարհի վրա, ինչը նպաստում էր առևտրի զարգացմանը և տարբեր մշակույթների փոխազդեցությանը։ Անիի ճարտարապետությունը առանձնանում էր իր բարձր մակարդակով՝ ներառելով հոյակապ եկեղեցիներ, պարիսպներ, պալատներ և կամուրջներ, որոնք կառուցված էին տեղական և տուֆ քարից և ցուցադրում էին միջնադարյան հայկական ճարտարապետության բարձրագույն նվաճումները։ Քաղաքի ամենահայտնի կառույցներից է Անիի Մայր Տաճարը, որը նախագծել է ճարտարապետ Տրդատը և համարվում է հայկական եկեղեցաշինության գլուխգործոցներից մեկը։ Անիում զարգացած էին նաև գրչությունը, մանրանկարչությունը, արհեստները և առևտուրը, ինչը քաղաքը դարձնում էր մշակութային բազմազան կենտրոն։ Քաղաքի բնակչությունը բազմազգ էր, և այստեղ խաղաղ համակեցությամբ ապրում էին տարբեր սոցիալական և կրոնական խմբեր, ինչը նպաստում էր մշակութային փոխանակմանը։ XI դարի վերջին Անիի քաղաքական վիճակը սկսեց թուլանալ սելջուկների արշավանքների և ներքին հակասությունների պատճառով, և 1045 թվականին այն անցավ Բյուզանդական կայսրության վերահսկողության տակ, իսկ հետագայում ենթարկվեց տարբեր նվաճումների։ Չնայած դրան՝ Անիի մշակութային ժառանգությունը պահպանվել է մինչև այսօր և համարվում է համաշխարհային միջնադարյան քաղաքակրթության կարևոր հուշարձաններից մեկը։