Միջազգային առևտրի հիմնադրույթները, Հեկշեր-Օհլինի տեսությունը, Լեոնտևի պարադոքս, ՀՀ արտաքին առևտուր

Պատմություն

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Վարդավառ տոնին հայոց մշակույթում՝ ընդգծելով դրա պատմական ծագումը, ազգագրական առանձնահատկությունները և ժամանակի ընթացքում ձևավորված ծիսական-մշակութային շերտերը։ Աշխատությունը վերլուծում է Վարդավառի հնագույն արմատները՝ կապված ջրի պաշտամունքի, բնության վերածննդի և պտղաբերության գաղափարների հետ, ինչպես նաև քրիստոնեական շրջանի ազդեցությամբ տոնի իմաստային վերափոխումները և այն կապը Պայծառակերպության տոնի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական ծեսերին, խաղերին, ջրով իրար վրա ցողելու սովորույթին, տարածաշրջանային տարբերություններին և համայնքային համախմբման դերին, որը Վարդավառը դարձնում է ոչ միայն կրոնական, այլև սոցիալական համերաշխության դրսևորում։ Ուսումնասիրությունը նաև դիտարկում է տոնի պահպանման և վերաիմաստավորման գործընթացները ժամանակակից Հայաստանում՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության և ավանդույթների շարունակականության մեջ։

Գրականություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում մարդու մտավոր, բարոյական և գործողական կյանքը նպատակների սահմանման և ճշմարտության ընկալման տեսակետից, անդրադառնալով այն հարցերին, թե ինչպես են անհատի արժեքները, համոզմունքները և ընտրությունները ձևավորում նրա գործունեությունը և կյանքը, ինչպես նաև ինչպիսի էթիկական և մտավոր մարտահրավերների է նա հանդիպում ճշմարտությունը բացահայտելու ճանապարհին: Գրքում ներկայացվում են ինչպես հայ մտավորության դարավոր ավանդույթները, այնպես էլ ժամանակակից դիտարկումներ՝ ընդգծելով անձնական պատասխանատվության, խիզախության և մտածողության կարևորությունը նպատակին հասնելու և ճշմարտությունը ճանաչելու համար: Աշխատությունը առաջարկում է խորը վերլուծություն մարդու ներքին տիպաբանության, գաղափարախոսական միտումների և սոցիալական ազդեցությունների մասին՝ ընդգծելով ինքնագիտակցության, բարոյական պատասխանատվության և նպատակասլաց կյանքի դերը անձնական ու հանրային զարգացման գործընթացներում:

Գրականություն

Այս թեման ներկայացնում է հայ մեծանուն կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, երգիչ և հոգևորական Կոմիտասի կյանքն ու գործունեությունը, ով համարվում է հայկական ազգային երաժշտության գիտական հիմքերի ստեղծողը և հայ երաժշտական ինքնության ձևավորման ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Կոմիտասը ծնվել է 1869 թվականին Կուտինա (Քյոթահիա) քաղաքում և մկրտության ժամանակ ստացել է Սողոմոն Սողոմոնյան անունը։ Վաղ տարիքում կորցնելով ծնողներին՝ նա տեղափոխվել է Էջմիածին, որտեղ սկսեց իր հոգևոր և երաժշտական կրթությունը։ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում նա առանձնահատուկ տաղանդ դրսևորեց երաժշտության նկատմամբ և շուտով ձեռնադրվեց հոգևորական՝ ստանալով Կոմիտաս անունը։ Նա հետագայում ուսանել է Բեռլինում՝ խորացնելով իր գիտելիքները երաժշտագիտության, կոմպոզիցիայի և եվրոպական դասական երաժշտության ոլորտներում։ Կոմիտասի ամենակարևոր ներդրումը հայկական ժողովրդական և հոգևոր երգերի հավաքագրումն ու գիտական ուսումնասիրությունն էր, որի ընթացքում նա շրջել է Հայաստանի տարբեր շրջաններում և գրանցել հազարավոր ժողովրդական երգեր։ Նրա աշխատանքը ցույց տվեց, որ հայկական երաժշտությունը ունի յուրահատուկ կառուցվածք, ռիթմ և մեղեդիական համակարգ, որը տարբերվում է եվրոպական երաժշտական ավանդույթներից։ Կոմիտասը նաև ստեղծեց բազմաթիվ երգչախմբային ստեղծագործություններ և մշակեց հայկական բազմաձայնության սկզբունքները։ Նրա գործունեությունը մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային երաժշտական դպրոցի ձևավորման գործում։ 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ Կոմիտասը ձերբակալվեց և ենթարկվեց ծանր հոգեբանական տրավմայի, որի հետևանքով նա դադարեց ստեղծագործել և կյանքի վերջին տարիները անցկացրեց Փարիզում՝ հոգեբուժական խնամքի տակ։ Նա մահացավ 1935 թվականին։ Կոմիտասի ժառանգությունը անգնահատելի է, քանի որ նա ոչ միայն պահպանեց և ուսումնասիրեց հայկական երաժշտական մշակույթը, այլ նաև այն բարձրացրեց համաշխարհային գիտական մակարդակի՝ դարձնելով այն ազգային ինքնության կարևոր խորհրդանիշ։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է 1920–1921 թվականներին Զանգեզուրում տեղի ունեցած ազգային-ազատագրական պայքարի պատմությունը՝ բացահայտելով տարածաշրջանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական իրավիճակը այդ բարդ ու ճակատագրական ժամանակաշրջանում։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է հայկական զինված դիմադրության կազմակերպմանը, ժողովրդի ինքնապաշտպանական պայքարին և այն առաջնորդներին, ովքեր կարևոր դեր են ունեցել Զանգեզուրի պահպանման գործում։ Գրքում ներկայացվում են ռազմական գործողությունների ընթացքը, արտաքին և ներքին քաղաքական զարգացումները, ինչպես նաև բնակչության առօրյա դժվարություններն ու կամքի ուժը պատերազմի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Գարեգին Նժդեհի գործունեությանը, նրա գաղափարներին և ազգային պայքարի ռազմավարությանը, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել տարածաշրջանի հետագա ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործությունը հիմնված է պատմական փաստերի, վավերագրերի և ուսումնասիրությունների վրա՝ ընթերցողին փոխանցելով ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքը, այլ նաև ժամանակի հոգեբանական ու հայրենասիրական մթնոլորտը։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, ազգային պայքարներով և ռազմական անցյալով հետաքրքրվողների համար։

Lեզվաբանություն

«Պաշտոնական ոճ» աշխատությունը, որի հեղինակն է Ավետիսյան Յու.Ս., լեզվաբանության և ոճագիտության բնագավառի ուսումնական-տեսական ձեռնարկ է, որը նվիրված է հայոց լեզվի պաշտոնական (պաշտոնատառ) ոճի համակարգված ուսումնասիրությանը՝ որպես գրավոր և վարչական հաղորդակցության հիմնական միջոցներից մեկի։ Գիրքը մանրամասն ներկայացնում է պաշտոնական ոճի ձևավորման լեզվական և գործառական առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով նրա կիրառման ոլորտները պետական կառավարման, իրավական փաստաթղթերի, վարչական նամակագրության և գործավարության համակարգում։ Հեղինակը վերլուծում է պաշտոնական ոճին բնորոշ լեզվական միջոցները՝ բառապաշարի չեզոքություն, ձևակերպումների ստանդարտացվածություն, շարահյուսական խստություն և կառուցվածքային հստակություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք ապահովում հաղորդակցության միանշանակություն և իրավական ճշգրտություն։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև պաշտոնական փաստաթղթերի տեսակները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ձևակերպման կանոնները՝ ներառելով օրինակներ և գործնական բացատրություններ, որոնք օգնում են ճիշտ կիրառել լեզվական նորմերը տարբեր իրավիճակներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պաշտոնական խոսքի և այլ ոճերի՝ հատկապես գիտական և հրապարակախոսական ոճերի տարբերակմանը՝ ընդգծելով դրանց գործառական սահմանները։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների, պետական ծառայողների, իրավաբանների, գործավարների և լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես գործնական և տեսական կարևոր ուղեցույց պաշտոնական հաղորդակցության մշակույթի ձևավորման գործում։

Պատմություն

Նյութում դիտարկվում է, թե ինչպես էր գործում Առաջին Հանրապետության խորհրդարանը՝ որպես նորաստեղծ պետականության հիմնական օրենսդիր մարմին, և ինչ դեր էին խաղում տարբեր քաղաքական կուսակցությունները պետական կյանքի կազմակերպման մեջ։ Հիմնական բովանդակություն Խորհրդարանի ձևավորում և գործունեություն (1918–1920) Ներկայացվում է Հայաստանի օրենսդիր իշխանության կառուցվածքը, նիստերի կազմակերպումը և հիմնական քաղաքական որոշումները։ Քաղաքական կուսակցություններ Նյութը անդրադառնում է այդ շրջանում գործող հիմնական քաղաքական ուժերին՝ նրանց գաղափարախոսություններին, ազդեցությանը և պայքարին պետական իշխանության համար։ Քաղաքական բազմակարծություն և մարտահրավերներ Քննարկվում է կուսակցությունների միջև առկա հակասությունները, ինչպես նաև արտաքին և ներքին դժվարությունները, որոնց պայմաններում ձևավորվում էր պետական համակարգը։ Նյութի գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ 1918–1920 թվականներին Հայաստանը փորձում էր ստեղծել ժողովրդավարական կառավարման համակարգ՝ հիմնված խորհրդարանական սկզբունքների վրա, սակայն բախվում էր քաղաքական անկայունության և պետականության ամրապնդման խնդիրներին։