Վարորդական տեսական քննությունների հարցաշարեր - Խումբ-10

Մանկական

«Հեքիաթների մոլորակ» (Թումանյան) ընտրանի 2-ը հայ ընթերցողին առաջարկում է Թումանյանի մի շարք հեքիաթներ և միաժամանակ թարգմանված հեքիաթներ՝ տարբեր ժողովուրդներից։ Գիրքը համադրում է ազգային ու համաշխարհային հեքիաթային ժառանգությունը՝ մի փոքրիկ, բայց հարուստ աշխարհում։ Թումանյանը իր յուրահատուկ ոճով վերածում է հեքիաթը գրական արվեստի՝ հաղորդելով հումոր, սթափ նամուս և խոր իմաստ։ Հեքիաթները հաճախ ուսուցողական են՝ սովորեցնում են բարոյական արժեքներ, ինչպես ազնվություն, համբերություն և արդարություն։ Թարգմանություններն օգնում են երեխաներին ճանաչել տարբեր մշակույթների հեքիաթային կերպարները և սովորույթները։ Գիրքը գրավում է պարզ և երաժշտական լեզվով՝ որը երեխաների համար հեշտ է ընկալել և սիրել։ Հեքիաթների հերոսները կարող են լինել մարդ, կենդանի կամ նույնիսկ առարկա՝ ինչը զարգացնում է երևակայությունը։ Թումանյանը օգտագործում է կրկնություններ, զվարճալի երկխոսություններ և հումոր՝ ընթերցողին պահելով գրքի մեջ։ Այս ընտրանին հատկապես հարմար է դպրոցականների համար՝ որպես ընթերցանության և հայրենագիտության մաս։ Գիրքը նպաստում է լեզվի զարգացմանը, մտածողության և բարոյական ընկալման ձևավորմանը։ «Հեքիաթների մոլորակ» ընտրանի 2-ը թույլ է տալիս մանկության մեջ կրկին հայտնվել հեքիաթային մոլորակում՝ ուր միշտ հաղթում է բարիքը։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2013 ISBN - 978-9939-842-12-7

Գրականություն

Տվյալ վերնագիրը՝ «Գիշերածաղիկ», իր բնույթով խորհրդանշական է․ այն սովորաբար կապվում է գիշերային ծաղկող բույսի պատկերին, որը գրականության մեջ հաճախ օգտագործվում է որպես ներքին ապրումների, թաքնված զգացմունքների կամ լուռ ու խորքային հոգեվիճակների խորհրդանիշ։ Նման վերնագրերով ստեղծագործություններում կենտրոնական են ոչ այնքան արտաքին իրադարձությունները, որքան մարդու ներաշխարհը, հիշողությունները և զգացմունքային փոփոխությունները։ Եթե գործը դիտարկենք ընդհանուր գրական համատեքստում, ապա այն կարող է դասվել քնարական արձակի կամ պատմվածքային ժողովածուի շարքին, որտեղ լեզուն սովորաբար պատկերավոր է, զգացմունքային և հաճախ կառուցված է մետաֆորների վրա։ Այդպիսի ստեղծագործությունները նպատակ ունեն փոխանցել տրամադրություն, հոգեվիճակ և ներքին փորձառություն, այլ ոչ թե միայն պատմել սյուժե։

Տնտեսագիտություն

Մարդկային կապիտալը տնտեսագիտական հասկացություն է, որը վերաբերում է մարդկանց գիտելիքների, հմտությունների, փորձի, առողջության և կարողությունների ամբողջությանը, որոնք օգտագործվում են տնտեսական արժեք ստեղծելու համար։ Այն դիտարկվում է որպես կապիտալի հատուկ տեսակ, քանի որ, ինչպես ֆիզիկական կապիտալը (սարքավորումներ, տեխնոլոգիաներ), մարդկային կապիտալը նույնպես կարող է ներդրվել, զարգացվել և բարձրացնել արտադրողականությունը։ Մարդկային կապիտալի ձևավորման հիմնական միջոցներն են կրթությունը, մասնագիտական պատրաստվածությունը, առողջապահությունը և աշխատանքի փորձը։ Որքան բարձր է մարդու կրթական և մասնագիտական մակարդակը, այնքան մեծ է նրա ներդրումը տնտեսության զարգացման և նորարարությունների ստեղծման մեջ։ Այս հասկացությունը կարևոր դեր ունի ժամանակակից տնտեսագիտության մեջ, քանի որ այն բացատրում է երկրների տնտեսական աճի տարբերությունները՝ ցույց տալով, որ զարգացած երկրները սովորաբար ունեն բարձր որակի մարդկային կապիտալ։ Բացի տնտեսական նշանակությունից, մարդկային կապիտալը նաև սոցիալական արժեք ունի, քանի որ նպաստում է կյանքի որակի բարձրացմանը, սոցիալական շարժունակությանը և հասարակության ընդհանուր զարգացմանը։ Այսպիսով, մարդկային կապիտալը համարվում է կայուն տնտեսական զարգացման և մրցունակության հիմնական աղբյուրներից մեկը ժամանակակից աշխարհում։

Քիմիա

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է 2-նուկլեոֆուգետիլ-, 4-բրոմ-3-քլոր-2-բուտենիլ-ֆոսֆոնիումի աղերի և դիֆենիլվինիլֆոսֆինօքսիդի ռեակցիաներին բինուկլեոֆիլների հետ, ինչպես նաև դրանց դեհիդրավորման գործընթացներին՝ կենտրոնանալով օրգանական ու ֆոսֆորային համալիքների ռեակցիոն հատկությունների և մեխանիզմների վրա։ Աշխատությունը վերլուծում է ռեակցիայի քայլերի հերթականությունը, միջնաժամանակային ֆոսֆոնիումային ու ֆոսֆինօքսիդային համալիքների առաջացումը, ռեակցիայի արագությունը և պայմանների ազդեցությունը արդյունքի քանակականության և որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նուկլեոֆիլների բնույթին, փոխազդեցության կոնֆիգուրացիային և դեհիդրավորման մեխանիզմների առանձնահատկություններին, ինչն ապահովում է ռեակցիաների կանխատեսելիությունը և նպատակային ուղղվածությունը սինթեզային օրգանական քիմիայում։ Ուսումնասիրությունը ներառում է փորձարարական տվյալների վերլուծություն, մեխանիստական մոտեցումներ և ռեակցիայի արդյունավետության օպտիմալացման առաջարկություններ, ինչը կարևոր է ֆոսֆորային համալիքների քիմիայի, սինթեզային օրգանական քիմիայի և կիրառական նյութերի մշակման ոլորտներում հետազոտողների համար։

Պատմություն

Նկարագրվող աշխատությունը ուսումնասիրում է Մեծ Բրիտանիայում ձևավորված հայանպաստ հասարակական և քաղաքական շարժումը Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին և դրա ավարտից հետո ընկած տարիներին՝ 1914-1923 թվականներին, երբ միջազգային հարաբերությունների վերաձևավորումը և Օսմանյան կայսրության փլուզման գործընթացը ստեղծել էին նոր քաղաքական քննարկումների դաշտ հայկական հարցի շուրջ։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է բրիտանական հասարակական շրջանակներում հայկական ժողովրդի նկատմամբ ձևավորված համակրանքի և աջակցական նախաձեռնությունների զարգացումը, ներառյալ մամուլի, մտավորականների, եկեղեցական գործիչների և տարբեր հասարակական կազմակերպությունների դերակատարությունը։ Քննարկվում են նաև այն քաղաքական շարժառիթները, որոնք ազդում էին Մեծ Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականության վրա, ինչպես նաև մարդասիրական օգնության ծրագրերը, փախստականների աջակցությունը և միջազգային հանրության ուշադրությունը հայկական հարցի նկատմամբ։ Միաժամանակ վերլուծվում են այդ շարժման սահմանափակումները, հակասությունները և անկումը հետպատերազմյան դիվանագիտական նոր իրադրության պայմաններում, երբ տարածաշրջանային շահերը հաճախ գերակշռում էին մարդասիրական նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես էին գաղափարական, քաղաքական և հասարակական գործոնները փոխազդում և ձևավորում հայանպաստ շարժման դինամիկան տվյալ ժամանակաշրջանում։

Մանկավարժություն

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է պրոբլեմային ուսուցման (problem-based learning) կիրառման հնարավորություններին կրթական գործընթացում։ Այն ներկայացնում է այն հիմնական սկզբունքները, որոնց վրա հիմնված է ուսուցման այս մոտեցումը՝ սովորողների ակտիվ ներգրավվածություն, խնդիրների միջոցով գիտելիքի ինքնուրույն բացահայտում և քննադատական մտածողության զարգացում։ Աշխատությունում քննարկվում են պրոբլեմային իրավիճակների ստեղծման ձևերը դասապրոցեսում, ուսուցչի դերը որպես ուղղորդող և կազմակերպիչ, ինչպես նաև սովորողների համագործակցային աշխատանքի կարևորությունը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ նման մոտեցումը նպաստում է ոչ միայն գիտելիքների ավելի խոր յուրացմանը, այլ նաև ստեղծագործական մտածողության, վերլուծական կարողությունների և ինքնուրույն որոշումներ կայացնելու հմտությունների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է պրոբլեմային ուսուցումը որպես ժամանակակից կրթության արդյունավետ և զարգացնող մեթոդ։