Աղասյան, Լևոն Արամի

Աղասյան, Լևոն Արամի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Biology

Դարևսկու իժի [(Pelias darevskii (Vedmederja, Orlov & Tuniyev, 1986)] տարածվածությունը, էկոլոգիան և պահպանությունը

Աշխատությունը նվիրված է Դարևսկու իժի՝ Կովկասյան տարածաշրջանի սահմանափակ տարածում ունեցող հազվագյուտ սողուններից մեկի տարածման, կենսամիջավայրի, էկոլոգիական առանձնահատկությունների և պահպանության հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեսակի տարածման սահմանների ճշգրտմանը, առանձին պոպուլյացիաների և բնակության համար նպաստավոր տարածքների բացահայտմանը, ինչպես նաև դրանց աշխարհագրական ու լանդշաֆտային առանձնահատկությունների գնահատմանը։ Ուսումնասիրվում են բարձրադիր բնական միջավայրերի այն պայմանները, որոնց հետ կապված է տեսակի գոյությունը, այդ թվում՝ քարքարոտ լանջերը, ժայռային հատվածները և ենթալպյան բուսականությամբ տարածքները։ Էկոլոգիական ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է կենսամիջավայրի ընտրության, սեզոնային ակտիվության, տարածական վարքի, սննդային կապերի և բարձրադիր պայմաններին հարմարվածության ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտումը։ Տեսակի սահմանափակ տարածվածությունը և առանձին բնակավայրերի մեկուսացված բնույթը կարևոր նշանակություն են տալիս պոպուլյացիաների վիճակի և դրանց կենսամիջավայրերի շարունակականության գնահատմանը։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են նաև բնական և մարդածին այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել տեսակի պահպանության վրա։ Դրանց շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն բարձրադիր արոտավայրերի ինտենսիվ օգտագործումը, գերարածեցումը, կենսամիջավայրերի փոփոխությունը և կենդանիների ապօրինի որսը կամ ոչնչացումը, որոնք գիտական աղբյուրներում նշվում են որպես պահպանության կարևոր սպառնալիքներ։ Տեսակի պահպանությունը դիտարկվում է կենսաբազմազանության պաշտպանության ավելի լայն համատեքստում՝ կարևորելով բնական կենսամիջավայրերի պահպանումը, պոպուլյացիաների երկարաժամկետ մշտադիտարկումը և պահպանվող տարածքների արդյունավետ կառավարումը։ Հայաստանում տեսակի կարևոր կենսամիջավայրերի մի մասը կապված է Շիրակի մարզի բարձրադիր տարածքների և «Արփի լիճ» ազգային պարկի հետ, ինչը հատուկ նշանակություն է հաղորդում տարածքային պահպանության միջոցառումներին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է կենդանաբանության, հերպետոլոգիայի, էկոլոգիայի, կենսաաշխարհագրության և բնապահպանության մոտեցումները՝ նպաստելով հազվագյուտ տեսակի տարածման ու կենսաբանական առանձնահատկությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և դրա երկարաժամկետ պահպանության գիտական հիմքերի ձևավորմանը։

Updated: 2026-09-25
Դարևսկու իժի [(Pelias darevskii (Vedmederja, Orlov & Tuniyev, 1986)] տարածվածությունը, էկոլոգիան և պահպանությունը

Free

Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book19 Read more Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book14 Read more Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Read more Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Read more