Առաքելյան, Արմանուշ Ալեքսանդրի

Առաքելյան, Արմանուշ Ալեքսանդրի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Agriculture

Խնձորենու առավել տարածված սնկային հիվանդությունները ԼՂՀ-ում և պայքարի համալիր միջոցառումները նախալեռնային գոտու պայմաններում

Աշխատությունը նվիրված է խնձորենու առավել տարածված սնկային հիվանդությունների ուսումնասիրությանը Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պայմաններում և նախալեռնային գոտում դրանց դեմ պայքարի արդյունավետ համալիր միջոցառումների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում խնձորենու հիվանդությունների տարածման օրինաչափություններն են, դրանց առաջացմանն ու զարգացմանը նպաստող բնական և ագրոտեխնիկական գործոնները, ինչպես նաև հիվանդությունների ազդեցությունը պտղատու ծառերի աճի, բերքատվության և պտղի որակի վրա։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում խնձորենու այգիներում հանդիպող հիմնական սնկային հիվանդությունների ախտանշաններին, զարգացման փուլերին և տարածման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրվում են ինչպես բույսի տերևների, այնպես էլ պտուղների, ընձյուղների և այլ օրգանների ախտահարումները՝ հնարավորություն տալով տարբերակել հիվանդությունների արտաքին դրսևորումները և գնահատել դրանց տարածվածության աստիճանը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նախալեռնային գոտու էկոլոգիական պայմաններին՝ ջերմաստիճանին, օդի և հողի խոնավությանը, տեղումներին, օդափոխությանը և այլ գործոններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ սնկային հարուցիչների զարգացման ու տարածման վրա։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է հիվանդությունների դեմ պայքարի համալիր համակարգի ուսումնասիրությունը, որը հիմնված է ոչ թե մեկ միջոցառման, այլ ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և անհրաժեշտության դեպքում քիմիական միջոցների համակցված կիրառման վրա։ Ագրոտեխնիկական միջոցառումների շարքում կարևորվում են այգու սանիտարական վիճակի պահպանումը, հիվանդ բուսական մնացորդների հեռացումը, ծառերի ճիշտ ձևավորումն ու էտը, օդափոխության բարելավումը, ոռոգման և սնուցման ռեժիմների կարգավորումը և հիվանդության զարգացմանը նպաստող պայմանների սահմանափակումը։ Քիմիական պաշտպանության դեպքում կարևոր է համապատասխան միջոցների ճիշտ ընտրությունը, կիրառման ժամկետների պահպանումը և հիվանդության զարգացման փուլին համապատասխան բուժումների կազմակերպումը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը կարող է ընդգծել ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքների կիրառման անհրաժեշտությունը՝ նվազեցնելու անարդյունավետ կամ ավելորդ քիմիական մշակումները և բարձրացնելու պայքարի միջոցառումների ընդհանուր արդյունավետությունը։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ խնձորենու սնկային հիվանդությունների ժամանակին հայտնաբերումը և կանխարգելիչ ու բուժական միջոցառումների ճիշտ կազմակերպումը կարող են զգալիորեն նվազեցնել բերքի կորուստները, բարելավել պտղի ապրանքային որակը և նպաստել այգիների արտադրողականության բարձրացմանը։ Նախալեռնային գոտու համար մշակված մոտեցումները կարող են օգտակար լինել տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական և ագրոէկոլոգիական պայմաններին համապատասխան բույսերի պաշտպանության համակարգերի ձևավորման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, բուսախտաբաններին, պտղաբույծներին, բույսերի պաշտպանության մասնագետներին, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ղեկավարներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն գնահատելու խնձորենու սնկային հիվանդությունների տարածման և զարգացման առանձնահատկությունները և առաջարկելու դրանց դեմ պայքարի գիտականորեն հիմնավորված, համալիր ու տեղական պայմաններին հարմարեցված մոտեցումներ։

Updated: 2026-09-23
Խնձորենու առավել տարածված սնկային հիվանդությունները ԼՂՀ-ում և պայքարի համալիր միջոցառումները նախալեռնային գոտու պայմաններում

Free

Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book11 Read more Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Read more Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book6 Read more Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Read more Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Read more Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Read more