Արևշատյան, Աննա Սենի

Արևշատյան, Աննա Սենի

menu_book View materials

Books by this author (1)

Online

Culture

Армянские средневековые "Толкования на гласы"

Այս աշխատությունը նվիրված է հայկական միջնադարյան «Ձայների մեկնություններին»՝ որպես հայ հոգևոր երաժշտական և գրավոր մշակույթի կարևոր աղբյուրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում ութձայն համակարգի հետ կապված տեսական պատկերացումները, դրա ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միջնադարյան հայ երաժշտագիտական մտածողության մեջ ձայնեղանակների նշանակությունն ու գործառույթները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն առումով, որ ձայների մեկնությունները միավորում են երաժշտական տեսությունը, աստվածաբանական պատկերացումները, գրական մեկնողական ավանդույթը և ծիսական մշակույթը՝ արտացոլելով միջնադարյան հայ մտավոր կյանքի բազմաշերտ բնույթը։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել տարբեր ձեռագրերում պահպանված մեկնողական նյութերը, դրանց լեզվական և տերմինաբանական առանձնահատկությունները, հեղինակային ու աղբյուրագիտական խնդիրները, ինչպես նաև տեքստերի փոխհարաբերություններն ու փոխանցման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ձայնեղանակների բնութագրմանը, դրանց դասակարգմանը, անվանումներին և կիրառությանը հայ եկեղեցական երգեցողության համակարգում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև հայկական երաժշտատեսական ժառանգության և այլ քրիստոնեական ու արևելյան երաժշտական ավանդույթների հնարավոր առնչությունների բացահայտումը՝ միաժամանակ ընդգծելով հայկական միջնադարյան տեսական մտքի ինքնատիպությունը։ Ձեռագրագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պահպանված աղբյուրների կազմությունը, տարբեր օրինակների միջև առկա տարբերությունները, տեքստային շերտերը և դրանց պատմական փոխանցման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև միջնադարյան հայ երաժշտագիտական տերմինաբանության ձևավորմանն ու զարգացմանը, քանի որ մեկնություններում կիրառվող հասկացությունները արժեքավոր նյութ են ներկայացնում ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողությունը վերականգնելու համար։ Տեքստերի բովանդակային և կառուցվածքային ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու հայկական հոգևոր երաժշտության տեսական հիմքերի, ձայնեղանակային համակարգի և դրա մեկնաբանման ավանդույթների մասին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երաժշտագիտության, այլև հայ միջնադարյան մատենագրության, մշակույթի պատմության, աստվածաբանության և ձեռագրագիտության համար՝ նպաստելով հայկական երաժշտական ժառանգության արժեքավոր աղբյուրների գիտական շրջանառությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել երաժշտագետների, հայագետների, միջնադարյան գրականության և ձեռագրերի հետազոտողների, եկեղեցական երաժշտության մասնագետների, պատմաբանների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Updated: 2026-09-12
Армянские средневековые "Толкования на гласы"

Free

Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Read more Դերենիկ Դեմիրճյան Դերենիկ Դեմիրճյան 1877 թ․ – 1956 թ․ Դերենիկ Դեմիրճյանը գրող, դրամատուրգ և հասարակական գործիչ էր։ Նա առավել հայտնի է իր «Վարդանանք» պատմական վեպով, որը հայ գրականության կարևորագույն ստեղծագործություններից է։ Դեմիրճյանը մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել հայկական պատմության և ազգային հերոսների նկատմամբ։ Նրա գործերում հաճախ հանդիպում են հայրենասիրական գաղափարներ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ պիեսներ և պատմվածքներ։ Դեմիրճյանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պատմական արձակի զարգացման վրա։ Նա կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական թատրոնի զարգացման գործում։ Նրա աշխատանքները մինչ օրս լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Դեմիրճյանը համարվում է հայ դասական գրականության կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ menu_book6 Read more Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Read more Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Read more Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Read more Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book9 Read more